Με ταυτότητα

Τη δική της θέση σχε­τι­κά με το επί­και­ρο διε­θνές ζή­τη­μα του υπερ­του­ρι­σμού προ­βάλ­λει η Γαλ­λι­κή «Le Figaro» στο πρό­σφα­το αφιέ­ρω­μα της για την Σκό­πε­λο. Εστιά­ζει στο φαι­νό­με­νο πώς το νησί των Σπο­ρά­δων απέ­κτη­σε με­γά­λη ανα­γνω­ρι­σι­μό­τη­τα λόγω των κι­νη­μα­το­γρα­φι­κών γυ­ρι­σμά­των του δια­χρο­νι­κού μιού­ζι­καλ, Mamma Mia  όμως δεν έχασε ποτέ την αυ­θε­ντι­κό­τη­τα του. Όπως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ανα­φέ­ρε­ται : η Σκό­πε­λος στις απο­χρώ­σεις του γα­λά­ζιου και του πρά­σι­νου, που πα­ρα­μέ­νει μια “όαση” φρε­σκά­δας, πα­ρα­δό­σε­ων και γιορ­τής, χωρίς τις υπερ­βο­λές του υπερ­του­ρι­σμού. Σε αυτό -συ­νε­χί­ζει το άρθρο – έχουν συμ­βά­λει η «συ­μπα­γής» ταυ­τό­τη­τα της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας, ο πο­λι­τι­σμός, οι δια­χρο­νι­κές πα­ρα­δό­σεις και οι πρω­το­βου­λί­ες που λαμ­βά­νο­νται από ντό­πιους, φο­ρείς και τον Δήμο. Μά­λι­στα, συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά του αγρο­του­ρι­σμού, στο νησί ανθεί και ο καλ­λι­τε­χνι­κός του­ρι­σμός. Κε­ρα­μι­κή, λαϊ­κές τέ­χνες και η διαιώ­νι­ση της λαϊ­κής μου­σι­κής και του ρε­μπέ­τι­κου, κά­νουν τη Σκό­πε­λο μο­να­δι­κή. Κάπως έτσι θα έπρε­πε να είναι τα νησιά μας. Μια «όαση» φρε­σκά­δας που θα ανα­δει­κνύ­ει το κα­θέ­να, τα ιδιαί­τε­ρα πο­λι­τι­σμι­κά, φυ­σι­κά και πα­ρα­γω­γι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών του, όλα όσα το κάνει ξε­χω­ρι­στό μέσα από τον πο­λι­τι­σμό και τις πα­ρα­δό­σεις του. Που θα προ­βά­λει την ξε­χω­ρι­στή ταυ­τό­τη­τά του. Πόσο μάλ­λον τώρα, που τα σε­νά­ρια θέ­λουν η κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή και η άνο­δος της θερ­μο­κρα­σί­ας σε συν­δια­σμό με τον υπερ­του­ρι­σμό, να στρέ­φουν την ανα­ζή­τη­ση και σε άλλες επο­χές και σε κάτι δια­φο­ρε­τι­κό –εναλ­λα­κτι­κό- πέρα από το λίγο κρασί, λίγο θά­λασ­σα…