Γραφολογική εξέταση για την γνησιότητα της δεύτερης διαθήκης Ψιμόριφου

Σε πλήρη εξέλιξη βρί­σκε­ται προ­κα­ταρ­κτική έρευνα της Εισαγ­γε­λίας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, μετά από μηνυ­τή­ρια αναφορά του Δήμου Ρόδου για την πολύ­κροτη υπόθεση της κυριό­τη­τας προ­νο­μια­κού ακι­νή­του στην Ιξιά, γνωστού και ως ακι­νή­του «Ψιμό­ρι­φου».

Ασφα­λείς πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής» ανα­φέ­ρουν ότι ο Εισαγ­γε­λέας που χει­ρί­ζε­ται την δικο­γρα­φία, παρήγ­γειλε στον Πται­σμα­το­δίκη Ρόδου, τη διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής εξέ­τα­σης, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί η γνη­σιό­τητα ή μη της δεύ­τε­ρης δια­θή­κης του απο­βιώ­σα­ντος δικη­γό­ρου Ευάγ­γε­λου Ψιμό­ρι­φου.

Εξα­κο­λου­θεί να εκκρε­μεί εξάλλου ενώπιον του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου η αίτηση των Ζερμαίν-Σουζάνας χήρας Γερά­σι­μου Ζησι­μά­του, το γένος Ερρίκου και Ανα­στα­σίας Μας, και Μιχαήλ Ζησι­μά­του του Γερα­σί­μου, που επι­κα­λού­νται ότι στο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου δημο­σιεύ­θηκε η από 25 Δεκεμ­βρίου 1993 ιδιό­χειρη διαθήκη του απο­βιώ­σα­ντος Ευάγ­γε­λου Ψιμό­ρι­φου του Νικο­λάου και ζητούν την κήρυξη ως ανί­σχυ­ρου και την ανά­κληση ως ανα­κρι­βούς, του πιστοποιητικού-κληρονομητηρίου του παρα­πάνω διαθέτη.

Θυμί­ζουμε ότι στο κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο ανα­γνω­ρί­ζε­ται ότι μονα­δική κλη­ρο­νό­μος του Ψιμό­ρι­φου, βάσει της από 19-11-1988 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης του, είναι η ορι­σθείσα και εκτε­λέ­στρια σύζυγός του Ούτε-Βεατρίκη Ψιμο­ρί­φου, το γένος Καρλ Βιρτζ, μετα­πο­βιώ­σασα την 8-6-2003 βεβα­ρη­μένη με κλη­ρο­δο­σία ενός αγρού στην Ιξιά Ρόδου εκτά­σεως 19.130 τ.μ., υπέρ του Ψιμο­ρί­φειου Δημο­τι­κού Ιδρύ­μα­τος Ρόδου, ο κοι­νω­φε­λής σκοπός της οποίας με την υπαρ. 1560/2008 απόφ. εκ. Εφ.Αθ. χαρα­κτη­ρί­στηκε ανέ­φι­κτος και δια­τά­χθηκε για την πλη­ρέ­στερη ικα­νο­ποί­ηση της θελή­σεως του διαθέτη η εκποί­ηση του εν λόγω ακι­νή­του.

Την από 25 Δεκεμ­βρίου 1993 ιδιό­χειρη διαθήκη του κατά την 29.11.1994 απο­βιώ­σα­ντος Ευάγ­γε­λου Ψιμό­ρι­φου του Νικο­λάου, κατέ­θεσε προς δημο­σί­ευση την 25-6-2013 στο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου, όπου και δημο­σιεύ­θηκε με το με αριθμό 26/26-06-2013 πρα­κτικό του ο Μιχαήλ Ζησι­μά­τος του Γερα­σί­μου (2ος αιτών της προ­κεί­με­νης ανά­κλη­σης) επι­κα­λού­με­νος ότι απε­στάλη στην οικία του την 5-2-2013 μέσα σε φάκελο μαζί με άλλα σχετικά έγγραφα.

Για το εν λόγω ακίνητο η σύζυγος του διαθέτη Ούτε Ψιμο­ρί­φου, ενερ­γούσα εν τοις πράγ­μα­σιν ως εκτε­λέ­στρια της δια­θή­κης, εξέδωσε το υπ’ αρ. 91/1995 κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο, το οποίο δεν είχε μετα­γρα­φεί.

Ακο­λού­θως, έγιναν ενέρ­γειες για την σύσταση του Ιδρύ­μα­τος, πλην όμως με το υπ’ αρ. 1063953/1570/Α011/17.5.2005 έγγραφό του το Υπ.Οικο­νο­μι­κών αρνή­θηκε να προβεί στην έκδοση διοι­κη­τι­κής πράξης (για τη σύσταση του Ιδρύ­μα­τος) λόγω έλλει­ψης πόρων.

Tην άσκηση παρέμ­βα­σης του Δήμου στο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου, υπέρ της εγκυ­ρό­τη­τας της αρχικής δια­θή­κης του διαθέτη Ψιμό­ρι­φου Ευαγ­γέ­λου και της απόρ­ρι­ψης της αιτού­με­νης ανά­κλη­σής του, καθώς και την υποβολή σχε­τι­κής ανα­φο­ράς στον Εισαγ­γε­λέα Πλημ/κών Ρόδου για την διε­ρεύ­νηση στοι­χειο­θέ­τη­σης ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των, είχε απο­φα­σί­σει η Οικο­νο­μική Επι­τροπή του Δήμου Ρόδου.

Ο Δήμος κατέ­θεσε στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου για μετα­γραφή το κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο με την με αριθμό πράξης 3125/2016 αίτησή του, εκκρε­μούσα προς διάταξη και κατα­χώ­ρηση και ακο­λού­θως ασκή­θηκε αίτηση των αιτού­με­νων την ανά­κλησή του.

Η νομική υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου θεωρεί ότι υπάρ­χουν ενδεί­ξεις στοι­χειο­θέ­τη­σης ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των του­λά­χι­στον πλα­στο­γρα­φίας και εξα­πά­τη­σης Δικα­στη­ρίου και μάλιστα κακουρ­γη­μα­τι­κής μορφής, της αξίας του ακι­νή­του ανερ­χό­με­νης σε αρκετά εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ.

Ο Δήμος Ρόδου υπο­στη­ρί­ζει συγκε­κρι­μένα ότι η από 25 Δεκεμ­βρίου 1993 νέα ιδιό­γραφη διαθήκη του Ψιμό­ρι­φου, που δημο­σιεύ­θηκε κατόπιν αίτησης του κ Μιχαήλ Ζησι­μά­του με το από 26 Ιουνίου 2013 πρα­κτικό του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου, χωρίς να έχει αίτηση κήρυξής της σε κύρια, τυγ­χά­νει πλαστή.

Ο ισχυ­ρι­σμός αυτός δεν εδρά­ζε­ται σε κάποια γρα­φο­λο­γική εξέταση, αλλά όπως ανα­φέ­ρουν οι πλη­ρο­φο­ρίες, σε κατά­θεση που έδωσε πρώην νομικός σύμ­βου­λος του Δήμου Ρόδου.

Η πλευρά Ζησι­μά­του από την άλλη επι­κα­λεί­ται γρα­φο­λο­γική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη διδά­κτο­ρος του Δημο­κρί­τειου Πανε­πι­στη­μίου Θράκης από την οποία προ­κύ­πτει μετά βεβαιό­τη­τας ότι η από 25 Δεκεμ­βρίου 1993 διαθήκη έχει χαρα­χθεί και υπο­γρα­φεί δια χειρός του.