Η άποψη της «Φωνής Λογικής» για τον Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης Ακινήτων

Από το κόμμα «Φωνή Λογικής» ανακοινώθηκαν τα εξής:

Με αφορμή την κοινοβουλευτική παρέμβαση του Βουλευτή Δωδεκανήσου κ. Μάνου Κόνσολα για τον Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης Ακινήτων, οφείλουμε να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση.

Το ζήτημα της πρώτης κατοικίας είναι υπαρκτό, σοβαρό και αφορά χιλιάδες οικογένειες που βρίσκονται αντιμέτωπες με οικονομική πίεση, πλειστηριασμούς και τον φόβο της έξωσης. Ακριβώς επειδή είναι τόσο σοβαρό, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακές κινήσεις και καθυστερημένες κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις.

Ο Φορέας Απόκτησης και Επαναμίσθωσης Ακινήτων δεν είναι κάτι νέο. Προβλέπεται από τον νόμο 4738/2020. Δηλαδή μιλάμε για έναν μηχανισμό που νομοθετήθηκε πριν από έξι χρόνια και ακόμη, το καλοκαίρι του 2026, δεν έχει τεθεί σε πλήρη λειτουργία.

Ακόμη πιο σημαντικό: ο μηχανισμός αυτός δεν σημαίνει ότι ο πολίτης «σώζει» την ιδιοκτησία του. Σημαίνει ότι η πρώτη κατοικία του ευάλωτου οφειλέτη αποκτάται από τον φορέα και στη συνέχεια μισθώνεται στον ίδιο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, με δυνατότητα επαναγοράς υπό προϋποθέσεις.

Με απλά λόγια: ο πολίτης δεν παραμένει ιδιοκτήτης. Παραμένει στο σπίτι του ως ενοικιαστής.

Αυτό μπορεί να αποτρέψει προσωρινά μια έξωση, αλλά δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως πλήρης προστασία της πρώτης κατοικίας. Είναι, στην πραγματικότητα, διαχείριση της απώλειας της ιδιοκτησίας.

Την ίδια ώρα, το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών είχε ήδη ανακοινώσει από τις 16 Ιουνίου 2026 ότι αναδείχθηκε προσωρινός ανάδοχος για τον φορέα, ότι θα ακολουθήσουν τα δικαιολογητικά κατακύρωσης, η ανακήρυξη οριστικού αναδόχου, η υπογραφή σύμβασης παραχώρησης και η κύρωση από τη Βουλή, με εκτιμώμενη λειτουργία το φθινόπωρο του 2026.

Επομένως, το ερώτημα είναι εύλογο:

Τι ακριβώς νέο ζητά σήμερα ο κ. Κόνσολας;

Όταν το Υπουργείο έχει ήδη ανακοινώσει χρονοδιάγραμμα, η κοινοβουλευτική ερώτηση δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως μεγάλη παρέμβαση πίεσης. Πολύ περισσότερο όταν δεν ζητά λογοδοσία για τα έξι χρόνια καθυστέρησης, δεν παρουσιάζει συγκεκριμένα στοιχεία για τα Δωδεκάνησα και δεν απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσες οικογένειες στον τόπο μας κινδυνεύουν πραγματικά να χάσουν την πρώτη κατοικία τους;

Οι πολίτες των Δωδεκανήσων δεν χρειάζονται άλλα γενικόλογα δελτία Τύπου. Χρειάζονται καθαρές απαντήσεις:

Πόσες πρώτες κατοικίες στα Δωδεκάνησα βρίσκονται σήμερα σε κίνδυνο;

Πόσοι δανειολήπτες πληρούν πραγματικά τα αυστηρά κριτήρια του «ευάλωτου»;

Πόσοι μένουν εκτός προστασίας;

Πόσες οικογένειες έχουν πιεστεί, έχασαν ή κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους από το 2020 μέχρι σήμερα, όσο ο φορέας παραμένει στα χαρτιά;

Και κυρίως: γιατί έπρεπε να περάσουν έξι χρόνια για να φτάσουμε ακόμη να συζητάμε για προσωρινό ανάδοχο;

Η προστασία της πρώτης κατοικίας δεν μπορεί να είναι επικοινωνιακό σύνθημα. Δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως κοινωνική ευαισθησία ένας μηχανισμός που στην πράξη οδηγεί τον πολίτη από ιδιοκτήτη σε ενοικιαστή μέσα στο ίδιο του το σπίτι.

Καλοδεχούμενη κάθε πρωτοβουλία για την προστασία των πολιτών. Όμως η κοινωνική πολιτική κρίνεται από το αποτέλεσμα, όχι από τις ανακοινώσεις. Και η κοινοβουλευτική παρέμβαση έχει αξία όταν πιέζει πραγματικά, όταν ζητά λογοδοσία, όταν φέρνει στοιχεία και όταν υπερασπίζεται με καθαρό τρόπο τον πολίτη.

Φτάνει πια με την επικοινωνιακή διαχείριση σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων.

Οι Δωδεκανήσιοι αξίζουν αλήθεια, στοιχεία και ουσιαστική προστασία — όχι καθυστερημένες κινήσεις εντυπωσιασμού.

Με εκτίμηση,
Ελευθέριος Αλέξανδρος Γεράκης
Μέλος Κεντρικής Επιτροπής
Φωνή Λογικής