Ισόβια κάθειρξη σε 29χρονη για τη δολοφονία της γιαγιάς της! Αθώος ο αδελφός της

Ποινή ισόβιας κάθειρ­ξης επέβαλε το βράδυ της Δευ­τέ­ρας στην 29χρονη Αικα­τε­ρίνη Βιδάλη το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της Κω, κρί­νο­ντάς την ένοχη για ανθρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σεως σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση και για ληστεία της 69χρονης γιαγιά της Ουρα­νίας Γερο­λύ­μου του Ευαγ­γέ­λου.

Για την πρώτη πράξη, της επέβαλε συγκε­κρι­μένα ισόβια και για την δεύτερη ποινή κάθειρ­ξης 10 ετών, ενώ δεν της ανα­γνω­ρί­στη­καν ελα­φρυ­ντικά. H απόφαση του Δικα­στη­ρίου ήταν ομόφωνη.

Το δικα­στή­ριο έκρινε αθώο για τις ίδιες πράξεις τον 26χρονο ετε­ρο­θαλή αδελφό της Κυριάκο Μαρ­κό­πουλο, τον οποίο έκρινε ωστόσο ένοχο οπλο­κα­το­χής και του επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 6 μηνών και χρη­μα­τική ποινή 600 ευρώ, με τριετή ανα­στολή.

Αθώοι κρί­θη­καν στην ίδια υπόθεση ένας 22χρονος και ένας 24χρονος, που ήταν κατη­γο­ρού­με­νοι για αποδοχή και διάθεση προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος.

Η απόφαση του δικα­στη­ρίου ήταν αντί­θετη της προ­τά­σεως του Εισαγ­γε­λέα της έδρας ο οποίος είχε ειση­γη­θεί την απαλ­λαγή της 29χρονης, διότι τα στοι­χεία σε βάρος της δεν ήταν επαρκή και την ενοχή για την δολο­φο­νία και τη ληστεία του 26χρονου αδελφού της!

Ο κ. Εισαγ­γε­λέας πρό­τεινε εξάλλου να κηρυ­χθεί ένοχος για την πράξη της απο­δο­χής και διά­θε­σης προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος μόνο ο 22χρονος κατη­γο­ρού­με­νος και να απαλ­λα­γεί ο 24χρονος στα χέρια του οποίου κατέ­ληξε η τηλε­ό­ραση της δολο­φο­νη­θεί­σας.

Στην δίκη κατέ­θε­σαν ο γιός της Ουρα­νίας Γερο­λύ­μου, ένας αστυ­νο­μι­κός της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λείας Ρόδου και ο ιατρο­δι­κα­στής Ρόδου ενώ ως μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σης κατέ­θε­σαν η μητέρα των κατη­γο­ρου­μέ­νων, ο πρώην σύντρο­φος της Βιδάλη και οι μητέρες των δύο ημε­δα­πών, που κατη­γο­ρή­θη­καν για αποδοχή και διάθεση προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος.

Τα δύο αδέλφια, απο­λο­γού­μενα χθες ενώπιον του δικα­στη­ρίου, επέρ­ρι­ψαν εκ νέου, την ευθύνη για το έγκλημα ο ένας στον άλλον.

Η εγγονή της 69χρονης, που φέρεται να αντι­με­τω­πί­ζει ψυχο­λο­γικά προ­βλή­ματα και να έχει λάβει φαρ­μα­κευ­τική αγωγή στο παρελ­θόν, τελούσε, όπως είπε υπό την επί­βλεψη και την φρο­ντίδα του θύματος. Φέρεται να ήταν συγκε­κρι­μένα εκείνη, που συνέ­δραμε με την μικρή της σύνταξη στα έξοδα της δια­βί­ω­σής της.

Υπο­στή­ριξε ότι  πήγε να ανοίξει την πόρτα της οικίας της γιαγιάς της περί ώραν 08.30 της 3ης Νοεμ­βρίου 2014, είδε ότι ήταν κλειστή και στην πορεία δια­πί­στωσε ότι τα παρά­θυρα της κου­ζί­νας και του μπάνιου ήταν ανοικτά. Δια­πί­στωσε, παρα­πέρα, όπως είπε, ότι η ντου­λάπα της κατοι­κίας ήταν ανοικτή και ότι κάποιος είχε ψάξει το σπίτι, ενώ έλειπε και η τηλε­ό­ραση.

Βρήκε την γιαγιά της στο υπνο­δω­μά­τιο ξαπλω­μένη ανά­σκελα και ακίνητη. Ήταν σκε­πα­σμένη με μια κου­βέρτα και στο πρόσωπό της υπήρχε ένα μαξι­λάρι. Τότε, όπως είπε, ειδο­ποί­ησε την αστυ­νο­μία.

Την προη­γού­μενη μέρα και ώρα 21.00, όπως είπε, την είχε επι­σκε­φθεί ο αδελφός της με τη σύντροφό του, έναν φίλο τους και κάθισαν στην οικία της και έπαιξαν μπι­ρί­μπα. Ο αδελφός της ανα­χώ­ρησε και επέ­στρεψε περί ώραν 02.00 τα ξημε­ρώ­ματα με τη σύντροφό του.

Είπε, ότι ο αδελφός της δεν επι­σκε­πτό­ταν την γιαγιά της και υπο­στή­ριξε ότι δεν είχαν καλές σχέσεις, διότι τον είχε υπο­ψια­στεί μαζί με τον θείο του, ότι ήταν ο δράστης προη­γού­με­νης κλοπής ενός φορητού υπο­λο­γι­στή και μιας τηλε­ό­ρα­σης.

Επε­σή­μανε ότι η κατη­γο­ρία σε βάρος της έχει στη­ρι­χτεί απο­κλει­στικά στην κατά­θεση του αδερφού της, του οποίου μονα­δική σκο­πι­μό­τητα είναι να μετα­κυ­λή­σει σε εκείνη την ευθύνη για τον τραγικό θάνατο της γιαγιάς τους. Είπε μάλιστα ότι ο αδελφός της, κατά τη στιγμή της προ­σα­γω­γής του, είχε ομο­λο­γή­σει την πράξη και σύμφωνα με την ένορκη κατά­θεση αστυ­νο­μι­κού είχε παρα­δε­χθεί την ενοχή του, λέγο­ντας «εγώ το έκανα».

Ο αδελφός της από την άλλη επέ­μεινε στους ισχυ­ρι­σμούς του, ότι δηλαδή, ήταν η αδελφή του που σκότωσε την 69χρονη γιαγιά τους, περιο­ρί­ζο­ντας τον δικό του ρόλο στην πώληση της τηλε­ό­ρα­σης, από το δια­μέ­ρι­σμα της γιαγιάς του, σε φίλο του.

Υπο­στή­ριξε ότι πήγε στην οικία της αδελφής του περί ώραν 21.00 της επί­μα­χης ημέρας, για να δανει­στεί το μηχα­νάκι της.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι συμπε­ρι­φε­ρό­ταν περί­εργα και ότι του έλεγε ότι δεν είχε λεφτά, ότι δεν την συνέ­δραμε η γιαγιά τους και ότι του υπέ­δειξε ένα σημείο σε παρα­κεί­μενο χωράφι στο οποίο είχε κρύψει κάτω από μια λαμα­ρίνα την τηλε­ό­ραση.

Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι του εκμυ­στη­ρεύ­τηκε ότι είχε ανοίξει το παρά­θυρο με σίδερο και ότι όταν μπήκε στο σπίτι, η γιαγιά τους ξύπνησε και πήγε να ανοίξει το φώς. Τότε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, η αδελφή του, του διη­γή­θηκε ότι την έσπρωξε και έπεσε και χτύπησε στο κάγκελο του κρε­βα­τιού μένο­ντας λιπό­θυμη.

Μάλιστα του ζήτησε, όπως είπε, να μπεί στο σπίτι και να πάρει το τηλε­κο­ντρόλ της τηλε­ό­ρα­σης, πράγμα, που όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, αρνή­θηκε να κάνει. Τότε κανό­νισε να πάει στην οικία ο φίλος του για να φορ­τώ­σει την τηλε­ό­ραση και εν συνε­χεία την πώλησε έναντι 150 ευρώ.

Αφού περιέ­γραψε τις υπό­λοι­πες κινή­σεις του τα ξημε­ρώ­ματα της ίδιας μέρας, ισχυ­ρί­στηκε ότι πλη­ρο­φο­ρή­θηκε για το θάνατο της γιαγιάς του από τους αστυ­νο­μι­κούς, το ίδιο πρωί.

Επέ­μεινε εξάλλου, ότι απο­φά­σισε να ανα­λά­βει την ευθύνη αρχικώς, μη αντι­λαμ­βα­νό­με­νος το βάρος των κατη­γο­ριών και τελικώς άλλαξε την κατά­θεσή του διότι σε κατ’ αντι­πα­ρά­σταση εξέταση με την αδελφή του, τον έφτυσε και διότι θα τον εγκα­τέ­λειπε η σύντρο­φός του.

Σημειώ­νε­ται μάλιστα ότι ο 26χρονος, πιθα­νο­λό­γησε στην απο­λο­γία του ότι η αδελφή του είχε συνεργό στο έγκλημα, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι το έκανε προ­φα­νώς με άτομο με το οποίο συν­δε­ό­ταν συναι­σθη­μα­τικά!

Θυμί­ζουμε ότι σύμφωνα με το παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα  οι απο­τρό­παιες πράξεις εις βάρος της 69χρονης τελέ­στη­καν από πρόσωπα τα οποία είχαν ακώλυτη πρό­σβαση στην οικία της, τέτοια δε πρό­σβαση μεταξύ άλλων είχε η κατη­γο­ρου­μένη η οποία ως εγγονή, που επι­σκε­πτό­ταν καθη­με­ρινά τη γιαγιά της, είχε στην κατοχή της αντι­κλείδι και με αυτό τον τρόπο επέ­τρεψε την είσοδο και στον έτερο κατη­γο­ρού­μενο.

Για την παρου­σία των δύο κατη­γο­ρου­μέ­νων στον τόπο του εγκλή­μα­τος εκείνη τη νύχτα, είχε κριθεί από το δικα­στικό συμ­βού­λιο ότι δεν υφί­στα­νται αμφι­βο­λίες, καθώς εντο­πί­στηκε απο­τσί­γαρο μάρκας Prince με το βιο­λο­γικό υλικό της πρώτης κατη­γο­ρου­μέ­νης σε τασάκι επι­με­λώς κρυμ­μένο, ενώ εντο­πί­στηκε και βιο­λο­γικό υλικό του δεύ­τε­ρου κατη­γο­ρου­μέ­νου σε μαξι­λα­ρο­θήκη της Γερο­λύ­μου.

Eίχε κριθεί παρα­πέρα ότι υφί­στα­ται μια βασική αντί­φαση στις κατα­θέ­σεις της πρώτης κατη­γο­ρου­μέ­νης και συγκε­κρι­μένα στον ισχυ­ρι­σμό της ότι είχε πολύ καιρό να καθα­ρί­σει το σπίτι της γιαγιάς της, το οποίο, όντως βρέθηκε ακα­τά­στατο και βρώμικο με εξαί­ρεση την περιοχή περι­με­τρικά του πτώ­μα­τος, η οποία βρέθηκε επι­στα­μέ­νως καθαρή. Μάλιστα στο πλαίσιο των ερευνών εντο­πί­στηκε βιο­λο­γικό υλικό της πρώτης κατη­γο­ρου­μέ­νης στη λαβή του κουβά σφουγ­γα­ρί­σμα­τος καθώς και στο κοντάρι της σφουγ­γα­ρί­στρας, ενώ στο πλα­στικό τμήμα της κεφαλής της σφουγ­γα­ρί­στρας βρέθηκε βιο­λο­γικό υλικό της θανού­σας.

Σημειώ­νε­ται ότι με την απαγ­γε­λία της από­φα­σης υπήρξαν αντι­δρά­σεις στο ακρο­α­τή­ριο από την μητέρα της κατη­γο­ρού­με­νης.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Δημή­τρης Δρόσος, Κων­στα­ντί­νος Χόνδρος και Ακης Δημη­τριά­δης.