Κρίθηκαν αθώοι τρεις υπάλληλοι του Νοσοκομείου

Αθώοι κρί­θη­καν την Τετάρτη από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου τρείς υπάλ­λη­λοι του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου που κατη­γο­ρή­θη­καν για παθη­τική δωρο­δο­κία, απάτη και παρά­βαση καθή­κο­ντος.

Η έρευνα για την υπόθεση κινή­θηκε, μετά από καταγ­γε­λία του Περι­φε­ρεια­κού Τµήµατος Δωδε­κα­νή­σου του Πανελ­λη­νίου Συλ­λό­γου Φυσι­κο­θε­ρα­πευ­τών.

Όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, η Διοι­κούσα Επι­τροπή του Πανελ­λη­νίου Συλ­λό­γου Φυσι­κο­θε­ρα­πευ­τών σε έκτακτη συνε­δρί­αση απο­φά­σισε οµοφώνως να καταγ­γεί­λει τους τρεις διορισµένους δηµοσίους υπαλ­λή­λους σε έκτακτη συνε­δρί­ασή της, την 7η Νοεμ­βρίου 2012.

Πιο συγκεκριµένα ο πρώτος καταγ­γέλ­θηκε ότι επι­δι­δό­ταν σε άγρα πελατών στις κλι­νι­κές του Νοσοκοµείου, αντιποιούµενος το επάγγελµα του φυσι­κο­θε­ρα­πευτή, αφού δεν έχει άδεια ασκή­σεως αυτού. Καταγ­γέλ­θηκε επίσης ότι ο συγκεκριµένος υπάλ­λη­λος του νοσοκοµείου δεν εξέδιδε απο­δεί­ξεις παροχής υπη­ρε­σιών, παρα­βιά­ζο­ντας σωρεία φορο­λο­γι­κών δια­τά­ξεων.

Ο δεύ­τε­ρος των καταγγελλοµένων εφέρετο οµοίως να κερ­δο­σκο­πούσε από την παράνοµη και επ’ αµοιβή παροχή υπη­ρε­σιών φυσι­κο­θε­ρα­πείας, τόσο κατ’ οίκον όσο και µέσα στο νοσοκοµείο σε ώρες εκτός ωραρίου.

Ο τρίτος των καταγγελλόµενων εφέρετο να επι­δί­δετο σε άγρα πελατών στο Γενικό Νοσοκοµείο της Ρόδου, εξα­σφα­λί­ζο­ντας για τον εαυτό του πελα­τεία τόσο για κατ’ οίκον επι­σκέ­ψεις, όσο και για επ’ αµοιβή επι­σκέ­ψεις εντός του Νοσοκοµείου της Ρόδου σε ώρες εκτός ωραρίου.

Την καταγ­γε­λία υπέ­γραφε ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου κ. Ανα­στά­σιος Μανέτ­τας ενώ την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Καίτη Πιλα­τέρη.

Ο Σύλ­λο­γος δεν νομι­μο­ποιείτο να παρα­στεί στην δίκη ως πολι­τική αγωγή ενώ ως μάρ­τυ­ρες κατη­γο­ρίας κατέ­θε­σαν 4 άτομα εκ των οποίων οι δύο γυναί­κες.

Δύο κατέ­θε­σαν ως μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σης ενώ υπήρξαν κατα­θέ­σεις από 8 περίπου νοσο­κο­μεια­κούς ιατρούς που διέ­ψευ­σαν τα καταγ­γελ­λό­μενα.

Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος εκπρο­σω­πή­θηκε στην δίκη δια πλη­ρε­ξου­σίου ενώ οι υπό­λοι­ποι δύο διέ­ψευ­σαν κατη­γο­ρη­μα­τικά τα όσα τους απο­δί­δο­νται.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο δεύ­τε­ρος τόνισε ότι προ­σε­λή­φθη το έτος 2000 ως νοση­λευ­τής, έλαβε πτυχίο φυσιο­θε­ρα­πευτή το έτος 2004 και από το έτος 2006 μετά από μετά­ταξη εργά­ζε­ται ως φυσιο­θε­ρα­πευ­τής τονί­ζο­ντας ότι δεν άσκησε ποτέ ιδιω­τικό έργο έναντι αμοιβής.

Ο τρίτος κατη­γο­ρού­με­νος φυσιο­θε­ρα­πευ­τής στο επάγ­γελμα ομοίως διέ­ψευσε ότι προ­έ­βαινε σε άγρα πελατών στο νοσο­κο­μείο και απέδωσε την καταγ­γε­λία στο ό,τι ο πρό­ε­δρος του συλ­λό­γου του είχε ζητήσει να του στέλνει περι­στα­τικά που έχρηζαν φυσιο­θε­ρα­πείας και περαι­τέρω διότι στις εκλογές για την ανά­δειξη αντι­προ­σώ­που στον πανελ­λή­νιο σύλλογο είχε λάβει μόνο μια ψήφο.

Πρό­σθεσε μάλιστα ότι λόγω προ­βλη­μά­των υγείας που αντι­με­τώ­πιζε δεν μπο­ρούσε να εργά­ζε­ται και εκτός νοσο­κο­μείου, ενώ για ένα χρονικό διά­στημα στο οποίο υπο­στη­ρί­χθηκε από μάρτυρα κατη­γο­ρίας ότι εκτε­λούσε εργασία φυσιο­θε­ρα­πευτή ιδιω­τικά ο ίδιος απου­σί­αζε εκτός Ρόδου.

Σε κάθε περί­πτωση τα καταγ­γελ­λό­μενα δεν επι­βε­βαιώ­θη­καν από την ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία και το δικα­στή­ριο τους έκρινε ομόφωνα αθώους.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, που είχε σχη­μα­τι­στεί σε βάρος του, οι τρείς κατη­γο­ρού­με­νοι  ζήτησαν άμεσα αλλά και με την μεσο­λά­βηση τρίτου και έλαβαν για τον εαυτό τους ωφε­λή­ματα για ενέρ­γεια που αντί­κειτο στα καθή­κο­ντά τους και ειδι­κό­τερα:

Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος, εφέρετο κατά το χρονικό διά­στημα από 22.12.2011 έως 10.02.2012 να διέ­πραξε κατ’ εξα­κο­λού­θηση το έγκλημα της παθη­τι­κής δωρο­δο­κίας και  να ζήτησε από ασθενή, που κατο­νο­μά­ζε­ται, να της παρά­σχει υπη­ρε­σίες φυσιο­θε­ρα­πείας, ενώ δεν είχε αυτή την ειδι­κό­τητα, για πενήντα συνε­δρίες εκτός του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου.

Η ασθενής εφέρετο να του κατέ­βαλε το ποσό των 30 ευρώ για εκάστη, ήτοι του κατέ­βαλε το ποσό των 1.500 ευρώ.

Ο δεύ­τε­ρος εφέρετο κατά αδιευ­κρί­νι­στο χρονικό διά­στημα αλλά πάντως από το έτος 2009 έως το έτος 2011 να ζήτησε από παρα­πλη­γικό ασθενή να του παρά­σχει υπη­ρε­σίες φυσιο­θε­ρα­πευτή, ενώ δεν είχε αυτή την ειδι­κό­τητα, για αδιευ­κρί­νι­στο αριθμό συνε­δριών αλλά πάντως κατ’ ελά­χι­στον για 56 συνε­δρίες κατ’ έτος εκτός του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου, ο δε ασθενής εφέρετο να του κατέ­βαλε το ποσό των 100 ευρώ για εκάστη ήτοι του κατέ­βαλε συνο­λικά το ποσό των 15.000 ευρώ.

Ο τρίτος κατη­γο­ρού­με­νος εφέρετο κατά το χρονικό διά­στημα από 04.01.2011 έως 13.01.2011 να ζήτησε από τον ασθενή πατέρα της μιας κατοί­κου Ρόδου να του παρά­σχει υπη­ρε­σίες φυσιο­θε­ρα­πευτή, για εννέα συνε­δρίες εκτός του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου, ο δε ασθενής να του κατέ­βαλε το ποσό των 50 ευρώ εκάστη, ήτοι να του κατέ­βαλε συνο­λικά το ποσό των 450 ευρώ.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Γ. Χαρίτος, Στ. Αλε­ξαν­δρής και Δ. Σαλα­μα­στρά­κης.