Γραφείο Προϋπολογισμού: Mea culpa, αλλά…

Σε διευ­κρι­νι­στι­κή ανα­κοί­νω­ση προ­έ­βη την Τρίτη το Γρα­φείο Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της Βου­λής (ΓΠΒ), μετά τις αντι­δρά­σεις του υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών, Ευ­κλεί­δη Τσα­κα­λώ­του, αλλά και του προ­έ­δρου της Βου­λής, Νίκου Βού­τση, σχε­τι­κά με την χθε­σι­νή έκ­θε­σή του που δό­θη­κε στη δη­μο­σιό­τη­τα.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι στην έκ­θε­ση το­νι­ζό­ταν ότι η ελά­φρυν­ση του χρέ­ους είναι ανα­γκαία γιατί η πλη­ρω­μή των τόκων μετά το 2021 εκτι­νάσ­σε­ται σε δυ­σθε­ώ­ρη­τα ύψη, ενώ γι­νό­ταν ακόμη λόγος για κίν­δυ­νο χρε­ο­κο­πί­ας, σε πε­ρί­πτω­ση μη ελά­φρυν­σης.

Στην ανα­κοί­νω­σή του, το ΓΠΒ ανα­φέ­ρει ότι στις προ­α­να­φε­ρό­με­νες εκτι­μή­σεις δεν υπο­λο­γί­στη­καν οι ελα­φρύν­σεις που προ­κύ­πτουν από βρα­χυ­πρό­θε­σμες ή με­σο­πρό­θε­σμες συμ­φω­νί­ες με τους δα­νει­στές, ωστό­σο υπο­γραμ­μί­ζει πως πα­ρό­τι απο­δέ­χε­ται την κρι­τι­κή, «αυτό δεν αλ­λά­ζει την ουσία της θέσης που υπο­στη­ρί­ζει: εάν δεν προ­κύ­ψουν μα­κρο­πρό­θε­σμες ελα­φρύν­σεις και ρυθ­μί­σεις ικα­νές να απε­γκλω­βί­σουν το ελ­λη­νι­κό κρά­τος από τις πα­γί­δες που επι­φέ­ρει το υψηλό χρέος, μα­κρο­πρό­θε­σμα η βιω­σι­μό­τη­τα του χρέ­ους τί­θε­ται υπό σο­βα­ρή δια­κιν­δύ­νευ­ση ή ακόμη δεν είναι εφι­κτή».

Ανα­λυ­τι­κά:

«Μό­νι­μη μέ­ρι­μνα του Γρα­φεί­ου Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του Κρά­τους στη Βουλή (ΓΠΚΒ), εδώ και πέντε πε­ρί­που χρό­νια, είναι η δια­τύ­πω­ση εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νων εκτι­μή­σε­ων και προ­βλέ­ψε­ων σχε­τι­κά με τα μα­κρο­οι­κο­νο­μι­κά και δη­μο­σιο­νο­μι­κά με­γέ­θη της χώρας με τη με­γα­λύ­τε­ρη δυ­να­τή επι­στη­μο­νι­κή ακρί­βεια.

Ως εκ τού­του το ΓΠΚΒ διευ­κρι­νί­ζει τα εξής:

1. Τα στοι­χεία που ανα­φέ­ρο­νται στην τε­λευ­ταία έκ­θε­ση απο­τε­λούν μελ­λο­ντι­κές εκτι­μή­σεις των χρη­μα­το­δο­τι­κών ανα­γκών για την απο­πλη­ρω­μή των τόκων της πε­ριό­δου 2020-2026 και στη­ρί­χθη­καν σε επί­ση­μα στοι­χεία που είχαν κα­τα­τε­θεί στη Βουλή των Ελ­λή­νων το 2014.

2. Στις προ­α­να­φε­ρό­με­νες εκτι­μή­σεις δεν υπο­λο­γί­στη­καν οι ελα­φρύν­σεις που προ­κύ­πτουν από βρα­χυ­πρό­θε­σμες ή με­σο­πρό­θε­σμες συμ­φω­νί­ες, οι οποί­ες εν­δε­χο­μέ­νως να υπάρ­χουν σε επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νες ενη­με­ρώ­σεις, που όμως δεν ήταν στη διά­θε­ση του ΓΠΚΒ κατά τη διάρ­κεια της κα­τάρ­τι­σης της πρό­σφα­της τρι­μη­νιαί­ας έκ­θε­σής του.

3. Απο­δε­χό­μα­στε την κρι­τι­κή που ασκή­θη­κε στις εκτι­μή­σεις της τε­λευ­ταί­ας έκ­θε­σής μας αλλά αυτό δεν αλ­λά­ζει την ουσία της θέσης που υπο­στη­ρί­ζει το ΓΠΚΒ: εάν δεν προ­κύ­ψουν μα­κρο­πρό­θε­σμες ελα­φρύν­σεις και ρυθ­μί­σεις ικα­νές να απε­γκλω­βί­σουν το ελ­λη­νι­κό κρά­τος από τις πα­γί­δες που επι­φέ­ρει το υψηλό χρέος, μα­κρο­πρό­θε­σμα η βιω­σι­μό­τη­τα του χρέ­ους τί­θε­ται υπό σο­βα­ρή δια­κιν­δύ­νευ­ση ή ακόμη δεν είναι εφι­κτή.

Εν κα­τα­κλεί­δι, καθώς ο χρό­νος λήξης του Προ­γράμ­μα­τος Προ­σαρ­μο­γής (Μνη­μό­νιο) πλη­σιά­ζει και θα ανοί­ξει ένας νέος κύ­κλος δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων με θέμα την ελά­φρυν­ση του δη­μο­σί­ου χρέ­ους ώστε να κα­τα­στεί βιώ­σι­μο, και καθώς το ζή­τη­μα του χρέ­ους είναι εθνι­κό, απαι­τεί­ται να δια­μορ­φω­θεί ένα πε­ρι­βάλ­λον συ­ναί­νε­σης και σύ­μπρα­ξης όλων των δυ­νά­με­ων, πο­λι­τι­κών και τε­χνο­κρα­τι­κών, για την επί­τευ­ξη της κα­λύ­τε­ρης δυ­να­τής λύσης για τη χώρα μας. Αυτή είναι και η ουσία της θέσης του ΓΠΚΒ όπως απο­τυ­πώ­θη­κε στη σχε­τι­κή τρι­μη­νιαία έκ­θε­ση».

Κα­θη­με­ρι­νή