Στέφανος Παραστατίδης: «Το ΠΑΣΟΚ έχει ένα και μόνο στόχο: Να ηττηθεί η ΝΔ και να γυρίσει η χώρα σελίδα»

Κύριε Παρα­στα­τίδη ξεκι­νώ­ντας τη συνέ­ντευξη θέλω το σχόλιό σας για την πολι­τική επι­και­ρό­τητα μετά και από την παρου­σί­αση του βιβλίου του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού Αλέξη Τσίπρα.

Να είμαστε ειλι­κρι­νείς και ξεκά­θα­ροι. Σύμφωνα με τον ισχύ­ο­ντα εκλο­γικό νόμο, αν η ΝΔ είναι πρώτο κόμμα στις επό­με­νες εκλογές, θα εξα­κο­λου­θεί με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο να κυβερνά. Ας ανα­ρω­τη­θούμε λοιπόν όλοι όσοι μας ενώνει η κοινή αγωνία και επι­δί­ωξη για πολι­τική αλλαγή αν βοηθά προς αυτήν την κατεύ­θυνση ένα ακόμα κόμμα, η 6η διά­σπαση του πάλαι ποτέ ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, στο ήδη κατα­κερ­μα­τι­σμένο πολι­τικό τοπίο.

Τι θεω­ρείτε ότι σημαί­νει αυτό για το ΠΑΣΟΚ;

Η δική μας πορεία ορί­ζε­ται από εμάς τους ίδιους. Τίποτα δεν πρέπει και δεν μπορεί να μας απο­προ­σα­να­το­λί­σει από τη δική μας προ­σπά­θεια που έχει ένα και μόνο στόχο: Να ηττηθεί η ΝΔ και να γυρίσει η χώρα σελίδα.

Θα πει όμως κάποιος κύριε Παρα­στα­τίδη ότι τα δημο­σκο­πικά ποσοστά δεν συνά­δουν με τις τοπο­θε­τή­σεις περί πρώτης θέσης στις εκλογές και αυτό­νο­μης πορείας όπως κατ’ επα­νά­ληψη έχει υπο­γραμ­μί­σει σε όλους τους τόνους ο πρό­ε­δρος κ. Νίκος Ανδρου­λά­κης.

Επα­να­λαμ­βάνω ότι για να υπάρξει η πολι­τική αλλαγή που έχει ανάγκη ο τόπος και οι ίδιες οι δημο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν ότι απο­τε­λεί συντρι­πτικά πλειο­ψη­φική επι­θυ­μία των πολιτών, η ΝΔ δεν πρέπει να είναι πρώτο κόμμα. Επο­μέ­νως ο εκλο­γι­κός στόχος για πρώτη θέση δεν είναι μια στενά κομ­μα­τική επι­δί­ωξη του ΠΑΣΟΚ. Είναι όρος και προ­ϋ­πό­θεση για να μην έχουμε ξανά κυβέρ­νηση της ΝΔ. Αυτό όταν έλθει η ώρα των εκλογών μπορεί να τρο­φο­δο­τή­σει μια δυνα­μική που τα σημε­ρινά δημο­σκο­πικά στιγ­μιό­τυπα δεν μπορούν να απο­τυ­πώ­σουν. Η δική μας ευθύνη είναι να δια­μορ­φώ­σουμε τους νέους όρους της πολι­τι­κής μας αυτο­νο­μίας στις σημε­ρι­νές συν­θή­κες, να ανα­δεί­ξουμε με τόλμη και αυτο­πε­ποί­θηση την προ­ο­δευ­τική μας ταυ­τό­τητα. Να δεί­ξουμε έτοιμοι και απο­φα­σι­σμέ­νοι να υπη­ρε­τή­σουμε την ορι­στική θεσμική και προ­γραμ­μα­τική ολο­κλή­ρωση του ΠΑΣΟΚ ως την ισχυρή δύναμη της Δημο­κρα­τι­κής Προ­ο­δευ­τι­κής Παρά­τα­ξης που θα ηγηθεί και θα εγγυ­η­θεί της προ­σπά­θειας για την επι­στροφή της στην δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας.

Τα σενάρια πάντως περί συγκυ­βέρ­νη­σης είτε με τη ΝΔ είτε με την κίνηση Τσίπρα, όποια μορφή πάρει, φου­ντώ­νουν και ανα­λό­γως την πλευρά δίνεται και μια δια­φο­ρε­τική ερμη­νεία.

Περιέρ­γως, ενώ δημο­σκο­πικά ο κ. Μητσο­τά­κης απέχει από τον στόχο της αυτο­δυ­να­μίας όσο και το ΠΑΣΟΚ από την πρώτη θέση, ούτε ο ίδιος λέει ούτε κανείς τον ρωτά με ποιους θα κυβερ­νή­σει. Στον αντί­ποδα η ερώτηση τίθεται συνεχώς στο ΠΑΣΟΚ, ενώ έχει απα­ντή­σει. Επα­να­λαμ­βάνω λοιπόν την θέση μας ότι η εντολή με πρώτο κόμμα ΠΑΣΟΚ είναι εντολή να οδη­γή­σουμε τη χώρα σε μια προ­ο­δευ­τική πορεία με την ΝΔ στην αντι­πο­λί­τευση. Αν ο εκλο­γι­κός μας στόχος δεν επι­τευ­χθεί ο κ. Μητσο­τά­κης θα συνε­χί­σει να κυβερνά με όποια κόμματα επι­θυ­μούν τέτοια σύμπλευση. Για το ΠΑΣΟΚ, σε οποια­δή­ποτε εκδοχή εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος, δεν υπάρχει σενάριο συγκυ­βέρ­νη­σης με τη ΝΔ. Τελεία και παύλα! Αυτό είναι όρος και προ­ϋ­πό­θεση για την πολι­τική αλλαγή που ζητά η συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των πολιτών.

Ακρί­βεια, σοβαρά προ­βλή­ματα καθη­με­ρι­νό­τη­τας, ο πολίτης στε­νά­ζει κύριε Παρα­στα­τίδη. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να τα «σηκώσει» αυτά;

Μα το ΠΑΣΟΚ το κάνει ήδη, με τεκ­μη­ριω­μένη κριτική και επε­ξερ­γα­σμέ­νες προ­τά­σεις για όλα τα θέματα που κάνουν δύσκολη την καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών. Αυτό είναι κάτι που το ανα­γνω­ρί­ζουν όλοι ακόμα και όσοι εξα­κο­λου­θούν να έχουν πολι­τι­κές επι­φυ­λά­ξεις ή δυσπι­στία απέ­να­ντί μας, ακόμα και οι πολι­τι­κοί μας αντί­πα­λοι. Αυτό που χρειά­ζε­ται είναι να αντι­τά­ξουμε ξανά την συλ­λο­γική, κινη­μα­τική μας δράση για να μιλή­σουμε με ζεστα­σιά και ανθρω­πιά σε έναν κόσμο που νιώθει απο­γο­ή­τευση και θυμό για όσα τον πλη­γώ­νουν και τον προ­σβάλ­λουν.

Είναι δική μας η ευθύνη, σε συν­θή­κες ενός ασύμ­με­τρου επι­κοι­νω­νια­κού πολέμου, να ανα­δεί­ξουμε ότι οι προ­γραμ­μα­τι­κές μας θέσεις, υπη­ρε­τούν ένα πολι­τικό σχέδιο υπέρ­βα­σης και ανα­τρο­πής του σημε­ρι­νού πολι­τι­κού αδιε­ξό­δου και όχι απλά την επί­τευξη ενός καλύ­τε­ρου πολι­τι­κού μέσου όρου. Ότι το ΠΑΣΟΚ έχει όχι μόνο το σχέδιο αλλά και την ισχυρή θέληση και δύναμη να δράσει ως κατα­λύ­της ριζικών αλλαγών.

Για βιώσιμη ανά­πτυξη, δίκαιη φορο­λο­γία, ισχυρές πολι­τι­κές ανα­δια­νο­μής και απο­τε­λε­σμα­τικό κοι­νω­νικό κράτος.

Με το βλέμμα μας σταθερά στραμ­μένο σε ένα καλύ­τερο αύριο για τη χώρα και τους ανθρώ­πους της. Με δια­φά­νεια, δικαιο­σύνη, λογο­δο­σία και σεβασμό στους πολίτες. Αυτό το στοί­χημα καλού­μα­στε να κερ­δί­σουμε και είναι ευθύνη όλων μας να το κάνουμε.

Σε ό,τι αφορά στο σκάν­δαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ποια θεω­ρείτε ως την πλέον κατάλ­ληλη εξέλιξη;

Το σκάν­δαλο στον ΟΠΕΚΕ απο­τέ­λεσε την θρυαλ­λίδα που οδήγησε σε ένα τραγικό -υπαρξιακού χαρακτήρα- εγκλω­βι­σμό του παρα­γω­γι­κού δυνα­μι­κού της χώρας στον πρω­το­γενή τομέα. Τι βιώνει ο αγρότης που έμεινε στον τόπο του και παλεύει με νύχια και με δόντια να ζήσει με αξιο­πρέ­πεια; Μαθαί­νει ότι τις ενι­σχύ­σεις που έπρεπε να λάβει τα προη­γού­μενα χρόνια τις μοι­ρά­στη­καν οι «επι­τή­δειοι» φίλοι της κυβέρ­νη­σης με την ανοχή και την συνε­νοχή της. Βλέπει να προ­στα­τεύ­ο­νται οι υπουρ­γοί που ευθύ­νο­νται για όσα συνέ­βη­σαν και παρα­γρά­φο­νται τα αδι­κή­ματά τους ενώ οι φρα­πέ­δες, οι «τυχεροί» του τζόκερ και οι χασά­πη­δες συνε­χί­ζουν να προ­κα­λούν ανε­νό­χλη­τοι με θράσος. Δια­πι­στώ­νει ότι φέτος όλες οι πλη­ρω­μές που δικαιού­ται δεν κατα­βάλ­λο­νται και “πλη­ρώ­νει” αυτός το τίμημα για τις κλεψιές των άλλων. Νιώθει απρο­στά­τευ­τος, έρμαιο στις ορέξεις των καρτέλ, των παν­δη­μιών και των φυσικών κατα­στρο­φών. Βλέπει την εγκα­τά­λειψη της περιο­χής του με τα σχολεία, με ελλεί­ψεις εκπαι­δευ­τι­κών μεσού­σης της σχο­λι­κής χρονιάς, το ΕΣΥ υπό κατάρ­ρευση, τα ταχυ­δρο­μεία να κλεί­νουν. Αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι αντί για ένα κράτος – στή­ριγμα που έχει ανάγκη, έχει ένα κράτος – μπα­τα­χτσή. Οι άνθρω­ποι της ελλη­νι­κής υπαί­θρου δεν αντέ­χουν άλλο και η ζημιά στο παρα­γω­γικό και ανα­πτυ­ξιακό πεδίο μπορεί να κατα­στεί ανε­πα­νόρ­θωτη. Χρειά­ζε­ται άμεσα μια σειρά μέτρων ουσια­στι­κής ανα­κού­φι­σης για τον αγρο­τικό κόσμο και παράλ­ληλα η επε­ξερ­γα­σία ενός σοβαρού σχεδίου υπέρ­βα­σης του σημε­ρι­νού αδιε­ξό­δου και ανα­συ­γκρό­τη­σης του πρω­το­γενή τομέα στη χώρα ως προ­τε­ραιό­τητα για την επόμενη μέρα της χώρας. Τίποτα όμως από αυτά δεν μπορεί να γίνει με (από) την σημε­ρινή κυβέρ­νηση.

Στον τομέα της Παι­δείας, ποιο είναι τα πιο σοβαρό πρό­βλημα που δια­πι­στώ­νετε;

Είναι πολλά και σοβαρά τα προ­βλή­ματα που οφεί­λο­νται στην έλλειψη σοβαρού σχε­δια­σμού και τη διοι­κη­τική και δια­χει­ρι­στική ανε­πάρ­κεια της κυβέρ­νη­σης και στον χώρο της Παι­δείας. Όμως όλα αυτά είναι τα συμ­πτώ­ματα και οι επι­πτώ­σεις της κεντρι­κής πολι­τι­κής επι­λο­γής της ΝΔ για τη δημιουρ­γία και στήριξη “καθε­το­ποι­η­μέ­νων” ιδιω­τι­κών δια­δρο­μών εκπαί­δευ­σης: από το νηπια­γω­γείο έως την τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση. Τα τελευ­ταία χρόνια συντε­λέ­στηκε μια έκρηξη εγγρα­φών, τζίρου και κέρδους στα ιδιω­τικά σχολεία σε όλες τις βαθ­μί­δες, που οδήγησε σε σειρά επι­θε­τι­κών εξα­γο­ρών από ξένα επεν­δυ­τικά funds, τα κολ­λέ­για μεταμ­φιέ­στη­καν σε πανε­πι­στή­μια.

Η εξέλιξη αυτή δια­μορ­φώ­νει μια παράλ­ληλη, κλειστή εκπαι­δευ­τική πραγ­μα­τι­κό­τητα, στην οποία η πρό­σβαση δεν καθο­ρί­ζε­ται από τις αρχές της ισο­νο­μίας και της κοι­νω­νι­κής κινη­τι­κό­τη­τας, αλλά από την οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα της κάθε οικο­γέ­νειας.

Η εκπαί­δευση μετα­τρέ­πε­ται έτσι, στα­διακά, από δημόσιο δικαί­ωμα σε ιδιω­τικό προϊόν που οδηγεί στη δημιουρ­γία διπλού εκπαι­δευ­τι­κού συστή­μα­τος: ενός υπο­βαθ­μι­σμέ­νου δημό­σιου για τους πολλούς και ενός ιδιω­τι­κού για τους λίγους. Σε αυτό το περι­βάλ­λον είναι νομο­τε­λειακό η έκταση και η ένταση των προ­βλη­μά­των να δημιουρ­γούν ένα δυστο­πικό περι­βάλ­λον στην Παιδεία, το οποίο οδηγεί σε ανα­στά­τωση, αγωνία και ανα­σφά­λεια ολό­κληρη την εκπαι­δευ­τική κοι­νό­τητα. Μαθητές, εκπαι­δευ­τι­κούς και γονείς.

Η αντι­πρό­ταση ποια είναι;

Το κεντρικό μας μήνυμα είναι ότι πρέπει να επα­νέλ­θει ο δημό­σιος χαρα­κτή­ρας της εκπαί­δευ­σης στο επί­κε­ντρο και η Ελλη­νική Πολι­τεία να σχε­διά­σει ορα­μα­τικά μια συνο­λική μεταρ­ρύθ­μιση, μέσω ενός αξιό­πι­στου Εθνικού Δια­λό­γου με στόχο την ευρύ­τερη δυνατή πολι­τική και κοι­νω­νική συμ­φω­νία.

Στόχος είναι να δια­σφα­λί­σουμε ότι κάθε παιδί θα έχει ίσες, ποιο­τι­κές ευκαι­ρίες μάθησης – ανε­ξάρ­τητα από το εισό­δημα ή τον τόπο δια­μο­νής του, με βασικά χαρα­κτη­ρι­στικά:

Την άρση των εκπαι­δευ­τι­κών ανι­σο­τή­των που διευ­ρύ­νο­νται τα τελευ­ταία χρόνια σε βάρος των ασθε­νέ­στε­ρων οικο­νο­μικά και κοι­νω­νικά μαθητών.

Την ανά­δειξη του παι­δα­γω­γι­κού και μορ­φω­τι­κού ρόλου του σχο­λείου, με τη παράλ­ληλη ανά­σχεση της μετά­πτω­σής του σε ένα γρα­φειο­κρα­τικό διοι­κη­τικό μηχα­νι­σμό. Με γεν­ναίες μεταρ­ρυθ­μί­σεις στο σχολικό πρό­γραμμα ώστε να δια­σφα­λι­στεί ότι όλοι οι μαθητές απο­κτούν κατάλ­λη­λες γνώσεις και δεξιό­τη­τες.

Η ριζική αλλαγή του δημό­σιου σχο­λείου οφείλει να έχει ως κορω­νίδα την ανα­βάθ­μιση του λυκείου που σήμερα λει­τουρ­γεί απλά ως προ­θά­λα­μος των πανελ­λη­νίων εξε­τά­σεων εισα­γω­γής στα ΑΕΙ και την θέσπιση του Εθνικού Απο­λυ­τη­ρίου ως βασικό παρά­γο­ντα στο νέο σύστημα πρό­σβα­σης στην τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση.

Τη μείωση του ψηφια­κού χάσμα­τος που παρα­μέ­νει βασικός παρά­γο­ντας ανι­σό­τη­τας και διευ­ρύ­νε­ται με την ανά­πτυξη και την ένταξη της τεχνη­τής νοη­μο­σύ­νης στην εκπαι­δευ­τική δια­δι­κα­σία.

Σύγ­χρονη, δυνα­μική και εξω­στρεφή τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση και έρευνα με προ­με­τω­πίδα το ισχυρό δημόσιο πανε­πι­στή­μιο, με δυνα­τό­τητα συνύ­παρ­ξης με κρατικά αλλά αυστηρά μη κερ­δο­σκο­πι­κού χαρα­κτήρα ιδρύ­ματα, στο πλαίσιο ενός νέου ενιαίου ακα­δη­μαϊ­κού χάρτη με έμφαση στην ελλη­νική περι­φέ­ρεια.

Τον «πράσινο μετα­σχη­μα­τι­σμό» όλων των εκπαι­δευ­τι­κών κτηρίων που θα δημιουρ­γεί το κατάλ­ληλο εκπαι­δευ­τικό περι­βάλ­λον και θα συμ­βάλ­λει στην δια­μόρ­φωση περι­βαλ­λο­ντι­κής και οικο­λο­γι­κής συνεί­δη­σης.

Κάθε προ­ο­δευ­τική εκπαι­δευ­τική μεταρ­ρύθ­μιση όμως δεν μπορεί να επι­τύ­χει χωρίς την αξιο­ποί­ηση, την ηθική και οικο­νο­μική στήριξη των εκπαι­δευ­τι­κών. Με μισθο­λο­γική ανα­βάθ­μιση, διαρκή επι­μόρ­φωση, ενθάρ­ρυνση για την από­κτηση γνώσεων και δεξιο­τή­των απα­ραί­τη­των στη σύνθετη παι­δα­γω­γική και κοι­νω­νική τους απο­στολή και αξιό­πι­στη αξιο­λό­γηση του εκπαι­δευ­τι­κού έργου με σύγ­χρονο και αντι­κει­με­νικό τρόπο.

Με τα σχολεία στις ακρι­τι­κές και δυσπρό­σι­τες περιο­χές όπως είναι τα Δωδε­κά­νησα, όπως και η περιοχή που εκπρο­σω­πείτε στη Βουλή και τόσες άλλες, τι γίνεται κύριε Παρα­στα­τίδη; Υπάρ­χουν πολλά προ­βλή­ματα.

Η διεύ­ρυνση των ανι­σο­τή­των στην εκπαί­δευση εντεί­νε­ται στην ελλη­νική περι­φέ­ρεια και ιδιαί­τερα στις ακρι­τι­κές και νησιω­τι­κές περιο­χές, ενώ εκεί ειδι­κό­τερα θα έπρεπε να υπάρχει ένα ειδικό σχέδιο αντι­με­τώ­πι­σής τους.

Ποια είναι η εικόνα σήμερα;

Στις περιο­χές αυτές η κατά­σταση είναι συχνά οριακή και η λει­τουρ­γία της εκπαί­δευ­σης έχει αφεθεί κυριο­λε­κτικά στο φιλό­τιμο και την αυτα­πάρ­νηση από εκπαι­δευ­τι­κούς και γονείς.

Σχολεία που ξεκι­νούν και συνε­χί­ζουν μέχρι και σήμερα με κενά ακόμη και στα βασικά μαθή­ματα.

Παιδιά που δεν βλέπουν ειδικό εκπαι­δευ­τικό για εβδο­μά­δες, ή σχολεία που δεν μπορούν να λει­τουρ­γή­σουν ολο­ή­μερα.

Παράλ­λη­λες στη­ρί­ξεις που καλύ­πτο­νται μερικώς ή καθόλου, αφή­νο­ντας παιδιά χωρίς υπο­στή­ριξη.

Εκπαι­δευ­τι­κούς που πηγαί­νουν και ξανα­φεύ­γουν γιατί το κόστος ζωής είναι υψηλό και η πολι­τεία δεν έχει προ­βλέ­ψει κίνητρα

Η εικόνα συμπλη­ρώ­νε­ται από τη συνε­χι­ζό­μενη απα­ξί­ωση των σχο­λι­κών υπο­δο­μών και την έλλειψη συντή­ρη­σης σε δεκάδες κτήρια, γεγονός που δημιουρ­γεί ακόμα και ζητή­ματα ασφά­λειας.

Για εμάς η λύση είναι ειδικά κίνητρα στε­λέ­χω­σης, έγκαι­ρες τοπο­θε­τή­σεις, πρό­σθε­τες δομές υπο­στή­ρι­ξης και 100% κάλυψη παράλ­λη­λης στή­ρι­ξης.