Το Μιλάνο «καθάρισε» τους φακέλους: Καμία δίωξη στην Ιταλία για την πολύκροτη υπόθεση ξεπλύματος μαύρου χρήματος

• Επίσημη απά­ντηση των ιτα­λι­κών αρχών προς την Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου κλείνει κάθε ποινικό ενδε­χό­μενο για την υπόθεση • Πιθανή η παρα­γραφή του βασικού αδι­κή­μα­τος στην Ελλάδα

Η πολύ­κροτη υπόθεση ξεπλύ­μα­τος μαύρου χρή­μα­τος με τρεις κατη­γο­ρού­με­νους από την Κάρπαθο επα­νέρ­χε­ται στις δικα­στι­κές αίθου­σες, με νέα στοι­χεία που ενδέ­χε­ται να ανα­τρέ­ψουν πλήρως τη μέχρι σήμερα πορεία της.

Η εκδί­καση έχει οριστεί για τις 10 Νοεμ­βρίου 2025 ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των, ωστόσο τα δεδο­μένα μετά την απά­ντηση των ιτα­λι­κών αρχών δεί­χνουν ότι η υπόθεση οδεύει προς παρα­γραφή.

Η Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου είχε ζητήσει με επίσημο αίτημα στις 13 Ιανουα­ρίου 2025 τη συν­δρομή της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών Μιλάνου για να δια­πι­στω­θεί αν στην Ιταλία είχε ασκηθεί ποινική δίωξη για τα ίδια πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά που αφορούν υπε­ξαί­ρεση μεγάλων χρη­μα­τι­κών ποσών από ασφα­λι­στι­κές εται­ρείες και τρά­πε­ζες, τα οποία κατέ­λη­ξαν σε λογα­ρια­σμούς στην Κάρπαθο.

Η ιταλική απά­ντηση, που φέρει ημε­ρο­μη­νία 14 Φεβρουα­ρίου 2025 και υπο­γραφή του Αντιει­σαγ­γε­λέα Fabio De Pasquale, ελήφθη μέσω επί­ση­μης μετά­φρα­σης του Υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών και απο­τε­λεί κομβικό στοι­χείο για την εξέλιξη της υπό­θε­σης.

Η επίσημη απά­ντηση του Μιλάνου

Σύμφωνα με το έγγραφο της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών του Μιλάνου, η ιταλική δικαιο­σύνη δεν έχει ασκήσει καμία δίωξη κατά του 77χρονου Καρ­πά­θιου, που φέρεται ως ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος στην ελλη­νική υπόθεση. Το πιστο­ποι­η­τικό ποι­νι­κού μητρώου, που εκδό­θηκε στις 13 Φεβρουα­ρίου 2025, βεβαιώ­νει ρητά ότι «δεν προ­κύ­πτει τίποτα σε βάρος του Έλληνα υπηκόου (…), γεν­νη­θέ­ντος το 1948 στην Κάσο Δωδε­κα­νή­σου».

Παράλ­ληλα, στην απά­ντηση της ιτα­λι­κής εισαγ­γε­λίας διευ­κρι­νί­ζε­ται ότι οι σχε­τι­κές δικο­γρα­φίες, οι οποίες είχαν σχη­μα­τι­στεί από το 2007, τέθηκαν στο αρχείο ήδη από το 2012. Η απά­ντηση του Ιταλού εισαγ­γε­λέα κατα­λή­γει κατη­γο­ρη­μα­τικά:

«Θεω­ρούμε ότι το αίτημά σας έχει ικα­νο­ποι­η­θεί πλήρως».

Αυτό σημαί­νει ότι καμία ενεργή ή εκκρε­μής ποινική δια­δι­κα­σία δεν υπάρχει πλέον στην Ιταλία για τα πρόσωπα που εμπλέ­κο­νται στη συγκε­κρι­μένη υπόθεση, κάτι που αλλάζει δρα­μα­τικά τα δεδο­μένα ενώπιον των ελλη­νι­κών δικα­στι­κών αρχών.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Η υπόθεση ήρθε στο φως στα τέλη του 2007, όταν δια­πι­στώ­θη­καν παρά­νο­μες μετα­φο­ρές χρη­μά­των από ιτα­λι­κές ασφα­λι­στι­κές εται­ρείες και τρά­πε­ζες προς λογα­ρια­σμούς στην Αγρο­τική Τράπεζα της Καρ­πά­θου. Συγκε­κρι­μένα, η εται­ρεία Aurora Assicurazioni S.p.A. ανέφερε μετα­φορά ύψους 1.523.402 ευρώ προς τον λογα­ρια­σμό του πρώτου κατη­γο­ρού­με­νου, μέσω πλαστής εντολής που έφερε τη σφρα­γίδα και την υπο­γραφή του γενικού διευ­θυ­ντή της εται­ρείας.

Τα χρήματα κατα­τέ­θη­καν και ανα­λή­φθη­καν σχεδόν εξ ολο­κλή­ρου αυθη­με­ρόν, ενώ μέρος τους διο­χε­τεύ­θηκε μέσω άλλων λογα­ρια­σμών σε τρίτα πρόσωπα. Παράλ­ληλα, ο τρίτος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να έλαβε εμβά­σματα άνω των 3,3 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ με ψευδή αιτιο­λο­γία «πώλησης ακι­νή­των», που απο­δεί­χθηκε ανύ­παρ­κτη.

Οι τρεις Καρ­πά­θιοι κατα­δι­κά­στη­καν πρω­το­δί­κως το 2019 σε ποινή κάθειρ­ξης 6 ετών με ανα­γνώ­ριση ελα­φρυ­ντι­κού, ενώ κρί­θη­καν αθώοι για την ηθική αυτουρ­γία σε πλα­στο­γρα­φία.

Οι ίδιοι υπο­στή­ρι­ξαν ότι εξα­πα­τή­θη­καν από κύκλωμα αλλο­δα­πών που εμφα­νί­στη­καν ως επεν­δυ­τές και ότι δεν είχαν πρόθεση συμ­με­το­χής σε παρά­νομη δρα­στη­ριό­τητα.

Η σημασία του εγγρά­φου για την ελλη­νική δίκη

Το κρίσιμο σημείο για την ελλη­νική δικαιο­σύνη αφορά το εάν το «βασικό αδίκημα» –δηλαδή η υπε­ξαί­ρεση και η απάτη που τελέ­στηκε στην Ιταλία– παρα­μέ­νει διώξιμο. Σύμφωνα με τον ιταλικό ποινικό κώδικα, η μέγιστη ποινή για την κατη­γο­ρία αυτή δεν υπερ­βαί­νει τα τρία έτη, με απο­τέ­λε­σμα το αδίκημα να έχει παρα­γρα­φεί.

Αυτό σημαί­νει ότι, αν δεν υπάρχει ενεργή δίωξη στην Ιταλία (όπως πλέον απο­δει­κνύ­ε­ται), τα ελλη­νικά δικα­στή­ρια δεν μπορούν να κατα­δι­κά­σουν για νομι­μο­ποί­ηση εσόδων από πράξη που έχει ήδη παρα­γρα­φεί ή δεν ανα­γνω­ρί­ζε­ται ως έγκλημα στη χώρα όπου τελέ­στηκε. Αντί­στοιχη νομο­λο­γία είχε ήδη εφαρ­μο­στεί σε προη­γού­μενη «πανο­μοιό­τυπη» υπόθεση, με απο­τέ­λε­σμα την απαλ­λαγή των κατη­γο­ρου­μέ­νων.

Με βάση την απά­ντηση των ιτα­λι­κών αρχών, οι συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των τριών Καρ­πά­θιων κ.κ. Δήμος Μου­τά­φης και Πανα­γιώ­της Αβρίθης, ανα­μέ­νε­ται να επα­να­φέ­ρουν το αίτημα παύσης της δίωξης λόγω παρα­γρα­φής, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι το βασικό αδίκημα έχει νομικά εκλεί­ψει. Η νέα αυτή εξέλιξη αφήνει ελά­χι­στα περι­θώ­ρια για δια­φο­ρε­τική κρίση από το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, το οποίο ανα­μέ­νε­ται να απο­φα­σί­σει αν θα θέσει ορι­στικά τέλος σε μια υπόθεση που κρατά σχεδόν δύο δεκα­ε­τίες.