Η δικαστική αυλαία σε υπόθεση ξεπλύματος χρημάτων με επίκεντρο την Κάρπαθο έπεσε με παραγραφή

• Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των έκρι­νε ότι τα βα­σι­κά αδι­κή­μα­τα στην αλ­λο­δα­πή δεν διώ­κο­νται και το συ­να­φές ελ­λη­νι­κό σκέ­λος έχει υπο­πέ­σει σε πα­ρα­γρα­φή

Η πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση ξε­πλύ­μα­τος χρη­μά­των με κα­τη­γο­ρού­με­νους τρεις Έλ­λη­νες από την Κάρ­πα­θο ολο­κλη­ρώ­θη­κε χθες με την παύση της ποι­νι­κής δί­ω­ξης λόγω πα­ρα­γρα­φής.

Η εξέ­λι­ξη επι­βε­βαί­ω­σε όσα είχε δη­μο­σιο­ποι­ή­σει η «δη­μο­κρα­τι­κή» και τέ­θη­καν χθες ανα­λυ­τι­κά στο δι­κα­στή­ριο από τον Ει­σαγ­γε­λέα Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου και από την υπε­ρά­σπι­ση και συ­γκε­κρι­μέ­να τους συ­νή­γο­ρους κ.κ. Πα­να­γιώ­τη Αβρί­θη και Δήμο Μου­τά­φη.

Κρί­σι­μος κόμ­βος ήταν οι απα­ντή­σεις των ιτα­λι­κών αρχών που πι­στο­ποί­η­σαν πως για τα κύρια αδι­κή­μα­τα της απά­της και της πλα­στο­γρα­φί­ας στην Ιτα­λία δεν ασκή­θη­κε δίωξη και ότι, σύμ­φω­να με το εκεί δί­καιο, ακόμη και η νο­μι­μο­ποί­η­ση εσό­δων αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως πλημ­μέ­λη­μα με χρόνο πα­ρα­γρα­φής που έχει εξα­ντλη­θεί.

Το δι­κα­στή­ριο απο­φάν­θη­κε ότι δεν μπο­ρεί να στα­θεί πε­ραι­τέ­ρω ποι­νι­κή μομφή στην Ελ­λά­δα για νο­μι­μο­ποί­η­ση όταν το βα­σι­κό έγκλη­μα στην αλ­λο­δα­πή δεν διώ­κε­ται ή έχει πα­ρα­γρα­φεί.

Το χρο­νι­κό που οδή­γη­σε στην κα­τά­λη­ξη

Η υπό­θε­ση ήρθε στο φως στα τέλη του 2007 με ανα­φο­ρές για πα­ρά­νο­μες με­τα­φο­ρές με­γά­λων ποσών από ασφα­λι­στι­κές εται­ρεί­ες και τρά­πε­ζες της Ιτα­λί­ας προς λο­γα­ρια­σμούς στην Κάρ­πα­θο. Τα χρή­μα­τα, κατά τα στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας, διο­χε­τεύ­θη­καν με πα­ρεμ­βο­λές σε συ­στή­μα­τα ασφα­λούς με­τα­φο­ράς και κα­τέ­λη­ξαν για την απο­πλη­ρω­μή ανύ­παρ­κτων επεν­δύ­σε­ων.

Οι τρεις κα­τη­γο­ρού­με­νοι είχαν κα­τα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως το 2019 σε κά­θειρ­ξη έξι ετών για νο­μι­μο­ποί­η­ση εσό­δων από πα­ρά­νο­μη δρα­στη­ριό­τη­τα με ανα­γνώ­ρι­ση ελα­φρυ­ντι­κού, ενώ είχαν κρι­θεί αθώοι για ηθική αυ­τουρ­γία σε πλα­στο­γρα­φία με πε­ριου­σια­κό όφε­λος και ζημία άνω των εκα­τόν εί­κο­σι χι­λιά­δων ευρώ.

Στην πο­ρεία της έφε­σης το δι­κα­στή­ριο είχε ήδη ανα­βά­λει τη συ­ζή­τη­ση ζη­τώ­ντας, με επι­μέ­λεια της Ει­σαγ­γε­λί­ας Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου, επί­ση­μες απα­ντή­σεις από το Μι­λά­νο σχε­τι­κά με την ύπαρ­ξη ή μη δί­ω­ξης στην Ιτα­λία και την τύχη τυχόν σχε­τι­κών δι­κο­γρα­φιών.

Το ιτα­λι­κό σκέ­λος και η κα­θο­ρι­στι­κή τεκ­μη­ρί­ω­ση

Οι ιτα­λι­κές αρχές απά­ντη­σαν ότι δεν υφί­στα­ται δίωξη για τα ίδια πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά και ότι πα­λαιό­τε­ρες κα­τα­χω­ρί­σεις είχαν τεθεί στο αρ­χείο ήδη από το 2012. Για έναν από τους κα­τη­γο­ρού­με­νους, ηλι­κί­ας εβδο­μή­ντα επτά ετών, τα πι­στο­ποι­η­τι­κά ποι­νι­κού μη­τρώ­ου δεν εμ­φά­νι­σαν επι­βα­ρυ­ντι­κά στοι­χεία. Επι­πλέ­ον διευ­κρι­νί­στη­κε μέσω των βά­σε­ων δε­δο­μέ­νων φο­ρο­λο­γι­κών και σω­φρο­νι­στι­κών αρχών ότι δεν υπάρ­χουν κα­τα­γρα­φές σύλ­λη­ψης ή κρά­τη­σης στην Ιτα­λία για τα συ­γκε­κρι­μέ­να πρό­σω­πα. Για δύο εκ των τριών δό­θη­καν ρητές απα­ντή­σεις, ενώ για την τρίτη εμπλε­κό­με­νη δεν υπήρ­ξε αρ­χι­κά αντα­πό­κρι­ση, γε­γο­νός που είχε οδη­γή­σει σε μία ακόμη ανα­βο­λή ώστε να ζη­τη­θούν συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά στοι­χεία. Η τε­λι­κή ει­κό­να που σχη­μα­τί­στη­κε ήταν ενιαία και κα­θα­ρή. Η Ιτα­λία δεν κινεί ποι­νι­κή δια­δι­κα­σία για τα επί­μα­χα πε­ρι­στα­τι­κά και το χρο­νι­κό πλαί­σιο πα­ρα­γρα­φής έχει πα­ρέλ­θει.

Η θέση της ει­σαγ­γε­λι­κής αρχής και της υπε­ρά­σπι­σης

Από την έδρα το­νί­στη­κε ότι όταν το βα­σι­κό έγκλη­μα τε­λέ­στη­κε στην αλ­λο­δα­πή και εκεί αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως πλημ­μέ­λη­μα με απει­λή ποι­νής που δεν υπερ­βαί­νει τα τρία έτη, τότε η πα­ρα­γρα­φή επέρ­χε­ται τα­χύ­τε­ρα. Στη βάση αυτή η υπε­ρά­σπι­ση υπο­στή­ρι­ξε με έν­στα­ση ότι η ελ­λη­νι­κή έν­νο­μη τάξη δεν μπο­ρεί να κα­τα­δι­κά­σει για νο­μι­μο­ποί­η­ση εσό­δων από πράξη που στο κρά­τος τέ­λε­σης δεν διώ­κε­ται πλέον ή έχει πα­ρα­γρα­φεί. Η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία δεν ανα­πτύ­χθη­κε εν κενώ. Το ίδιο δι­κα­στή­ριο είχε σε προ­γε­νέ­στε­ρη «καρ­μπόν» υπό­θε­ση οδη­γη­θεί σε αντί­στοι­χη κρίση, θε­ω­ρώ­ντας ότι δεν είναι επι­τρε­πτή στην Ελ­λά­δα ποι­νι­κή κα­τα­δί­κη που υπερ­βαί­νει το ανώ­τα­το ποι­νι­κό όριο της χώρας τέ­λε­σης για τη βα­σι­κή πράξη. Η χθε­σι­νή από­φα­ση κι­νή­θη­κε στη γραμ­μή αυτής της νο­μο­λο­για­κής λο­γι­κής.

Τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά που ερευ­νή­θη­καν

Στο επί­κε­ντρο βρέ­θη­καν εμ­βά­σμα­τα εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ προς λο­γα­ρια­σμούς στην Αγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα της Καρ­πά­θου με αι­τιο­λο­γί­ες που απο­δεί­χθη­καν αβά­σι­μες. Για έναν λο­γα­ρια­σμό κα­τα­γρά­φη­κε με­τα­φο­ρά άνω του ενός εκα­τομ­μυ­ρί­ου πε­ντα­κο­σί­ων χι­λιά­δων ευρώ με εντο­λή που φε­ρό­ταν να φέρει σφρα­γί­δα και υπο­γρα­φή στε­λέ­χους ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας. Τα χρή­μα­τα ανα­λή­φθη­καν σχε­δόν αυ­θη­με­ρόν, ενώ μέρος τους διο­χε­τεύ­θη­κε μέσω άλλων λο­γα­ρια­σμών σε τρίτα πρό­σω­πα. Σε άλλο σκέ­λος η δι­κο­γρα­φία πε­ριεί­χε εμ­βά­σμα­τα άνω των τριών εκα­τομ­μυ­ρί­ων τρια­κο­σί­ων χι­λιά­δων ευρώ με αι­τιο­λο­γί­ες υπο­τι­θέ­με­νων αγο­ρα­πω­λη­σιών ακι­νή­των που δεν τεκ­μη­ριώ­θη­καν. Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι υπο­στή­ρι­ξαν ότι εξα­πα­τή­θη­καν από κύ­κλω­μα αλ­λο­δα­πών που πα­ρου­σιά­στη­καν ως επεν­δυ­τές και ότι δεν είχαν πρό­θε­ση συμ­με­το­χής σε πα­ρά­νο­μη δρα­στη­ριό­τη­τα. Το δι­κα­στή­ριο στην πρω­το­βάθ­μια κρίση είχε απο­δε­χθεί μέρος των ισχυ­ρι­σμών τους ως προς τα ελα­φρυ­ντι­κά, αλλά είχε επι­βά­λει ποι­νές για τη νο­μι­μο­ποί­η­ση. Μετά τα νε­ό­τε­ρα στοι­χεία από την αλ­λο­δα­πή τα δε­δο­μέ­να ανα­τρά­πη­καν.