Να χειρίζονται λίγο πάνω από 130 δικογραφίες (στα Πρωτοδικεία) το χρόνο ζητούν οι δικαστές

Πλαφόν στον ετήσιο χει­ρι­σμό ανα δικαστή ζητούν να τεθεί οι δικα­στι­κοί λει­τουρ­γοί της χώρας. Πρό­κει­ται για ένα όριο 20% πάνω από τον κανόνα που προ­βλέ­πει 130 δικο­γρα­φίες ανά δικαστή που χει­ρί­ζε­ται κάθε χρόνο στον πρώτο βαθμό και 50 στον δεύτερο για την πολι­τική Δικαιο­σύνη. Με αφορμή την ψήφιση των δια­τά­ξεων για τον νέο Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας, η Ένωση Δικα­στών Εισαγ­γε­λέων ζητεί να οριο­θε­τη­θεί από το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης αυτό το πλαφόν, ενώ ταυ­τό­χρονα εκφρά­ζει εντά­σεις για τη σύνδεση της πει­θαρ­χι­κής δια­δι­κα­σίας με τον χρόνο έκδοσης των απο­φά­σεων.

Το αίτημα

Μετά τη συνά­ντηση που είχε προ ημερών η Ένωση Δικα­στών και Εισαγ­γε­λέων (ΕνΔΕ) με την ηγεσία του υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης και κατά την οποία εξέθεσε τα σημεία αιχμής ενόψει την ανα­μόρ­φωση του Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας, ήρθε με νέα ανα­κοί­νωσή της να εξει­δι­κεύ­σει τις προ­τά­σεις της για το ανώτατο όριο χρέωσης δικο­γρα­φιών.

Όπως χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέ­ρει “στα πλαίσια υλο­ποί­η­σης των όσων συζη­τή­θη­καν στην από 23.05.2025 συνά­ντηση του προ­ε­δρείου της Ένωσης με τον Υπουργό και τον Υφυ­πουργό Δικαιο­σύ­νης ανα­φο­ρικά με τις σχε­δια­ζό­με­νες αλλαγές στον Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας και εν αναμονή της τελικής μορφής του νομο­σχε­δίου που θα αναρ­τη­θεί προς δια­βού­λευση, η Ένωσή μας μετά από συμ­φω­νία με το Υπουρ­γείο, κατάρ­τισε πρόταση ρυθ­μι­στι­κής παρέμ­βα­σης στον Κώδικα Οργα­νι­σμού Δικα­στη­ρίων και Κατά­στα­σης Δικα­στι­κών Λει­τουρ­γών, με στόχο να ψηφι­σθεί ταυ­τό­χρονα με τις αλλαγές στον Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας”.

Στο πλαίσιο των προ­βλέ­ψεων που ορίζουν τα όρια ετήσιων δικο­γρα­φιών ανά δικα­στικό λει­τουργό, η ΕνΔΕ ζητάει να προ­στε­θεί διάταξη σύμφωνα με την οποία “δεν επι­τρέ­πε­ται σε καμία περί­πτωση η υπέρ­βαση του ανώ­τα­του αριθμού υπο­θέ­σεων που χρε­ώ­νο­νται ανά δικα­στικό ή εισαγ­γε­λικό λει­τουργό, σε ποσοστό μεγα­λύ­τερο του 20% του προ­βλε­πό­με­νου στους οικεί­ους κανο­νι­σμούς ορίου. Για τους δικα­στές της πολι­τι­κής δικαιο­σύ­νης ο ανώ­τα­τος αριθμός ανα­λο­γού­σας χρέωσης δεν μπορεί να υπερ­βαί­νει τις 130 δικο­γρα­φίες κατ΄ έτος στον πρώτο βαθμό και τις 50 δικο­γρα­φίες στον δεύτερο βαθμό. Ο Πρό­ε­δρος του Τρι­με­λούς Συμ­βου­λίου Διεύ­θυν­σης ή ο διευ­θύ­νων το δικα­στή­ριο λαμ­βά­νει υπόψη το ως άνω ανώτατο όριο κατά την κατάρ­τιση των πινα­κίων, ενώ σε περί­πτωση έκτα­κτης υπη­ρε­σια­κής επι­βά­ρυν­σης δικα­στι­κού σχη­μα­τι­σμού, ενη­με­ρώ­νει έγκαιρα τον επι­κε­φα­λής του αντί­στοι­χου Ανω­τά­του Δικα­στη­ρίου, ώστε να λαμ­βά­νο­νται άμεσα κατάλ­ληλα μέτρα ενί­σχυ­σης του δικα­στη­ρίου ή της εισαγ­γε­λίας, προς τήρηση της πρό­βλε­ψης των προη­γού­με­νων εδαφίων”.

Ο αντί­λο­γος

Χωρίς να ακυ­ρώ­νει τα προ­βλή­ματα που ακόμη υφί­στα­νται στα Δικα­στή­ρια, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες το υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης έχει συγκε­ντρώ­σει κάποια στοι­χεία σύμφωνα με τα οποία η απόδοση των δικα­στών στις αστικές υπο­θέ­σεις είναι π.χ για το Πρω­το­δι­κείο της Αθήνας κάτω από τον μέσο ευρω­παϊκό όρο, όπου εκδί­δο­νται 120 ως 140 απο­φά­σεις ανά δικαστή στον χρόνο.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην Αθήνα, πολλοί δικα­στι­κοί εκδί­δουν 60 απο­φά­σεις τον χρόνο, χωρίς βέβαια να λείπουν και εκείνοι που φθάνουν με τον ευρω­παϊκό όρο εκδί­δο­ντας 120 με 140 απο­φά­σεις.

Κοινή δια­πί­στωση, πάντως, δικα­στι­κών λει­τουρ­γών και υπουρ­γείου απο­τε­λεί πως η απόδοση της Δικαιο­σύ­νης σε αστικές δια­φο­ρές παρα­μέ­νει αργή, επι­φέ­ρο­ντας κόστος σε οικο­νο­μικό και κοι­νω­νικό επίπεδο, ευρω­κα­τα­δί­κες αλλά και χαμηλή βαθ­μο­λό­γηση σε διε­θνείς οργα­νι­σμούς.

Ενδει­κτικά ανα­φέ­ρε­ται πως οι όποιες νέες ρυθ­μί­σεις που θα εφαρ­μο­στούν από τον Σεπτέμ­βριο θα απο­δώ­σουν απο­τε­λέ­σματα σε έναν και πλέον χρόνο. Δηλαδή το 2027…

Όμως, η αργή απονομή της δικαιο­σύ­νης, πέραν του κόστους που συνε­πά­γε­ται για τους πολίτες και την εθνική οικο­νο­μία και ανά­πτυξη, μας κοστί­ζει και δεκάδες κατα­δί­κες κάθε χρόνο από το Δικα­στή­ριο Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των, καθώς οι περισ­σό­τε­ρες κατα­δί­κες της χώρας μας είναι για αυτό τον λόγο. Με τα στοι­χεία της Παγκό­σμιας Τρά­πε­ζας, που έχει εκπο­νή­σει σχετική μελέτη, κατέ­χουμε τη θλιβερή 146η θέση στην παγκό­σμια κατά­ταξη στους ρυθμούς από­δο­σης της δικαιο­σύ­νης.

Το αγκάθι των πει­θαρ­χι­κών κυρώ­σεων για καθυ­στε­ρή­σεις

Ειδική αναφορά γίνεται από την ΕνΔΕ και στην επιβολή πει­θαρ­χι­κών κυρώ­σεων σε περί­πτωση καθυ­στε­ρή­σεων. Για το λόγο αυτό, προ­τεί­νει να προ­στε­θεί ρητή διάταξη που να ανα­φέ­ρει πως “δεν θεω­ρεί­ται αδι­καιο­λό­γητη η καθυ­στέ­ρηση δημο­σί­ευ­σης απο­φά­σεων ή επε­ξερ­γα­σίας δικο­γρα­φιών στους παρα­πάνω χρόνους, αν αυτές χρε­ώ­θη­καν στο δικα­στικό ή εισαγ­γε­λικό λει­τουργό με υπέρ­βαση της ανα­λο­γού­σας σε έκαστο εξ αυτών ανώ­τα­της χρέωσης, όπως αυτή ορί­ζε­ται στο νόμο ή στον Κανο­νι­σμό των οικείου δικα­στη­ρίου ή εισαγ­γε­λίας”.

Ήδη, πάντως, η μετα­φορά αρμο­διό­τη­τας της περι­κο­πής μισθού και του επι­δό­μα­τος ταχείας διεκ­πε­ραί­ω­σης δικο­γρα­φιών, στην πρόεδρο του Αρείου Πάγου, έφερε τις πρώτες “καμπά­νες” μέσα σε 3 μήνες για 30 δικα­στές που καθυ­στε­ρού­σαν υπέρ­με­τρα να εκδώ­σουν δικα­στι­κές απο­φά­σεις.

Πηγή: capital.gr