Κάλπες το φθινόπωρο: Τα σημάδια, οι εισηγήσεις και το συνέδριο που θα δείξει τον εκλογικό χρόνο

Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης, από τη συ­νε­δρί­α­ση της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής ομά­δας μέχρι το προ­συ­νέ­δριο της Θεσ­σα­λο­νί­κης, έχει ανε­βά­σει την τα­χύ­τη­τα της προ­ε­κλο­γι­κής προ­θέρ­μαν­σης. Οι συμ­βο­λι­σμοί στη Μα­κε­δο­νία, με θε­μα­τι­κές άμυ­νας, εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής και ενέρ­γειας, αλλά και με την πα­ράλ­λη­λη πα­ρου­σία Δέν­δια και Γε­ρα­πε­τρί­τη, προ­σέ­θε­σαν ακόμη ένα κρί­σι­μο κομ­μά­τι στο παζλ της στρα­τη­γι­κής κατά της εσω­στρέ­φειας. Την ίδια στιγ­μή, οι συ­ζη­τή­σεις που απο­κά­λυ­ψαν το Dark Room και το Πρώτο Θέμα για ει­σή­γη­ση περί εκλο­γών αμέ­σως μετά τη ΔΕΘ ενερ­γο­ποί­η­σαν σε­νά­ρια και αλ­λά­ζουν «πίστα» στην εσω­κομ­μα­τι­κή κι­νη­το­ποί­η­ση.

Μη­νύ­μα­τα και πα­ρα­σκή­νιο

Το μή­νυ­μα του πρω­θυ­πουρ­γού προς όλα τα γρα­νά­ζια του κυ­βερ­νη­τι­κού και του κομ­μα­τι­κού μη­χα­νι­σμού ήταν ευθύ: «Αν δεν αντέ­χεις τη ζέστη, βγες από την κου­ζί­να». Με τον τρόπο αυτό ζή­τη­σε υψη­λές τα­χύ­τη­τες και κα­θα­ρή στρά­τευ­ση ενό­ψει της προ­σπά­θειας για τρίτη εκλο­γι­κή επι­κρά­τη­ση. Και αμέ­σως μετά, απα­ντώ­ντας στον Βα­σί­λη Υψη­λά­ντη σχε­τι­κά με το αν οι κάλ­πες θα στη­θούν μετά τη ΔΕΘ, άφησε να πέσει στο τρα­πέ­ζι μια φράση που συ­ζη­τή­θη­κε όσο λίγες: «Σί­γου­ρα μετά τη ΔΕΘ, οι εκλο­γές». Η ερ­μη­νεία κά­ποιων, στην απά­ντη­ση του πρω­θυ­πουρ­γού, δεν μπο­ρεί να απο­συν­δε­θεί από τις πα­ρα­σκη­νια­κές συ­ζη­τή­σεις των προη­γού­με­νων ημε­ρών. Στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου, παρά το τρι­ή­με­ρο της Πρω­το­μα­γιάς, εξε­τά­στη­κε το εν­δε­χό­με­νο εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης στις 27 Σε­πτεμ­βρί­ου. Ο Μη­τσο­τά­κης δεν αντα­πο­κρί­θη­κε θε­τι­κά στη συ­γκε­κρι­μέ­νη ει­σή­γη­ση, ωστό­σο η κυ­κλο­φο­ρία του σε­να­ρί­ου, στους εσω­κομ­μα­τι­κούς κόλ­πους: η σε­να­ριο­λο­γία λει­τούρ­γη­σε πυ­ρο­σβε­στι­κά για τα πρώτα κύ­μα­τα εσω­κομ­μα­τι­κής γκρί­νιας και δη­μιούρ­γη­σε στον μη­χα­νι­σμό μια αί­σθη­ση ότι ο χρό­νος πιέ­ζει.

Στο προ­συ­νέ­δριο της Θεσ­σα­λο­νί­κης, ο πρω­θυ­πουρ­γός ήταν σαφής: «Δεν πε­ρι­μέ­νου­με την προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο. Ανά­βου­με τις μη­χα­νές από την καρ­διά της Μα­κε­δο­νί­ας». Η το­πο­θέ­τη­ση αυτή δεν στό­χευε μόνο στους πα­ρευ­ρι­σκό­με­νους· λει­τουρ­γού­σε ως υπεν­θύ­μι­ση ότι, αν το φθι­νό­πω­ρο κρι­θεί κα­τάλ­λη­λο, η πο­λι­τι­κή μη­χα­νή πρέ­πει να είναι ήδη σε πλήρη ισχύ. Το αφή­γη­μα όσων ει­ση­γού­νται κάλ­πες το Σε­πτέμ­βριο βα­σί­ζε­ται σε συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις: ένα κα­λο­καί­ρι χωρίς με­γά­λες κα­τα­στρο­φές, του­ρι­στι­κές επι­δό­σεις που θω­ρα­κί­ζουν την οι­κο­νο­μία, και διε­θνείς εξε­λί­ξεις που δεν θα δια­τα­ρά­ξουν την ει­κό­να στα­θε­ρό­τη­τας. Σε αυτό το πλαί­σιο, η ΔΕΘ λει­τουρ­γεί εκτός από ση­μείο εκ­κί­νη­σης, μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει το κέ­ντρο εκ­πο­μπής για το βα­σι­κό δια­κύ­βευ­μα της κάλ­πης. Η προ­ε­τοι­μα­σία για τη φε­τι­νή ΔΕΘ, επι­κε­ντρώ­νε­ται στους κα­τάλ­λη­λους μα­γνή­τες, που απο­κα­τα­στή­σει τις γέ­φυ­ρες, με κρί­σι­μα – εκλο­γι­κά- κοινά, όπως οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες, η με­σαία τάξη,οι αγρό­τες και οι νέοι, που απο­τέ­λε­σαν κα­τα­λύ­τες της εκλο­γι­κής ώθη­σης που έφερε το 41%.

Το συ­νέ­δριο

Σε αυτό το σκη­νι­κό, το 16ο τα­κτι­κό συ­νέ­δριο της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας απο­κτά κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο. Είναι το ση­μείο όπου θα δοθεί όχι μόνο το μήκος του προ­ε­κλο­γι­κού δια­δρό­μου, αλλά και οι τε­λευ­ταί­ες συ­ντε­ταγ­μέ­νες της κομ­μα­τι­κής πυ­ξί­δας. Το συ­νέ­δριο έχει δύο δια­στά­σεις: αφε­νός η ομι­λία του πρω­θυ­πουρ­γού, που θα κα­θο­ρί­σει το κε­ντρι­κό μή­νυ­μα και το πο­λι­τι­κό πλαί­σιο της επό­με­νης πε­ριό­δου· αφε­τέ­ρου οι πα­ρεμ­βά­σεις των κο­ρυ­φαί­ων στε­λε­χών μετά από επτά χρό­νια εξου­σί­ας, σε μια φάση όπου η κό­πω­ση είναι εμ­φα­νής και ο δια­χω­ρι­σμός με­τα­ξύ όσων «ση­κώ­νουν βάρος» και όσων μέ­νουν αμέ­το­χοι έχει πλέον τεθεί δη­μό­σια.

Ο Μη­τσο­τά­κης σχε­διά­ζει να απευ­θυν­θεί σε δύο επί­πε­δα: στο κομ­μα­τι­κό ακρο­α­τή­ριο με μή­νυ­μα συ­στρά­τευ­σης και στο εθνι­κό ακρο­α­τή­ριο με έναν διπλό στόχο — να υπεν­θυ­μί­σει τι έχει γίνει μέχρι σή­με­ρα και να πα­ρου­σιά­σει το σχέ­διο για τη χώρα έως το 2030. Το Μα­ξί­μου θε­ω­ρεί ότι εδώ βρί­σκε­ται και η βα­σι­κή δια­χω­ρι­στι­κή γραμ­μή από την αντι­πο­λί­τευ­ση: βιώ­σι­μο σχέ­διο απέ­να­ντι σε κενό πρό­τα­σης.

Πηγή: newmoney.gr