Γιάννης Κλούβας: Η πολιτιστική κληρονομιά της Ρόδου δεν είναι μπίζνα – Είναι η ταυτότητά μας

Από τον Πρό­ε­δρο της Ομο­σπον­δί­ας Βιο­τε­χνών Εμπό­ρων Δω­δε­κα­νή­σου κ. Γιάν­νη Κλού­βα ανα­κοι­νώ­ι­θη­καν τα εξής:

Ως Ομο­σπον­δία Επαγ­γελ­μα­τιών Βιο­τε­χνών και Εμπό­ρων Δω­δε­κα­νή­σου, ως άν­θρω­ποι που ζούμε, ερ­γα­ζό­μα­στε και δη­μιουρ­γού­με σε αυτό το νησί, δεν μπο­ρού­με να μεί­νου­με σιω­πη­λοί μπρο­στά στην εκ­χώ­ρη­ση της λει­τουρ­γί­ας των πω­λη­τη­ρί­ων σε 27 αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους της χώρας σε ιδιω­τι­κή εται­ρεία.

Για τη Ρόδο, το ζή­τη­μα μας αγ­γί­ζει άμεσα. Με­σαιω­νι­κή Πόλη – μνη­μείο πα­γκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO – και Πα­λά­τι του Με­γά­λου Μα­γί­στρου, με εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες ετη­σί­ως, εκ­μι­σθώ­νο­νται για 1.250 ευρώ τον μήνα το κα­θέ­να. Αυτά είναι τα νού­με­ρα που βλέ­πουν το φως της δη­μο­σιό­τη­τας και προ­κα­λούν οργή και εύ­λο­γα ερω­τή­μα­τα σε κάθε Ρο­δί­τη επαγ­γελ­μα­τία και πο­λί­τη.

Ανα­ρω­τιό­μα­στε κι εμείς, μαζί με την το­πι­κή κοι­νω­νία:

• Αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κή εμπο­ρι­κή αξία δύο από τα πιο επι­σκέ­ψι­μα μνη­μεία της Ευ­ρώ­πης; • Ποια ήταν τα έσοδα των πω­λη­τη­ρί­ων αυτών τα προη­γού­με­να χρό­νια και με ποια με­λέ­τη κα­θο­ρί­στη­καν αυτά τα μι­σθώ­μα­τα; • Ποιο είναι το πραγ­μα­τι­κό όφε­λος για το Δη­μό­σιο και, κατ’ επέ­κτα­ση, για την προ­στα­σία των μνη­μεί­ων μας; • Γιατί απα­ξιώ­νε­ται συ­στη­μα­τι­κά ο ΟΔΑΠ αντί να ενι­σχυ­θεί, ώστε τα έσοδα του πο­λι­τι­σμού να επι­στρέ­φουν στον πο­λι­τι­σμό; • Πώς δια­σφα­λί­στη­κε ο υγιής αντα­γω­νι­σμός, όταν ο δια­γω­νι­σμός δι­ήρ­κε­σε μόλις δύο ημέ­ρες και υπήρ­ξε μία μόνο υπο­ψη­φιό­τη­τα;

Οι επαγ­γελ­μα­τί­ες της Ρόδου γνω­ρί­ζου­με καλά τι ση­μαί­νει υγιής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα και αντα­γω­νι­σμός. Αυτό που πε­ρι­γρά­φε­ται δεν θυ­μί­ζει ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Δεν εί­μα­στε αντί­θε­τοι στην ανά­πτυ­ξη. Εί­μα­στε αντί­θε­τοι στην εκ­ποί­η­ση. Η Με­σαιω­νι­κή Πόλη, η Λίν­δος, το Πα­λά­τι των Ιπ­πο­τών δεν είναι «ση­μεία πώ­λη­σης». Είναι ο λόγος που υπάρ­χει του­ρι­σμός στη Ρόδο. Είναι ο λόγος που υπάρ­χουν οι επι­χει­ρή­σεις μας.

Τα έσοδα από την πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά οφεί­λουν να επι­στρέ­φουν σε αυτήν: στη συ­ντή­ρη­ση, στην προ­στα­σία, στην αρ­χαιο­λο­γι­κή έρευ­να, στις υπο­δο­μές, στο προ­σω­πι­κό.

Κα­λού­με την κυ­βέρ­νη­ση και το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού να δώ­σουν πλήρη και δη­μό­σια απα­ντή­σεις. Και στη­ρί­ζου­με κάθε πρό­τα­ση για ου­σια­στι­κή συμ­με­το­χή της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας και του Δήμου στη συν­δια­χεί­ρι­ση των αρ­χαιο­λο­γι­κών χώρων.

Γιατί η Ρόδος δεν είναι δε­δο­μέ­νη.

Η ιστο­ρία της δεν πω­λεί­ται.

Και η κλη­ρο­νο­μιά της ανή­κει σε όλους μας.