Εμπιστοσύνη!

«Για να απο­δε­χτούν να εμβο­λια­στούν οι πολίτες με το οποιο­δή­ποτε εμβόλιο, πρέπει να εμπι­στεύ­ο­νται εξίσου τους επι­στή­μο­νες που το ανα­πτύσ­σουν, τις εται­ρείες που το παρά­γουν, τις υγειο­νο­μι­κές αρχές που το χορη­γούν και  τις κυβερ­νή­σεις που κατα­στρώ­νουν τα εμβο­λια­στικά προ­γράμ­ματα και επι­βλέ­πουν την όλη δια­δι­κα­σία» σύμφωνα με την δια­κε­κρι­μένη ανθρω­πο­λόγο Larson, αυθε­ντία σε ζητή­ματα επι­κοι­νω­νίας και παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης όσον αφορά τα εμβόλια  και η έρευνά της δημο­σιεύ­τηκε στο επι­στη­μο­νικό περιο­δικό Nature. Η  Larson προ­τεί­νει διάφορα μέτρα, ένα από τα οποία είναι η τοπο­θέ­τηση του επι­κε­φα­λής για τον εμβο­λια­σμό από την πρώτη ημέρα, όταν ξεκι­νάει η έρευνα, πολύ πριν φτά­σουμε στα εμβόλια. Επίσης, πιστεύει πως η οργά­νωση μιας εκστρα­τείας ενη­μέ­ρω­σης θα πρέπει να περι­λαμ­βά­νει πέρα από επι­στή­μο­νες, και αθλητές, μου­σι­κούς, ηθο­ποιούς, μέλη της εκκλη­σίας, εκεί­νους δηλαδή με τους οποίους ο κόσμος έχει μια “συναι­σθη­μα­τική” σχέση. Δύο ακόμη πολύ σημα­ντι­κές παρα­τη­ρή­σεις της Larson: 1) To χτίσιμο της εμπι­στο­σύ­νης δεν αφορά μόνο τις παν­δη­μίες. Αφορά το χτίσιμο μιας εμπι­στο­σύ­νης ώστε να αντι­με­τω­πί­σουμε και τα άλλα τερά­στια προ­βλή­ματα, την κλι­μα­τική αλλαγή, την υπε­ρά­σπιση της δημο­κρα­τίας, τα θέματα εθνικής ασφά­λειας και ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των. 2) «Έχει σημασία πως φέρεσαι στους πολίτες. Τους φέρ­θη­κες με σεβασμό; Άκουσες τι λένε; Έλαβες υπόψιν σου τις αγωνίες τους, ή τον περι­φρό­νη­σες;» ρωτάει η Larson. «Από την συμπε­ρι­φορά σου σήμερα, θα εξαρ­τη­θεί η αντί­δρασή του αύριο!»