Ο υδράργυρος ανεβαίνει στο Μαξίμου

Ακά­λυ­πτη και εκτε­θει­μένη σε πολ­λα­πλά μέτωπα βρί­σκε­ται η κυβέρ­νηση, η οποία κάθε άλλο παρά ανέφελη πολι­τικά περίοδο βιώνει μετά το κλεί­σιμο της αξιο­λό­γη­σης. Αντι­θέ­τως, η υπόθεση Καμ­μέ­νου απο­τε­λεί από­στημα στο σώμα της, το οποίο ανά πάσα στιγμή μπορεί να σπάσει με απρό­βλε­πτες παρε­νέρ­γειες.

Τόσο η αγω­νιώ­δης προ­σπά­θεια του Πρω­θυ­πουρ­γού να καλύψει με κάθε τρόπο τον συγκυ­βερ­νήτη του όσο και το σιω­πη­τή­ριο που έχει επι­βλη­θεί ατύπως στους βου­λευ­τές του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να φανεί πως και η Κοι­νο­βου­λευ­τική Ομάδα συντάσ­σε­ται με τον Αλέξη Τσίπρα υπέρ του Πάνου Καμ­μέ­νου, δεν δεί­χνουν να αρκούν για να ξεχα­στεί η υπόθεση. Οι απο­κα­λύ­ψεις είναι καται­γι­στι­κές και πλέον η αντι­πο­λί­τευση αντι­με­τω­πί­ζει την κυβέρ­νηση με ενιαίο μέτωπο. Ετσι η συζή­τηση επί της πρό­τα­σης της ΝΔ για σύσταση Εξε­τα­στι­κής Επι­τρο­πής που θα διε­ξα­χθεί, πιθα­νό­τατα, την ερχό­μενη εβδο­μάδα προ­μη­νύ­ε­ται θυελ­λώ­δης. Την Τρίτη, σε μια προ­σπά­θεια να φρε­νά­ρει τις εξε­λί­ξεις, ο Πρω­θυ­πουρ­γός θα ενη­με­ρώ­σει τη Βουλή για το Κυπριακό.

Παράλ­ληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει να σιγο­βρά­ζει. Οργή υπάρχει για τον Καμμένο και τους χει­ρι­σμούς του όχι μόνο για την περί­πτωση Γιαν­νου­σάκη – «Noor 1» αλλά γενι­κό­τερα για τη στάση του ως κυβερ­νη­τι­κού εταίρου. Ετσι, δεν είναι λίγα τα στελέχη της Κου­μουν­δού­ρου που έχουν επι­ση­μά­νει σε ανύ­πο­πτο χρόνο το ετε­ρό­κλητο της κυβερ­νη­τι­κής συμ­μα­χίας ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Μέχρι στιγμής, όμως, απο­φεύ­γουν να τοπο­θε­τη­θούν ειδικά για την υπόθεση «Noor 1». Χωρίς αυτό να σημαί­νει ότι τυχόν νέες απο­κα­λύ­ψεις για τον Καμμένο θα συνε­χί­σουν να κρατούν τα στόματα κλειστά, αφού ήδη σε κατ’ ιδίαν συζη­τή­σεις κάποιοι δηλώ­νουν ενο­χλη­μέ­νοι από τις «παρα­κρα­τι­κές μεθό­δους» που χρε­ώ­νο­νται στον υπουργό Αμυνας.

Ο Νίκος Φίλης, πάντως, είναι ο πρώτος που τάχθηκε χθες υπέρ της Εξε­τα­στι­κής Επι­τρο­πής. «Δεν θα είχα αντίρ­ρηση, υπό την προ­ϋ­πό­θεση ότι δεν θα εντασ­σό­ταν σε ένα πλαίσιο κομ­μα­τι­κής αντι­δι­κίας, το οποίο θα παρε­μπό­διζε το έργο της Δικαιο­σύ­νης» δήλωσε χθες ο πρώην υπουρ­γός (iefimerida.gr), ενώ στο κομ­μα­τικό παρα­σκή­νιο κατα­γρά­φο­νται ανά­λο­γες δηλώ­σεις από αρκε­τούς βου­λευ­τές του ΣΥΡΙΖΑ.

Βγαί­νουν σκε­λε­τοί από την ντου­λάπα

Πέραν της υπό­θε­σης Καμ­μέ­νου, οι απο­κα­λύ­ψεις του Γκλεν Κιμ, του κορεάτη συμ­βού­λου του Γιάνη Βαρου­φάκη και του Ευκλείδη Τσα­κα­λώ­του, έρχο­νται να ταρά­ξουν τα νερά. Οχι διότι λέει κάτι που δεν ήταν γνωστό έως σήμερα, δηλαδή το παράλ­ληλο σύστημα πλη­ρω­μών που φαντα­σιω­νό­ταν ο πρώην υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών. Αλλά γιατί ο Βαρου­φά­κης, με όση αξιο­πι­στία δια­θέ­τει, δείχνει πλέον ανοιχτά προς την πλευρά του Πρω­θυ­πουρ­γού και κορυ­φαίων υπουρ­γών όπως ο Νίκος Παππάς ή ο αντι­πρό­ε­δρος Γιάννης Δρα­γα­σά­κης.

Συγκε­κρι­μένα ο Βαρου­φά­κης δια­τεί­νε­ται πως είχε ενη­με­ρώ­σει και το Υπουρ­γικό Συμ­βού­λιο, αφή­νο­ντας να εννοη­θεί ότι δια­θέ­τει ντο­κου­μέ­ντα ενάντια σε οποιον­δή­ποτε επι­χει­ρή­σει να τον δια­ψεύ­σει. Κάτι που ουδείς έχει κάνει έως σήμερα, ενι­σχύ­ο­ντας ακριβώς είτε τις υποψίες για την ύπαρξη ντο­κου­μέ­ντων είτε την υπόθεση ότι όλη η κυβέρ­νηση γνώριζε τις λεπτο­μέ­ρειες για την πρότασή του το κολα­σμένο καλο­καίρι του 2015. Είτε και τα δύο μαζί.

Πρέπει να σημειω­θεί με αφορμή την «πρό­κληση» Βαρου­φάκη, ο οποίος δήλωσε ότι είναι έτοιμος να καθήσει στο εδώλιο του Ειδικού Δικα­στη­ρίου, ότι τα τυχόν αδι­κή­ματα του ιδίου και άλλων κυβερ­νη­τι­κών στε­λε­χών παρα­γρά­φο­νται με τη λήξη της τρέ­χου­σας κοι­νο­βου­λευ­τι­κής συνόδου. Με απλά λόγια, η έναρξη της νέας συνόδου της Ολο­μέ­λειας στις αρχές Οκτω­βρίου θα σημάνει το τέλος της ανα­ζή­τη­σης τυχόν ποι­νι­κών ευθυνών νυν ή πρώην κυβερ­νη­τι­κών στε­λε­χών. Κάτι το οποίο σκο­πεύει να «σηκώσει» η αντι­πο­λί­τευση το επόμενο διά­στημα. Ηδη η ΝΔ ετοι­μά­ζει την πρόταση για σύστα­σης Εξε­τα­στι­κής Επι­τρο­πής για τα capital controls και την «περή­φανη δια­πραγ­μά­τευση» του 2015, η οποία, σύμφωνα με δήλωση του Κλάους Ρέγκλινγκ, στοί­χισε στην Ελλάδα περί τα 100 δισ. ευρώ.

Ο εκνευ­ρι­σμός στην κυβέρ­νηση δια­φαί­νε­ται ούτως ή άλλως και από τις αλλε­πάλ­λη­λες επι­θέ­σεις στη Δικαιο­σύνη και τους λει­τουρ­γούς της, ενώ η αντι­πο­λί­τευση πηγαί­νει ένα βήμα παρα­πέρα και τις ερμη­νεύει ως από­πειρα εκφο­βι­σμού δικα­στών και εισαγ­γε­λέων. Στις επι­θέ­σεις αυτές, συχνά πρώτο βιολί είναι ο Παύλος Πολάκης. Ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Υγείας χαίρει πλέον και επι­σή­μως της στή­ρι­ξης του Πρω­θυ­πουρ­γού, αφού ο Τσίπρας έσπασε τη σιωπή του και δήλωσε δύο φορές μέσα σε δύο ημέρες πως… άλλοι είναι αστοι­χεί­ω­τοι και όχι ο υπουρ­γός του, όπως τον απο­κά­λε­σαν οι δικα­στές του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας.

Την μήνιν των κυβερ­νη­τι­κών στε­λε­χών γνώ­ρι­σαν οι δικα­στές του Ανώ­τα­του Ακυ­ρω­τι­κού και για την υπόθεση των τηλε­ο­πτι­κών αδειών. Μόνο που και η υπόθεση αυτή γύρισε μπού­με­ρανγκ στην κυβέρ­νηση με τη γνω­μο­δό­τηση του Ραδιο­τη­λε­ο­πτι­κού Συμ­βου­λίου για επτά άδειες. Η περι­βό­ητη γνω­μο­δό­τηση του Ινστι­τού­του της Φλω­ρε­ντίας που κρά­δαινε ο Νίκος Παππάς εξα­φα­νί­στηκε, αλλά ο υπουρ­γός Ψηφια­κής Πολι­τι­κής κατη­γο­ρεί τη ΝΔ επειδή είχε ζητήσει… απε­ριό­ρι­στο αριθμό αδειών. Δεν υπάρχει κάτι, ωστόσο, που να ακυ­ρώ­νει το γεγονός ότι η κυβέρ­νηση υπέστη και στον τομέα αυτό – και γενι­κό­τερα στην προ­σπά­θειά της να ποδη­γε­τή­σει τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης – μια στρα­τη­γική ήττα.

Το ενδια­φέ­ρον στοι­χείο σε όλα αυτά είναι πως η κυβέρ­νηση, ως προς την επι­κοι­νω­νιακή της τακτική, αφήνει σε δεύτερο πλάνο το success story που υπο­στη­ρί­ζει ότι υπάρχει στην οικο­νο­μία μετά την ολο­κλή­ρωση της αξιο­λό­γη­σης. Αντι­θέ­τως, υιο­θε­τεί το δόγμα «η επίθεση είναι η καλύ­τερη άμυνα» και απαντά στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ με περισ­σό­τερη σκαν­δα­λο­λο­γία. Με υπο­θέ­σεις δηλαδή από το παρελ­θόν, οι οποίες δίνουν έμφαση στην περίοδο Σημίτη και κατα­λή­γουν έως τη συγκυ­βέρ­νηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ επί Σαμαρά. Οι κακές γλώσσες ωστόσο παρα­τη­ρούν ότι απου­σιά­ζει η περί­ο­δος 2004-2009, τρο­φο­δο­τώ­ντας ξανά σενάρια για «υπό­γειες δια­δρο­μές» μέρους του ΣΥΡΙΖΑ με την καρα­μαν­λική πτέρυγα της ΝΔ.

Θέλει να γυρίσει σελίδα στην ατζέντα

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες των «ΝΕΩΝ», ο Τσίπρας θα επι­χει­ρή­σει να ανα­στρέ­ψει το κλίμα με θετική ατζέντα. Αφε­τη­ρία θα απο­τε­λέ­σει η συνε­δρί­αση της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία θα γίνει εντός του μηνός και θα έχει διπλό ρόλο. Αφενός, θα λει­τουρ­γή­σει ως αμορ­τι­σέρ για να απορ­ρο­φή­σει τους κρα­δα­σμούς από την υπόθεση Καμ­μέ­νου – ακόμη κι αν αυτό σημαί­νει ότι βου­λευ­τές και κομ­μα­τικά στελέχη θα βγάλουν τα… εσώψυχά τους. Ούτως ή άλλως, όλοι γνω­ρί­ζουν ότι ο Πρω­θυ­πουρ­γός κρατά στα χέρια του το όπλο του ανα­σχη­μα­τι­σμού, ο οποίος είναι πολύ πιθανό να γίνει λίγο πριν ή λίγο μετά τη ΔΕΘ, δηλαδή τέλη Αυγού­στου ή αρχές Σεπτεμ­βρίου. Οπερ σημαί­νει πως και οι ίδιοι, μπροστά στο ενδε­χό­μενο αξιο­ποί­η­σής τους στο κυβερ­νη­τικό σχήμα, δεν θα έχουν λόγο να ανοί­ξουν μέτωπα.

Αφε­τέ­ρου, ο Τσίπρας ανα­μέ­νε­ται να παρου­σιά­σει ένα πλάνο που θα κορυ­φω­θεί στη ΔΕΘ και προ­βλέ­πει παρεμ­βά­σεις σε ζητή­ματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας. Θα ανα­κοι­νώ­σει, π.χ., αλλαγές στον αυτο­διοι­κη­τικό χάρτη και στο εκπαι­δευ­τικό σύστημα ή στην πρω­το­βάθ­μια φρο­ντίδα υγείας κ.τ.λ. Επίσης, ξεχω­ρι­στό κεφά­λαιο απο­τε­λεί η συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση, η οποία προ­βλέ­πει θεσμι­κές αλλαγές με τις προ­τά­σεις που κατε­βά­ζει η επι­τροπή σοφών. Ανάμεσα σε αυτές, για παρά­δειγμα, η εκλογή Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας απευ­θείας από τον λαό ή η καθιέ­ρωση λαϊκών δημο­ψη­φι­σμά­των.

Ειδικά για την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, ειλημ­μένη απόφαση της κυβέρ­νη­σης είναι η καθιέ­ρωση απλής ανα­λο­γι­κής, στα πρότυπα του εκλο­γι­κού νόμου, αλλά δεν έχει ξεκα­θα­ρι­στεί ακόμη αν θα αλλάξει ή όχι ο χρόνος διε­ξα­γω­γής των αυτο­διοι­κη­τι­κών εκλογών. Ενα σενάριο θέλει την κυβέρ­νηση να επα­να­φέ­ρει την τετρα­ε­τία, κάτι το οποίο σημαί­νει ότι οι κάλπες για δημάρ­χους και περι­φε­ρειάρ­χες θα στηθούν το φθι­νό­πωρο του 2018. Αυτό θα έδινε υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις την ευκαι­ρία να λει­τουρ­γή­σουν εκτο­νω­τικά σε περί­πτωση ταυ­τό­χρο­νης διε­ξα­γω­γής πρόωρων βου­λευ­τι­κών εκλογών. Με αυτή τη λογική μια δεύτερη κάλπη, αν οι εθνικές εκλογές γίνουν στο τέλος της τετρα­ε­τίας, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται ο Πρω­θυ­πουρ­γός, μπορεί να είναι π.χ. μια κάλπη δημο­ψη­φί­σμα­τος για τη συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση, η οποία θα απορ­ρο­φή­σει τις αντι­δρά­σεις και τη δυσα­ρέ­σκεια του κόσμου και θα δώσει την ευκαι­ρία στον ΣΥΡΙΖΑ να ελπίζει για κάτι καλύ­τερο στις βου­λευ­τι­κές εκλογές.

Τα ΝΕΑ