Ο Αρειος Πάγος κρίνει τους gay γάμους της Τήλου – Προσφυγή στο ευρωπαϊκό δικ/ριο από τα ζευγάρια

Την ώρα που ο υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης, Χα­ρά­λα­μπος Αθα­να­σί­ου, δη­λώ­νει ότι θε­ω­ρεί αδια­νό­η­το τον γάμο με­τα­ξύ προ­σώ­πων του ίδιου φύλου, οι άλ­λο­τε συ­νά­δελ­φοί του αρε­ο­πα­γί­τες κα­λού­νται να κρί­νουν τη νο­μι­μό­τη­τα των γάμων με­τα­ξύ των δύο ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών που τε­λέ­στη­καν στην Τήλο το 2008. Το γε­γο­νός τότε είχε προ­κα­λέ­σει θύ­ελ­λα αντι­δρά­σε­ων, με το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου να κρί­νει τε­λι­κά, δύο χρό­νια μετά την τέ­λε­σή τους, ανυ­πό­στα­τους τους εν λόγω γά­μους.

Πλέον, όμως, τον τε­λι­κό λόγο έχει ο Αρειος Πάγος. Και αυτό διότι έχει προσ­διο­ρι­στεί να συ­ζη­τη­θεί στο Πο­λι­τι­κό Τμήμα του Ανω­τά­του Δι­κα­στη­ρί­ου η αί­τη­ση αναί­ρε­σης κατά της εφε­τεια­κής από­φα­σης που κα­τέ­θε­σε το ζευ­γά­ρι των γυ­ναι­κών που είχε πα­ντρευ­τεί στην Τήλο, ενώ στις 11 Μαΐου του 2015 θα συ­ζη­τη­θεί η αί­τη­ση αναί­ρε­σης που κα­τέ­θε­σε το ζευ­γά­ρι των αν­δρών. Σε πε­ρί­πτω­ση δε που τα δύο ζευ­γά­ρια χά­σουν τη μάχη στον Αρειο Πάγο, είναι απο­φα­σι­σμέ­να να προ­σφύ­γουν στο Ευ­ρω­παϊ­κό Δι­κα­στή­ριο, το οποίο πριν από λί­γους μήνες είχε κα­τα­δι­κά­σει την Ελ­λά­δα για τον απο­κλει­σμό των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών από το Σύμ­φω­νο Συμ­βί­ω­σης.

«Δεν το συ­ζη­τώ, δεν το δια­νο­ού­μαι. Εξάλ­λου και η Σύμ­βα­ση των Αν­θρω­πί­νων Δι­καιω­μά­των το απα­γο­ρεύ­ει. Εί­μα­στε μια χώρα η οποία σέ­βε­ται τις πα­ρα­δό­σεις, σέ­βε­ται τη φύση του αν­θρώ­που και δεν είναι δυ­να­τόν να επι­τρα­πεί του­λά­χι­στον με αυτή την κυ­βέρ­νη­ση και με αυτή την υπουρ­γία ο γάμος», δή­λω­σε πρό­σφα­τα ο κ. Χα­ρά­λα­μπος Αθα­να­σί­ου και ενώ το όλο θέμα είναι σε εκ­κρε­μό­τη­τα στην Ελ­λη­νι­κή Δι­καιο­σύ­νη.

Οι από­ψεις δε αυτές του υπουρ­γού Δι­καιο­σύ­νης απο­τέ­λε­σαν θέμα συ­ζή­τη­σης ακόμη και στη Με­γά­λη Βρε­τα­νία. Είναι εν­δει­κτι­κό ότι η εφη­με­ρί­δα «Guardian» με σχε­τι­κό δη­μο­σί­ευ­μά της χα­ρα­κτή­ρι­σε ομο­φο­βι­κό τον Ελ­λη­να υπουρ­γό, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας τις «κα­μπά­νες» του Ευ­ρω­παϊ­κού Δι­κα­στη­ρί­ου στη χώρα μας επει­δή η Αθήνα, παρά τη σχε­τι­κή δέ­σμευ­σή της, ακόμη δεν έχει επε­κτεί­νει το Σύμ­φω­νο Ελεύ­θε­ρης Συμ­βί­ω­σης και στα ομό­φυ­λα ζευ­γά­ρια.

Στον αντί­πο­δα, το ζευ­γά­ρι αν­δρών που προ­σέ­φυ­γε στον Αρειο Πάγο, διεκ­δι­κώ­ντας την ανα­γνώ­ρι­ση της νο­μι­μό­τη­τας του γάμου του, ανα­φέ­ρει στη σχε­τι­κή αί­τη­ση που κα­τέ­θε­σε ο συ­νή­γο­ρός του κ. Βα­σί­λης Χειρ­δά­ρης:

«Εί­μα­στε Ελ­λη­νες άν­δρες και φυ­σι­κά πρό­σω­πα του ίδιου φύλου. Απο­φα­σί­σα­με μετά από μα­κρο­χρό­νια, σο­βα­ρή, μό­νι­μη και στα­θε­ρή σχέση, που στη­ρί­ζε­ται στον σε­βα­σμό, στην αγάπη, στο συ­ναί­σθη­μα και αφού δο­κι­μά­σα­με τις προ­σω­πι­κές σχέ­σεις στον χρόνο δια­μέ­νο­ντας επί αρ­κε­τά χρό­νια συ­νε­χώς στο ίδιο σπίτι και δια­θέ­το­ντας κοινά οι­κο­νο­μι­κά και δη­μιουρ­γώ­ντας κοι­νούς στό­χους για το μέλ­λον να επι­ση­μο­ποι­ή­σου­με τη σχέση που ήδη εί­χα­με και να λά­βου­με την ίδια προ­στα­σία της πο­λι­τεί­ας όπως όλοι υπό­λοι­ποι πο­λί­τες της χώρας μας».

Το ζευ­γά­ρι στρέ­φε­ται όμως και κατά του ει­σαγ­γε­λέα Εφε­τών, ο οποί­ος είχε κα­τα­θέ­σει ανα­γνω­ρι­στι­κή αγωγή στο Πρω­το­δι­κείο ζη­τώ­ντας να κη­ρυ­χτεί ανυ­πό­στα­τος ο γάμος τους. Υπο­στη­ρί­ζουν ότι εσφαλ­μέ­να το Εφε­τείο δέ­χτη­κε ότι δεν απο­τε­λεί πα­ρέμ­βα­ση στην οι­κο­γε­νεια­κή τους ζωή η από­φα­ση του ει­σαγ­γε­λέα να κα­τα­θέ­σει αγωγή ζη­τώ­ντας να κη­ρυ­χτεί άκυ­ρος ο γάμος τους.

«Αναμ­φί­βο­λα πρό­κει­ται για επέμ­βα­ση και μά­λι­στα κα­τα­λυ­τι­κή τόσο στην ατο­μι­κή μας ζωή, αφού προ­σπα­θεί να προ­σβά­λει και να ακυ­ρώ­σει τα δι­καιώ­μα­τά μας στην προ­σω­πι­κή μας ανά­πτυ­ξη και στην κα­θιέ­ρω­ση δια­προ­σω­πι­κών αν­θρω­πί­νων σχέ­σε­ων», ανα­φέ­ρει στην αί­τη­ση αναί­ρε­σης και προ­σθέ­τει: «Για τη σύ­να­ψη του πο­λι­τι­κού γάμου σε κα­νέ­να νο­μο­θε­τι­κό κεί­με­νο που ισχύ­ει στη χώρα μας, οιασ­δή­πο­τε μορ­φής, δεν υπάρ­χει ως προ­ϋ­πό­θε­ση η δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα του φύλου».

Επι­κα­λού­με­νο δε τις συ­νταγ­μα­τι­κές επι­τα­γές περί ισό­τη­τας και ελεύ­θε­ρης ανά­πτυ­ξης της προ­σω­πι­κό­τη­τας, υπο­στη­ρί­ζει ότι η Πο­λι­τεία είναι υπο­χρε­ω­μέ­νη να επι­φυ­λάσ­σει «ομοιό­μορ­φη με­τα­χεί­ρι­ση των προ­σώ­πων που βρί­σκο­νται κάτω από τις ίδιες συν­θή­κες».

Τι είχε κρί­νει το Εφε­τείο

Το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου με την από­φα­σή του -η οποία τώρα θα επα­νε­ξε­τα­στεί από τον Αρειο Πάγο- είχε κρί­νει ότι για να υπάρ­ξει επέμ­βα­ση στην οι­κο­γε­νεια­κή ζωή πρέ­πει να υπάρ­ξει οι­κο­γέ­νεια, ώστε να τεθεί στη συ­νέ­χεια θέμα προ­στα­σί­ας της.

Σε ελεύ­θε­ρη δη­λα­δή με­τά­φρα­ση το δι­κα­στή­ριο δεν θε­ώ­ρη­σε οι­κο­γέ­νεια τον γάμο και τη σχέση με­τα­ξύ προ­σώ­πων του ίδιου φύλου.

«O Αρειος Πάγος θα κλη­θεί να αντι­με­τω­πί­σει μια πρό­κλη­ση των και­ρών. Θα ευ­θυ­γραμ­μι­στεί άραγε με τις σύγ­χρο­νες τά­σεις των ευ­ρω­παϊ­κών και αμε­ρι­κα­νι­κών νο­μο­θε­σιών αλλά και νο­μο­λο­γιών εθνι­κών δι­κα­στη­ρί­ων που ανα­γνω­ρί­ζουν με με­γά­λη, τε­λευ­ταία, συ­χνό­τη­τα τους γά­μους των ομο­φύ­λων ή θα πα­ρα­μεί­νει στη γνω­στή νο­μο­λο­για­κή πρα­κτι­κή της εθνι­κής εσω­στρέ­φειας;» ανα­φέ­ρει, μι­λώ­ντας στο «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» ο κ. Χειρ­δά­ρης και προ­σθέ­τει: «Είναι και­ρός τα ελ­λη­νι­κά δι­κα­στή­ρια να ερ­μη­νεύ­ουν τη νο­μο­θε­σία σύμ­φω­να με τη σύγ­χρο­νη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και την αλ­λα­γή των ηθών και της κοι­νω­νί­ας. Στα σύγ­χρο­να πλαί­σια η ανα­γνώ­ρι­ση των γάμων των ομο­φύ­λων απο­τε­λεί μο­νό­δρο­μο και ο γάμος ως νο­μι­κός θε­σμός εμπλου­τί­ζε­ται από ου­σια­στι­κές, σο­βα­ρές και μό­νι­μες σχέ­σεις που δεν στη­ρί­ζο­νται μόνο στη δια­φο­ρο­ποί­η­ση του φύλου».

Τι ισχύ­ει σε χώρες

της Ευ­ρώ­πης

Ο γάμος ομό­φυ­λων έχει θε­σμο­θε­τη­θεί σε δέκα ευ­ρω­παϊ­κές χώρες, όπως οι Ολ­λαν­δία, Βέλ­γιο, Ισπα­νία, Νορ­βη­γία, Σου­η­δία, Πορ­το­γα­λία, Ισλαν­δία, Δανία, Γαλ­λία, Αγ­γλία, αλλά και στον Κα­να­δά, σε πολ­λές Πο­λι­τεί­ες των ΗΠΑ και του Με­ξι­κού, σε Αρ­γε­ντι­νή, Βρα­ζι­λία, Ου­ρου­γουάη, Νέα Ζη­λαν­δία κ.ά. έχουν κα­θιε­ρώ­σει με ρητά νο­μο­θε­τή­μα­τα τον πο­λι­τι­κό γάμο των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών. Η Σου­η­δία προ­χώ­ρη­σε πρό­σφα­τα ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο θε­σμο­θε­τώ­ντας και θρη­σκευ­τι­κό γάμο ομό­φυ­λων, εφό­σον συ­ναι­νεί ο θρη­σκευ­τι­κός λει­τουρ­γός που θα τον τε­λέ­σει.