Αγωγές διευθυντικού στελέχους του ΕΦΚΑ κατά υπαλλήλου του σε ομόρρυθμη εταιρεία

Με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ανα­βλή­θηκε η έκδοση ορι­στι­κής από­φα­σης επί αγωγών που ασκή­θη­καν από ανώτερο διευ­θυ­ντικό στέ­λε­χος του ΕΦΚΑ Ρόδου κατά μιας υπαλ­λή­λου σε ομόρ­ρυθμη εται­ρεία που ανήκε και απα­σχο­λούσε μέχρι το αμε­τά­κλητο πέρας των εκκρε­μών ποι­νι­κών δια­δι­κα­σιών, ήτοι των ποι­νι­κών διώξεων που ασκή­θη­καν σε βάρος της για τα αδι­κή­ματα, αφενός της ψευδούς υπεύ­θυ­νης δήλωσης και της συκο­φα­ντι­κής δυσφή­μι­σης και αφε­τέ­ρου της ψευδούς υπεύ­θυ­νης δήλωσης, της ψευ­δορ­κίας και της συκο­φα­ντι­κής δυσφή­μι­σης, αντί­στοιχα.

Ο ενάγων εταίρος ομόρ­ρυθ­μης εται­ρίας, που ως αντι­κεί­μενο εργα­σιών είχε τη λει­τουρ­γία ζαχα­ρο­πλα­στείου, στο πλαίσιο αντι­δι­κίας του με τους συνε­ταί­ρους του, που ξεκί­νησε από τις 26.11.2014 και της εκα­τέ­ρω­θεν άσκησης ενδίκων βοη­θη­μά­των, η ενα­γό­μενη, που εργα­ζό­ταν στην ως άνω επι­χεί­ρηση, προέβη σύμφωνα με την πρώτη αγωγή στην από 17 Δεκεμ­βρίου 2014 υπεύ­θυνη δήλωση με βεβαιω­μένο το γνήσιο της υπο­γρα­φής της, που ήθελε το στέ­λε­χος του ΕΦΚΑ να της είχε δώσει εντολή να μην χτυπάει το 40% από την είσπραξη καθη­με­ρινά στην ταμειακή και δήλωσε επίσης ότι έπαιρνε καθη­με­ρινά τα ταμεία ο ίδιος ή και συγ­γε­νικά του πρόσωπα δίχως την παρου­σία της. Ισχυ­ρί­στηκε ακόμη η ενα­γό­μενη τα ίδια σε ένορκη βεβαί­ωσή της.

Με τα όσα η ενα­γό­μενη ισχυ­ρί­στηκε, όπως τονίζει ο ενάγων, ήταν εν γνώσει της ψευδή και συκο­φα­ντικά, με απο­τέ­λε­σμα την προ­σβολή της τιμής, της υπό­λη­ψης και της αξιο­πι­στίας του στον προ­σω­πικό και επαγ­γελ­μα­τικό του κύκλο και ότι από την περι­γρα­φό­μενη στην κάθε αγωγή παρά­νομη και υπαίτια συμπε­ρι­φορά της ενα­γό­με­νης υπέστη ηθική βλάβη.

Ζητεί να υπο­χρε­ω­θεί η ενα­γό­μενη να του κατα­βά­λει ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω ηθικής βλάβης για την περι­γρα­φό­μενη σε εκάστη αγωγή αδι­κο­πρα­ξία, το ποσό των 15.000 €, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της κάθε αγωγής μέχρι την ολο­σχερή εξό­φληση, να κηρυ­χθεί η εκδο­θη­σό­μενη απόφαση προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή, να απει­λη­θεί σε βάρος της ενα­γό­με­νης προ­σω­πική κράτηση διάρ­κειας έξι μηνών, ως μέσο ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης της εκδο­θη­σό­με­νης από­φα­σης και να κατα­δι­κα­στεί η ενα­γό­μενη στην πληρωμή των δικα­στι­κών εξόδων.

Η ενα­γό­μενη, αρνεί­ται τις αγωγές και περαι­τέρω ισχυ­ρί­ζε­ται ότι κατόπιν δύο μηνύ­σεων του ενά­γο­ντος το 2015, σχη­μα­τί­στη­καν δύο ποι­νι­κές δικο­γρα­φίες και παρα­πέμ­φθηκε ως κατη­γο­ρού­μενη αφενός στο ακρο­α­τή­ριο του Μονο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου για τα αδι­κή­ματα της ψευδούς υπεύ­θυ­νης δήλωσης και της συκο­φα­ντι­κής δυσφή­μι­σης και αφε­τέ­ρου στο ακρο­α­τή­ριο του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου για τα αδι­κή­ματα της ψευδούς υπεύ­θυ­νης δήλωσης, της ψευ­δορ­κίας και της συκο­φα­ντι­κής δυσφή­μι­σης.

Το δικα­στή­ριο πράγ­ματι έκρινε ότι οι εκκρε­μείς ποι­νι­κές δια­δι­κα­σίες επη­ρε­ά­ζουν τη διά­γνωση της ένδικης δια­φο­ράς, ενόψει της ταύ­τι­σης του αντι­κει­μέ­νου των ποι­νι­κών διώξεων και των ένδικων αγωγών και παρόλο που η αμε­τά­κλητη ποινική απόφαση δεν δημιουρ­γεί δεδι­κα­σμένο για τα πραγ­μα­τικά γεγο­νότα, τα οποία στη­ρί­ζουν παραλ­λή­λως αφενός μεν την ποινική αξίωση της πολι­τείας κατά της κατηγορούμενης-εναγόμενης, αφε­τέ­ρου δε την ενα­ντίον της αστική αξίωση του ενά­γο­ντος, πλην όμως, κατά την κρίση του με την αναβολή της παρού­σας δίκης μέχρι να περα­τω­θεί αμε­τά­κλητα η ποινική δια­δι­κα­σία, θα διευ­κο­λυν­θεί η απο­δει­κτική δια­δι­κα­σία για τη βασι­μό­τητα των ένδικων αγωγών, αφού θα συνε­κτι­μη­θεί η απόφαση επί της ποι­νι­κής δίκης, που χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από την αμε­σό­τητα ανα­φο­ρικά με την αξιο­λό­γηση του συνόλου του απο­δει­κτι­κού υλικού και κατά τρόπο που επι­τρέ­πει τη δια­δο­χική τοπο­θέ­τηση όλων των παρα­γό­ντων της δίκης, επί όλων των κρί­σι­μων ζητη­μά­των.

Ο ενάγων εκπρο­σω­πεί­ται από τον δικη­γόρο κ. Νικόλαο Πέρο και η ενα­γό­μενη από τον δικη­γόρο κ. Μανώλη Κου­τσούκο.