Η σπαζοκεφαλιά με τους 8 Τούρκους και μια πιθανή λύση

Το Δικα­στή­ριο του Στρα­σβούρ­γου θα μπο­ρούσε να δώσει λύση στο δίλημμα της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης σχετικά με την έκδοση ή όχι των οκτώ Τούρκων στρα­τιω­τι­κών. «Η δια­δι­κα­σία μπορεί να βασι­στεί στο γεγονός ότι οι οκτώ δεν θα έχουν δίκαιη δίκη στην Τουρκία», είπε στην «Κ» ο ομό­τι­μος καθη­γη­τής του Συνταγ­μα­τι­κού Δικαίου Νίκος Αλι­βι­ζά­τος, που είχε προ­τεί­νει με άλλους νομι­κούς στην κυβέρ­νηση τη λύση αυτή. Και ο καθη­γη­τής Χρ. Μυλω­νό­που­λος, που υπε­ρα­σπί­ζε­ται κάποιους από τους οκτώ, έχει κάνει λόγο για παρέμ­βαση του Δικα­στη­ρίου του Στρα­σβούρ­γου.

Μια σειρά κυβερ­νη­τι­κών στε­λε­χών επι­χει­ρη­μα­το­λο­γεί προς την ηγεσία της Δικαιο­σύ­νης, λέγο­ντας ότι στις υπο­θέ­σεις αυτές, εκτός των άλλων, «κρί­νο­νται και οι διε­θνείς σχέσεις της χώρας». Aπό την άλλη, μια σειρά από κυβερ­νη­τι­κούς παρά­γο­ντες παρα­δέ­χε­ται –έστω εξω­δί­κως– ότι υπάρχει ζήτημα με το αν δια­σφα­λί­ζε­ται δίκαιη δίκη των 8 στην Τουρκία. Δεν είναι ακριβώς γνωστό πώς μετα­φέ­ρο­νται αυτά τα επι­χει­ρή­ματα στα χαμη­λό­τερα κλι­μά­κια της Δικαιο­σύ­νης, αλλά ενδει­κτική των δύο «γραμμών» που υπάρ­χουν είναι η αγό­ρευση του εισαγ­γε­λέα, Γιώργου Βούλ­γαρη, στη συνε­δρί­αση του Συμ­βου­λίου Εφετών της περα­σμέ­νης Πέμπτης, που απο­φά­σισε να μην εκδο­θούν ένας τεχνι­κός και ένας πιλότος ελι­κο­πτέ­ρου: «Κατα­πα­τού­νται τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα. Οι απο­κε­φα­λι­σμοί έχουν τελειώ­σει αιώνες πριν στην Ευρώπη. Η Ελλάδα δεν είναι διοι­κη­τική περι­φέ­ρεια της οθω­μα­νι­κής αυτο­κρα­το­ρίας. Ο ΟΗΕ, η Διεθνής Αμνη­στία έχουν πει ότι κάνουν βαρ­βα­ρό­τη­τες. Είστε σίγου­ροι ότι αν τους εκδώ­σετε θα έχουν δίκαιη δίκη; Βαρέ­θηκα να ακούω σε αυτή τη χώρα για διε­θνείς σχέσεις.

Το ένταλμα των τουρ­κι­κών αρχών είναι αόριστο. Σας παρα­καλώ να απορ­ρί­ψετε το αίτημα των τουρ­κι­κών αρχών».

Αντί­θετα, στην προη­γού­μενη συνε­δρί­αση του Συμ­βου­λίου Εφετών, έπαιξε ρόλο, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «Κ», το επι­χεί­ρημα ότι η Ελλάδα και η Τουρκία συν­δέ­ο­νται με συμ­φω­νίες για τα σχετικά ζητή­ματα των εκδό­σεων και ότι «η Τουρκία είναι μέλος του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης». Βεβαίως, νομικοί κύκλοι που είναι αντί­θε­τοι στην έκδοση των Τούρκων στρα­τιω­τι­κών σημειώ­ναν ότι και η Ελλάδα διε­τέ­λεσε μέλος του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης για μία διετία μετά το πρα­ξι­κό­πημα του 1967 και ότι χώρες, όπως το Αζερ­μπαϊ­τζάν και η Ρωσία, είναι επίσης μέλη του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης.

Κρίσιμα στοι­χεία

Η συνή­γο­ρος των Τούρκων, Σταυ­ρούλα Τομαρά, παρου­σί­ασε διά­ταγμα του Τούρκου προ­έ­δρου με το οποίο οι 8 εκζη­τού­με­νοι στε­ρού­νται μια σειρά δικαιω­μά­των τους «χωρίς δίκη» (π.χ. ακυ­ρώ­νο­νται οι τίτλοι σπουδών τους), στοι­χείο που ερμη­νεύ­θηκε ως ενι­σχυ­τικό της άποψης ότι εάν εκδο­θούν στην Τουρκία, δεν τους περι­μέ­νει μια «δίκαιη δίκη».

Να σημειω­θεί ότι οι 8 Τούρκοι ανήκουν σε σύνταγμα της αερο­πο­ρίας στρατού με έδρα τη Σαμά­ντιρα. H δύναμη ελι­κο­πτέ­ρων της Σαμά­ντιρα ανήκει στην τουρ­κική 1η στρατιά που είχε τη μικρό­τερη εμπλοκή στην από­πειρα πρα­ξι­κο­πή­μα­τος της 15ης Ιουλίου, συγκρι­τικά βέβαια πάντα με άλλους σχη­μα­τι­σμούς του τουρ­κι­κού στρατού.

Οταν οι «8» ειδο­ποιού­νται να ανα­λά­βουν υπη­ρε­σία, παίρ­νουν την εντολή να πάνε τρία ελι­κό­πτερα –το σύνταγμα δια­θέ­τει Μπλακ Χοκ και Χιούιτ– στη λεωφόρο Βατάν στην Κων­στα­ντι­νού­πολη για να μετα­φέ­ρουν τραυ­μα­τίες από «τρο­μο­κρα­τική επίθεση». Η λεω­φό­ρος Βατάν βρί­σκε­ται στο Φατίχ, μια από τις γειτονιές-προπύργια τόσο του κυβερ­νη­τι­κού AKP όσο και του κινή­μα­τος Γκιου­λέν, καθώς η πλειο­νό­τητα των κατοί­κων του είναι άνθρω­ποι ευσε­βείς, εσω­τε­ρι­κοί μετα­νά­στες από την Ανα­το­λία. Στη λεωφόρο Βατάν πετούν τρία ελι­κό­πτερα με συνο­λικά 9 άτομα πλήρωμα (3 στο καθένα). Αργό­τερα, όταν από τα κινητά τους τηλέ­φωνα και τα τάμπλετ, όπως λένε, αντι­λαμ­βά­νο­νται τι έχει συμβεί, επι­στρέ­φουν σε ένα δάσος στην ασια­τική ακτή καθώς αξιω­μα­τι­κός της μονάδας τους τούς ειδο­ποιεί ότι «εδώ το στρα­τό­πεδο δεν είναι ασφαλές…».

Οι Tούρκοι αξιω­μα­τι­κοί παρου­σί­α­σαν όλοι την ίδια εκδοχή των γεγο­νό­των, ακο­λου­θώ­ντας ωστόσο δια­φο­ρε­τι­κές επι­λο­γές ως προς τους συνη­γό­ρους. Κάποιοι από αυτούς επέ­λε­ξαν να μην εκπρο­σω­πη­θούν από τη μέχρι σήμερα εκπρό­σωπό τους Σταυ­ρούλα Τομαρά, κάποιοι επέ­λε­ξαν τον καθη­γητή του Ποι­νι­κού Δικαίου Χρ. Μυλω­νό­πουλο και κάποιοι τον συνή­γορο που επέλεξε το Δημόσιο, Ομηρο Ζέλιο.