Εκκρεμεί αναίρεση του ΕΟΤ κατά απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου που αναγνώρισε ως ιδιοκτήτη του πάρκου του «Θέρμαι» τον Δήμο Ρόδου!

Την κακο­δαι­μο­νία της δημό­σιας διοί­κη­σης έρχεται να επι­βε­βαιώ­σει η δια­πί­στωση ότι για περισ­σό­τερα από 10 έτη εκκρε­μεί η ορι­στική τακτο­ποί­ηση του ιδιο­κτη­σια­κού καθε­στώ­τος του πάρκου του Θέρμαι μετά την άσκηση αναί­ρε­σης κατά τελε­σί­δι­κης από­φα­σης του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, που ανα­γνώ­ρισε ως ιδιο­κτήτη τον Δήμο Ρόδου!

Το ακίνητο έχει μεν μετα­γρα­φεί στο Κτη­μα­το­λό­γιο υπέρ της ιδιο­κτη­σίας του Δήμου Ρόδου αλλά η απόφαση δεν έχει ακόμη τυπικώς κατα­στεί αμε­τά­κλητη.

Τον Μάιο του 2011 ο πρώην δήμαρ­χος Ρόδου κ. Στάθης Κου­σουρ­νάς αντέ­δρασε στην απόφαση του ΕΟΤ και της ΕΤΑ να ασκή­σουν αίτηση αναί­ρε­σης στο ανώτατο ακυ­ρω­τικό δικα­στή­ριο διεκ­δι­κώ­ντας γι’ ακόμη μια φορά, παρά την έκδοση τελε­σί­δι­κων απο­φά­σεων, την κυριό­τητα του πάρκου του Θέρμαι.

Απέ­στειλε τότε επι­στολή δια­μαρ­τυ­ρίας στο γραφείο του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού, στο γραφείο του πρώην υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών κ. Γ. Παπα­κων­στα­ντί­νου, στο γραφείο του πρώην υπουρ­γού Πολι­τι­σμού και Του­ρι­σμού κ. Γ. Γερου­λά­νου και του πρώην υφυ­πουρ­γού κ. Γ. Νικη­τιάδη για το όλο ζήτημα.

Τον Ιανουά­ριο του 2012 αντι­προ­σω­πεία της Ρόδου, απο­τε­λού­μενη από τους κ.κ. Γιάννη Μαχαι­ρίδη, Στάθη Κου­σουρνά, Γιώργο Χατζη­μάρκο, Δημήτρη Γάκη και Ζαν­νε­τίδη Φιλή­μονα συνά­ντησε την πρώην πρόεδρο της Επι­τρο­πής Μορ­φω­τι­κών Υπο­θέ­σεων κ. Χρύσα Αρά­πο­γλου παρου­σία και των 5 κοι­νο­βου­λευ­τι­κών εκπρο­σώ­πων του νομού τότε, κ.κ. Γ. Νικη­τιάδη, Ν. Ζωίδη, Γ. Κασσάρα και Μίκας Ιατρίδη και του εκλι­πό­ντος Δημ. Κρε­μα­στι­νού και απέ­σπα­σαν τη δέσμευση του πρώην υπουρ­γού Πολι­τι­σμού & Του­ρι­σμού, κ. Παύλου Γερου­λά­νου, σχετικά με την μετα­βί­βαση 6 ακι­νή­των στο Δήμο Ρόδου και όχι στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, όπως αρχικά προ­έ­βλεπε σχέδιο νόμου ενώ είχαν δοθεί δια­βε­βαιώ­σεις ότι η Ε.Τ.Α. Α.Ε., το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού – Του­ρι­σμού και το Ελλη­νικό Δημόσιο θα ανα­γνώ­ρι­ζαν την κυριό­τητα του Δήμου επί του ακι­νή­του του πάρκου «ΘΕΡΜΑΙ», έκτασης 4.720 τ.μ., και να παραι­τη­θούν από την αίτηση αναί­ρε­σης που έχουν ασκήσει κατά της με αριθμό 236/2009 από­φα­σης του Εφε­τείου Δωδ/σου, με την οποία ανα­γνω­ρί­στηκε η κυριό­τητα του Δήμου επί του ακι­νή­του αυτού. Πλην όμως έκτοτε κανείς δεν ενέ­σκηψε στο ζήτημα και στην εκκρε­μό­τητα. Η 56/2010 αίτηση αναί­ρε­σης που ασκή­θηκε προσ­διο­ρί­στηκε και εισήχθη προς εκδί­καση στο Δ’ Τμήμα του Αρείου Πάγου την 11η Ιανουα­ρίου 2013, ματαιώ­θηκε και παρα­μέ­νει στα πινάκια.

Το δικαί­ωμα της ΕΤΑΔ παρα­μέ­νει ακέραιο καθώς δεν έχει υπάρξει παραί­τηση από αυτό ενώ με διάταξη σε νόμο που ψηφί­στηκε το 2023 δύναται είτε αυτε­παγ­γέλ­τως είτε με αίτηση ενός εκ των δια­δί­κων να ζητηθεί η δια­γραφή της υπό­θε­σης από το πινάκιο λόγω μεγάλου χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος της εκκρε­μό­τη­τας, πράγμα το οποίο δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα.

Απο­τέ­λε­σμα της δια­χρο­νι­κής ολι­γω­ρίας είναι ναι μεν ο Δήμος Ρόδου να έχει κτη­μα­το­λο­γική εγγραφή υπέρ της κυριό­τη­τάς του από την άλλη όμως η ΚΥΔ να θεωρεί ότι το ακίνητο ανήκει ακόμη στην ΕΤΑΔ πράγμα που προ­κύ­πτει και από τα δια­λαμ­βα­νό­μενα σε σημεί­ωμα για το ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς του πάρκου που υπο­γρά­φε­ται από τον πρώην προϊ­στά­μενο του Τμή­μα­τος Ακί­νη­της Περιου­σίας και Κτη­μα­το­λο­γίου του Δήμου Ρόδου κ. Κυριάκο Μάγο την 11η Μαρτίου 2021.

Για το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης σημειώ­νε­ται ότι την 5η Απρι­λίου 2011 κοι­νο­ποι­ή­θηκε στο Δήμο Ρόδου η ενώπιον του Αρείου Πάγου από 30-3-2010 αίτηση αναί­ρε­σης του Ε.Ο.Τ. και της Ε.Τ.Α Α.Ε. που στρέ­φε­ται κατά του Δήμου Ρόδου και του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου (!), με την οποία ζητεί­ται να αναι­ρε­θεί η υπ’ αρ. 236/2009 απόφαση του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου.

Με την παρα­πάνω υπ’ αρ. 236/2009 απόφαση του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου απορ­ρί­φθηκε τρι­τα­να­κοπή που άσκησαν ο Ε.Ο.Τ. και η Ε.Τ.Α. Α.Ε. για να κηρυ­χθεί άκυρη η υπ’ αρ. 240/2006 απόφαση του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου.

Με την αμέσως παρα­πάνω απόφαση δια­τά­χθηκε να κατα­χω­ρη­θεί στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου ως κοι­νό­χρη­στο δημο­τικό πάρκο, όπως κατά το σχέδιο πόλης και όπως στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ανέ­κα­θεν είναι, ο χώρος που βρί­σκε­ται εμπρός από το πρώην ξενο­δο­χείο Θέρμαι (σήμερα Βασική Σχολή Του­ρι­στι­κών Επαγ­γελ­μά­των).

Ο χώρος αυτός δια­χω­ρί­ζε­ται από το «Θέρμαι» από ευρι­σκό­μενη στην ίδια κτη­μα­το­με­ρίδα δημο­τική οδό, που επίσης με αμε­τά­κλητη δικα­στική απόφαση και χωρίς άσκηση τρι­τα­να­κο­πών κ.λ.π., με τις ίδιες ακριβώς πραγ­μα­τι­κές και νομικές προ­ϋ­πο­θέ­σεις (άρθρο 12 του Ν. 2100/1952 κ.λπ.) ανα­γνω­ρί­σθηκε ότι ανήκει στο Δήμο Ρόδου, απο­τε­λώ­ντας βασική δημο­τική οδική αρτηρία. Επί του προ­κει­μέ­νου είναι παρά­λογο θεσμοί της δημό­σιας διοί­κη­σης, αντί της οφει­λό­με­νης μεταξύ τους συνερ­γα­σίας για την εξυ­πη­ρέ­τηση του κοινού δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος, υπό τις σημε­ρι­νές μάλιστα δύσκο­λες περι­στά­σεις, να ταλα­νί­ζο­νται και να απα­σχο­λούν χρόνο, χρήμα και τη Δικαιο­σύνη με πράγ­ματα που εν τέλει σε τίποτα δεν ωφελούν. Όταν μάλιστα είναι απορίας άξιο σε ποιο οικο­νο­μί­στικο όφελος μπορεί ν’ απο­σκο­πεί η παρα­πάνω δικα­στική διαμάχη από πλευράς αναι­ρε­σειό­ντων, αφού η έκταση του πάρκου ήταν προ­πο­λε­μικά και μέχρι σήμερα αδιά­κοπα συνε­χί­ζει να είναι κατά το σχέδιο πόλεως Β.Δ. της 6-3-21950 ΦΕΚ 104/19-4-1950 κ.λ.π. χώρος δημο­τι­κού πάρκου – πρα­σί­νου και ο κοι­νό­χρη­στος αυτός χαρα­κτή­ρας δεν είναι βέβαια δυνατόν να μετα­βλη­θεί κατά το νόμο.

Πρέπει ακόμη να επι­ση­μαν­θεί ότι αν το συγκε­κρι­μένο πάρκο αφεθεί στην τύχη του, όπως βρι­σκό­ταν κατά μέρος της διάρ­κειας της επι­δι­κίας καθώς οι δικα­στι­κοί αγώνες κρατούν από το 1987, θα περιέλ­θει και πάλι σε κατά­σταση εγκα­τά­λει­ψης και αθλιό­τη­τας η οποία δεν τιμά αλλά ευτε­λί­ζει στο σύνολό της την ελλη­νική πολι­τεία, μη δια­χω­ρι­ζό­μενη από δημό­σιους και δημο­τι­κούς οργα­νι­σμούς, αφού το δημόσιο συμ­φέ­ρον και το κοι­νω­νικό όφελος είναι ένα, και σ’ αυτό και μόνο πρέπει ν’ απο­σκο­πούν τα πλαίσια δράσης των, όπως και να λέγο­νται, οργα­νι­σμών του δημο­σίου τομέα.