Γ. Γεραπετρίτης: Σε συνθήκες πολλαπλών κρίσεων είναι αναγκαία μια ισχυρή κυβέρνηση

Βα­σι­κή πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης είναι η στή­ρι­ξη των οι­κο­νο­μι­κά ευά­λω­των: τη δέ­σμευ­ση αυτή υπο­γράμ­μι­σε ο υπουρ­γός Επι­κρα­τεί­ας Γιώρ­γος Γε­ρα­πε­τρί­της, σε συ­νέ­ντευ­ξή του στο ρα­διο­φω­νι­κό σταθ­μό “Alpha Radio 989”, ενώ για τα πο­λι­τι­κά διε­μή­νυ­σε ότι «η χώρα χρειά­ζε­ται ισχυ­ρή, στα­θε­ρή δια­κυ­βέρ­νη­ση», εξα­πο­λύ­ο­ντας συγ­χρό­νως επί­θε­ση κατά του προ­έ­δρου του ΠΑΣΟΚ – Κι­νή­μα­τος Αλ­λα­γής Νίκου Αν­δρου­λά­κη για απου­σία επι­θυ­μί­ας σε θε­σμι­κές συ­νερ­γα­σί­ες.

Ξε­κι­νώ­ντας από το τε­λευ­ταίο, ανα­λυ­τι­κά, «έχου­με θε­σμι­κή στάση, ο πρω­θυ­πουρ­γός έχει πει σε όλους τους τό­νους ότι οι εκλο­γές θα γί­νουν στο τέλος της κυ­βερ­νη­τι­κής θη­τεί­ας – γιατί αυτό προ­βλέ­πει το Σύ­νταγ­μα – και θα γί­νουν με το εκλο­γι­κό σύ­στη­μα που έχει ήδη ψη­φι­στεί. Και, εφό­σον ο ελ­λη­νι­κός λαός επι­λέ­ξει να μην υπάρ­ξει αυ­το­δύ­να­μη κυ­βέρ­νη­ση – το οποίο κατά την άποψή μας είναι ανα­γκαίο για να δια­σφα­λι­στεί η κυ­βερ­νη­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα πάνω από όλα – τότε δεν απο­κλεί­ε­ται επί της αρχής η Νέα Δη­μο­κρα­τία να ανα­ζη­τή­σει πο­λι­τι­κές συμ­μα­χί­ες, όπως προ­βλέ­πει και το Σύ­νταγ­μά μας».

Πά­ντως θέση της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας είναι ότι «υπό τις συν­θή­κες πολ­λα­πλών κρί­σε­ων είναι ανα­γκαίο να υπάρ­χει μια κυ­βέρ­νη­ση η οποία να είναι σθε­να­ρή, ισχυ­ρή. Από εκεί και πέρα αν η επι­λο­γή του εκλο­γι­κού σώ­μα­τος είναι δια­φο­ρε­τι­κή, υπάρ­χουν οι δη­μο­κρα­τι­κές διέ­ξο­δοι για να ανα­ζη­τη­θούν οι συμ­μα­χί­ες».

Επι­κα­λέ­στη­κε δε, και την εμπει­ρία της προη­γού­με­νης δια­κυ­βέρ­νη­σης, την οποία χα­ρα­κτή­ρι­σε «ετε­ρό­κλη­τη», επι­πλέ­ον στη­ρι­ζό­ταν σε «εντε­λώς ασυ­νάρ­τη­τα πο­λι­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά» -και όλα αυτά «οδή­γη­σαν σε πολύ με­γά­λη κρίση τη χώρα. Η εμπει­ρία αυτή πρέ­πει να είναι οδη­γός μας στην επι­λο­γή μιας κυ­βέρ­νη­σης που θα μπο­ρεί να λαμ­βά­νει γρή­γο­ρες απο­φά­σεις προς όφε­λος του ελ­λη­νι­κού λαού».

Ιστο­ρι­κά, εξάλ­λου, έχει απο­δει­χθεί ότι «οι πο­λι­τι­κές συμ­μα­χί­ες είναι δύ­σκο­λες στην Ελ­λά­δα επει­δή πά­ντο­τε υπάρ­χει ένα αρ­κε­τά πο­λω­τι­κό κλίμα που εμπο­δί­ζει τις δη­μιουρ­γι­κές συ­νερ­γα­σί­ες στη βάση προ­γραμ­μα­τι­κών συμ­φω­νιών», ήταν μια γε­νι­κή πα­ρα­τή­ρη­ση του υπουρ­γού Επι­κρα­τεί­ας, που διευ­κρί­νι­σε πά­ντως ότι κάθε πο­λι­τι­κή συμ­μα­χία έχει τα δικά της χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά: «δεν μπο­ρού­με να συ­γκρί­νου­με τη δια­κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΑΝΕΛ που δεν τους ένωνε κα­νέ­να απο­λύ­τως ιδε­ο­λο­γι­κό χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό με άλλες κυ­βερ­νή­σεις που είχαν πε­ρισ­σό­τε­ρο συγ­γε­νή πο­λι­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά», όπως επί­σης άλλο είναι μια κυ­βέρ­νη­ση που έχει κοινά ιδε­ο­λο­γι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και άλλο μια κυ­βέρ­νη­ση ει­δι­κού σκο­πού.

Στο ση­μείο αυτό επέ­κρι­νε τον πρό­ε­δρο του ΠΑΣΟΚ – Κι­νή­μα­τος Αλ­λα­γής λέ­γο­ντας: «Φαί­νε­ται ότι ο κ. Αν­δρου­λά­κης δεν έχει καμία διά­θε­ση να μπει σε μια τέ­τοιου τύπου λο­γι­κή θε­σμι­κών συ­νερ­γα­σιών. Ο ίδιος δή­λω­σε ότι η συ­νερ­γα­σία θα μπο­ρεί να κι­νη­θεί μόνο σε μια σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κή βάση. Αυτό δη­μιουρ­γεί ήδη πολύ σο­βα­ρά πο­λι­τι­κά στε­γα­νά, δεν είναι μια ανοι­χτή προ­σέγ­γι­ση. Στην πα­ρού­σα φάση, αυτό που πρέ­πει να κρα­τή­σου­με είναι ότι η χώρα χρειά­ζε­ται ισχυ­ρή, στα­θε­ρή δια­κυ­βέρ­νη­ση».

Δυ­να­τό­τη­τα ση­μεια­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων

Στα οι­κο­νο­μι­κά και ερω­τη­θείς για το συ­μπλη­ρω­μα­τι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, ο υπουρ­γός Επι­κρα­τεί­ας υπο­γράμ­μι­σε ότι «θα πρέ­πει να υπάρ­χει, ανά πάσα στιγ­μή, η δυ­να­τό­τη­τα στην κυ­βέρ­νη­ση να ενι­σχύ­σει οι­κο­νο­μι­κά τους ευά­λω­τους συ­μπο­λί­τες μας, οι οποί­οι πλήτ­το­νται από τον ει­σα­γό­με­νο πλη­θω­ρι­σμό, κυ­ρί­ως από τις αυ­ξή­σεις στην ενέρ­γεια. Για το λόγο αυτό υπήρ­ξε η με­τα­φο­ρά 2,6 δισ. ευρώ».

Επι­κα­λού­με­νος εξάλ­λου τα τα­μεια­κά δια­θέ­σι­μα – «τα οποία προ­κύ­πτουν από την καλή εκτέ­λε­ση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού το 2021 και από τα θε­τι­κά έσοδα του α’ τρι­μή­νου του 2022, εί­χα­με δη­λα­δή πε­ρισ­σό­τε­ρα έσοδα από εκεί­να που εκτι­μή­σα­με» – εξή­γη­σε με ποιο τρόπο έχει δη­μιουρ­γη­θεί αυτή η έξτρα δυ­να­τό­τη­τα χρη­μα­το­δό­τη­σης -και για το λόγο αυτό «μπο­ρού­με να έχου­με μια σχε­τι­κή άνεση».

Από την άλλη, συ­μπλή­ρω­σε, «θα πρέ­πει πά­ντο­τε να έχου­με μια προ­σε­κτι­κή δη­μο­σιο­νο­μι­κή πο­λι­τι­κή, κάτι που χτί­σα­με με πολύ κόπο, δη­λα­δή δη­μο­σιο­νο­μι­κή στα­θε­ρό­τη­τα και αξιο­πι­στία. Δεν πρέ­πει να τεθεί σε δια­κύ­βευ­ση και για το λόγο αυτό, με­τρη­μέ­να, στο­χευ­μέ­να θα ενι­σχύ­ου­με εκεί­νους που έχουν ανά­γκη».

Τού­των δο­θέ­ντων, «η κυ­βέρ­νη­ση δεν υιο­θε­τεί μέτρα, τα οποία έχουν κα­θο­λι­κό, ορι­ζό­ντιο χα­ρα­κτή­ρα, δη­λα­δή δεν εί­μα­στε της άπο­ψης ότι πρέ­πει να πάμε σε γε­νι­κή μεί­ω­ση στον ΦΠΑ» -κι αυτό για δύο λό­γους. Ο πρώ­τος ότι «δεν είναι κα­θό­λου βέ­βαιο ότι μια τέ­τοια μεί­ω­ση θα με­τα­κυ­λι­σθεί και στους κα­τα­να­λω­τές». Ο δεύ­τε­ρος ότι «κάθε κα­θο­λι­κή, ορι­ζό­ντια μεί­ω­ση ου­σια­στι­κά ευ­νο­εί ισόρ­ρο­πα όλους, κι εκεί­νους οι οποί­οι έχουν δυ­να­τό­τη­τα και κά­νουν με­γά­λη κα­τα­νά­λω­ση, κι εκεί­νους που βρί­σκο­νται σε πολύ δυ­σχε­ρή θέση, με μικρή κα­τα­νά­λω­ση. Εμείς έχου­με ως βα­σι­κή πο­λι­τι­κή να επι­λέ­γου­με να στη­ρί­ζου­με κυ­ρί­ως εκεί­νους που είναι ευά­λω­τοι. Με σί­γου­ρα ερ­γα­λεία και στο μέτρο των δη­μο­σιο­νο­μι­κών μας δυ­να­το­τή­των. Υπάρ­χει στο οπλο­στά­σιό μας η δυ­να­τό­τη­τα ση­μεια­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων, ακόμη και στον ΦΠΑ, αλλά μην πε­ρι­μέ­νου­με ότι θα υπάρ­χουν κα­θο­λι­κές μειώ­σεις σε τέ­τοιου τύπου έμ­με­σους φό­ρους», ξε­κα­θά­ρι­σε.

Στο πλευ­ρό των ευά­λω­των συ­μπο­λι­τών

Στο ζή­τη­μα της ενέρ­γειας, τό­νι­σε πως «υπάρ­χει μια συ­γκρο­τη­μέ­νη πο­λι­τι­κή, εκ μέ­ρους της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης, σε ό,τι αφορά και την ασφά­λεια των απο­θε­μά­των ενώ πά­ντο­τε υπάρ­χει κι ένα δευ­τε­ρο­γε­νές σχέ­διο, αν υπάρ­ξει πολύ με­γά­λη κρίση. Σε ό,τι αφορά τον εφο­δια­σμό, έχουν ήδη υπάρ­ξει πολύ ση­μα­ντι­κές πα­ρεμ­βά­σεις, έχου­με αυ­ξή­σει την ει­σα­γω­γή υγρο­ποι­η­μέ­νου φυ­σι­κού αε­ρί­ου (LNG), έτσι ώστε να έχου­με με­γα­λύ­τε­ρα απο­θέ­μα­τα. Από την άλλη πλευ­ρά, θα υπάρ­ξει μια πα­ρά­τα­ση της λει­τουρ­γί­ας συ­γκε­κρι­μέ­νων λι­γνι­τι­κών μο­νά­δων έτσι ώστε να μπο­ρεί να δια­σφα­λι­στεί η ανα­γκαία πα­ρα­γω­γή. Και δου­λεύ­ου­με ώστε να υπάρ­ξει με­σο­πρό­θε­σμα και μα­κρο­πρό­θε­σμα η ασφά­λεια των ενερ­γεια­κών απο­θε­μά­των μέσω των δι­κτύ­ων ηλε­κτρο­δό­τη­σης και μέσω της με­λέ­της για αγω­γούς», ανέ­φε­ρε ο Γ. Γε­ρα­πε­τρί­της δια­βε­βαιώ­νο­ντας στο ση­μείο αυτό τους Έλ­λη­νες πο­λί­τες ότι «δεν πρό­κει­ται να υπάρ­ξει ζή­τη­μα επάρ­κειας, ασφά­λειας των ενερ­γεια­κών απο­θε­μά­των και θα κά­νου­με ό,τι περνά από το χέρι μας έτσι ώστε να υπάρ­ξει μια, αν μη τι άλλο, ισόρ­ρο­πη τιμή», όπως και ότι «θα στα­θού­με στο πλευ­ρό των ευά­λω­των συ­μπο­λι­τών μας, αυτό είναι το σί­γου­ρο».

Δεν αλ­λά­ζει το σχέ­διο απο­λι­γνι­το­ποί­η­σης

Ο λι­γνί­της δεν είναι ένα φθηνό καύ­σι­μο, είπε ακόμη εξη­γώ­ντας ότι «όσο πε­ρισ­σό­τε­ρο λι­γνί­τη βγά­ζου­με, τόσο πε­ρισ­σό­τε­ρο η χώρα πλη­ρώ­νει το αντί­στοι­χο τέλος για τους ρύ­πους». Επι­προ­σθέ­τως, ο λι­γνί­της προ­κα­λεί «πολύ ση­μα­ντι­κά δευ­τε­ρο­γε­νή πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά προ­βλή­μα­τα, κά­ποια στιγ­μή πρέ­πει να έχου­με τη συ­νεί­δη­ση ότι σε αυτόν τον πλα­νή­τη δεν είναι μόνο η πα­ρού­σα γενεά, είναι και οι επό­με­νες γε­νιές. Στο πλαί­σιο αυτό η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση είχε εξαγ­γεί­λει ένα πρό­γραμ­μα απο­λι­γνι­το­ποί­η­σης, το οποίο είναι στα­δια­κό. Εξ αρχής εί­χα­με πει ότι θα πα­ρα­μεί­νει ενερ­γής μία μο­νά­δα έτσι ώστε να υπάρ­χουν οι ανα­γκαί­ες εφε­δρεί­ες», ση­μεί­ω­σε διε­ξο­δι­κώς για να συ­μπε­ρά­νει, «δεν αλ­λά­ζει το στρα­τη­γι­κό μας σχέ­διο για την απο­λι­γνι­το­ποί­η­ση, απλώς γί­νο­νται κά­ποιες ση­μεια­κές πα­ρεμ­βά­σεις ώστε να δια­σφα­λί­σου­με επάρ­κεια».

Στη­λί­τευ­σε όμως και την υπο­κρι­σία, όπως είπε, της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, κα­θό­τι «κατά τη διάρ­κεια της 5ετούς θη­τεί­ας της προη­γού­με­νης δια­κυ­βέρ­νη­σης η λι­γνι­τι­κή πα­ρα­γω­γή μειώ­θη­κε κατά 50%». Ως εκ τού­του, θα πρέ­πει να κάνει την αυ­το­κρι­τι­κή της, πρό­σθε­σε.

Ή με το θύμα, ή με το θύμα και το θύτη

Για την ομι­λία Ζε­λέν­σκι και το βι­ντε­ο­σκο­πη­μέ­νο μή­νυ­μα των δύο στρα­τιω­τών του τάγ­μα­τος Αζόφ, είπε: «Δεν θα μείνω στο ζή­τη­μα της πα­ρου­σί­ας των δύο συ­γκε­κρι­μέ­νων στρα­τιω­τών, ούτως ή άλλως ήταν επι­λο­γή του Προ­έ­δρου Ζε­λέν­σκι να εμ­φα­νι­σθούν. Θα μείνω στη με­γά­λη ει­κό­να και η οποία είναι πάρα πολύ σαφής: εδώ έχου­με δύο πολύ συ­γκε­κρι­μέ­νους δρό­μους και δεν υπάρ­χει τρί­τος… Ή εί­μα­στε με το θύμα ή επι­με­ρί­ζου­με τις ευ­θύ­νες και στο θύτη και στο θύμα. Εμείς στε­κό­μα­στε με την ελευ­θε­ρία και τη δη­μο­κρα­τία και ευ­ρι­σκό­μα­στε στο πλευ­ρό εκεί­νων οι οποί­οι αυτή τη στιγ­μή δέ­χο­νται μια επί­θε­ση, η οποία είναι εντε­λώς αναί­τια και πα­ρά­νο­μη».

Και έκλει­σε το σχό­λιό του στο εν λόγω θέμα με την επι­σή­μαν­ση, «η επαμ­φο­τε­ρί­ζου­σα στάση, “εί­μα­στε από­ντες” ή “εί­μα­στε πα­ρό­ντες – από­ντες”, είναι εντε­λώς υπο­κρι­τι­κή και υπο­κρύ­πτει, κατά τη γνώμη μου, ιδιο­τε­λή πο­λι­τι­κά μικρο-συμ­φέ­ρο­ντα».

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ν. Παπ.