Δημήτρης Γάκης: Ανασχηματισμός, μια τρύπα στο νερό!

Με την αυγή του νέου χρόνου o κύριος Μητσο­τά­κης προ­σπά­θησε να μας προ­σγειώ­σει στην καθη­με­ρι­νό­τητα που ονει­ρεύ­ε­ται. Προ­χώ­ρησε σε έναν ανα­σχη­μα­τι­σμό χωρίς ουσία και χωρίς προ­ο­πτική, «μια τρύπα στο νερό» πραγ­μα­τικά, με αλλαγές που κάνουν εμφανή την στροφή της κυβέρ­νη­σής του προς τα δεξιά και προς την κοι­νω­νική συντη­ρη­τι­κο­ποί­ηση. Έναν ανα­σχη­μα­τι­σμό που στόχο έχει να απο­προ­σα­να­το­λί­σει τους πολίτες από τα πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα που δημιούρ­γησε η απερ­χό­μενη κυβέρ­νηση του και, κυρίως, εκείνα που πρό­κει­ται να ακο­λου­θή­σουν μετά την εφαρ­μογή των νέων μέτρων, που έχει σκοπό να εφαρ­μό­σει η και­νούρ­για την ώρα της κορύ­φω­σης της παν­δη­μίας. Επι­πλέον, προ­σπά­θησε να κλείσει τους «αρμούς» της αυλής του και να πρι­μο­δο­τή­σει έμμεσα την δικιά του «εκλο­γική λίστα» για τις ερχό­με­νες εκλογές, αντι­κα­θι­στώ­ντας νεο­φι­λε­λεύ­θερα στελέχη της λεγό­με­νης Καρα­μαν­λι­κής λαϊκής και νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρης δεξιάς και ενι­σχύ­ο­ντας καθα­ρό­αι­μους ακρο­δε­ξιούς όπως οι Πλεύρης, Βορίδης, Γεωρ­γιά­δης και άλλοι. Δεν τόλμησε να διώξει τους απο­τυ­χη­μέ­νους – υπήρχαν ανε­ξό­φλητα πολι­τικά γραμ­μά­τια φαί­νε­ται – αλλά έδιωξε υπουρ­γούς που θα μπο­ρούσε κανείς να τους ανα­γνω­ρί­σει την σοβα­ρό­τητα και την αθόρυβη και απο­τε­λε­σμα­τική παρα­γωγή έργου. Τρα­ντα­χτό παρά­δειγμα, η παρα­μονή στο υπουρ­γείο Του­ρι­σμού του απο­τυ­χη­μέ­νου υπουρ­γού και η απο­μά­κρυνση του κατά γενική ομο­λο­γία επι­τυ­χη­μέ­νου υφυ­πουρ­γού, συμπα­τριώτη μας Μάνου Κόνσολα.

Το δήθεν άνοιγμά του προς την κεντρο­α­ρι­στερά με εργα­λείο τους πολι­τι­κά­ντη­δες – αρι­βί­στες πρώην βου­λευ­τές του ποτα­μιού μόνο γέλωτα προ­κα­λεί (Γρηγόρη σε ξεγέ­λα­σαν με μια θέση συμ­βού­λου εσένα….). Ο κ. Μητσο­τά­κης γνω­ρί­ζει πολύ καλά ότι ο ίδιος έχει την απόλυτη ευθύνη των απο­φά­σεων και της πορείας της Κυβέρ­νη­σής του. Αν αυτή θέλει να την απο­ποι­η­θεί, τότε

είναι ένας ακα­τάλ­λη­λος αλλά και επι­κίν­δυ­νος πρω­θυ­πουρ­γός. Σαν να μην αρκεί η σιωπηρή πολι­τική «κατευ­να­σμού» στα εθνικά και της ηχηρής απορ­ρύθ­μι­σης στα κοι­νω­νικά που υλο­ποιεί χωρίς ενδοια­σμούς, ξεπερ­νώ­ντας και τα πιο νεο­φι­λε­λεύ­θερα όνειρα των «ιδε­ο­λο­γι­κών» του μεντό­ρων σε Ευρώπη και Αμερική…

Ανη­συ­χη­τικό στοι­χείο αυτού του ανα­σχη­μα­τι­σμού είναι η τοπο­θέ­τηση του κ. Χατζη­δάκη, του κατε­ξο­χήν θιασώτη των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων, στο ιδιαί­τερα ευαί­σθητο υπουρ­γείο Εργα­σίας σε συνέ­χεια της πλήρους απο­τυ­χη­μέ­νης θητείας του κ. Βρούτση. Είναι φανερό ότι έχει ανα­λά­βει την άμεση και ταχύ­τατη, όπως δήλωσε, εφαρ­μογή του σχεδίου Πισ­σα­ρίδη, που διαλύει τις εργα­σια­κές σχέσεις, ιδιω­τι­κο­ποιεί σε πρώτη φάση την επι­κου­ρική ασφά­λιση και ξεπου­λάει τα απο­θε­μα­τικά των Ταμείων.

Αυτό είναι το μέλλον που θέλουν για το λαό μας. Αυτή είναι η προ­ο­πτική των εργα­ζο­μέ­νων στον του­ρι­σμό όσο μας κυβερ­νούν οι «άριστοι» του κ. Μητσο­τάκη!

Ούτε δικαιώ­ματα, ούτε εποχικά επι­δό­ματα ούτε σύγ­χρονη και σωστά πλη­ρω­μένη εργασία!

Το επόμενο διά­στημα ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα κατα­θέ­σει πρόταση διε­ξό­δου της χώρας και της κοι­νω­νίας, με σχέδιο για τη στήριξη του ΕΣΥ και του κοι­νω­νι­κού κράτους. Με σχέδιο και δράσεις για τη στήριξη των πιο ευά­λω­των συμπο­λι­τών μας. Θα πρέπει να είναι μια πρόταση που θα δημιουρ­γή­σει το χώρο και τη δυνα­τό­τητα για πρω­το­βου­λίες κοινής δράσης με ευρύ­τε­ρες πολι­τι­κές και κοι­νω­νι­κές δυνά­μεις και θα κατα­στή­σει υλο­ποι­ή­σιμο το αίτημα για μία εναλ­λα­κτική προ­ο­δευ­τική δια­κυ­βέρ­νηση, που με ασφά­λεια και κοι­νω­νική συνοχή θα επα­να­φέ­ρει τη χώρα στην κανο­νι­κό­τητα, ένα αίτημα που θέτει ήδη με αγωνία η ίδια η κοι­νω­νία.