Καθαρό το νερό του Φράγματος Γαδουρά. Το δηλητήριο μόνο στις πένες των δημοσιογράφων- φερεφώνων

Επι­κίν­δυνο και ποινικά κολά­σιμο, σημε­ρινό, συκο­φα­ντικό δημο­σί­ευμα

Σε απά­ντηση σημε­ρι­νού, συκο­φα­ντι­κού δημο­σιεύ­μα­τος, σχετικά με το νερό του Φράγ­μα­τος Γαδουρά, από το Γραφείο Τύπου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, εξεδόθη η ακό­λουθη ανα­κοί­νωση:

Αγω­νιω­δώς οι δημο­σιο­γρά­φοι – σωμα­το­φύ­λα­κες του παλαιού συστή­μα­τος εξου­σίας,  ψάχνουν να βρουν το παρα­μι­κρό που θα μπο­ρούσε να αιτιο­λο­γή­σει το μένος που τρέφουν ενα­ντίον της Περι­φε­ρεια­κής Αρχής.

Δεν είναι παρά τα τοξικά απο­μει­νά­ρια ενός παρω­χη­μέ­νου και βαθιά αρρω­στη­μέ­νου συστή­μα­τος εξου­σίας, που τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες οδήγησε τον τόπο στην απόλυτη παρακμή. Χωρίς προ­τά­σεις, χωρίς ίχνος επι­χει­ρή­μα­τος, πέραν του δηλη­τη­ρίου που χύνουν αφειδώς, κάθε φορά που ξεπερ­νιέ­ται το όριο που εξυ­πη­ρε­τεί την δική τους μετριό­τητα, τη δική τους ατζέντα.

Με σημε­ρινό δημο­σί­ευμα, επι­χει­ρούν να αμαυ­ρώ­σουν  το μεγα­λύ­τερο ανα­πτυ­ξιακό έργο που έγινε ποτέ σε ολό­κληρο το Νότιο Αιγαίο. Το Φράγμα Γαδουρά. Αυτο­α­να­κη­ρυσ­σό­με­νοι σε χημι­κούς μηχα­νι­κούς και κατα­φεύ­γο­ντας μόνο σε συκο­φα­ντίες, που εκτός από επι­κίν­δυ­νες, είναι και ποινικά κολά­σι­μες.

Δυστυ­χώς γι αυτούς, η πραγ­μα­τι­κό­τητα τους δια­ψεύ­δει καθη­με­ρινά. Το έργο λει­τουρ­γεί άψογα και υπο­δειγ­μα­τικά.  Το νερό που φτάνει στις δεξα­με­νές της ΔΕΥΑΡ, υπό­κει­ται σε επα­να­λαμ­βα­νό­με­νους, ενδε­λε­χείς ελέγ­χους που δια­σφα­λί­ζουν την άριστη ποιό­τητά του, εφά­μιλλη του εμφια­λω­μέ­νου.

Δεν υπάρχει κανένας απο­λύ­τως κίν­δυ­νος από νερό του Φράγ­μα­τος. Οι μόνοι που λει­τουρ­γούν τοξικά απέ­να­ντι στην κοι­νω­νία είναι οι ενα­πο­μεί­να­ντες θια­σώ­τες  του παλιού κατε­στη­μέ­νου, απο­μει­νά­ρια άλλων εποχών που παρήλ­θαν ανε­πι­στρε­πτί.

Το βέβαιο είναι ότι η κοι­νω­νία έχει πλέον ανα­πτύ­ξει ισχυρά αντι­σώ­ματα στην τοξική τους δράση. Δεν έχουν πια ακρο­α­τή­ριο. Κάνουν λάθος αν νομί­ζουν ότι θα απο­κτή­σουν, επι­τι­θέ­με­νοι στην Περι­φε­ρειακή Αρχή.  Στους κήρυκες της ανοη­σίας,  της κακό­τη­τας και των συμπλεγ­μά­των, η κοι­νω­νία κρατά τα αφτιά της ερμη­τικά κλειστά.