Λαϊκή Συσπείρωση Πάτμου: “Η πλημμύρα της κοροϊδίας”

    Ένα φαι­νό­μενο που επα­να­λαμ­βά­νε­ται και τείνει να γίνει συνή­θεια, αυτό της μετα­τρο­πής σε λιμνο­θά­λασσα του κέντρου της Σκάλας Πάτμου σε κάθε νερο­πο­ντή , από όμβρια, θαλάσ­σια ύδατα αλλά και λήμματα . Φαι­νό­μενο, που επα­να­λαμ­βά­νε­ται, σε πολλές δε περι­πτώ­σεις χωρίς να επι­κρα­τούν ακραία καιρικά φαι­νό­μενα . Ακραία και επι­κίν­δυνη είναι η πολι­τική,  που ένα επα­να­λαμ­βα­νό­μενο φαι­νό­μενο,  αντι­με­τω­πί­ζε­ται με συνει­δητή αδια­φο­ρία, σύμφωνη όμως με την λογική των κυβερ­νή­σεων και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης για την μη προ­ώ­θηση  αντι­πλημ­μυ­ρι­κών και αντι­σει­σμι­κών έργων, που να υπη­ρε­τούν τις ανάγκες του κοι­νω­νι­κού συνόλου.  Έργα που είναι ανα­γκαία, αλλά  και σημα­ντικά για την ασφά­λεια, τη  ζωή και την υγεία των εργα­ζο­μέ­νων.  Από την άλλη δαπα­νώ­νται «ποτάμια»  χρη­μά­των για να στρώ­νε­ται μπετόν και πλα­κά­κια στην πλατεία και στο κεντρικό δρόμο  του λιμα­νιού της Σκάλας, που ξηλώ­νο­νται και ξανα­στρώ­νο­νται , χωρίς σχε­δια­σμό με μεγάλη προ­χει­ρό­τητα  κα λαν­θα­σμέ­νες  επι­λο­γές . Εργα­σίες που επα­να­λαμ­βά­νο­νται  κατά τακτά χρονικά δια­στή­ματα.   Ημιτελή δίκτυα απο­χέ­τευ­σης και όμβριων υδάτων  χωρίς απο­δέ­κτες,  με ελατ­τω­μα­τι­κές αντλίες άρδευ­σης και υπο­λει­τουρ­γού­ντα αντλιο­στά­σια,  με απο­τέ­λε­σμα  πολλές περιο­χές  του νησιού να πλημ­μυ­ρί­ζουν σε κάθε βροχή. Ο Δήμος Πάτμου αλλά  και οι κυβερ­νή­σεις πάντοτε  παρα­τη­ρούν και  κατα­γρά­φουν τις  βρο­χο­πτώ­σεις και την ένταση τους . Χαρα­κτη­ρί­ζουν δε «ακραία» τα φαι­νό­μενα κάθε φορά που συμ­βαί­νουν για να καλύ­ψουν τις δια­χρο­νι­κές  ευθύνες τους .

Μικρο­γρα­φία όλης της Χώρας η «πλωτή πόλη» της Σκάλας Πάτμου, σε κάθε βροχή . Όλοι θυμό­μα­στε την Μάνδρα  Αττικής με τα δεκάδες θύματα. Ο θεσμός της Τοπικής Διοί­κη­σης  στη χώρα μας επί δεκα­ε­τίες   με τις γνωστές «συμπε­ρι­φο­ρές» και «πρα­κτι­κές» ( άδειες  και μεθο­δεύ­σεις  για αυθαί­ρετη δόμηση, ασφαλ­το­στρώ­σεις και μπα­ζώ­ματα ρεμάτων κ.λπ. – ένα ολό­κληρο σύστημα κομ­μα­τι­κών πελα­τεια­κών σχέσεων, που μετέ­τρεψε και μετα­τρέ­πει λαϊκές οικο­γέ­νειες , αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους, μικρο­ερ­γο­λά­βους, εργα­ζό­με­νους, σε όμηρους  των κομ­μά­των και των μηχα­νι­σμών εξου­σίας, σε κεντρικό άλλα και σε τοπικό επίπεδο). Είναι σχεδόν κανόνας η έλλειψη δημο­σίων έργων καθώς και η κρατική μέριμνα για την εξυ­πη­ρέ­τηση και κάλυψη αναγκών   σε σχέση με την αντι­σει­σμική και αντι­πυ­ρική θωρά­κιση των κατοι­κιών και των δημο­σίων κτηρίων,  τη  δια­χεί­ριση των  απορ­ριμ­μά­των, την απο­χέ­τευση, καθώς και   την  άρδευση και δια­χεί­ριση νερού . Τα ελά­χι­στα που γίνο­νται είναι ημιτελή, με κακο­τε­χνίες,  βάζο­ντας σε προ­τε­ραιό­τητα   εργο­λα­βικά κέρδη και όχι τις  λαϊκές ανάγκες .

   Η Λαϊκή Συσπεί­ρωση Πάτμου βάζει ως προ­τε­ραιό­τητα των διεκ­δι­κή­σεων της   το συνο­λικό σχε­δια­σμό και χρη­μα­το­δό­τηση, με ευθύνη του κράτους, όλων των ανα­γκαίων μέτρων και έργων για την πρόληψη και αντι­με­τώ­πιση φυσικών κατα­στρο­φών (π.χ. πλημ­μύ­ρες, πυρ­κα­γιές, σεισμοί, κατο­λι­σθή­σεις). Διεκ­δι­κούμε ολο­κλη­ρω­μένα αντι­πλημ­μυ­ρικά έργα, αντι­σει­σμική θωρά­κιση σχο­λείων, Κέντρου Υγείας, Δημο­σίων κτηρίων. Τίθεται επι­τα­κτικά η ανα­γκαιό­τητα της οργά­νω­σης του αγώνα, ώστε να μπει μπροστά ο Δήμος με τους κατοί­κους στο πλάι του, για την διεκ­δί­κηση υλο­ποί­η­σης όλων των απα­ραι­τή­των έργων υπο­δο­μής με κρατική χρη­μα­το­δό­τηση.

                                                                                                                                            ΠΑΤΜΟΣ,09/02/2019.