Déjà vu

Και μετά τον καται­γι­σμό από νέα πρόσωπα στην κυβέρ­νηση, την ευχά­ρι­στη έκπληξη ομο­λο­γου­μέ­νως του­λά­χι­στον όσο αφορά την επι­στη­μο­νική τους επάρ­κεια στον τομέα που ανα­λαμ­βά­νουν, καθώς εκ των απο­τε­λε­σμά­των θα κριθούν, έρχο­νται κάποιες «περί­ερ­γες» επι­λο­γές των τελευ­ταίων ημερών, που σε κάνουν να ανα­ρω­τιέ­σαι, εάν πάει τέλειω­σαν, δεν έχουμε άλλους σ’ αυτή τη χώρα, που να καλύ­ψουν θέσεις ευθύνης και κατα­φύ­γαμε σε ανθρώ­πους γνώ­ρι­μους από παλιά και με αρνη­τικό απο­τύ­πωμα. Αν πρό­κει­ται για απρο­σε­ξία του πρω­θυ­πουρ­γού ή για εξό­φληση κάποιων υπο­χρε­ώ­σεων. Δεν ξέρω αν θέλω να μαντέψω. Τελικά δεν θα λείψει ποτέ αυτή η πρα­κτική από την πολι­τική σκηνή. Λες και χάθηκαν νέοι άνθρω­ποι, με περ­γα­μη­νές και όρεξη να προ­σφέ­ρουν. Κατα­δι­κα­σμέ­νοι να ζούμε ένα déjà vu και μάλιστα με διο­ρι­σμούς «καθ’ υπέρ­βαση του ορι­ζό­με­νου ανώ­τα­του αριθμού ειδικών συμ­βού­λων και συνερ­γα­τών». Τόσο απα­ραί­τη­τος δηλαδή ο συγκε­κρι­μέ­νος διο­ρι­σμός… Χάθηκαν από τη χώρα οι σημα­ντι­κοί αρχαιο­λό­γοι, οι δια­κε­κρι­μέ­νοι γνώστες του eλληνικού πολι­τι­σμού…