Ψήφισμα εις μνήμην του πατέρα, του Μεγάλου Ευεργέτη της Καλύμνου Ιωάννη Χαλίκου

Έφυγε από τη ζωή, ένας παρα­δο­σια­κός Καλύ­μνιος της δια­σπο­ράς. Ένας δικός μας άνθρω­πος, πατριώ­της σαν όλους εμάς, που ζούμε μακριά από την Κάλυμνο, κου­βα­λώ­ντας μαζί, τις αξίες της πατρί­δας.

Έφυγε από τη ζωή, ο Αντώνης Χαλίκος…

Αφή­νο­ντας πίσω στα παιδιά του, την παρα­κα­τα­θήκη του λεβέντη. Την παρα­κα­τα­θήκη του Καλύ­μνιου, που ταξί­δεψε στα πέρατα της γης για να εργα­σθεί, μα που ποτέ δεν ξέχασε τον τόπο που γεν­νή­θηκε. Ένας αητός…

Ένας αητός, αετό­πουλο γεννά… Γνήσιος Καλύ­μνιος, δια­τη­ρώ­ντας ως φυλακτό τη διδα­σκα­λία του πατέρα του ο Γιάννης Χαλίκος. Ο Μεγάλος Ευερ­γέ­της της Καλύ­μνου, παρά­δειγμα της λεβε­ντο­σύ­νης και του Καλύ­μνι­κου  αλτρουι­σμού. Με μεγάλη καρδιά  και μια διά­πλατα ανοιχτή αγκαλιά, που θερά­πευσε πολύ πόνο. Στον οποίο ο πατέρας του,  Αντώνης Χαλίκος, δίδαξε, να μη λησμο­νή­σει ποτέ τον τόπο που γεν­νή­θηκε.

Ένας από τους πιο ισχυ­ρούς επι­χει­ρη­μα­τίες της μακρι­νής Αυστρα­λίας, πορευό­με­νος με  την ευλογία του πατέρα του, ακο­λού­θησε πιστά τις συμ­βου­λές του. Αλήθεια, πόσοι από αυτούς που παρα­βρέ­θη­καν στη κηδεία του Αντώνη Χαλίκου, δεν έδιναν ευχές, μέσα από την καρδιά τους;  Πόσοι Καλύ­μνιοι και πόσα ιδρύ­ματα, δεν ευερ­γε­τή­θη­καν, από την οικο­γέ­νεια Χαλίκου; Πόσες και­νού­ριες δου­λειές δεν δημιούρ­γη­σαν στο νησί,  προ­κει­μέ­νου, να μην ξενι­τευ­τούν κι άλλοι Καλύ­μνιοι; Από χρήματα, που βγήκαν με μόχθο και ατε­λεί­ω­τες ώρες δου­λειάς στη ξενιτιά;

Η απώλεια του Αντώνη Χαλίκου, μετέ­φερε τόνους μελαγ­χο­λίας, όχι μόνο στην οικο­γέ­νειά του, στα παιδιά του Γιάννη και Μαρ­γα­ρίτα, στα εγγόνια και τα δισέγ­γονά του, αλλά σε όλο το νησί.

Υπήρξε ζεστός άνθρω­πος, καλός πατέρας, με μεγάλη καρδιά. Καλο­προ­αί­ρε­τος, δίκαιος, αλλά και αυστη­ρός, πιστός και αφο­σιω­μέ­νος στις αρχές του. Δίδαξε, πως ο αλη­θι­νός πλούτος είναι η αξιο­πρέ­πεια. Είχα την τύχη, να τον έχω συγγενή.

Τα παιδιά του, ο Γιάννης και η Μαρ­γα­ρίτα, δεν φαντά­στη­καν ποτέ, πως θα ερχόταν η ώρα που θα απο­χαι­ρε­τή­σουν τον πατέρα τους. Και όμως ήρθε… Και έδωσαν κρυφή υπό­σχεση, πως θα συνε­χί­σουν να κάνουν τα πάντα για να τιμή­σουν τη ζωή, την παρα­κα­τα­θήκη του πατέρα τους. Με αυτό τον τρόπο, θα συνε­χί­σουν να τον κρατούν περή­φανο, από όπου και αν τους παρα­κο­λου­θεί.

Χάθηκε ένας ακόμα αυθε­ντι­κός πατριώ­της, που έζησε στη δια­σπορά του Καλύ­μνι­κου πλη­θυ­σμού…

Χάθηκε, ένας ακόμη αετός του Αιγαίου! Καλό ταξίδι Αντώνη Χαλίκο…

ΨΗΦΙΣΜΑ της Ένωσης Καλυ­μνίων Ρόδου

«Ο Εν Καλύμνω Άγιος Σάββας»