Βήμα σημειωτόν μέχρι την… Αγκυρα

Οι χαμηλές προσ­δο­κίες της ελλη­νι­κής διπλω­μα­τίας για κάποιο θεα­μα­τικό απο­τέ­λε­σμα από το ελλη­νο­τουρ­κικό ραντε­βού της Αθήνας επι­βε­βαιώ­θη­καν.

Και αδιέ­ξοδα δια­πι­στώ­θη­καν μέσα από πάγιες, δια­με­τρικά αντί­θε­τες θέσεις, και δυσκο­λίες στην πρώτη επι­χεί­ρηση «σύγκλι­σης» απόψεων για την – έτσι κι αλλιώς βαριά και χρο­νο­βόρα – δια­δι­κα­σία οριο­θέ­τη­σης ΑΟΖ και υφα­λο­κρη­πί­δας.

Δεν ήταν ωστόσο μια συνά­ντηση σαν τις προη­γού­με­νες.

Ηταν κομβική, διάρ­κειας άνω των δύο ωρών, για τη δια­μόρ­φωση της επό­με­νης ημέρας.

Κατ’ αρχάς για τη δυνα­τό­τητα, παρά τις δια­πι­στω­μέ­νες απο­στά­σεις, να παρα­μεί­νουν ωφέ­λι­μοι δίαυλοι επι­κοι­νω­νίας ανάμεσα στις δύο πλευρές του Αιγαίου ενόψει των επαφών κορυφής στις αρχές του 2025 στην Αγκυρα.

Δεν επρό­κειτο μόνο για την πρώτη φορά που οι υπουρ­γοί Εξω­τε­ρι­κών Γιώργος Γερα­πε­τρί­της και Χακάν Φιντάν διε­ρεύ­νη­σαν κατ’ εντολή του Κυριά­κου Μητσο­τάκη και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν εάν μπορεί να υπάρξει πλαίσιο συζή­τη­σης για τη μονα­δική διαφορά που, σύμφωνα με την Αθήνα, μπορεί να φτάσει στη διεθνή δικαιο­δο­σία, σε αντί­θεση με την Αγκυρα η οποία βλέπει «αλλη­λέν­δετα» θέματα.

Η κρι­σι­μό­τητά της αφορά το γεγονός ότι σημα­το­δό­τησε την εκκί­νηση νέας φάσης στα ελλη­νο­τουρ­κικά με και­νούρ­για στοι­χή­ματα.

Και ενώ στη γραμμή της αφε­τη­ρίας ξεχω­ρί­ζει η… καταρ­χήν συμ­φω­νία ότι δια­φω­νούν στην προ­σέγ­γιση του πλαι­σίου για ΑΟΖ / υφα­λο­κρη­πίδα, δεν χάθηκαν ορι­στικά τα περι­θώ­ρια διμε­ρούς βολι­δο­σκό­πη­σης.

Αυτό δείχνει η συμ­φω­νία Γερα­πε­τρίτη – Φιντάν να ξανα­πιά­σουν το νήμα σε νέα συνά­ντηση στο «εγγύς» μέλλον.

«Υπάρχει ένα καλό κλίμα στο οποίο μπο­ρούμε να οικο­δο­μή­σουμε, όχι, δεν υπάρχει κοινό πλαίσιο για την επίλυση της μονα­δι­κής δια­φο­ράς μας» είπε ο Πρω­θυ­πουρ­γός από τη Βου­δα­πέ­στη και στάθηκε στην ανάγκη «να δια­φυ­λά­ξουμε τα ήρεμα νερά που απο­βαί­νουν προς όφελος των δύο λαών».

Το ζητού­μενο της Αθήνας δεν αλλάζει: κανο­νι­κό­τητα στις ελλη­νο­τουρ­κι­κές επαφές με νηνεμία στο πεδίο και με προ­σπά­θειες για θετικές εξε­λί­ξεις στα χαμη­λό­τερα επίπεδα, ιδίως σε τομείς συνερ­γα­σίας που δίνουν χει­ρο­πια­στό απο­τέ­λε­σμα (Μετα­να­στευ­τικό, του­ρι­σμός κ.ά.).

Στις επό­με­νες  εβδο­μά­δες.

Μόνο που τώρα η ισορ­ρο­πία… λεπταί­νει, όπως ανα­γνω­ρί­ζουν αρμό­διες πηγές: μιλούν για τη σημασία αφενός να μην κατα­γρα­φούν σημάδια εξά­ντλη­σης στον διάλογο, αφε­τέ­ρου να μην προ­κύ­ψει ανάγκη δια­χεί­ρι­σης επει­σο­δίων ως απόρ­ροια της δια­φω­νίας στη βαριά ατζέντα.

Με λίγα λόγια, στόχος των επό­με­νων εβδο­μά­δων είναι να μπο­ρέ­σουν οι δύο πλευρές να δια­χω­ρί­σουν το χάσμα στο θέμα ΑΟΖ / υφα­λο­κρη­πί­δας από κεκτη­μένα και προ­γραμ­μα­τι­σμό σε όλα τα υπό­λοιπα.

Αλλωστε οι υπουρ­γοί Εξω­τε­ρι­κών έχουν την ευθύνη του συνόλου της «χορο­γρα­φίας»: πολι­τι­κός διά­λο­γος, Μέτρα Οικο­δό­μη­σης Εμπι­στο­σύ­νης (ΜΟΕ), θετική ατζέντα. Και, τελικά, της προ­ε­τοι­μα­σίας του Ανώ­τα­του Συμ­βου­λίου Συνερ­γα­σίας (ΑΣΣ) στην Αγκυρα.

Μέχρι τη σύγκληση του ΑΣΣ ανα­μέ­νο­νται νέες συνο­μι­λίες.

Δεν περνά απα­ρα­τή­ρητο και το θετικό «μήνυμα» που έστει­λαν εμμέσως με άτυπη συνά­ντηση στη Βου­δα­πέ­στη ο Μητσο­τά­κης και ο Ερντο­γάν.

Οι δυο τους ίσως συμπέ­σουν την Τρίτη στη σύνοδο COP29 στο Αζερ­μπαϊ­τζάν, αν και τον ελλη­νο­τουρ­κικό οδικό χάρτη θα τον ανοί­ξουν το 2025.

Στο φόντο υπάρχει η ευρύ­τερη πολι­τι­κο­δι­πλω­μα­τική κινη­τι­κό­τητα μετά την επα­νε­κλογή του Ντό­ναλντ Τραμπ, που συμπί­πτει με τον νέο ελλη­νο­τουρ­κικό διάλογο στις 2-3 Δεκεμ­βρίου στην Αθήνα.

Πηγή:  tanea.gr