Σχιζοφρενικές τάσεις

Μεγάλο δια­γω­νι­σμό φωτο­γρα­φίας οργα­νώ­νει η Monumenta (μη κερ­δο­σκο­πική εται­ρεία για την προ­στα­σία της φυσικής και αρχι­τε­κτο­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς Ελλάδας και Κύπρου) με θέμα τα κτίρια που βρί­σκο­νται σε κίνδυνο στην Ελλάδα. Κτίρια κάθε χρήσης, αλλοιω­μένα, ερει­πω­μένα, που είτε κατοι­κού­νται είτε είναι εγκα­τα­λειμ­μένα, σε πόλεις, οικι­σμούς, στην ύπαιθρο και τα οποία έχουν κτισθεί από το 1830 έως το 1970. Στόχος είναι η δημιουρ­γία ενός φωτο­γρα­φι­κού αρχείου κτιρίων τα οποία βρί­σκο­νται σε κίνδυνο, ώστε να ανα­δει­χθεί στη συνέ­χεια το μεγάλο πρό­βλημα της φθοράς και απα­ξί­ω­σης της νεό­τε­ρης αρχι­τε­κτο­νι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς και η ανάγκη προ­στα­σίας αυτού του μονα­δι­κού πλούτου. Ενη­με­ρω­τικά, ο δια­γω­νι­σμός ξεκί­νησε στις 4 Απρι­λίου και θα λήξει στις 16 Οκτω­βρίου.

Τι μου ανα­σκά­λεψε στο μυαλό αυτός ο δια­γω­νι­σμός; Πως εάν κάποιοι απο­φα­σί­σουν να πάρουν μέρος  από το νησί, ένα βραβείο το έχουν στο τσεπάκι. Κι αν δεν υπάρ­χουν τέτοια κτίρια εδώ… Και θα είναι κάτι παρα­πάνω από σίγουρο το βραβείο, με μια φωτο­γρα­φία του Σανα­το­ρίου ή της  Villa de Vecchi. Ναι, αυτά που έχουν βγει στο ηλε­κτρο­νικό σφυρί. Θυμάστε τι χαμός είχε γίνει με την είδηση τότε για το «ξεπού­λημα στους ξένους». Εχω μια σχι­ζο­φρε­νική τάση όταν το ακούω αυτό. Υπάρ­χουν δύο πλευρές μου: Η μία μου πλευρά λέει να τα πάρουνε όλα, να τα αξιο­ποι­ή­σουν, να τα ανα­δεί­ξουν. Σε ποια χώρα θα υπήρχε αυτή η κλη­ρο­νο­μιά και θα την άφηναν να καταρ­ρέει;  Η μία μου πλευρά, λέει ας έρθουν κάποιοι άνθρω­ποι, οι οποίοι σέβο­νται το περι­βάλ­λον, τους ανθρώ­πους, τα παιδιά που φέρνουν σ’ αυτόν τον κόσμο, που γνω­ρί­ζουν την τέχνη της ζωής-γιατί η ζωή είναι τέχνη. Ας έρθουν και κάποιοι από τους “δανει­στές” να ψάξουν. Να ψάξουν και να ζητή­σουν λογα­ρια­σμό που πήγαν τα χρήματα από προ­γράμ­ματα για την ανά­δειξη της πολι­τι­στι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς. Και η άλλη μου πλευρά, είναι πολύ απο­γοη­τευ­μένη, στα όρια της απελ­πι­σίας. Γι’ όλα όσα βλέπω γύρω μου, για τις σκέψεις που κάνω. Ποιος ξέρει μέχρι τέλους αυτής της σχι­ζο­φρέ­νειας που ζούμε ποια σχι­ζο­φρε­νική πλευρά θα επι­κρα­τή­σει… Επι­κίν­δυ­νες και οι δύο. Σε αυτή την κατά­σταση μας οδή­γη­σαν η έλλειψη παι­δείας, η έλλειψη ηθικής, ο αμο­ρα­λι­σμός. Και φοβάμαι πως δεν έχω μόνο εγώ τέτοιες σχι­ζο­φρε­νι­κές τάσεις…