Σε έξαρση της φτώχειας οδηγεί η πανδημία

Από κρίση του κλάδου της υγείας, η παν­δη­μία του κορω­νοϊού μετα­τρέ­πε­ται στα­διακά σε οικο­νο­μική, αλλά και σε κοι­νω­νική κρίση. Η κατα­κό­ρυφη αύξηση της ανερ­γίας σε ολό­κληρο τον κόσμο, σε συν­δυα­σμό με πολλούς ακόμη παρά­γο­ντες, οδηγεί σε διεύ­ρυνση της ανι­σό­τη­τας, η οποία μάλιστα χτυπάει ιδίως τις ανα­πτυσ­σό­με­νες οικο­νο­μίες.

Σύμφωνα με σχετική έκθεση του βρε­τα­νι­κού Ινστι­τού­του Δημο­σιο­νο­μι­κών Μελετών (IFS), σε μακρο­χρό­νιο επίπεδο ο οικο­νο­μι­κός αντί­κτυ­πος του κορω­νοϊού θα προ­κα­λέ­σει κρα­δα­σμούς στην αγορά εργα­σίας, πλήτ­το­ντας έντονα τα χαμη­λό­μι­σθα νοι­κο­κυ­ριά, τους νέους εργα­ζο­μέ­νους και τις γυναί­κες. Ορι­σμέ­νοι σε αυτές τις ευά­λω­τες κοι­νω­νι­κές ομάδες θα βρεθούν υπό την απειλή της φτώ­χειας. Μάλιστα, σύμφωνα με εκτι­μή­σεις της βρε­τα­νι­κής φιλαν­θρω­πι­κής οργά­νω­σης Oxfam, βάσει του χεί­ρι­στου πιθανού σενα­ρίου, ο αριθμός των ανθρώ­πων που ζουν σε ένδεια θα αυξηθεί κατά σχεδόν μισό δισε­κα­τομ­μύ­ριο μετά την κατα­στολή του κορω­νοϊού. Επι­πλέον, η Oxfam υπο­λο­γί­ζει ότι θα σημειω­θεί αντί­στοιχη αύξηση και σε όσους ζουν με πενιχρά εισο­δή­ματα, της τάξης των 5,50 δολα­ρίων την ημέρα ανά νοι­κο­κυ­ριό.

Ενδει­κτική είναι η κατά­σταση που δια­μορ­φώ­νε­ται στις ΗΠΑ, όπου οι αιτή­σεις για το επίδομα ανερ­γίας ανήλθαν σχεδόν στα 17 εκα­τομ­μύ­ρια μέσα σε μόλις τρεις εβδο­μά­δες. Ενα μεγάλο ποσοστό των θέσεων εργα­σίας που καταρ­γή­θη­καν ήταν ανα­λώ­σι­μες και προ­σέ­φε­ραν χαμηλές απο­δο­χές. Συνεπώς, οι άνεργοι που προ­έ­κυ­ψαν εξαι­τίας της παν­δη­μίας δεν είχαν απο­τα­μιεύ­σεις και εφεξής δεν θα έχουν ούτε ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική κάλυψη. Επι­πλέον, λαμ­βά­νο­ντας υπ’ όψιν ότι στις ΗΠΑ δεν υπάρχει  κοι­νω­νική πρόνοια αντί­στοιχη αυτής που δίνεται στη Γαλλία και στη Γερ­μα­νία, αλλά ούτε δημόσιο σύστημα υγείας, οι χαμη­λό­μι­σθοι και οι άνεργοι φοβού­νται ότι στην περί­πτωση που νοσή­σουν από τον νέο κορω­νοϊό δεν θα μπορούν να καλύ­ψουν τις δαπάνες της περί­θαλ­ψης.

Σε ασφα­λέ­στερη θέση βρί­σκο­νται όσοι έχουν κατο­χυ­ρώ­σει μη ανα­λώ­σι­μες θέσεις εργα­σίας. Εχουν δια­σφα­λί­σει άδειες μετ’ απο­δο­χών, έχουν ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική κάλυψη και ενδε­χο­μέ­νως μπορούν να απο­μα­κρυν­θούν από τα αστικά κέντρα, καθώς δια­τη­ρούν εξοχικά σε απο­μα­κρυ­σμέ­νες περιο­χές. Αντι­θέ­τως, μια μεγάλη μερίδα των εργα­ζο­μέ­νων παγκο­σμίως, ιδίως οι χαμη­λό­μι­σθοι, δια­θέ­τουν πολύ λιγό­τερα όπλα προ­στα­σίας: άλλοι εκτί­θε­νται περισ­σό­τερο στον ιό λόγω της στενής επαφής που υπο­χρε­ώ­νο­νται να έχουν με άλλους καθη­με­ρινά, άλλοι δεν δικαιού­νται άδεια μετ’ απο­δο­χών και άλλοι δεν έχουν ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική ασφά­λιση. Ταυ­τό­χρονα, εξαι­τίας των χαμηλών εισο­δη­μά­των υπο­χρε­ώ­νο­νται πολλές φορές να μένουν σε μικρά σπίτια και δεν έχουν τη δυνα­τό­τητα να απο­μο­νω­θούν. «Οι φτω­χό­τε­ροι άνθρω­ποι δεν έχουν τη δυνα­τό­τητα να πάρουν άδεια από τη δουλειά ή να δια­φυ­λά­ξουν απο­τα­μιεύ­σεις», σημειώ­νε­ται στην έκθεση της βρε­τα­νι­κής Οxfam, όπου ανα­φέ­ρε­ται επίσης ότι περίπου δύο εκα­τομ­μύ­ρια εργα­ζό­με­νοι δεν δικαιού­νται άδεια μετ’ απο­δο­χών.

Χαρα­κτη­ρι­στικά είναι τα στα­τι­στικά σχετικά με τους Αφρο­α­με­ρι­κα­νούς σε ορι­σμέ­νες πολι­τείες των ΗΠΑ, οι οποίοι κατα­λαμ­βά­νουν κατά κύριο λόγο ανα­λώ­σι­μες θέσεις εργα­σίας και έχουν χαμηλές απο­δο­χές. Για παρά­δειγμα, σε περι­φέ­ρεια της Βόρειας Καρο­λί­νας οι Αφρο­α­με­ρι­κα­νοί απαρ­τί­ζουν το 32,9% του συνο­λι­κού πλη­θυ­σμού, απο­τε­λούν όμως το 43,9% των επι­βε­βαιω­μέ­νων κρου­σμά­των του κορω­νοϊού, γεγονός που απο­δί­δε­ται στην αυξη­μένη έκθεσή τους στον ιό και στην περιο­ρι­σμένη πρό­σβασή τους στην ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική περί­θαλψη. Επι­πλέον, σε περι­φέ­ρεια του Ουι­σκόν­σιν, 81% των θανάτων που έχουν σημειω­θεί από τον κορω­νοϊό είναι Αφρο­α­με­ρι­κα­νοί, οι οποίοι ωστόσο απαρ­τί­ζουν μόλις το 26% του πλη­θυ­σμού.

πηγή kathimerini.gr