Νέα 48ωρη απεργία των λιμενεργατών

Σε 48ωρη απερ­γιακή κινη­το­ποί­ηση στις 16 και 17 Φεβρουα­ρίου σε όλα τα λιμάνια της χώρας προ­χω­ρούν οι λιμε­νερ­γά­τες αντι­δρώ­ντας στην ιδιω­τι­κο­ποί­ηση των λιμα­νιών.

Σύμφωνα με ανα­κοί­νωση της Ομο­σπον­δίας Υπαλ­λή­λων Λιμα­νιών Ελλάδος και της Ένωσης Λιμε­νερ­γα­τών ΟΛΠ την Τρίτη 16 Φεβρουα­ρίου θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν δυνα­μι­κές πολύ­μορ­φες κινη­το­ποι­ή­σεις στον Πειραιά και στην Θεσ­σα­λο­νίκη και την Τετάρτη 17 Φεβρουα­ρίου θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί συγκέ­ντρωση στην Αθήνα και πορεία.

Όπως λένε οι συν­δι­κα­λι­στές θα ζητή­σουν συνά­ντηση με εκπρο­σώ­πους της κυβέρ­νη­σης «προ­κει­μέ­νου να δοθούν απα­ντή­σεις στα ανα­πά­ντητα ερω­τή­ματα που αφορούν το μεγάλο ξεπού­λημα» ενώ την Τετάρτη 10 Φεβρουα­ρίου και στις 13:00 στο Μέγαρο του ΟΛΠ (αίθουσα εκδη­λώ­σεων) θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί παν­λι­με­νική συγκέ­ντρωση των εργα­ζο­μέ­νων στον ΟΛΠ, προ­κει­μέ­νου να οργα­νώ­σουν και να προ­ε­τοι­μά­σουν τις απερ­για­κές κινη­το­ποι­ή­σεις.

Στην ανα­κοί­νωση που εξέ­δω­σαν σημειώ­νε­ται, μεταξύ άλλων, ότι «η εμμονή της Κυβέρ­νη­σης και του ΤΑΙΠΕΔ στην ακραία νεο­φι­λε­λεύ­θερη πολι­τική πώλησης του πλειο­ψη­φι­κού πακέτου μετοχών δεν απο­τε­λεί ανα­πτυ­ξιακό λιμε­νικό μοντέλο, αλλά πολι­τικό και οικο­νο­μικό ξεπού­λημα των λιμα­νιών.

Αυτό θα έχει κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες για την οικο­νο­μία, την κοι­νω­νία και τους επι­λι­μέ­νιους Δήμους, αλλά και για την εργα­σιακή προ­ο­πτική των εργα­ζο­μέ­νων.»

Τονί­ζε­ται ακόμη ότι «η τρο­πο­ποί­ηση της Σύμ­βα­σης Παρα­χώ­ρη­σης μεταξύ ΟΛΠ και Ελλη­νι­κού Δημο­σίου έγινε αντι­κεί­μενο δια­πραγ­μά­τευ­σης μεταξύ ΤΑΙΠΕΔ και COSCO, με απο­τέ­λε­σμα η κατά­θεση των οικο­νο­μι­κών προ­σφο­ρών να έχει γίνει σε ανύ­παρ­κτο νομικά κείμενο, χωρίς υπο­γρα­φές του ΟΛΠ και των αρμο­δίων υπουρ­γείων» και επι­πλέον υπο­γραμ­μί­ζε­ται ότι «η κυβέρ­νηση δεν έχει προσ­διο­ρί­σει και δεν έχει θεσμο­θε­τή­σει την ανα­γκαία Δημόσια Αρχή Λιμένος και η οποια­δή­ποτε θεσμο­θέ­τηση μετα­τί­θε­ται στις ορέξεις της COSCO, κατα­λύ­ο­ντας έτσι την κυριαρ­χία της ελλη­νι­κής Βουλής και του ελλη­νι­κού κράτους.»

Τέλος, ανα­φέ­ρε­ται, ότι η «κυβέρ­νηση αδια­φο­ρεί για τους εργα­ζό­με­νους και το κορυ­φαίο θέμα των εργα­σια­κών σχέσεων και απα­ντάει με γενι­κό­λο­γες ανα­φο­ρές στα συγκε­κρι­μένα θέματα που θέτουν οι εργα­ζό­με­νοι».