Το “λεξικό” των τουρκικών προκλήσεων – Ποιος είναι ο πραγματικός στόχος των Τούρκων

Τι είναι οι παρα­βιά­σεις, οι παρα­βά­σεις και τι υπε­ρα­σπί­ζε­ται η Ελλάδα; Ο στόχος των Τούρκων και οι μακρο­πρό­θε­σμες προ­βλέ­ψεις που κρί­νο­νται σε κάθε περί­πτωση, δύσκο­λες.

Ενα­έ­ριος χώρος, χωρικά ύδατα, FIR Αθηνών, παρα­βιά­σεις και παρα­βά­σεις του ενα­έ­ριου χώρου. Όλοι αυτοί οι όροι έρχο­νται και επα­νέρ­χο­νται στην καθη­με­ρι­νό­τητά μας, λόγω της τουρ­κι­κής προ­κλη­τι­κό­τη­τας. Τι ακριβώς συμ­βαί­νει ,ποιος είναι ο στόχος των Τούρκων, ποιες οι επι­διώ­ξεις τους και πως το χει­ρί­ζε­ται η Ελλάδα;

Ο Αντι­στρά­τη­γος ε.α. Λάμπρος Τζούμς γράφει στο Militaire.gr: «Κατά τη διάρ­κεια συζή­τη­σης στη βουλή, ο ΥΕΘΑ κ. Καμ­μέ­νος ανέφερε ότι για πρώτη φορά οι Τούρκοι ζήτησαν τη συναί­νεση της ελλη­νι­κής πολι­τείας για να παρα­βιά­σουν τον εναέριο χώρο της και απο­τί­μησε ως θετικό το συγκε­κρι­μένο γεγονός, αφού κάθε φορά πετούν εντός του ελλη­νι­κού ενα­ε­ρίου χώρου χωρίς να έχουν κατα­θέ­σει σχέδια πτήσεως.

Ο εκπρό­σω­πος του τουρ­κι­κού υπουρ­γείου εξω­τε­ρι­κών Χαμί Ακσόι απα­ντώ­ντας με γραπτή ανα­κοί­νωσή του, τόνισε ότι «όπως είναι γνωστό, τόσο για τις πολι­τι­κές όσο και για τις στρα­τιω­τι­κές πτήσεις, μια χώρα οφείλει να ζητεί άδεια για χρη­σι­μο­ποί­ηση του ενα­έ­ριου χώρου μιας άλλης χώρας» και πρό­σθεσε ότι «και η Τουρκία όπως είναι φυσικό, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τα 6 μίλια ως θαλάσ­σιο και επο­μέ­νως και εναέριο χώρο της Ελλάδας, ζητεί άδεια πτήσης σύμφωνα με τους διε­θνείς κανόνες και τις πρα­κτι­κές για τις πτήσεις από και προς την Ελλάδα. Αυτή δεν είναι και­νού­ρια πρα­κτική».

Κατόπιν των παρα­πάνω κρί­νε­ται σκόπιμο να διευ­κρι­νι­σθούν όσο πιο απλά γίνεται τα εξής :

– Εθνικός Ενα­έ­ριος Χώρος (Ε.Ε.Χ): Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, ο Ε.Ε.Χ. ενός κράτους εκτεί­νε­ται πάνω από το χερσαίο έδαφος του και τα χωρικά του ύδατα. Η Ελλάδα από το 1931 καθό­ρισε τον εναέριο χώρο της στο εύρος των 10 ν.μ.

– Χωρικά Ύδατα ή Αιγια­λί­τιδα Ζώνη: Είναι η θαλάσ­σια ζώνη η παρα­κεί­μενη στην ακτή, πάνω στην οποία το κράτος ασκεί πλήρη κυριαρ­χία, η οποία εκτεί­νε­ται στον εναέριο χώρο, όπως και στο βυθό και στο υπέ­δα­φος. Το εύρος της αιγια­λί­τι­δας ζώνης για τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας ορί­στηκε το 1936 στα 6 ναυτικά μίλια από την ακτή. Σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις, το πλάτος λόγω γεω­γρα­φι­κών περιο­ρι­σμών, μπορεί να είναι μικρό­τερο από 6 ν. μίλια. Αυτή είναι η περί­πτωση των νησιών του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου και της Δωδε­κα­νή­σου που εφαρ­μό­ζε­ται ο κανόνας της μέσης γραμμής, δηλαδή η μέση από­σταση των ακτών των δύο χωρών εκτός εάν υπάρ­χουν άλλες σχε­τι­κές συμ­βα­τι­κές ρυθ­μί­σεις. Εντού­τοις, παρά το γεγονός ότι η αιγια­λί­τιδα ζώνη ορί­σθηκε στα 6ν.μ., για τον εναέριο χώρο δια­τη­ρή­θηκε το όριο των 10 ναυ­τι­κών μιλίων.

Η διπλή αυτή διευ­θέ­τηση, δηλ. η διαφορά μεταξύ του Ε.Ε.Χ. και των χωρικών υδάτων, απε­τέ­λεσε πολι­τική της χώρας μας εκείνη την εποχή για λόγους διευ­κό­λυν­σης της θαλάσ­σιας ναυ­σι­πλο­ΐας. Είναι όμως παρα­κιν­δυ­νευ­μένη νομικά από τις συμ­βά­σεις του διε­θνούς δικαίου της θάλασ­σας, που προ­βλέ­πει σύμ­πτωση αυτών των περιο­χών. Η Σύμβαση του 1982 του Montego Bay για το δίκαιο της θάλασ­σας, που έχει γίνει νόμος του ελλη­νι­κού κράτους (Ν.2321/1995), ορίζει τη «σύμ­πτωση» των μεγεθών για θάλασσα και αέρα. Παρά το γεγονός ότι υπάρχει πρό­βλημα όσον αφορά τη νομική πλευρά του θέματος, θα πρέπει να επι­ση­μαν­θεί ότι το επι­χεί­ρημα της ελλη­νι­κής πλευράς είναι ότι σύμφωνα με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασ­σας, η Ελλάδα δικαιού­ται να επε­κτεί­νει μέχρι τα 12 ν.μ. τα χωρικά της ύδατα. Το δικαί­ωμα αυτό είναι κυριαρ­χικό και ασκεί­ται μονο­με­ρώς και κατά συνέ­πεια δεν υπό­κει­ται σε κανενός είδους περιο­ρι­σμό ή εξαί­ρεση και δεν επι­δέ­χε­ται αμφι­σβη­τή­σεως από τρίτα κράτη. Όπως είναι γνωστό από το 1995, η τουρ­κική εθνο­συ­νέ­λευση πήρε απόφαση σε περί­πτωση επέ­κτα­σης των χωρικών μας υδάτων, για λήψη μέτρων συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των στρα­τιω­τι­κών (casus belli).

Σε ότι αφορά στον Ε.Ε.Χ. μέχρι το 1974, δηλ. για 44 συνεχή έτη, η Τουρκία ανα­γνώ­ριζε και σεβόταν τη ρύθμιση των 10 ν.μ. Από τότε και μετά δηλώνει ότι ανα­γνω­ρί­ζει μόνο αυτόν που εκτεί­νε­ται πάνω από τα εθνικά χωρικά μας ύδατα, δηλ. τα 6 ν.μ. από τις ακτές και θεωρεί ότι τα 4 μίλια από τα 6 ως τα 10 είναι διεθνής ενα­έ­ριος χώρος. Αμφι­σβη­τεί τον Ε.Ε.Χ. και συν­δυά­ζει το γεγονός αυτό με τρο­πο­ποί­ηση των ορίων της ευθύνης «περιο­χής πλη­ρο­φό­ρη­σης πτήσεων», γνω­στό­τερη εκ του αγγλι­κού όρου ως FIR. Στις 6 Αυγού­στου 1974 η Άγκυρα με την έκδοση της ΝΟΤΑΜ 714, καθό­ρισε μία γραμμή ανα­φο­ράς στο μέσον περίπου του Αιγαίου και γνω­στο­ποί­ησε ότι τα αερο­σκάφη που θα πετού­σαν ανα­το­λικά της γραμμής αυτής θα έπρεπε να ανα­φέ­ρουν στο κέντρο ελέγχου ενα­έ­ριας κυκλο­φο­ρίας της Κων­στα­ντι­νού­πο­λης και να παίρ­νουν οδηγίες απο αυτό. Η ενέρ­γεια αυτή απο­τε­λούσε προ­σπά­θεια τρο­πο­ποί­η­σης των ορίων του FIR Αθηνών και δια­μόρ­φωνε μια ορο­θε­τική γραμμή που χον­δρικά συμπί­πτει με τις Τουρ­κι­κές διεκ­δι­κή­σεις, δηλαδή τον 25ο μεσημ­βρινό, που απο­τε­λεί το μέσον του Αιγαίου. Με σκοπό την προ­στα­σία της διε­θνούς αερο­πλο­ΐας, υπήρξε δυνα­μική αντί­δραση από την Αθήνα με την έκδοση της ΝΟΤΑΜ 1157 (13 Σεπ. 74), με την οποία κηρύ­χθηκε το Αιγαίο επι­κίν­δυνη περιοχή. Το κλεί­σιμο του Αιγαίου είχε ως συνέ­πεια στις διε­θνείς αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες να καθιε­ρώ­σουν εναλ­λα­κτικά και δαπα­νηρά δρο­μο­λό­για, λόγω της παρά­καμ­ψης των αερο­δια­δρό­μων του Αιγαίου. Μετά από αυτό, η Άγκυρα, το 1980 και πάλι μονο­με­ρώς, ανα­κά­λεσε τη ΝΟΤΑΜ 714 όταν δια­πί­στωσε ότι το μέτρο έβλαπτε τα συμ­φέ­ρο­ντά της και ιδίως τον του­ρι­σμό της. Ωστόσο, η Τουρκία έκτοτε με το επι­χεί­ρημα ότι η Σύμβαση του Σικάγο δεν αφορά στα κρατικά αερο­σκάφη, σταθερά αρνεί­ται να υπο­βά­λει σχέδια πτήσεων για τις εισό­δους των στρα­τιω­τι­κών αερο­σκα­φών της εντός του FIR Αθηνών, δια­πράτ­το­ντας, έτσι, πολυά­ριθ­μες παρα­βά­σεις των κανόνων ενα­έ­ριας κυκλο­φο­ρίας, απο­βλέ­πο­ντας στην απο­δυ­νά­μωση του υφι­στά­με­νου νόμιμου καθε­στώ­τος και δημιουρ­γώ­ντας κιν­δύ­νους για την ασφά­λεια της πολι­τι­κής αερο­πο­ρίας. Η παρά­βαση αφορά στην είσοδο αερο­σκά­φους στο FIR Αθηνών, χωρίς να έχει κατα­θέ­σει σχέδιο πτήσεως, δηλ. κατά παρά­βαση των κανόνων ενα­έ­ριας κυκλο­φο­ρίας. Η Τουρκία σε πολλά σημεία κατα­στρα­τη­γεί και τα 6 ν.μ., κυρίως πάνω από ελλη­νικά νησιά που αμφι­σβη­τεί την κυριό­τητά τους και τα έχει εντάξει στη θεωρία των «γκρίζων ζωνών». Στα σημεία αυτά υπάρχει παρα­βί­αση, που σημαί­νει την άνευ αδείας πτήση τουρ­κι­κού αερο­σκά­φους στον ελλη­νικό εθνικό εναέριο χώρο και ουσια­στικά την αμφι­σβή­τηση εθνικού κυριαρ­χι­κού δικαιώ­μα­τος.

Οι μακρο­πρό­θε­σμες προ­βλέ­ψεις επί του θέματος είναι μάλλον δύσκο­λες. Εφ’ όσον οι σχέσεις των δύο χωρών δια­τη­ρη­θούν στα ίδια επίπεδα, με τις σημε­ρι­νές συν­θή­κες έντασης, η Τουρκία θα εξα­κο­λου­θή­σει να χρη­σι­μο­ποιεί τις παρα­βιά­σεις σαν τρόπο επί­δει­ξης ισχύος και μοχλό άσκησης της εξω­τε­ρι­κής της πολι­τι­κής. Αυτή η τακτική ενέχει σοβαρό κίνδυνο δημιουρ­γίας ενός θερμού επει­σο­δίου ή μιας κρίσης που θα προ­έλ­θει από ένα τυχαίο γεγονός ή μια προ­σχε­δια­σμένη ενέρ­γεια όταν η Άγκυρα κρίνει ότι αυτό εξυ­πη­ρε­τεί τα σχέδια της. Εάν επι­διω­χθεί νομική επίλυση του προ­βλή­μα­τος είναι δυνατόν το θέμα να διευ­θε­τη­θεί με άγνω­στες όμως απώ­λειες για τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα της πατρί­δας μας. Τέλος δεν είναι σαφές αν η Τουρκία, ανε­ξαρ­τή­τως κυβέρ­νη­σης επι­θυ­μεί την πλήρη διευ­θέ­τηση των ελλη­νο­τουρ­κι­κών προ­βλη­μά­των και αν αυτό προτιμά να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί μέσω ενός δια­λό­γου και μιας δικο­νο­μι­κής δια­δι­κα­σίας στη βάση του Διε­θνούς Δικαίου ή αν προτιμά την επιβολή τετε­λε­σμέ­νων μέσω πολιτικό-στρατιωτικής πίεσης.»

πηγή news247.gr