“Μόνο αν γνωρίζουμε, θα μπορέσουμε”

ΤΟΥ  ΓΙΩΡΓΟΥ  ΣΑΒΒΕΝΑ

Αρχι­τέ­κτονα  μηχ/κού ΕΜΠ

Με αφορμή την ομόφωνη απόφαση του Συμ­βου­λίου της Δημο­τι­κής Ενό­τη­τας Ρόδου, σχετικά με την έγκριση της μελέτης ανά­πλα­σης του ανα­το­λι­κού παρα­λια­κού μετώπου της πόλεως Ρόδου, έχω να παρα­τη­ρήσω τα εξής:

Εξίσου  σημα­ντικό με την ομόφωνη αυτή απόφαση θα ήταν και η ομόφωνη απόφαση- αν υπήρχε- των ειση­γή­σεων των μελών των εμπλε­κό­με­νων φορέων.

Η ανά­πλαση του παρα­λια­κού μετώπου μπορεί να υλο­ποιεί­ται απο­σπα­σμα­τικά, μόνο όταν υπάρχει και το ολο­κλη­ρω­μένο πλάνο σχε­δια­σμού. Όμως κάτι τέτοιο δεν υπήρξε.

Η ενο­ποί­ηση και η ανά­πλαση του παρα­λια­κού μας μετώπου δεν μετα­φρά­ζε­ται μόνο ως έργο βιτρί­νας, σκο­πι­μό­τη­τας ,υπο­δο­μής, ή του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης μιας περιο­χής, αλλά είναι ο τρόπος και η ποιό­τητα ζωής που ορα­μα­τι­ζό­μα­στε για τους ανθρώ­πους ολό­κλη­ρου του νησιού.

Οποια­δή­ποτε  παρέμ­βαση στρα­τη­γι­κής ανά­πτυ­ξης, οφείλει να είναι σύστοιχη με τις κατευ­θύν­σεις ενός νέου ΓΠΣ (Γενικό Πολε­ο­δο­μικό Σχέδιο), εγκε­κρι­μέ­νου ή σε φάση ολο­κλή­ρω­σης. Όμως ούτε αυτό έχει γίνει.

Μία πολε­ο­δο­μική παρέμ­βαση και σχε­δια­σμός τέτοιας κλί­μα­κας, πρέπει να συμπε­ρι­λαμ­βά­νει κρί­σι­μες παρα­μέ­τρους με σαφείς δια­τά­ξεις χρήσεων γης, ρυθ­μί­σεις δικτύου μετα­κι­νή­σεων και περι­βαλ­λο­ντι­κές παρεμ­βά­σεις.

Ένα τέτοιο εγχεί­ρημα, μόνο με ένα ΓΠΣ(Γενικό Πολε­ο­δο­μικό Σχέδιο) μπορεί να δια­σφα­λι­στεί.

Κατά αυτό τον τρόπο, όχι μόνο θα θωρα­κι­ζό­μα­σταν από πιθανές προ­σφυ­γές στο ΣΤΕ αλλά επίσης θα δια­σφα­λί­ζαμε και τις δια­δι­κα­σίες έγκρι­σης των ευρω­παϊ­κών συγ­χρη­μα­το­δο­τού­με­νων έργων.

Η προ­ώ­θηση ενός νέου ΓΠΣ(Γενικό Πολε­ο­δο­μικό Σχέδιο) με ορί­ζο­ντα 20ετίας,είναι επι­τα­κτική και θα μπο­ρούσε να αντι­με­τω­πί­σει φαι­νό­μενα ανα­πτυ­ξια­κών στρε­βλώ­σεων στον αστικό ιστό. Με τον τρόπο αυτό  θα βοη­θού­σαμε στην επίλυση χρόνιων παθο­γε­νειών όπως: στις συγκρού­σεις χρήσεων γης, στην κινη­τι­κό­τητα, στο κυκλο­φο­ριακό στην αισθη­τική και λει­τουρ­γική υπο­βάθ­μιση.

Επι­βαλ­λό­ταν λοιπόν, παράλ­ληλα με αυτόν τον σχε­δια­σμό, (ανα)προ­σαρ­μογή λει­τουρ­γιών και (ανα)διάταξη χρήσεών γης.

Το νέο ΓΠΣ(Γενικό Πολε­ο­δο­μικό Σχέδιο) στο εξής, είναι απα­ραί­τητο να γίνει ένας από τους ακρο­γω­νιαί­ους λίθους για το μέλλον του τόπου και μια σημα­ντική ευκαι­ρία να σχε­δια­στεί με σαφείς κατευ­θύν­σεις συνο­λικά η ανα­πτυ­ξιακή του πολι­τική.

Όλα τα άλλα είναι ασκή­σεις επί χάρτου.