WSJ: Τι χρωστάει η Ευρώπη στην Ελλάδα – Η… «μυωπία κάποιων χωρών»

Οι απο­τυ­χί­ες της ευ­ρω­παϊ­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης έχουν κάνει την Ελ­λά­δα τον πιο αδύ­να­μο κρίκο της Ευ­ρώ­πης. Κα­τα­στρο­φι­κές και μη βιώ­σι­μες προ­σεγ­γί­σεις απει­λούν την ελεύ­θε­ρη με­τα­κί­νη­ση και το ευρώ, ενώ η χώρα είναι στην πρώτη γραμ­μή και των δύο.

Πε­ρισ­σό­τε­ροι πρό­σφυ­γες διέ­σχι­σαν τη Με­σό­γειο προς την Ευ­ρώ­πη τον πε­ρα­σμέ­νο μήνα απ’ ό,τι ολό­κλη­ρο το 2014. Η πλειο­ψη­φία αυτών έφτα­σαν στην Ελ­λά­δα, αλλά πολλά ακόμη μέλη της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης έχουν επη­ρε­α­στεί και τώρα επα­νε­ξε­τά­ζουν τις πο­λι­τι­κές των ανοι­κτών συ­νό­ρων.

Στο με­τα­ξύ, σύμ­φω­να με τη Wall Street Journal, η Αθήνα συ­νε­χί­ζει να πα­λεύ­ει με τους όρους της τε­λευ­ταί­ας της διά­σω­σης, ένα πρό­γραμ­μα που δεν έχει ικα­νο­ποι­ή­σει ούτε την Ελ­λά­δα ούτε τους πι­στω­τές της. Τα δύο με­γα­λύ­τε­ρα κα­τορ­θώ­μα­τα της ευ­ρω­παϊ­κής ολο­κλή­ρω­σης -η ελεύ­θε­ρη με­τα­κί­νη­ση αν­θρώ­πων και το κοινό νό­μι­σμα- αυτή τη στιγ­μή απει­λού­νται, ενώ η Ελ­λά­δα βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμ­μή και των δύο.

Όπως το­νί­ζει δη­μο­σί­ευ­μα της εφη­με­ρί­δας, όσοι ασκούν κρι­τι­κή μπο­ρούν να ση­μειώ­σουν πολλά πράγ­μα­τα στα οποία η Ελ­λά­δα δεν κα­τά­φε­ρε να στα­θεί στο ύψος των πε­ρι­στά­σε­ων όσον αφορά στην οι­κο­νο­μία της: αλό­γι­στες δα­πά­νες, δια­φθο­ρά, χα­λα­ρή στάση απέ­να­ντι στην εί­σπρα­ξη φόρων, απρο­θυ­μία των κυ­βερ­νή­σε­ων να προ­χω­ρή­σουν πέραν της λι­τό­τη­τας και σε ου­σια­στι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις.

Ωστό­σο, τα ελατ­τώ­μα­τα της ελ­λη­νι­κής πο­λι­τι­κής δεν μπο­ρούν να δι­καιο­λο­γή­σουν τις απο­τυ­χί­ες της ευ­ρω­παϊ­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης και τη «μυω­πία» με­μο­νω­μέ­νων κρα­τών-μελών. Η αντί­στα­ση της ευ­ρω­ζώ­νης σε μία ανα­διάρ­θρω­ση χρέ­ους τον Μάιο του 2010 δια­σφά­λι­σε τη σί­γου­ρη απο­τυ­χία του πρώ­του προ­γράμ­μα­τος της Ελ­λά­δας, το οποίο οδή­γη­σε σε τε­ρά­στιες δυ­σκο­λί­ες χωρίς απο­τέ­λε­σμα, στην ύφεση που επέ­φε­ρε την άνοδο -εκτός του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ- «σκο­τει­νών» δυ­νά­με­ων όπως η Χρυσή Αυγή και τε­λι­κά στη λαϊκή αντί­δρα­ση και το 61% του «Όχι» στο δη­μο­ψή­φι­σμα του Ιου­λί­ου.

Εντού­τοις, ακόμη και έπει­τα από όλ’ αυτά, το τρίτο πρό­γραμ­μα πα­ρα­μέ­νει πιστό στις πα­λιές συ­ντα­γές της οι­κο­νο­μι­κά κα­τα­στρο­φι­κής και πο­λι­τι­κά μη βιώ­σι­μης δη­μο­σιο­νο­μι­κής σύ­σφι­ξης. Η εφη­με­ρί­δα το­νί­ζει πως αν η ΕΕ επι­μεί­νει σε αυτή την προ­σέγ­γι­ση, η Ελ­λά­δα θα είναι η πρώτη από μία σειρά χωρών που θα απο­χω­ρή­σουν από μια νο­μι­σμα­τι­κή ένωση που έχει λίγα να προ­σφέ­ρει στα πιο αδύ­να­μα μέλη της.

Στο προ­σφυ­γι­κό ζή­τη­μα, η ίδια προ­θυ­μία να πέσει το βάρος «χα­λα­σμέ­νων» συ­στη­μά­των στους ώμους των πιο αδύ­να­μων έχει αφή­σει την Ελ­λά­δα -που δεν μπο­ρεί να οι­κο­δο­μή­σει τεί­χος στο Αι­γαίο- σε μια εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη θέση και κα­τα­στρέ­φει απο­τε­λε­σμα­τι­κά την αντί­λη­ψη της ελεύ­θε­ρης με­τα­κί­νη­σης πλη­θυ­σμών στα όρια της ΕΕ.

Όπως κα­τα­λή­γει το δη­μο­σί­ευ­μα, η Ελ­λά­δα απο­τε­λεί τον πιο αδύ­να­μο κρίκο της Ευ­ρώ­πης από πολ­λές από­ψεις. Αν η ΕΕ δεν κα­τα­φέ­ρει να αντι­με­τω­πί­σει τις προ­κλή­σεις που απει­λούν τα δύο ση­μα­ντι­κό­τε­ρα κα­τορ­θώ­μα­τά της, αυτό θα οφεί­λε­ται στο γε­γο­νός πως δεν ήταν ικανή να προ­σφέ­ρει πα­νευ­ρω­παϊ­κές λύ­σεις στα πα­νευ­ρω­παϊ­κά προ­βλή­μα­τά της.

euro2day.gr