Εσοδα 125 δισ. από τον τουρισμό κατά τη διάρκεια της κρίσης

Αμεσα ανα­γκαία χαρα­κτη­ρί­ζε­ται η απο­κα­τά­σταση της φορο­λο­γι­κής αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και της ορθο­λο­γι­κής ρύθ­μι­σης των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων, καθώς και ο σχε­δια­σμός και η εφαρ­μογή ενός απο­τε­λε­σμα­τι­κού εθνικού στρα­τη­γι­κού σχεδίου για τον του­ρι­σμό, «ενόψει και της παρα­τη­ρού­με­νης κάμψης της ζήτησης του­ρι­στι­κών υπη­ρε­σιών από τις παρα­δο­σια­κές αγορές μας», σύμφωνα με έκθεση του Ινστι­τού­του του Συν­δέ­σμου Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων (ΙΝΣΕΤΕ) με τίτλο: «Η ελλη­νική οικο­νο­μία: ανά­πτυξη και οικο­νο­μική πολι­τική μετά την έξοδο από τα μνη­μό­νια».

Στην ίδια κατεύ­θυνση συντεί­νουν και οι προ­βλέ­ψεις για συρ­ρί­κνωση της ανα­πτυ­ξια­κής δυνα­μι­κής της Ευρω­ζώ­νης και των σημα­ντι­κό­τε­ρων αγορών μας, συμπλη­ρώ­νει το ΙΝΣΕΤΕ. Εκτι­μά­ται επίσης πως «ο του­ρι­σμός, έχοντας επι­τύ­χει αξιο­ση­μεί­ωτη ανά­πτυξη κατά τη διάρ­κεια της κρίσης, συνέ­βαλε σε πολύ μεγάλο βαθμό κατ’ αρχάς στον περιο­ρι­σμό της και στη συνέ­χεια στην επάνοδο της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας σε θετι­κούς ρυθμούς ανά­πτυ­ξης. Η πορεία αυτή συνο­δεύ­τηκε και από αντί­στοιχα μεγάλη αύξηση της απα­σχό­λη­σης». Ενδει­κτικά, το ΙΝΣΕΤΕ υπο­λο­γί­ζει πως ο εισερ­χό­με­νος του­ρι­σμός την δεκα­ε­τία 2009-2018 προ­σέ­φερε περίπου 125 δισ. ευρώ στην ελλη­νική οικο­νο­μία ενώ η συντρι­πτική πλειο­νό­τητα από τα 230 εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες της χώρας απο­κό­μι­σαν θετικές εμπει­ρίες, σε μια εποχή που η Ελλάδα ήταν «εύκολος στόχος» για πολλά ΜΜΕ. Τα έσοδα από τον εισερ­χό­μενο του­ρι­σμό αυξή­θη­καν κατά περίπου 50% από το 2012 έως το 2018, ενώ η απα­σχό­ληση στον του­ρι­σμό μεταξύ 2009 και 2018 αυξή­θηκε κατά 12,7%, σε αντί­θεση με τους λοιπούς κλάδους της οικο­νο­μίας όπου η απα­σχό­ληση την ίδια περίοδο κατέ­γραψε μείωση κατά 18,2%. Εξάλλου, στην έκθεση του ΙΝΣΕΤΕ προ­τάσ­σε­ται η «ανάγκη υιο­θέ­τη­σης ενός νέου πακέτου οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής, με εφαρ­μογή του στην τριετία 2019-2021, που θα περι­λαμ­βά­νει ένα εκλο­γι­κευ­μένο σύνολο μέτρων μείωσης της υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης και αύξησης των ανα­πτυ­ξια­κών και κοι­νω­νι­κών δαπανών».

Σημειώ­νε­ται, επίσης, ότι η βασική προ­ϋ­πό­θεση για να γίνει εφικτός και βιώ­σι­μος ο στόχος της μείωσης των απαι­τού­με­νων πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των, χωρίς να δια­κιν­δυ­νεύ­σουν τα επι­τεύγ­ματα της χώρας, είναι η αλλαγή προς το θετικό των παρα­μέ­τρων της ανά­λυ­σης βιω­σι­μό­τη­τας του ελλη­νι­κού χρέους και κυρίως το εκτι­μώ­μενο κόστος δανει­σμού και ο προσ­δο­κώ­με­νος ρυθμός οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης σε βάθος χρόνου.

Σύμφωνα με την έκθεση του ινστι­τού­του, με αυτό το πακέτο είναι πιθανό η ανά­πτυξη το 2020 να υπερβεί –υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις– το 3% και τα έσοδα της γενικής κυβέρ­νη­σης να αυξη­θούν κατά ποσοστό υψη­λό­τερο του 2,3%, παρά τη μείωση της υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης. Αυτή η εξέλιξη θα οδη­γούσε με ασφά­λεια σε πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα γενικής κυβέρ­νη­σης το 2020 υψη­λό­τερο και πάλι του 3,6% του ΑΕΠ, ακόμη και με σημα­ντική αύξηση των επεν­δύ­σεων παγίου κεφα­λαίου των φορέων της γενικής κυβέρ­νη­σης και με αύξηση των κοι­νω­νι­κών δαπανών που θα οδη­γού­σαν σε αύξηση των πρω­το­γε­νών δαπανών γενικής κυβέρ­νη­σης το 2020 στο 2,2%.

πηγή kathimerini.gr