Μάνος Κόνσολας στο «Μανιφέστο»: Να ενισχύσουμε τη σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες

«Η έλ­λει­ψη αξιό­πι­στης πο­λι­τι­κής πρό­τα­σης υπο­κα­θί­στα­ται από την το­ξι­κό­τη­τα και τη ρη­το­ρι­κή μί­σους» είναι το σχό­λιο του βου­λευ­τή Δω­δε­κα­νή­σου με τη Νέα Δη­μο­κρα­τία, Μάνου Κόν­σο­λα, όταν του ζη­τή­σα­με να μας πει δυο λόγια για την πρό­τα­ση δυ­σπι­στί­ας που κα­τα­τέ­θη­κε από την αντι­πο­λί­τευ­ση και κα­τα­ψη­φί­στη­κε την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα.

Σχο­λιά­ζει όμως και τις δη­μο­σκο­πή­σεις, λέ­γο­ντας πως κυ­ρί­ως επι­βε­βαιώ­νουν την πα­ντε­λή έλ­λει­ψη άλλης ρε­α­λι­στι­κής και αξιό­πι­στης λύσης δια­κυ­βέρ­νη­σης. Γι’ αυτό και πι­στεύ­ει πως «η πα­ρά­τα­ξη πρέ­πει να απο­κα­τα­στή­σει και να ενι­σχύ­σει τη σχέση εμπι­στο­σύ­νης με τους πο­λί­τες. Αυτό είναι το μεί­ζον. Και αυτό επι­τυγ­χά­νε­ται με έργο, πρά­ξεις, αλ­λα­γές, τόλμη και αλή­θεια. Δεν είναι πα­ρά­λο­γοι οι πο­λί­τες, ούτε έχουν ροπή προς την αυ­το­κα­τα­στρο­φή ή τον πα­ρα­λο­γι­σμό».

Θε­ω­ρεί­τε ότι μετά την πρό­τα­ση δυ­σπι­στί­ας θα πε­ριο­ρι­στεί η το­ξι­κό­τη­τα στην πο­λι­τι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση;

Δεν έχω ψευ­δαι­σθή­σεις ότι κά­ποιοι θα αντι­λη­φθούν τη ζημιά που προ­κα­λεί η το­ξι­κό­τη­τα, κ. Κου­τρο­κόη. Άλ­λω­στε, απο­δε­δειγ­μέ­να, η έλ­λει­ψη αξιό­πι­στης πο­λι­τι­κής πρό­τα­σης υπο­κα­θί­στα­ται από την το­ξι­κό­τη­τα και τη ρη­το­ρι­κή μί­σους. Το εί­δα­με στο πα­ρελ­θόν, το βλέ­που­με και τώρα.

Η χώρα πρέ­πει να κοι­τά­ξει μπρο­στά και η κυ­βέρ­νη­ση οφεί­λει να πάρει το μή­νυ­μα των πο­λι­τών που ζη­τούν πρά­ξεις, απο­τέ­λε­σμα. Εί­δα­με ότι την πρώτη τε­τρα­ε­τία η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα που έδει­ξε η κυ­βέρ­νη­ση επι­βρα­βεύ­τη­κε από τους πο­λί­τες. Αυτός είναι ο δρό­μος, όχι η οξύ­τη­τα, ο δι­χα­σμός και η το­ξι­κό­τη­τα.

Σας προ­βλη­μα­τί­ζουν τα πο­σο­στά των δη­μο­σκο­πή­σε­ων; Πού απο­δί­δε­τε την πτώση που κα­τα­γρά­φει η Νέα Δη­μο­κρα­τία;

Πα­ρα­κο­λου­θού­με τις δη­μο­σκο­πή­σεις που –εγώ του­λά­χι­στον– τις θεωρώ ένα μή­νυ­μα προς την κυ­βέρ­νη­ση να ασχο­λη­θεί με με­γα­λύ­τε­ρη απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα με την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, να προ­χω­ρή­σει με πιο γρή­γο­ρα βή­μα­τα σε αλ­λα­γές και με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που θα βελ­τιώ­σουν τη ζωή των πο­λι­τών.

Οι δη­μο­σκο­πή­σεις, κ. Κου­τρο­κόη, μπο­ρεί να δεί­χνουν μια πρό­σκαι­ρη κάμψη της πρό­θε­σης ψήφου για τη Νέα Δη­μο­κρα­τία, αλλά, ταυ­τό­χρο­να, επι­βε­βαιώ­νουν ότι δεν υπάρ­χει άλλη ρε­α­λι­στι­κή και αξιό­πι­στη λύση δια­κυ­βέρ­νη­σης.

Ο ελ­λη­νι­κός λαός, όταν κλη­θεί να απο­φα­σί­σει, θα απο­φα­σί­σει για το πώς και από ποιον μπο­ρεί να κυ­βερ­νη­θεί κα­λύ­τε­ρα η χώρα.

Οφεί­λου­με να πά­ρου­με το μή­νυ­μα που μας στέλ­νουν οι πο­λί­τες. Η κυ­βέρ­νη­ση βρί­σκε­ται στην πιο δύ­σκο­λη καμπή, αλλά θεωρώ ότι η πα­ρά­τα­ξη έχει τις δυ­νά­μεις και τα απο­θέ­μα­τα για να βρει ξανά τον βη­μα­τι­σμό της και κυ­ρί­ως για να ενι­σχύ­σει τη σχέση εμπι­στο­σύ­νης με τους πο­λί­τες.

Η με­γά­λη πλειο­νό­τη­τα των πο­λι­τών ζητά από την κυ­βέρ­νη­ση άμε­σες, πρα­κτι­κές και κυ­ρί­ως τολ­μη­ρές λύ­σεις στα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν.

Μήπως τε­λι­κά με όσα συμ­βαί­νουν έχει χαθεί το στοί­χη­μα των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων και έχει μεί­νει πίσω το κυ­βερ­νη­τι­κό έργο, κάτι που απο­τυ­πώ­νε­ται και στις με­τρή­σεις;

Η δύ­να­μη αυτής της πα­ρά­τα­ξης είναι η πίστη της στις αλ­λα­γές, στις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις, αλλά και σε κο­ρυ­φαί­ες στρα­τη­γι­κές επι­λο­γές που, ιστο­ρι­κά, άλ­λα­ξαν την πο­ρεία της χώρας προς το κα­λύ­τε­ρο.

Σαφώς υπάρ­χουν και πα­ρα­λεί­ψεις, αλλά και κα­θυ­στε­ρή­σεις. Δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με ότι για ένα με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα η δια­χεί­ρι­ση της παν­δη­μί­ας «πά­γω­σε» τον πο­λι­τι­κό χρόνο και υπα­γό­ρευ­σε έκτα­κτες πο­λι­τι­κές και συ­γκε­κρι­μέ­νες επι­λο­γές. Φυ­σι­κό ήταν να πάνε πίσω κά­ποια πράγ­μα­τα.

Ως πα­ρά­δειγ­μα θα ανα­φέ­ρω τον τομέα του του­ρι­σμού. Η Νέα Δη­μο­κρα­τία είχε και έχει ένα επε­ξερ­γα­σμέ­νο αλλά και στο­χευ­μέ­νο πρό­γραμ­μα που πτυ­χές της υλο­ποί­η­σής του πήγαν χρο­νι­κά πίσω λόγω συ­γκυ­ριών. Τώρα, θα πρέ­πει να εφαρ­μο­στεί με τα­χύ­τε­ρους ρυθ­μούς.

Όπως αντι­λαμ­βά­νο­νται όλοι, δεν μας λεί­πει το σχέ­διο, έχου­με και σχέ­διο και πρό­γραμ­μα, στοι­χεία που τα άλλα κόμ­μα­τα δεν δια­θέ­τουν.

Πώς θα πεί­σε­τε τους ψη­φο­φό­ρους ότι μπο­ρεί­τε να λύ­σε­τε τα προ­βλή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, με κυ­ριό­τε­ρο αυτό της ακρί­βειας, ενώ δεν το κα­τα­φέ­ρα­τε αυτά τα έξι χρό­νια δια­κυ­βέρ­νη­σής σας;

Δεν είναι ελ­λη­νι­κό πρό­βλη­μα οι ανα­τι­μή­σεις αλλά και οι πλη­θω­ρι­στι­κές πιέ­σεις. Είναι, όμως, ένα πρό­βλη­μα που οι πο­λί­τες απαι­τούν από εμάς να το αντι­με­τω­πί­σου­με και να δώ­σου­με λύ­σεις.

Είναι πολύ ση­μα­ντι­κό ότι στην Ελ­λά­δα, τον Φε­βρουά­ριο, ο πλη­θω­ρι­σμός μειώ­θη­κε στο 3%. Είναι εφι­κτός ο στό­χος να μειω­θεί ο πλη­θω­ρι­σμός στο 2,1% στο τέλος του 2025.

Η κυ­βέρ­νη­ση εξά­ντλη­σε όλα τα δη­μο­σιο­νο­μι­κά πε­ρι­θώ­ρια για να στη­ρί­ξει την κοι­νω­νία και ιδιαί­τε­ρα τους οι­κο­νο­μι­κά αδύ­να­μους πο­λί­τες. Ολοι το αντι­λαμ­βά­νο­νται. Αυτό θα πρέ­πει να συ­νε­χι­στεί για όσο διά­στη­μα απαι­τη­θεί αλλά και να εντα­θεί.

Πι­στεύ­ε­τε ότι ο ανα­σχη­μα­τι­σμός θα επι­λύ­σει κά­ποια από τα προ­βλή­μα­τα σε ό,τι αφορά την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα της κυ­βέρ­νη­σης;

Ο ανα­σχη­μα­τι­σμός απο­τε­λεί απο­κλει­στι­κή αρ­μο­διό­τη­τα και ευ­θύ­νη του πρω­θυ­πουρ­γού, αυτός κρί­νει και αξιο­λο­γεί.

Το πιο ση­μα­ντι­κό –όπως προ­α­νέ­φε­ρα– είναι να απο­κα­τα­στή­σει και να ενι­σχύ­σει η πα­ρά­τα­ξη τη σχέση εμπι­στο­σύ­νης με τους πο­λί­τες.

Αυτό είναι το μεί­ζον. Και αυτό επι­τυγ­χά­νε­ται με έργο, πρά­ξεις, αλ­λα­γές, τόλμη και αλή­θεια. Δεν είναι πα­ρά­λο­γοι οι πο­λί­τες, ούτε έχουν ροπή προς την αυ­το­κα­τα­στρο­φή ή τον πα­ρα­λο­γι­σμό. Όταν βλέ­πουν την κυ­βέρ­νη­ση να πα­ρά­γει ορατό και με­τρή­σι­μο έργο, την επι­βρα­βεύ­ουν.

Πηγή: tomanifesto.gr