Α. Τσίπρας: Ο ΣΥΡΙΖΑ άγρυπνη αριστερή συνείδηση της κυβέρνησης

Μεγάλες αλλαγές εντός του ΣΥΡΙΖΑ, που θα ανα­νε­ώ­σουν το πρόσωπο του, τις ιδέες του και τα ερεί­σματά του εντός της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας, στον απόηχο της διά­σπα­σης με την Αρι­στερή Πλατ­φόρμα του Πανα­γιώτη Λαφα­ζάνη και της εσω­τε­ρι­κής δια­μά­χης του περα­σμέ­νου Αυγού­στου, προ­α­νήγ­γειλε ο πρω­θυ­πουρ­γός, Αλέξης Τσίπρας, ανοί­γο­ντας πριν λίγη ώρα τις εργα­σίες της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής. Σχεδόν τρεις εβδο­μά­δες από το νικη­τή­ριο απο­τέ­λε­σμα των εκλογών της 20ης Σεπτεμ­βρίου, ο κ. Τσίπρας μίλησε για έναν ΣΥΡΙΖΑ που θα πρέπει να μετα­τρα­πεί στη μεγάλη λαϊκή Αρι­στερή παρά­ταξη, που θα ανοίξει τις πόρτες του σε νέα μέλη και δε θα ταυ­τί­ζε­ται με το κράτος.

“Ο λαός μας δικαί­ωσε για τη μεγάλη και δύσκολη μάχη που δώσαμε στη δια­πραγ­μά­τευση αλλά και για τις δύσκο­λες επι­λο­γές μας, προ­κει­μέ­νου να μεί­νουμε όρθιοι και να απο­φύ­γουμε τη παγίδα των ακραίων συντη­ρη­τι­κών δυνά­μεων της Ευρώπης. Και μας έδωσε διπλή εντολή: από τη μια να απο­κα­τα­στή­σουμε την οικο­νο­μική στα­θε­ρό­τητα στη χώρα. Και από την άλλη να προ­χω­ρή­σουμε στις μεγάλες και ανα­γκαίες τομές και μεταρ­ρυθ­μί­σεως που θα ξερι­ζώ­νουν το κράτος της δια­φθο­ράς και της δια­πλο­κής και θα οικο­δο­μούν κράτος δικαιο­σύ­νης και αξιο­κρα­τίας στο τόπο μας”, σημεί­ωσε ο κ. Τσίπρας, κάνο­ντας, παράλ­ληλα, λόγο για ταξική ψήφο από τα λαϊκά στρώ­ματα, τα οποία στή­ρι­ξαν την Κου­μουν­δού­ρου.

“Σε αυτές τις εκλογές όμως πέραν της δικαί­ω­σης και της εμπι­στο­σύ­νης στο ΣΥΡΙΖΑ, είχαμε και την απόλυτη επι­βε­βαί­ωση ενός νέου δια­χω­ρι­σμού του εκλο­γι­κού σώματος. Επι­βε­βαιώ­θηκε η ταξική ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ. Τα λαϊκά στρώ­ματα, με την ανοι­χτό­καρδη εμπι­στο­σύνη που μας περιέ­βα­λαν και τα πλειο­ψη­φικά ποσοστά στις λαϊκές γει­το­νιές της Αθήνας, του Πειραιά και όλης της Ελλάδας, απο­τε­λούν για μας ταυ­τό­χρονα δέσμευση αλλά και πυξίδα για τις πολι­τι­κές μας προ­τε­ραιό­τη­τες”, ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Κατά τον πρω­θυ­πουργό, ο οποίος κινή­θηκε απο­κλει­στικά στο πρώτο μεγάλο κομμάτι της ομιλίας του γύρω από τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν εντός του κόμ­μα­τος, στη νέα του ημέρα και μετά την ανα­χώ­ρηση των λαφα­ζα­νι­κών, για να πετύχει ο ΣΥΡΙΖΑ τους πολι­τι­κούς του στόχους θα πρέπει να ξεπε­ρά­σει τις παθο­γέ­νειες του παρελ­θό­ντος και να λει­τουρ­γή­σει ως πραγ­μα­τικό κύτταρο της κοι­νω­νίας. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό, δε, ότι χαρα­κτή­ρισε ως προ­ϋ­πό­θεση για την υλο­ποί­ηση του σχεδίου μετα­σχη­μα­τι­σμού του παρα­γω­γι­κού και κοι­νω­νι­κού μοντέ­λου της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας την αντι­στοί­χιση της Κου­μουν­δού­ρου με την εκλο­γική και κοι­νω­νική της βάση, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας προ­φα­νώς λάθη και παρα­λεί­ψεις του παρελ­θό­ντος, για ένα κόμμα που, όπως ο ίδιος έχει δηλώσει κατά καιρούς, δεν κατόρ­θωσε ποτέ να είναι ενιαίο.

“Χρεια­ζό­μα­στε ένα κόμμα ανοιχτό στο περι­βάλ­λον του και τα κοι­νω­νικά κινή­ματα γύρω του. Ένα κόμμα ανοιχτό στις νέες και τους νέους. Όχι ένα κόμμα, κλειστό γρα­φειο­κρα­τικό οργα­νι­σμό ανα­πα­ρα­γω­γής των στε­λε­χών του. Αυτό σημαί­νει ν’ ανοί­ξουν, οι οργα­νώ­σεις μελών σε όσους θέλουν να συμ­με­τά­σχουν στο εγχεί­ρημά μας και συμ­φω­νούν προ­γραμ­μα­τικά και πολι­τικά με τις θέσεις μας. Η πολι­τική της καχυ­πο­ψίας και των κλει­στών θυρών, είτε για να δια­τη­ρη­θούν με τεχνητό τρόπο κάποιοι εσω­κομ­μα­τι­κοί συσχε­τι­σμοί, ξερι­ζώ­νο­ντας το κόμμα από την κοι­νω­νία, είτε, ενδε­χο­μέ­νως, με το σκε­πτικό του “λίγοι και καλοί”, έληξε ορι­στικά στις 20 Σεπτέμ­βρη. Και έληξε τόσο γιατί η παρα­λει­τουρ­γία κόμ­μα­τος μέσα στο κόμμα τελεί­ωσε – και μάλιστα με άδοξο τρόπο”, επε­σή­μανε, βάζο­ντας ευθέως στο στό­χα­στρό του τον Πανα­γιώτη Λαφα­ζάνη και τους πρώην συντρό­φους του της Αρι­στε­ρής Πλατ­φόρ­μας.

“Το κόμμα μας, λοιπόν, δεν θα λει­τουρ­γεί ως ιδε­ο­λο­γι­κός και οργα­νω­τι­κός μηχα­νι­σμός νομι­μο­ποί­η­σης των κρα­τι­κών πολι­τι­κών. Έτσι ώστε, αργά ή γρήγορα, να μετα­σχη­μα­τι­στεί σε υπο­σύ­στημα του κράτους. Ο ΣΥΡΙΖΑ, για να μπορεί να αντα­πο­κρι­θεί στο ρόλο του στη νέα εποχή που ξεκί­νησε στις 20 Σεπτέμ­βρη, θα πρέπει να είναι “κόμμα εκτός κράτους”, για να θυμη­θούμε έναν όρο του Γκράμσι. Δηλαδή, ένα κόμμα που δεν απορ­ρο­φά­ται από το κράτος, δεν κρα­τι­κο­ποιεί­ται με τη μαζική μετα­πή­δηση των στε­λε­χών του στον κρατικό μηχα­νι­σμό, δεν απο­κό­πτε­ται από τις κοι­νω­νι­κές τάξεις που εκπρο­σω­πεί και δεν εκφυ­λί­ζε­ται σε κρατικό όργανο. Αντί­θετα, θα λει­τουρ­γεί ως συλ­λο­γι­κός δια­νο­ού­με­νος, που, σε αντι­στοί­χιση με τις κοι­νω­νι­κές διερ­γα­σίες και μετα­το­πί­σεις που συντε­λού­νται, επα­να­κα­θο­ρί­ζει την πολι­τική στρα­τη­γική του για τη διεύ­θυνση της κοι­νω­νίας. Ένα κόμμα που δίνει καθη­με­ρινά τη μάχη της ηγε­μο­νίας. Γιατί αλίμονο σε όποιους πιστεύ­ουν ότι εκλο­γική νίκη της Αρι­στε­ράς σημαί­νει και η ηγε­μο­νία της Αρι­στε­ράς είναι κλει­δω­μένη. Και για να λει­τουρ­γή­σει ο ΣΥΡΙΖΑ ως φορέας ηγε­μο­νίας των δικών μας αντι­λή­ψεων, πρα­κτι­κών, αρχών και αξιών ζωής, θα πρέπει να παρα­μεί­νει σε επαφή με την κυβέρ­νηση αλλά αυτό­νο­μος από το κράτος, ώστε να μπορεί να επι­τε­λεί να ελέγχει, να διορ­θώ­νει και να υπο­δει­κνύει. Με αυτήν την έννοια, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί παρά να λει­τουρ­γεί ως η άγρυπνη αρι­στερή συνεί­δηση της κυβέρ­νη­σης”, υπο­στή­ριξε ο Αλέξης Τσίπρας.

Εστιά­ζο­ντας στα του επό­με­νου κρί­σι­μου συνε­δρίου του κόμ­μα­τος και στα βήματα έως αυτό, ο πρω­θυ­πουρ­γός έκανε λόγο για ανα­συ­γκρό­τηση των οργα­νώ­σεων των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, για μία καμπά­νια εγγρα­φής νέων μελών και για ένα συνέ­δριο ανοιχτό στην κοι­νω­νία. “Θέλουμε ένα συνέ­δριο που θα αντα­να­κλά την πραγ­μα­τι­κό­τητα που όλοι μας βιώσαμε στην προ­ε­κλο­γική περίοδο. Που θα αντα­να­κλά, δηλαδή, την κοι­νω­νική δυνα­μική που έχει ανα­πτυ­χθεί στους μαζι­κούς χώρους και τις λαϊκές γει­το­νιές. Προ­χω­ράμε σε ένα συνέ­δριο στρα­τη­γι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού στις νέες πολι­τι­κές, οικο­νο­μι­κές και κοι­νω­νι­κές συν­θή­κες. Με προ­συ­νε­δρια­κές δια­δι­κα­σίες ανοι­χτές στους πολίτες που πιστεύ­ουν σ’ εμάς και θέλουν να συμ­με­τά­σχουν, ανε­ξάρ­τητα αν για δεκα­ε­τίες ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ ή ακόμα και Νέα Δημο­κρα­τία”, σημεί­ωσε.

Μήνυμα τετρα­ε­τίας

Προ­σπα­θώ­ντας να ξορ­κί­σει τα σενάρια γύρω από το εύθραυ­στο “155” των βου­λευ­τών του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανε­ξάρ­τη­των Ελλήνων, ο κ. Τσίπρας έκανε και πάλι λόγο για ορί­ζο­ντα τετρα­ε­τίας. “Με την ετυ­μη­γο­ρία του, ο ελλη­νι­κός λαός μας έδωσε εντολή για κυβέρ­νηση τετρα­ε­τίας, μετά τη δύσκολη περίοδο της δια­πραγ­μά­τευ­σης”, επε­σή­μανε και έδειξε ευθέως και πάλι προς τη σαφή ολο­κλή­ρωση όλων των δεσμεύ­σεων, όπως αυτές εκπο­ρεύ­ο­νται από το πρώτο Αρι­στερό μνη­μό­νιο.

Κατά τα λοιπά, πάντως και στο δεύτερο κομμάτι της ομιλίας του, ο πρω­θυ­πουρ­γός ανέ­γνωσε εκ νέου τις προ­γραμ­μα­τι­κές δηλώ­σεις της συγκυ­βέρ­νη­σης, μοι­ρά­ζο­ντας υπο­σχέ­σεις για ένα παράλ­ληλο πρό­γραμμα και έξοδο από την επι­τρο­πεία, όταν ο ίδιος πριν δύο μήνες έβαλε την υπο­γραφή του κάτω από ένα νέο μνη­μό­νιο τριε­τίας.

Κατά τον κ. Τσίπρα, προ­τε­ραιό­τη­τες των επό­με­νων μηνών είναι:

-Η ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών, η οποία θα ολο­κλη­ρω­θεί εντός του 2015.

-Η προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας.

-Η απο­μεί­ωση του χρέους και

-Η δημιουρ­γία ευνοϊ­κού περι­βάλ­λο­ντος για την προ­σέλ­κυση ξένων επεν­δύ­σεων.

Όσον αφορά στις παρεμ­βά­σεις, ο πρω­θυ­πουρ­γός κινή­θηκε στην πεπα­τη­μένη των δυο ομιλιών του στη Βουλή, απο­φεύ­γο­ντας να μπει στη λογική των ισο­δυ­νά­μων για τα μείζονα ζητή­ματα του ΦΠΑ 23% στην εκπαί­δευση και του αγρο­τι­κού κόσμου. Για αυτά, ο κ. Τσίπρας επέλεξε τη…σιωπή.

Όπως σημεί­ωσε, στις άμεσες παρεμ­βά­σεις περι­λαμ­βά­νο­νται:

-Η δημο­κρα­τική μεταρ­ρύθ­μιση της δημό­σιας διοί­κη­σης και η εισα­γωγή νέου, ενιαίου μισθο­λο­γίου από την 1η Γενάρη του 2016, χωρίς καμία απώλεια εισο­δή­μα­τος για κανέναν από τους εντασ­σό­με­νους σε αυτό.

-Η στήριξη του κοι­νω­νι­κού κράτους σε όλες του τις πτυχές, η διεύ­ρυνση των παρεμ­βά­σεων για την ανα­χαί­τιση της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης και της ανερ­γίας και η αντι­με­τώ­πιση της φτώ­χειας.

-Η δημιουρ­γία ενός νέου μοντέ­λου στην πρω­το­βάθ­μια φρο­ντίδα υγείας, που θα απο­τε­λεί το βασικό πυλώνα για το νέο σύστημα υπη­ρε­σιών υγείας.

-Η μεταρ­ρύθ­μιση στην παιδεία, με νέο χάρτη Ανώ­τα­της Εκπαί­δευ­σης και έρευνας ώστε τα Πανε­πι­στή­μια, τα Τεχνο­λο­γικά και Ερευ­νη­τικά Ιδρύ­ματα, να ανα­λά­βουν ξανά τον πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο που τους αξίζει στην οικο­νο­μική ανα­συ­γκρό­τηση της χώρας.

-Η συνο­λική μεταρ­ρύθ­μιση του ασφα­λι­στι­κού συστή­μα­τος, προ­στα­τεύ­ο­ντας το επίπεδο των παροχών.

-Η αντι­με­τώ­πιση της δια­φθο­ράς, της δια­πλο­κής και της εκτε­τα­μέ­νης φορο­δια­φυ­γής. “Όσοι αετο­νύ­χη­δες οφεί­λουν στον ελλη­νικό λαό, θα εμφα­νι­σθούν ένας προς ένα στον γκισέ για να κατα­βά­λουν τα οφει­λό­μενα. Γιατί το πάρτι τελεί­ωσε