Γιάννης Κλούβας: Η πολιτιστική κληρονομιά της Ρόδου δεν είναι μπίζνα – Είναι η ταυτότητά μας

Από τον Πρόεδρο της Ομο­σπον­δίας Βιο­τε­χνών Εμπόρων Δωδε­κα­νή­σου κ. Γιάννη Κλούβα ανα­κοι­νώ­ι­θη­καν τα εξής:

Ως Ομο­σπον­δία Επαγ­γελ­μα­τιών Βιο­τε­χνών και Εμπόρων Δωδε­κα­νή­σου, ως άνθρω­ποι που ζούμε, εργα­ζό­μα­στε και δημιουρ­γούμε σε αυτό το νησί, δεν μπο­ρούμε να μεί­νουμε σιω­πη­λοί μπροστά στην εκχώ­ρηση της λει­τουρ­γίας των πωλη­τη­ρίων σε 27 αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους της χώρας σε ιδιω­τική εται­ρεία.

Για τη Ρόδο, το ζήτημα μας αγγίζει άμεσα. Μεσαιω­νική Πόλη – μνημείο παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO – και Παλάτι του Μεγάλου Μαγί­στρου, με εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες ετησίως, εκμι­σθώ­νο­νται για 1.250 ευρώ τον μήνα το καθένα. Αυτά είναι τα νούμερα που βλέπουν το φως της δημο­σιό­τη­τας και προ­κα­λούν οργή και εύλογα ερω­τή­ματα σε κάθε Ροδίτη επαγ­γελ­μα­τία και πολίτη.

Ανα­ρω­τιό­μα­στε κι εμείς, μαζί με την τοπική κοι­νω­νία:

• Αυτή είναι η πραγ­μα­τική εμπο­ρική αξία δύο από τα πιο επι­σκέ­ψιμα μνημεία της Ευρώπης; • Ποια ήταν τα έσοδα των πωλη­τη­ρίων αυτών τα προη­γού­μενα χρόνια και με ποια μελέτη καθο­ρί­στη­καν αυτά τα μισθώ­ματα; • Ποιο είναι το πραγ­μα­τικό όφελος για το Δημόσιο και, κατ’ επέ­κταση, για την προ­στα­σία των μνη­μείων μας; • Γιατί απα­ξιώ­νε­ται συστη­μα­τικά ο ΟΔΑΠ αντί να ενι­σχυ­θεί, ώστε τα έσοδα του πολι­τι­σμού να επι­στρέ­φουν στον πολι­τι­σμό; • Πώς δια­σφα­λί­στηκε ο υγιής αντα­γω­νι­σμός, όταν ο δια­γω­νι­σμός διήρ­κεσε μόλις δύο ημέρες και υπήρξε μία μόνο υπο­ψη­φιό­τητα;

Οι επαγ­γελ­μα­τίες της Ρόδου γνω­ρί­ζουμε καλά τι σημαί­νει υγιής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα και αντα­γω­νι­σμός. Αυτό που περι­γρά­φε­ται δεν θυμίζει ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Δεν είμαστε αντί­θε­τοι στην ανά­πτυξη. Είμαστε αντί­θε­τοι στην εκποί­ηση. Η Μεσαιω­νική Πόλη, η Λίνδος, το Παλάτι των Ιπποτών δεν είναι «σημεία πώλησης». Είναι ο λόγος που υπάρχει του­ρι­σμός στη Ρόδο. Είναι ο λόγος που υπάρ­χουν οι επι­χει­ρή­σεις μας.

Τα έσοδα από την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά οφεί­λουν να επι­στρέ­φουν σε αυτήν: στη συντή­ρηση, στην προ­στα­σία, στην αρχαιο­λο­γική έρευνα, στις υπο­δο­μές, στο προ­σω­πικό.

Καλούμε την κυβέρ­νηση και το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού να δώσουν πλήρη και δημόσια απα­ντή­σεις. Και στη­ρί­ζουμε κάθε πρόταση για ουσια­στική συμ­με­τοχή της τοπικής κοι­νω­νίας και του Δήμου στη συν­δια­χεί­ριση των αρχαιο­λο­γι­κών χώρων.

Γιατί η Ρόδος δεν είναι δεδο­μένη.

Η ιστορία της δεν πωλεί­ται.

Και η κλη­ρο­νο­μιά της ανήκει σε όλους μας.