Ας μιλήσουμε για… sneakers

Με κάθε ευ­και­ρία είναι αρ­κε­τοί που προ­σπα­θούν να πλή­ξουν το προ­φίλ της Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας, πολ­λές φορές και με  όρους συ­νω­μο­σιο­λο­γί­ας. Η τε­λευ­ταία ευ­και­ρία ακού­ει στο όνομα «πα­πού­τσια». Μπήκε στην άκρη το νόημα της επί­σκε­ψης  και οι συμ­βο­λι­σμοί, ση­κώ­θη­καν φρύ­δια και γρά­φτη­καν σχό­λια απα­ξιω­τι­κά έως υβρι­στι­κά, γιατί επέ­λε­ξε να φο­ρέ­σει ένα ζευ­γά­ρι sneakers, κατά τη διάρ­κεια του τα­ξι­διού της  στη Ρόδο και στις ξε­να­γή­σεις στο νησί. Kάτι που συ­νη­θί­ζει να επι­λέ­γει προ­τι­μώ­ντας  την ουσία από τους τύ­πους. Βέ­βαια, εάν Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας ήταν άν­δρας, σαφώς και δεν θα απα­σχο­λού­σαν οι στυ­λι­στι­κές του επι­λο­γές. Μπο­ρεί μά­λι­στα η επι­λο­γή τού πιο casual  στυλ να του έδινε και πό­ντους με σχό­λια «πόσο απλός και ακο­μπλε­ξά­ρι­στος είναι»…Ομο­λο­γώ ότι δεν κα­τα­λα­βαί­νω γιατί τόσο δη­λη­τή­ριο για μια κυρία που τόλ­μη­σε να ντυ­θεί όπως μια απλή κα­θη­με­ρι­νή γυ­ναί­κα, που σί­γου­ρα δεν θα επέ­λε­γε 12πο­ντες γόβες για να τρα­μπα­λί­ζε­ται στο βο­τσα­λω­τό, ούτε καν για να  ικα­νο­ποι­ή­σουν το καλό πρό­τυ­πο-στε­ρε­ό­τυ­πο της γυ­ναί­κας «θέαμα». Άλλη μια προ­σπά­θεια λοι­πόν, προ­κει­μέ­νου να φανεί ότι η κυρία Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου, δεν επι­δει­κνύ­ει την πρέ­που­σα σο­βα­ρό­τη­τα. Ξε­πε­ρα­σμέ­νες και συ­ντη­ρη­τι­κές λο­γι­κές μιας άλλης επο­χής, πα­σπα­λι­σμέ­νες με σο­βα­ρο­φά­νεια, αν­θρώ­πων που δεν βλέ­πουν με καλό μάτι τις το­πο­θε­τή­σεις και πα­ρεμ­βά­σεις της Προ­έ­δρου η οποία προ­σπα­θεί να με­του­σιώ­σει το έλ­λειμ­μα αρ­μο­διο­τή­των σε συμ­βο­λι­σμούς ου­σί­ας.  Δεν είναι το εν­δυ­μα­το­λο­γι­κό και ο σω­μα­τό­τυ­πος που πρέ­πει να μας απα­σχο­λεί. Να κρί­νου­με τους κρα­τι­κούς λει­τουρ­γούς γι’ αυτά που κά­νουν και για όσα δεν κά­νουν. Η έν­νοια της «ει­κό­νας» δεν αφορά την εν­δυ­μα­σία, αλλά τη στάση, τη συ­μπε­ρι­φο­ρά, τις επι­λο­γές δη­μό­σιων δη­λώ­σε­ων, πράγ­μα­τα στα οποία η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας τα έχει πάει πάρα πολύ καλά. Κι αν  θέ­λου­με συμ­βο­λι­σμούς, υπάρ­χει και ο συμ­βο­λι­σμός της απλό­τη­τας και της τα­πει­νό­τη­τας. Που πιο πολύ ται­ριά­ζει στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μας . Το πιο επι­τυ­χη­μέ­νο από τα σχό­λια που γρά­φτη­καν  αφιε­ρω­μέ­νο σε όλους όσους άλλο πρό­βλη­μα δεν είχαν ένα Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο, παρά τα Hogan  της κυ­ρί­ας Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου: «Το πιο ρη­ξι­κέ­λευ­θο που έχει κάνει, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι έχει σπά­σει την ει­κό­να της «μα­ντα­μί­τσας» που υιο­θε­τούν τρο­μαγ­μέ­νες οι πε­ρισ­σό­τε­ρες Ελ­λη­νί­δες όταν κα­τα­λαμ­βά­νουν ένα αξί­ω­μα ακόμα κι αι­ρε­τό… Είναι ανα­κου­φι­στι­κό αυτό που κάνει η Πρό­ε­δρος, κυ­ρί­ως για τις Ελ­λη­νί­δες ερ­γα­ζό­με­νες. Το ίσιο πα­πού­τσι «του κα­θή­κο­ντος» είναι το πιο  statement των τε­λευ­ταί­ων 200 χρό­νων στη χώρα.»