Ο πόνος να γίνει δύναμη

Ο πόνος με τις διά­φο­ρες μορφές που παρου­σιά­ζε­ται, πρέπει να ομο­λο­γή­σουμε ότι είναι και η γενε­σιουρ­γός αιτία για δημιουρ­γία.

Η πρό­σφατη μεγάλη κατα­στροφή στον τόπο μας και όχι μόνο, πρέπει να ενδυ­να­μώ­σει την προ­σπά­θεια για ένα καλύ­τερο μέλλον , να δια­γρά­ψει κακώς κείμενα, να βάλει νέα θεμέλια σε όλους τους τομείς, να ζήσουμε και να παρα­δώ­σουμε στις επό­με­νες γενιές καλύ­τερη αφε­τη­ρία για τη ζωή τους.

Ως ενεργός πολίτης και φέρ­νο­ντας στη σκέψη μου πλήθος εμπει­ριών από την πολύ­χρονη πορεία μου στα κοινά, θέλω να κατα­θέσω προ­τά­σεις που μπορούν να αξιο­λο­γη­θούν και να ενι­σχύ­σουν την προ­σπά­θεια .

Δεν θα αξιο­λο­γήσω τυχόν λάθη και παρα­λεί­ψεις αρμο­δίων, αυτό οφεί­λουν να το κάνουν οι ίδιοι και οι θεσμοί που τους επο­πτεύ­ουν.

Δια­πι­στώ­νουμε όμως ότι ενώ προ­σθέ­τουμε μέσα πυρό­σβε­σης, η τεχνο­λο­γία κάνει άλματα, η τεχνητή νοη­μο­σύνη είναι παρούσα με συνεχή επέ­κταση της χρήσης της, κατα­γρά­φουμε:

-απώλειες σε περιου­σίες, ακόμα και σε ζωές

-μεγαλύτερες εκτά­σεις να κατα­στρέ­φο­νται,δυσα­νά­λο­γες της έκτασης της χώρας μας .

-δαπάνες κατα­στο­λής αυξη­τι­κές, που ξεπερ­νούν το 80% των συνο­λι­κών δαπανών πρόληψης-καταστολής-αποκατάστασης, ενώ το μερίδιο της πρό­λη­ψης οφείλει να είναι του­λά­χι­στον το 45% όπως το περι­γρά­φει έκθεση του ΟΗΕ. Επίσης πρό­σφατη έκθεση της WWF Ελλάς κατέ­γραφε για πρόληψη το 16,05% και για κατα­στολή το 83,95% για την χώρα μας

Αυτο­νό­ητο συμπέ­ρα­σμα είναι ότι πρέπει να ανα­τρα­πεί η παρα­πάνω σχέση υπέρ της πρό­λη­ψης, και κυρίως να λάβουμε υπόψη μας την νέα κατά­σταση που συνεχώς δια­μορ­φώ­νει η κλι­μα­τική αλλαγή.

Δυστυ­χώς στον τόπο μας είναι σε εμβρυακή κατά­σταση ο χωρο­τα­ξι­κός σχε­δια­σμός. Μάλιστα η κεντρική κυβέρ­νηση αντι­λαμ­βα­νό­μενη την αδυ­να­μία των τοπικών φορέων να το πράξουν δια­χρο­νικά, ανέλαβε να το υλο­ποι­ή­σει σε συνερ­γα­σία με το ΤΕΕ μέχρι το 2025.

Οφεί­λουμε όμως τώρα να συζη­τή­σουμε και να προ­τεί­νουμε τη δική μας στό­χευση, ώστε η τελική του θεσμο­θέ­τηση να έρθει γρη­γο­ρό­τερα και κυρίως να απαντά στα νέα ζητού­μενα.

-Επαναπροσδιορισμός του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος ,μεγέ­θυνση πρω­το­γε­νούς τομέα ,ορθο­λο­γική δια­χεί­ριση αιγια­λού και παρα­λιών , υπο­δο­μές που μπορούν να εξυ­πη­ρε­τούν όπως οδικό δίκτυο ,ύδρευση απο­χέ­τευση ,μείωση απορ­ριμ­μά­των μέσω ανα­κύ­κλω­σης και κυκλι­κής οικο­νο­μίας κλπ.

Σημα­ντι­κές δράσεις στην πρόληψη που πρέπει και μπορούν να γίνουν άμεσα είναι:

-Θεσμοθέτηση νέων κανόνων προ­στα­σίας της εκτός σχεδίου δόμησης, με παράλ­ληλη επέ­κταση των χώρων δόμησης στους οικι­σμούς και ιδιω­τική πολε­ο­δό­μηση (ΠΕΡΠΟ), εκτός λογικής σήμερα για μια απλή επέ­κταση ακόμη και μικρού οικι­σμού να χρειά­ζε­ται 30-40 χρόνια για την εφαρ­μογή της

– Η δαπάνη ασφά­λι­σης να κάνει χρήση κινή­τρων υπέρ της υπο­χρε­ω­τι­κής θέσπι­σης κανόνων προ­στα­σίας

-Ακριβής περι­γραφή για κάθε οικισμό όλης της περιο­χής που ανήκει σε αυτό που λέμε περια­στική προ­στα­σία με εξει­δί­κευση των υπό­χρεων σε λήψη μέτρων

-Δημοσιοποίηση της στους πολίτες και ανα­λυ­τική περι­γραφή των υπο­χρε­ώ­σεων τόσο του Δήμου, όσο και των πολιτών

-Συνεχής συνερ­γα­σία και ενσω­μά­τωση στην προ­στα­σία του ολοένα και αυξα­νό­με­νου εθε­λο­ντι­σμού με δράσεις εκπαί­δευ­σης ,πιστο­ποί­η­σης και διά­θε­σης μέσων.

-Με την έναρξη κάθε καλο­και­ριού η Πυρο­σβε­στική να ελέγχει και να ενη­με­ρώ­νει τον Δήμο για τον βαθμό ετοι­μό­τη­τας και υπο­χρέ­ωση του Δήμου να παρεμ­βαί­νει βελ­τιω­τικά.

Η προ­στα­σία των δασών σαφώς περι­λαμ­βά­νει την επι­στη­μο­νική γνώση και θα πρέπει να την ανα­λά­βει η Δασική Υπη­ρε­σία.

Όμως οφείλει να σχε­διά­ζει και να προ­τεί­νει σε συνερ­γα­σία με την Πυρο­σβε­στική τις βασικές υπο­δο­μές που πρέπει να δημιουρ­γη­θούν (δασικοί δρόμοι, ζώνες, δεξα­με­νές κλπ).

Η υλο­ποί­ηση να ανα­τί­θε­ται σε κάθε Δήμο με τους ανά­λο­γους πόρους. Εδώ να τονίσω ότι η κατα­νομή των πόρων για τις σχε­τι­κές υπο­χρε­ω­τι­κές δαπάνες ,πρέπει να προ­κύ­πτει με νέο αλγό­ριθμό όπου θα περι­λαμ­βά­νο­νται πολλοί παρά­γο­ντες και όχι μόνο η έκταση και ο πλη­θυ­σμός (πχ δασικές εκτά­σεις, υφι­στά­με­νες και νέες υπο­δο­μές, οικι­σμοί κλπ).

Κλεί­νο­ντας θέλω να κατα­θέσω πρόταση για ένα σημα­ντικό και απο­τε­λε­σμα­τικό μέτρο εφ όσον εφαρ­μό­ζε­ται, αξιο­ποιώ­ντας την εμπει­ρία μου στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση:

Ορθά οι πολίτες οφεί­λουν να δια­τη­ρούν τους ιδιό­κτη­τους χώρους καθα­ρούς την αντι­πυ­ρική περίοδο και αφορά όλο το περί­γραμμα του οικι­σμού. Είναι θεσμο­θε­τη­μένο ότι σε περί­πτωση αδρά­νειας ο Δήμος πρέπει να καθα­ρί­ζει, κοστο­λο­γώ­ντας κατά του ιδιο­κτήτη.

Λαμ­βά­νο­ντας όμως υπ όψιν τη σημε­ρινή κατά­σταση κτη­μα­το­λο­γίου, εντο­πι­σμού του ιδιο­κτήτη κλπ τις περισ­σό­τε­ρες φορές είναι αδύνατο να βεβαιω­θεί η σχετική δαπάνη. Η πρόταση είναι να βεβαιώ­νε­ται στο κτη­μα­το­λό­γιο εις βάρος της μερίδας ακι­νή­του που σήμερα μπορεί εύκολα να εντο­πί­σει και και φυσικά να μην μπορεί να γίνει καμία πράξη αν δεν εξο­φλη­θεί.

Αυτό θα εξα­λεί­ψει τις δικαιο­λο­γίες των ΟΤΑ για αδρά­νεια λόγω γρα­φειο­κρα­τίας.

Ελπίζω να συνει­σέ­φερα στην ανα­ζή­τηση για καλύ­τερη και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη δράση.

Σαββής Μανώλης

Πρ.Δήμαρ­χος Νότιας Ρόδου