Καταδίκη Ροδίτη για πλαστογραφία μετά χρήσεως και απάτη

Ποινή φυλά­κι­σης 18 μηνών με 3ετή ανα­στολή επέβαλε χθες το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου σε έναν Ροδίτη που κρίθηκε ένοχος πλα­στο­γρα­φίας μετά χρήσεως και απάτης ενώπιον δικα­στη­ρίου, ενώ του ανα­γνω­ρί­στηκε το ελα­φρυ­ντικό του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου.

Πρω­το­δί­κως είχε κατα­δι­κα­στεί σε ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών με 3ετή ανα­στολή.

¬Η υπόθεση απο­τε­λεί συνέ­χεια άλλης που εκδι­κά­στηκε την 18η Οκτω­βρίου 2017 από το ίδιο δικα­στή­ριο.

Πιο συγκε­κρι­μένα αθώα, λόγω αμφι­βο­λιών, είχε κριθεί μια κάτοι­κος Ρόδου, που κατη­γο­ρή­θηκε για απάτη ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας.

Η κατη­γο­ρού­μενη εφέρετο συγκε­κρι­μένα την 12η Σεπτεμ­βρίου 2013 να έχει παρα­στή­σει ψευδώς στον εγκα­λού­ντα και κατη­γο­ρού­μενο στην υπόθεση, ότι επρό­κειτο να κατα­στεί κυρία ενός αγρού στα Κοσκι­νού, επι­φα­νείας 3.272 τ.μ., τον οποίο εν συνε­χεία θα του πωλούσε, πεί­θο­ντάς τον να της κατα­βά­λει τίμημα 80.000 € ενόψει της μελ­λο­ντι­κής πώλησης.

Εφέρετο επίσης να του είχε επι­δεί­ξει όλα τα σχετικά έγγραφα με τα οποία επρό­κειτο να προβεί σε αποδοχή κλη­ρο­νο­μιάς του αγρού, ενώπιόν του, με την οποία απο­δέ­χτηκε το ως άνω ακίνητο ως μονα­δική εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μος απο­θα­νό­ντος συγ­γε­νούς της και δυνάμει πλη­ρε­ξου­σίου του, παρείχε την ειδική εντολή, πλη­ρε­ξου­σιό­τητα και το δικαί­ωμα «να που­λή­σει, παρα­χω­ρή­σει, μετα­βι­βά­σει και παρα­δώ­σει προς οποιον­δή­ποτε, αντί οποιουσ­δή­ποτε τιμή­μα­τος και με οποιου­δή­ποτε όρους και συμ­φω­νίες εγκρί­νει, το ανα­φε­ρό­μενο ακίνητο».

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο η κατη­γο­ρού­μενη γνώριζε ότι ο δικαιο­πά­ρο­χος τής είχε αφήσει διαθήκη, την οποία οι εκ δια­θή­κης κλη­ρο­νό­μοι κατεί­χαν ήδη από το έτος 2007 και η οποία κηρύ­χθηκε ως κυρία το έτος 2013, με την οποία η ίδια δεν ήταν κυρία όλου του ακι­νή­του, αλλά μόνο του ½ αυτού.

Από την ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία είχε προ­κύ­ψει ωστόσο ότι η διαθήκη κατέστη κύρια με τη δημο­σί­ευσή της τον Νοέμ­βριο του 2013, ενώ η ίδια υπο­στή­ριξε ότι ο αντί­δι­κός της θα ενερ­γούσε ως μεσίτης για την πώλησή του.

Υπο­στή­ριξε επίσης ότι ο εγκαλών πλα­στο­γρά­φησε μια συναλ­λαγ­μα­τική και ότι εξέδωσε διαταγή πλη­ρω­μής σε βάρος της την οποία ανέκοψε.

Ο τελευ­ταίος ισχυ­ρι­σμός της ελέγ­χθηκε συγκε­κρι­μένα από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου την 13η Δεκεμ­βρίου 2017 και κρίθηκε βάσιμος ενώ στην ίδια κρίση κατέ­ληξε χθες και το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο.

Πιο συγκε­κρι­μένα, ο κατη­γο­ρού­με­νος κρίθηκε ένοχος για το ότι εντός του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από 20 Φεβρουα­ρίου 2014 έως 11 Μαρτίου 2015 κατάρ­τισε πλαστό έγγραφο και ειδι­κό­τερα ότι σε λευκή ως προς το ποσό και την ημε­ρο­μη­νία λήξης συναλ­λαγ­μα­τική, επί του σώματος της οποίας είχε υπο­γρά­ψει η μηνύ­τρια, στη θέση του εκδότη και απο­δέ­κτη, συμπλή­ρωσε αυθαί­ρετα το χρη­μα­τικό ποσό των 80.000 ευρώ, το οποίο ουδέ­ποτε όφειλε ή επρό­κειτο να οφείλει η εκδό­τρια της συναλ­λαγ­μα­τι­κής σε αυτόν, με σκοπό να παρα­πλα­νή­σει, με τη χρήση της τον δικαστή του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, ώστε να εκδοθεί βάσει της ανωτέρω πλαστής συναλ­λαγ­μα­τι­κής διαταγή πλη­ρω­μής. Προέβη εξάλλου σε χρήση της πλαστής συναλ­λαγ­μα­τι­κής, την 11η Μαρτίου 2015 στο δικα­στή­ριο.

Ως συνή­γο­ρος υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Μανώλης Κου­τσού­κος και ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρου­μέ­νου ο δικη­γό­ρος κ. Αχιλ­λέας Δασκα­λά­κης.