ΕΙΔΗΣΕΙΣ

«Ο δήμαρχος, το Καζίνο, και η Νέα Αγορά»

news room 6 λεπτά ανάγνωση
Λαμπριανός Κώστας

Γράφει ο

Κώστας Λαμπρια­νός

Ανερ­μά­τι­στος στον «ενθου­σια­σμό» του, επι­κίν­δυνα αφελής στις εκτι­μή­σεις και προσ­δο­κίες του, ο δήμαρ­χος Ροδίων κ. Φώτης Χατζη­διά­κος ανα­κοί­νωσε (με τη συνέ­ντευξη του της περα­σμέ­νης Παρα­σκευής) με τον πλέον επίσημο τρόπο το «ξεπού­λημα» της ακί­νη­της περιου­σίας του Δήμου, αρχής γενο­μέ­νης με το ιστο­ρικό κτη­ριακό συγκρό­τημα της Νέας Αγοράς.

Σαν τον πρα­μα­τευτή που δια­λα­λεί την πρα­μά­τεια του, όσα – όσα, κυνικά εξο­μο­λο­γη­τι­κός και θλιβερά εμε­τι­κός, ο πρώτος πολίτης του νησιού, επι­βε­βαί­ωσε την πολι­τική χαμέρ­πειά του, δηλώ­νο­ντας ξεδιά­ντροπα ότι – εδώ και καιρό – εκλι­πα­ρεί – άκουσον, άκουσον – το ΤΑΙΠΕΔ νε προ­χω­ρή­σει στην προ­κή­ρυξη δια­γω­νι­σμού για την αξιο­ποί­ηση του του­ρι­στι­κού λιμένα Μαν­δρα­κίου και μαζί της Νέας Αγοράς.

Ασεβής προς την ιστο­ρική μνήμη, περι­φρο­νη­τι­κός και ως προς τη συναι­σθη­μα­τική αξία του κτη­ρια­κού συγκρο­τή­μα­τος για τους παπ­πού­δες και τους πατε­ρά­δες μας, το δίνει «πανω­προίκι» στο ΤΑΙΠΕΔ, του οποίου ο ρόλος είναι ένας και μονα­δι­κός: να ξεπου­λή­σει, όσα – όσα, τη γενι­κό­τερη δημόσια περιου­σία, σ’ όλου του κόσμου τις φυλές, εκτε­λώ­ντας πιστά τις μνη­μο­νια­κές εντολές των σύγ­χρο­νων, και πιο χυδαίων, αποι­κιο­κρα­τών – εταίρων μας.

Στη μακρά δημο­σιο­γρα­φική δια­δρομή μου γνώρισα, και έζησα από κοντά, τα έργα και τις ημέρες όλων των δημάρ­χων στα χρόνια της μετα­πο­λί­τευ­σης.

Μπορεί ορι­σμέ­νοι να μην αντα­πο­κρί­θη­καν επαρκώς στις λαϊκές απαι­τή­σεις και προσ­δο­κίες, κανένας όμως δεν δια­νο­ή­θηκε να ξεπου­λή­σει τα χρυ­σα­φικά και τ’ ασημικά του τόπου. Κανένας δεν πούλησε την ψυχή του στον διάβολο, ως Μεφι­στο­φε­λής, για να δια­τη­ρη­θεί στην εξουσία.

Μόνη μελανή σελίδα η πολύ­χρωμη περι­πέ­τεια του ιστο­ρι­κού ξενο­δο­χείου των «Ρόδων».

Καθο­λική λαϊκή απαί­τηση ήταν να παρα­χω­ρη­θεί κατά κυριό­τητα στον Δήμο Ρόδου πράγμα που, τελικώς, έγινε, όμως κατά μίζερο τρόπο από την πλευρά του κράτους, διότι το ιστο­ρικό κτήριο είχε, στο μεταξύ, εγκα­τα­λη­φθεί και ρημάξει, με συνέ­πεια ο δημο­τι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός της εποχής εκείνης να μην αντέχει την ολική απο­κα­τά­στασή του.

Στην από­γνωση των πολιτών της Ρόδου για την άθλια εικόνα του, η ελπίδα ήρθε τότε από τον αεί­μνη­στο Ανδρέα Παπαν­δρέου, όταν επέλεξε τη Ρόδο για την πραγ­μα­το­ποί­ηση της Συνόδου Κορυφής, τον Δεκέμ­βριο του 1988. Το ιστο­ρικό ξενο­δο­χείο δέχτηκε ένα γενικό λίφτινγκ για τις ανάγκες φιλο­ξε­νίας των απο­στο­λών των τότε κρατών – μελών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, για να περάσει και πάλι στην εγκα­τά­λειψη.

Μέχρι το 1996, οπότε χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε, σε συμ­φω­νία Κράτους και Δήμου, για την εγκα­τά­σταση και λει­τουρ­γία του Καζίνου, με επι­χεί­ρημα τη διάσωση του κτηρίου.

Οφείλω εδώ να ομο­λο­γήσω, ότι ποτέ δεν είδα την – πολυ­δια­φη­μι­σμένη τότε – επέν­δυση στον τζόγο, με θετική οπτική. Απε­να­ντίας στάθηκα απέ­να­ντί της με σειρά άρθρων, εκτι­μώ­ντας κυρίως ότι η ελεύ­θερη είσοδος των Ροδίων θα προ­κα­λούσε μείζον κοι­νω­νικό και οικο­νο­μικό ζήτημα, με τρα­γι­κές οικο­γε­νεια­κές ιστο­ρίες, όπως και συνέβη.

Και γιατί ακόμα ποτέ δεν πεί­στηκα ότι η λει­τουρ­γία του θα συνέ­βαλε τα μέγιστα στην του­ρι­στική ανά­πτυξη του νησιού, ότι δηλαδή η Ρόδος θα γινόταν ένα ευρω­παϊκό Λας Βέγκας, όπως μεγα­λό­στομα δια­φη­μι­ζό­ταν.

Σήμερα – ακριβώς είκοσι χρόνια μετά – λυπού­μαι που τα γεγο­νότα με δικαί­ω­σαν.

Θλί­βο­μαι μάλιστα ακόμα περισ­σό­τερο που ο κύριος δήμαρ­χος συνο­μι­λεί στο παρα­σκή­νιο με τον γενικό διευ­θυ­ντή της εται­ρείας ΚΑΖΙΝΟ ΑΕ κ. Ενρίκο Αϊντάν για «επεν­δύ­σεις» στη Ρόδο ύψους 70 εκατ. ευρώ. Ο ίδιος ο κ. Αϊντάν με δηλώ­σεις του σε τοπικό ραδιο­σταθμό ομο­λό­γησε ότι είναι ελκυ­στική η αξιο­ποί­ηση της Νέας Αγοράς «πακέτο» με την Μαρίνα Μαν­δρα­κίου, και ότι συζητά με τον δήμαρχο (ΡΟΔΙΑΚΗ 11 Οκτω­βρίου 2017).

Πρό­σθεσε μάλιστα ότι θα είναι ακόμα πιο ενδια­φέ­ρουσα η περί­πτωση, αν μαζί με τη Νέα Αγορά και τη Μαρίνα Μαδρα­κίου συμπε­ρι­λη­φθεί στο «πακέτο» και το Εθνικό Θέατρο. Δηλαδή «τρία στη συσκευα­σία του ενός», κατά την ορο­λο­γία των σούπερ μάρκετ.

«Το πλάνο που επε­ξερ­γά­ζε­ται ο Φώτης Χατζη­διά­κος με τους συνερ­γά­τες του είναι σημα­ντικό και είμαι αισιό­δο­ξος ότι θα έχουν αίσιο απο­τέ­λε­σμα οι συζη­τή­σεις μας», είχε ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά ο κ. Αϊντάν. Στη συνέ­ντευξη όμως της Παρα­σκευής ο κ. δήμαρ­χος συνε­λή­φθη ψευ­δό­με­νος. «Ο δήμαρ­χος δεν συζη­τάει με κανέναν επεν­δυτή. Ούτε με Τούρ­κους, ούτε με Ρωμιούς, ούτε …απ’ το Ντου­μπάι. Υπάρχει ενδια­φέ­ρον εντο­νό­τατο. Ούτε έχει κανένα όφελος ο δήμαρ­χος» ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά για να αυτο­δια­ψευ­στεί αμέσως μετά, όταν σε σχετική ερώτηση των δημο­σιο­γρά­φων επι­βε­βαί­ωσε ότι προ­σω­πικά «έχει κάνει πολλές συζη­τή­σεις από την αρχή της θητείας του με στελέχη και με τον πρόεδρο της ΚΑΖΙΝΟ ΑΕ». Με τις αντι­φά­σεις του ο κ. δήμαρ­χος εγείρει ηθι­κο­πο­λι­τικό ζήτημα. Διότι είναι ανε­πί­τρε­πτο, ηθικά και θεσμικά ένας δήμαρ­χος να συζητά για μπίζνες με πιθα­νούς επεν­δυ­τές, πολύ περισ­σό­τερο όταν αυτές οι συζη­τή­σεις γίνο­νται παρα­σκη­νιακά και όχι εις γνώσιν τού δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, όπως απαιτεί η αρχή της δημο­κρα­τι­κής λει­τουρ­γίας του οργάνου αφενός και αφε­τέ­ρου η αρχή ης δια­φά­νειας, ώστε να μην αφή­νε­ται περι­θώ­ριο στην λαϊκή κρίση για ύποπτες συναλ­λα­γές.

Ποια είναι, όμως, η Καζίνο ΑΕ που της …τρέχουν τα σάλια για την ανε­κτί­μητη αξία της δημο­τι­κής περιου­σίας;

Πρώτα απ’ όλα είναι αφε­ρέγ­γυα, ανα­ξιό­πι­στη για τις επεν­δύ­σεις που – υπο­τί­θε­ται – θα υλο­ποι­ή­σει στη Ρόδο.

Το παρα­μύθι αυτό είναι πολύ παλιό και δεν νομίζω ότι συγκι­νεί πλέον κανένα. Επί 20 χρόνια αρνεί­ται πει­σμα­τικά και προ­κλη­τικά να υλο­ποι­ή­σει την συμ­βα­τική υπο­χρέ­ωσή της, η οποία απορ­ρέει από τη χορή­γηση της άδειας λει­τουρ­γίας του καζίνου (από το 1996 αν δεν με απατά η μνήμη) για επεν­δύ­σεις 20 δις δραχμών (τότε).

Όχι μόνον επεν­δύ­σεις δεν έκανε αλλά υπήρξε, και ο πολιορ­κη­τι­κός κριός του Επι­με­λη­τη­ρίου στη μάχη του κατά του Δήμου για την κατάρ­γηση του Δημο­τι­κού Φόρου με συνέ­πεια την απώλεια περίπου 10-12 εκατ. ευρώ ετησίως μόνο για τον Δήμο Ρόδου.

Αλλά το σημα­ντι­κό­τερο είναι ότι δεν πρό­κει­ται για επεν­δυ­τικό κολοσσό, όπως ίσως πιστεύ­ουν πολλοί ακόμα.

Σε δημο­σί­ευμα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ (29 Σεπτεμ­βρίου 2017) με αφορμή μια δίκη στο Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο, για εργα­σια­κές δια­φο­ρές, μετά από τρεις αγωγές των εργα­ζο­μέ­νων, απο­κα­λύ­πτε­ται με αδιά­σει­στα στοι­χεία ότι η εται­ρεία Καζίνο ΑΕ έχει υπαχθεί με απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου στις δια­δι­κα­σίες εξυ­γί­αν­σης, λόγω των «εξα­κο­λου­θη­τι­κών ζημιο­γό­νων χρήσεων και οικο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των της επι­χεί­ρη­σης».

Δεν το γνώριζε, άραγε, ο κ. δήμαρ­χος; Όπως και να ’χει, το βέβαιο είναι ότι είναι πολ­λα­πλώς εκτε­θει­μέ­νος. Για να είμαι δίκαιος, ωστόσο, ο κ. Χατζη­διά­κος δεν θα ενερ­γούσε κατά τον κυνικό, αμο­ρα­λι­στικό και αντι­δη­μο­κρα­τικό τρόπο, αν οι παρα­τά­ξεις της μειο­ψη­φίας αντα­πο­κρί­νο­νταν, στοι­χειω­δώς έστω, στο ύψος των περι­στά­σεων, ασκώ­ντας σοβαρή, υπεύ­θυνη και τεκ­μη­ριω­μένη αντι­πο­λί­τευση.

Εν κατα­κλείδι το «πανω­προίκι» του ΤΑΙΠΕΔ με την Νέα Αγορά, είναι μια όζουσα υπόθεση, όπως και η ώσμωση Δημο­τι­κής Αρχής και ΚΑΖΙΝΟ ΑΕ.

Ο κ. δήμαρ­χος όχι μόνο δεν έχει κανένα ηθικό, νομικό και πολι­τικό έρεισμα για το ξεπού­λημα ιστο­ρι­κών και προ­στα­τευό­με­νων μνη­μείων, αλλά ναρ­κο­θε­τεί ταυ­τό­χρονα, με τις κατα­κρι­τέες ενέρ­γειές του, την πρω­το­βου­λία της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου για τη διεκ­δί­κηση της δημό­σιας περιου­σίας στα Δωδε­κά­νησα, μέσω της δικα­στι­κής οδού, καθώς η υπόθεση έχει ανα­τε­θεί, προ καιρού, σε έγκριτο δικη­γο­ρικό γραφείο των Αθηνών.

Ποιο, στ’ αλήθεια, δικα­στή­ριο θα δικαιώ­σει την Περι­φέ­ρεια στη διεκ­δί­κησή της όταν ο ίδιος ο δήμαρ­χος της πρω­τεύ­ου­σας του νομού σπεύδει να «δωρίσει» σε κρατικό φορέα ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα ιστο­ρικά μνημεία της Ρόδου, ιδιο­κτη­σίας του Δήμου;

Όμως ες αύριον τα σπου­δαία…

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.