Ασφαλιστικά μέτρα κατά καταληψιών αρχαιολογικού χώρου

Την λήψη ασφα­λι­στι­κών μέτρων κατά δύο κατοί­κων της Ρόδου που έχουν κατα­λά­βει και επι­σκευά­ζουν οικίσκο στο Μόντε Σμίθ, ζήτησε από την Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, το Δικα­στικό Γραφείο Ρόδου και την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία Δωδε­κα­νή­σου, η ΚΒ’ Εφορεία Προϊ­στο­ρι­κών και Κλα­σι­κών Αρχαιο­τή­των.

Η κτη­μα­το­με­ρίδα που έχει κατα­λη­φθεί περι­λαμ­βά­νε­ται στο βόρειο μνη­μειακό πυρήνα του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου της  αρχαίας ακρο­πό­λεως Ρόδου, στον χώρο των αρχαίων Νυμ­φαίων και του τεμέ­νους του Διός Πολιέως και Αθηνάς Πολιά­δος, τα οποία συγκα­τα­λέ­γο­νται στα σημα­ντι­κό­τερα μνημεία της πόλης της Ρόδου.

Ο υπό κατά­ληψη οικί­σκος ανήκει σε μία ομάδα κτηρίων που κτί­στη­καν επί Ιτα­λο­κρα­τίας και είχαν χρη­σι­μεύ­σει ως στρα­τιω­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις.

Μετα­γε­νέ­στερα, τις δεκα­ε­τίες ’70 και ’80, τα κτί­σματα αυτά μετα­τρά­πη­καν σε κατοι­κίες έναντι μισθίου, το οποίο οι ένοικοι κατέ­βαλ­λαν στο Τ.Α.Π.Α.

Τα τελευ­ταία χρόνια, τα συμ­φω­νη­τικά εκμί­σθω­σης δεν ανα­νε­ώ­θη­καν, καθώς η Εφορεία Αρχαιο­τή­των, στο πλαίσιο προ­γραμ­μα­τι­σμού για τη δια­μόρ­φωση και ανά­δειξη του μνη­μεια­κού πυρήνα της αρχαίας Ακρο­πό­λεως, έχει εντάξει την περιοχή στην εγκε­κρι­μένη «Μελέτη ωρί­μαν­σης για την ανά­δειξη και οριο­θέ­τηση του επι­σκέ­ψι­μου μνη­μεια­κού πυρήνα του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου της ακρο­πό­λεως Ρόδου (Μόντε Σμιθ), ν. Ρόδου, νομού Δωδε­κα­νή­σου», με στόχο την υλο­ποί­ησή της, το συντο­μό­τερο δυνατόν.

Από τους πρώην ενοί­κους ζητή­θηκε εγγρά­φως να τα εκκε­νώ­σουν, ωστόσο ελά­χι­στοι μέχρι σήμερα αντα­πο­κρί­θη­καν και για το λόγο αυτό πρό­σφατα η Αρχαιο­λο­γία ζήτησε από την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία Δωδε­κα­νή­σου τη διοι­κη­τική τους αποβολή.

Ο υπό κατά­ληψη οικί­σκος μαζί με τον όμορό του ήταν από τους ελά­χι­στους που είχαν εκκε­νω­θεί. Η κατά­ληψη και οι εργα­σίες σε αυτόν έγιναν αντι­λη­πτές από το φύλακα αρχαιο­τή­των του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου, την 8η Αυγού­στου 2014, ο οποίος ενη­μέ­ρωσε αρμο­δίως.

Αμέσως εκδό­θηκε  Σήμα Δια­κο­πής Εργα­σιών, με βάση το οποίο αστυ­νο­μικά όργανα μετέ­βη­σαν στο χώρο και προ­έ­βη­σαν στη σύλληψη των κατα­λη­ψιών, εκ των οποίων μόνο ο ένας, δικά­στηκε με την αυτό­φωρη δια­δι­κα­σία, αθω­ώ­θηκε και αφέθηκε ελεύ­θε­ρος.

Μία μέρα μετά η αστυ­νο­μία προέβη ξανά στη σύλληψή του, καθώς δεν απο­χώ­ρησε από το κτίσμα.

Για μία ακόμη φορά αφέθηκε ελεύ­θε­ρος και ενήρ­γησε με τον ίδιο τρόπο, συνε­χί­ζο­ντας τη διαμονή του στον οικίσκο μαζί με  τη   δεύτερη,   εκτε­λώ­ντας  εργα­σίες,   προ­κει­μέ­νου   να  κατα­στή­σουν  το   κτίσμα κατοι­κή­σιμο.

Οι μετα­γε­νέ­στε­ρες προ­σπά­θειες αστυ­νο­μι­κής επέμ­βα­σης απέ­βη­σαν άκαρπες, γιατί οι κατα­λη­ψίες σκο­πί­μως πλέον απου­σιά­ζουν από το κτίσμα σε όλη τη διάρ­κεια της ημέρας και παίρ­νουν προ­φυ­λά­ξεις κατά την επι­στροφή τους, ώστε να μην γίνεται αντι­λη­πτή η παρου­σία τους από τους φύλακες του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου.

Η Αρχαιο­λο­γία στη συνέ­χεια προέβη στην έκδοση και δεύ­τε­ρου Σήματος Δια­κο­πής Εργα­σιών, καθώς στο μεταξύ, και σύμφωνα με ειδο­ποί­ηση των φυλάκων του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου αρχαίας ακρο­πό­λεως, οι κατα­λη­ψίες κατά το χρονικό διά­στημα 17-19 Αυγού­στου, συνέ­χι­σαν τις επι­σκευές του κτί­σμα­τος, τοπο­θε­τώ­ντας πόρτα, και κατέ­λα­βαν τον όμορο κενό οικίσκο, ο οποίος δεν διέθετε πόρτα και παρά­θυρα, κλεί­νο­ντας τα ανοίγ­ματα με κόντρα πλακέ, με σκοπό να τα δια­μορ­φώ­σουν σε ενιαία κατοι­κία.

Επι­πλέον, προ­χώ­ρη­σαν στην παρά­νομη σύνδεσή του με το δίκτυο ύδρευ­σης, ενώ υπο­κλέ­πτουν ρεύμα από τη διπλανή οικία, η οποία παρα­νό­μως συνε­χί­ζει να κατοι­κεί­ται από τον πρώην, ένοικό της.

Τέλος, προ­έ­βη­σαν σε αυθαί­ρε­τες εκσκα­φές με σκοπό τη δημιουρ­γία προ­ϋ­πο­θέ­σεων απο­χέ­τευ­σης του κτί­σμα­τος.

Το υπό κατά­ληψη κτίσμα, που εντάσ­σε­ται στην καρδιά του βόρειου μνη­μεια­κού πυρήνα της αρχαίας Ακρό­πο­λης, στο χώρο των Νυμ­φαίων, βρί­σκε­ται σε επαφή με μνη­μειώ­δες λαξευτό βάθρο, που είχε χρη­σι­μεύ­σει κατά την αρχαιό­τητα ως βάση για ένα κολο­σικό σύμπλεγμα γλυπτών.

Επο­μέ­νως, οποια­δή­ποτε αυθαί­ρετη εκσκαφή προ­κα­λεί μη ανα­στρέ­ψιμη δια­τά­ραξη των υφι­στά­με­νων αρχαιο­λο­γι­κών στρω­μά­των του περι­βάλ­λο­ντος χώρου των Νυμ­φαίων, καθώς ανε­πα­νόρ­θωτη φθορά στα γειτ­νιά­ζο­ντα μνημεία.