Απορρίφθηκε αίτηση των ξενοδοχείων «Κυπριώτης» για παράταση της προστασίας τους από καταδιωκτικά μέτρα

Με απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου της Κω απορ­ρί­φθηκε αίτηση των ξενο­δο­χείων «Κυπριώ­της» και μετόχου της για παρά­ταση της προ­στα­σίας τους από κατα­διω­κτικά μέτρα ενόψει εκδό­σεως από­φα­σης επί της αιτή­σεως για εξυ­γί­ανσή τους.

Στην δίκη άσκησαν παρέμ­βαση μια ανώνυμη εται­ρεία Δια­χεί­ρι­σης Απαι­τή­σεων από Δάνεια και Πιστώ­σεις και η ΑΑΔΕ που ομοίως απορ­ρί­φθη­καν.

Η αιτούσα δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον κλάδο των ξενο­δο­χεια­κών εκμε­ταλ­λεύ­σεων, έχοντας στην κυριό­τητά της πέντε ξενο­δο­χεια­κές μονάδες, στην περιοχή Ψαλίδι της Κω, συνο­λι­κού δυνα­μι­κού 1.522 δωμα­τίων και 5.079 κλινών, ο δε αιτών τυγ­χά­νει μέτοχος με ποσοστό συμ­με­το­χής στο μετο­χικό κεφά­λαιο της πρώτης 2%.

Την 13η Δεκεμ­βρίου 2022 αλλο­δαπή εται­ρεία, επι­κα­λού­μενη ότι είναι πιστώ­τρια της αιτού­σας, κατέ­θεσε διά της τότε δια­χει­ρί­στριας των απαι­τή­σεών της σε βάρος της ανώ­νυ­μης εται­ρείας ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Κω αίτηση άμεσης επι­κύ­ρω­σης συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης – μετα­βί­βα­σης επι­χεί­ρη­σης και, επι­κου­ρικά, αίτηση πτώ­χευ­σης, αιτού­μενη την επι­κύ­ρωση της από 09.12.2022 συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης που είχε συνα­φθεί από την ίδια μετά εκ τρίτου συμ­βαλ­λό­με­νης ανώ­νυ­μης εται­ρείας με στόχο τη μετα­βί­βαση στην τελευ­ταία μέρους του παθη­τι­κού και του συνόλου του ενερ­γη­τι­κού της, χωρίς της συναί­νεσή της.

Υπο­στή­ριξε ακόμη πως από την κατά­θεση της ως άνω αίτησης ενερ­γο­ποι­ή­θηκε υπέρ της αιτού­σας η αυτο­δί­καιη κατά νόμον ανα­στολή του άρθρου 50 παρ. 1 του Ν. 4738/2020.

Επί της αιτή­σεως επι­κύ­ρω­σης συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης δεν έχει εκδοθεί ορι­στική απόφαση και την 13η Δεκεμ­βρίου 2023 έληξε η 12μηνη ισχύς των προ­λη­πτι­κών μέτρων.

Την 15η Δεκεμ­βρίου 2022, ήτοι δύο ημέρες μετά την κατά­θεση της αίτησης επι­κύ­ρω­σης της συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης, κατόπιν εντολής εται­ρείας εισέ­βαλε στην οικία του δεύ­τε­ρου των αιτού­ντων δικα­στι­κός επι­με­λη­τής συνο­δεία αστυ­νο­μι­κών οργάνων προ­κει­μέ­νου να κατά­σχει συντη­ρη­τικά οικιακά σκεύη και αντι­κεί­μενά του.

Περαι­τέρω, η πρώτη των αιτού­ντων έχει εκμι­σθώ­σει το σύνολο των ξενο­δο­χεια­κών μονάδων της σε εται­ρεία και τα μισθώ­ματα που εισπράτ­τει από αυτήν απο­τε­λούν τη μονα­δική εγγυ­η­μένη πηγή ρευ­στό­τη­τας για αυτήν, και επο­μέ­νως, σε περί­πτωση που επι­σπευ­σθεί σε βάρος της ανα­γκα­στική ή συντη­ρη­τική κατά­σχεση των μισθω­μά­των, υφί­στα­ται κίν­δυ­νος οικο­νο­μι­κής της εξό­ντω­σης.

Σε παρελ­θό­ντα χρόνο η επι­χει­ρη­σιακή Μονάδα Είσπρα­ξης (ΕΜΕΙΣ) της Α.Α.Δ.Ε., λόγω της ύπαρξης οφειλών της αιτού­σας προς το Ελλη­νικό Δημόσιο, προέβη σε ανα­γκα­στική κατά­σχεση στα χέρια της μισθώ­τριας εται­ρείας ως τρίτης, η οποία (κατά­σχεση) τελικά ήρθη λόγω ρύθ­μι­σης των οφειλών της αιτού­σας μέσω του Εξω­δι­κα­στι­κού Μηχα­νι­σμού Ρύθ­μι­σης Οφειλών, όμως από το ανωτέρω περι­στα­τικό προ­κύ­πτει ότι υφί­στα­ται κίν­δυ­νος επι­βο­λής κατά­σχε­σης στο μέλλον στα ως άνω μισθώ­ματα, σε περί­πτωση παύσης ισχύος των προ­λη­πτι­κών μέτρων.

Επι­πλέον, ο δεύ­τε­ρος των αιτού­ντων, έχει συμ­βλη­θεί ως εγγυ­η­τής σε όλες τις δανεια­κές συμ­βά­σεις και συμ­βά­σεις ομο­λο­για­κών δανείων της πρώτης αιτού­σας. Ζήτησαν έτσι να δια­τα­χθούν έως την έκδοση ορι­στι­κής από­φα­σης επί της από 09.12.2022 αίτησης άμεσης επι­κύ­ρω­σης συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης – μετα­βί­βα­σης επι­χεί­ρη­σης και επι­κου­ρικά αίτησης πτώ­χευ­σης τα ακό­λουθα μέτρα:

α) να ανα­στα­λούν μέτρα, εκκρεμή ή μη, ατο­μι­κής και συλ­λο­γι­κής ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης κατά της πρώτης των αιτού­ντων για την ικα­νο­ποί­ηση των απαι­τή­σεων που έχουν γεν­νη­θεί μέχρι την έκδοση της από­φα­σης επί της αίτησης επι­κύ­ρω­σης της συμ­φω­νίας εξυ­γί­αν­σης,

β) να ανα­στα­λεί η λήψη οποιου­δή­ποτε ασφα­λι­στι­κού μέτρου κατά της πρώτης των αιτού­ντων, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της συντη­ρη­τι­κής κατά­σχε­σης και της εγγρα­φής προ­ση­μεί­ω­σης υπο­θή­κης, συναι­νε­τι­κής ή κατ’ αντι­δι­κία,

γ) να απα­γο­ρευ­τεί η διάθεση των ακι­νή­των και του εξο­πλι­σμού της επι­χεί­ρη­σης της πρώτης των αιτού­ντων,

δ) να ανα­στα­λούν οι απο­κλει­στι­κές προ­θε­σμίες άσκησης αξιώ­σεων και παρα­γρα­φής, υπό τις οποίες τελούν οι απαι­τή­σεις των πιστω­τών και τα δικαιώ­ματα των υπέρ του οφει­λέτη εγγυ­η­τών και συνο­φει­λε­τών του εις ολό­κλη­ρον, καθώς και οι προ­θε­σμίες και η άσκηση δια­δι­κα­στι­κών πράξεων, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των προ­θε­σμιών των ενδίκων μέσων και

ε) να απα­γο­ρευ­τεί ο συμ­ψη­φι­σμός απαι­τή­σεων που γεν­νή­θη­καν πριν την κατά­θεση, καθώς και η παρα­κρά­τηση τρε­χου­σών οφειλών προς τον οφει­λέτη λόγω απαι­τή­σεων που γεν­νή­θη­καν πριν την κατά­θεση, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και παρα­κρα­τή­σεων από δημόσια αρχή για την έκδοση απο­δει­κτι­κών ή βεβαιώ­σεων, άλλως να δια­τα­χθεί η παρά­ταση της ισχύος της ανα­στο­λής – προ­λη­πτι­κών μέτρων του άρθρου 50 του Ν. 4738/2020.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η αίτηση τυγ­χά­νει μη νόμιμη και ως εκ τούτου απορ­ρι­πτέα διότι, έχει παρέλ­θει ήδη η δωδε­κά­μηνη ανώτατη διάρ­κεια της ανα­στο­λής των κατα­διω­κτι­κών μέτρων του άρθρου 52 παρ. 2 του Ν. 4738/2020, μη δυνά­με­νης της παρά­τα­σης ισχύος της.