Η κρίση φέρνει “αλλαγές” στην Ευρωζώνη – Πώς επηρεάζεται η Ελλάδα

Του Γ. Αγγέλη

Η Κομι­σιόν βιά­ζε­ται να προ­ω­θή­σει αλλαγές στην ευρω­παϊκή αρχι­τε­κτο­νική υπό τη σκιά της απειλής μιας νέας – ενδε­χό­με­νης – κρίσης.

Στις αλλαγές που παρου­σί­α­σαν προχθές ο αντι­πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Ντο­μπρόβ­σκις και οι δύο Επί­τρο­ποι Έτιν­γκερ και Μοσκο­βισί, ένα επι­χεί­ρημα ακού­σθηκε ανη­συ­χη­τικά πολλές φορές: Η Ευρω­παϊκή Ένωση και το ευρώ πρέπει να θωρα­κι­στούν με ουσια­στι­κές αλλαγές “πριν από την επόμενη κρίση…”.

Κανείς όμως δεν προσ­διό­ρισε περισ­σό­τερο την αιτία μιας τέτοιας ανη­συ­χη­τι­κής ανα­φο­ράς, όπως επίσης κανείς δεν θεώρησε σκόπιμο και ανα­γκαίο να παρα­δε­χθεί ότι η βελ­τί­ωση της οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης στην Ευρω­παϊκή Ένωση είναι άμεσα συναρ­τη­μένη με συνέ­πειες της ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης από τη νομι­σμα­τική πολι­τική  της ΕΚΤ…

Σε σχετική ερώτηση του Capital.gr, αρμόδιο στέ­λε­χος της Κομι­σιόν απά­ντησε χαρα­κτη­ρι­στικά: “Στην Κομι­σιόν αγαπάμε την ΕΚΤ και στην ΕΚΤ αγαπούν την Κομι­σιόν… Και αυτοί και εμείς δου­λεύ­ουμε για να κάνουμε τις αλλαγές που η Ευρώπη χρειά­ζε­ται πριν οι περι­πέ­τειες του πρό­σφα­του παρελ­θό­ντος εμφα­νι­σθούν και πάλι μπροστά μας…”.

Οι αλλαγές  

Από τις αλλαγές που προωθεί ο κ. Γιουν­κέρ και οι οποίες κατ αρχήν θα τεθούν υπ’ όψιν της Συνόδου Κορυφής στις 15 Δεκεμ­βρίου, ξεχω­ρί­ζει η μετάλ­λαξη του ESM σε ένα Ευρω­παϊκό Νομι­σμα­τικό Ταμείο (EMF) με αρμο­διό­τη­τες ελέγχου και παρέμ­βα­σης που καλύ­πτουν τόσο τα κράτη – μέλη, όσο και το τρα­πε­ζικό σύστημα.

Η μετάλ­λαξη αυτή θα εμπε­ριέ­χει και την ενσω­μά­τωση του EMF στο ευρω­παϊκό δίκαιο, ξεφεύ­γο­ντας από τους περιο­ρι­σμούς της μέχρι σήμερα δια­κρα­τι­κού status μέσα από το οποίο λει­τουρ­γεί.

Όπως εξή­γη­σαν οι κ.κ. Ντο­μπρόβ­σκις και Έτιν­γκερ, ο ESM έχει απο­κτή­σει τόσο την τεχνο­γνω­σία όσο και την εργα­λειακή υποδομή που χρειά­ζε­ται για να καλύψει έναν ρόλο που συν­θέ­τει τόσο εκείνον του ESM, όσο και εκείνον που έχει μέχρι σήμερα το IMF. H διεύ­ρυνση αυτής της παρέμ­βα­σης και στον τρα­πε­ζικό χώρο με τη δυνα­τό­τητα να χρη­μα­το­δο­τή­σει (δανειακά και εγγυ­η­μένα) έκτα­κτες κατα­στά­σεις στο ευρω­παϊκό τρα­πε­ζικό σύστημα, επε­κτεί­νει τον ρόλο αυτό πολύ πέραν των ισχυό­ντων σήμερα στην Ευρω­ζώνη. Πρό­κει­ται για έναν μηχα­νι­σμό ασφά­λειας για την Τρα­πε­ζική Ένωση, μέσω του ESM/EMF, που πρέπει να συμ­φω­νη­θεί έως τα μέσα του 2018 και να τεθεί σε λει­τουρ­γία έως το 2019.

Για τον λόγο αυτόν, άλλωστε, πριν από τη μετάλ­λαξη του ESM σε EMF το 2019, θα προη­γη­θούν οι προ­σαρ­μο­γές στο ευρω­παϊκό τρα­πε­ζικό σύστημα σε συνερ­γα­σία με την ΕΚΤ – και μάλιστα μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2018 – που θα κατα­στή­σουν δυνατή αυτή τη λει­τουρ­γική επέ­κταση του ευρω­παϊ­κού ταμείου. Οι συγκε­κρι­μέ­νες προ­σαρ­μο­γές ανα­μέ­νε­ται να είναι ώριμες τεχνικά και λει­τουρ­γικά τον Μάιο του 2018.

Η δεύτερη μεγάλη ανα­προ­σαρ­μογή που δρο­μο­λο­γεί­ται από την πλευρά της Κομι­σιόν είναι ο συντο­νι­σμός και η κατεύ­θυνση όλων των πολι­τι­κών, από τον προ­σα­να­το­λι­σμό προς τη βελ­τί­ωση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των οικο­νο­μιών όπως ήταν μέχρι σήμερα, σε μία δια­φο­ρε­τική κατεύ­θυνση, αυτήν της “σύν­δε­σης των χρη­μα­το­δο­τή­σεων των ευρω­παϊ­κών ταμείων με το εύρος των μεταρ­ρυθ­μι­στι­κών τους προ­γραμ­μά­των…”.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, όπως παρα­δέ­χθηκε κοι­νο­τι­κός αξιω­μα­τού­χος στο περι­θώ­ριο των συνα­ντή­σεων παρου­σί­α­σης των προ­τά­σεων της Κομι­σιόν, δεν πρό­κει­ται για μία στροφή, αλλά για την ανα­γνώ­ριση της ανάγκης να χρη­μα­το­δο­τη­θούν οι πολι­τι­κές που δια­φο­ρε­τικά καμία κυβέρ­νηση δεν θα ήταν πρόθυμη να προ­ω­θή­σει χωρίς τη χρη­μα­το­δο­τική κάλυψη της Ευρώπης. Όπως υπο­στή­ριξε, πρό­κει­ται για πολι­τι­κές χρη­μα­το­δό­τη­σης για ένα νέο ισχυ­ρό­τερο επίπεδο “σύγκλι­σης” στην Ε.Ε.

Σύμφωνα με την εκτί­μηση αυτήν, σε ένα τέτοιο περι­βάλ­λον θα ήταν περισ­σό­τερο εύκολο και πολι­τικά απο­δε­κτό από τους Ευρω­παί­ους πολίτες να εντα­χθούν σε μεταρ­ρυθ­μι­στικά προ­γράμ­ματα, όπως αυτά που υπο­χρε­ώ­θη­καν οι χώρες που εντά­χθη­καν στα προ­γράμ­ματα στή­ρι­ξης.

Όσο για την Ελλάδα, όπως σχο­λιά­σθηκε, στο νέο αυτό περι­βάλ­λον που συμπί­πτει χρονικά η ενερ­γο­ποί­ησή του με την έξοδο από το τρίτο πρό­γραμμα στή­ρι­ξης, η  συμ­με­τοχή της και η χρη­μα­το­δό­τησή της, στο πλαίσιο των μεταρ­ρυθ­μί­σεων που έχει δρο­μο­λο­γή­σει, θα είναι υπο­στη­ρι­κτική της τάσης ανά­καμ­ψης της οικο­νο­μίας της.

Παράλ­ληλα, το πακέτο των αλλαγών προ­βλέ­πει την ενσω­μά­τωση του Δημο­σιο­νο­μι­κού Συμ­φώ­νου στο ευρω­παϊκό δίκαιο, ενώ ήδη έχει αρχίσει να “ζυμώ­νε­ται” η ανάγκη, αλλά και τα όρια ενός νέου ρόλου στην Ε.Ε., αυτού του Υπ. Οικο­νο­μι­κών, του οποίου το status θα στη­ρί­ζε­ται τόσο στο Eurogroup, όσο και στην  Κομι­σιόν.

capital.gr