Το piano project που γίνεται γέφυρα μεταξύ Αστυπάλαιας και Πορτογαλίας και στέλνει μήνυμα για την προστασία των ωκεανών

Στην άκρη της Αστυ­πά­λαιας, στο Κασκάις και Κάμπο ντα Ρόκα της Πορ­το­γα­λίας – δύο εντυ­πω­σια­κοί του­ρι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί όπου η γραμμή του ορί­ζο­ντα σβήνει ανάμεσα σε φως και θάλασσα – δημιουρ­γή­θηκε ένα μονα­δικό και και­νο­τόμο project.

Υλο­ποι­ή­θηκε, με επι­τυ­χία, μια πρω­τό­τυπη ιδέα που είχε σαν σκοπό να ανα­δεί­ξουμε τη σημασία της προ­στα­σίας του οικο­συ­στή­μα­τος των θαλασ­σών, των ωκεανών, και να ευαι­σθη­το­ποι­ή­σουμε την παγκό­σμια κοι­νό­τητα με πυξίδα μας την ελπίδα! Μια πυξίδα που δεν είναι αφη­ρη­μένη έννοια, αλλά πράξη, φαντα­σία και ομαδική δουλειά!

Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, από τα «άχρηστα» πλα­στικά που μολύ­νουν επι­κίν­δυνα θάλασ­σες και ωκε­α­νούς, απει­λώ­ντας το παγκό­σμιο οικο­σύ­στημα, γεν­νή­θηκε ένα όραμα.

Με τη συν­δρομή της Πρε­σβείας της Πορ­το­γα­λίας στην Αθήνα, που αγκά­λιασε και στήριξε από την πρώτη στιγμή την ιδέα, ένας εμπνευ­σμέ­νος σκη­νο­θέ­της, μια χαρι­σμα­τική πια­νί­στρια, δύο πορ­το­γα­λικά εργο­στά­σια, μια σχε­διά­στρια μόδας και δύο Δήμοι, της Αστυ­πά­λαιας στην Ελλάδα και του Κασκάις στην Πορ­το­γα­λία, ένωσαν τις δυνά­μεις τους και δημιούρ­γη­σαν ένα έργο-σύμβολο που ξεπερνά σύνολα, γλώσσες και εποχές.

Το απο­τέ­λε­σμα εντυ­πω­σιακό. Η ελπίδα του μέλ­λο­ντος, τα νέα παιδιά της Αστυ­πά­λαιας εμπνεύ­στη­καν από την πρω­το­βου­λία και προ­σφέρ­θη­καν να καθα­ρί­σουν τις παρα­λίες του νησιού τους, να περι­συλ­λέ­ξουν πλα­στικά απορ­ρίμ­ματα για να τα στεί­λουν σε εργο­στά­σια στην Πορ­το­γα­λία.

Δεν πρό­κει­ται για ένα καλ­λι­τε­χνικό γεγονός. Είναι μια ζωντανή αφήγηση, ένα ταξίδι μου­σι­κής, μόδας, οικο­λο­γίας, του­ρι­σμού και συνερ­γα­σίας, που ενώνει δύο χώρες και δημιουρ­γι­κές δυνά­μεις σε έναν παγκό­σμιο ψίθυρο ελπίδας μέσα από τα μάτια του σκη­νο­θέτη Πασχάλη Μάντη.

Στο επί­κε­ντρο ένα εντυ­πω­σιακό φόρεμα μήκους 20 μέτρων, εμπνευ­σμένο από την τέχνη των πορ­το­γα­λι­κών azulejos – τα περί­τε­χνα κερα­μικά πλα­κά­κια που αφη­γού­νται ιστο­ρίες με χρώμα και ρυθμό. Το ύφασμα μετα­τρά­πηκε σε κινού­μενο έργο τέχνης από τη σχε­διά­στρια μόδας Μαρία Βυτι­νί­δου, το οποίο ανέ­δειξε φορώ­ντας το η πια­νί­στρια Έλενα Ξυδιά, ερμη­νεύ­ο­ντας μουσικά κομ­μά­τια στα πιο μαγευ­τικά τοπία Ελλάδας και Πορ­το­γα­λίας. Στην Αστυ­πά­λαια, με φόντο το Αιγαίο. Στο Κασκάις και στο Κάμπο ντα Ρόκα με την πλάτη στον Ατλα­ντικό. Σε κάθε της νότα, το φόρεμα ανέμιζε σαν σημαία που υπε­ρα­σπί­ζε­ται το αύριο. Έντυσε το σώμα και τη δράση με ήχο, δίνο­ντας πνοή και συγκί­νηση.

Η Πορ­το­γα­λική Πρε­σβεία στην Αθήνα λει­τούρ­γησε ως γέφυρα πολι­τι­σμού, διπλω­μα­τίας και τέχνης, φέρ­νο­ντας κοντά δημιουρ­γούς που μιλούν δια­φο­ρε­τι­κές γλώσσες αλλά μοι­ρά­ζο­νται τον ίδιο σκοπό: να υπεν­θυ­μί­σουν στον κόσμο ότι η ομορφιά μπορεί – και πρέπει – να είναι βιώσιμη και πως η προ­στα­σία των ωκεανών μας αφορά όλους.

Το νησί της  Αστυ­πά­λαιας από την δική του πλευρά,  απο­τε­λεί φωτεινό παρά­δειγμα νησιού που προχωρά με συνεί­δηση προς ένα βιώσιμο μέλλον. Στα πλαίσια της  οικο­λο­γι­κής ανά­πτυ­ξης και της βιω­σι­μό­τη­τας ο Δήμος Αστυ­πά­λαιας ανα­λάμ­βά­νει πρω­το­βου­λίες για την προ­ώ­θηση της οικο­λο­γίας, της κυκλι­κής οικο­νο­μίας, της πρά­σι­νης μετα­κί­νη­σης ταυ­τό­χρονα με την παρα­γωγή πρά­σι­νης ενέρ­γειας.

Οι κάτοι­κοι συμ­με­τέ­χουν ενεργά σε δράσεις περι­βαλ­λο­ντι­κής ευαι­σθη­το­ποί­η­σης, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι η βιω­σι­μό­τητα μπορεί να γίνει τρόπος ζωής. Η Αστυ­πά­λαια δείχνει τον δρόμο προς ένα “πράσινο” και και­νο­τόμο μέλλον

Το Piano Project ενώνει δύο χώρες, δημιουρ­γούς της τέχνης και της μόδας, εξυ­πη­ρε­τώ­ντας μία απο­στολή: να απο­δεί­ξει ότι η τέχνη μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Από τα απορ­ρίμ­ματα, γεν­νιέ­ται η πολυ­τέ­λεια. Από τη συνερ­γα­σία, γεν­νιέ­ται το μέλλον.

Στην εποχή των πολ­λα­πλών κρίσεων, αυτό το project μας θυμίζει ότι υπάρχει ακόμη χώρος για ομορφιά, ενσυ­ναί­σθηση και ελπίδα. Και ότι όταν η Ελλάδα και η Πορ­το­γα­λία συνα­ντιού­νται… γρά­φε­ται ιστορία.