Στέφανος Παραστατίδης: «Το ΠΑΣΟΚ είναι η μόνη θετική επιλογή δημιουργικής ανατροπής του σημερινού αδιεξόδου»

Κύριε Πα­ρα­στα­τί­δη, θέλω να ξε­κι­νή­σου­με τη συ­νέ­ντευ­ξη από τις εξε­λί­ξεις που προ­κα­λεί η ανα­κή­ρυ­ξη από την Τουρ­κία δύο «εθνι­κών θα­λάσ­σιων πάρ­κων», το ένα στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Τι ση­μαί­νει η κί­νη­ση αυτή για τα Δω­δε­κά­νη­σα και ει­δι­κά για το Κα­στελ­λό­ρι­ζο; Δια­θέ­τει η Αθήνα σαφή στρα­τη­γι­κή;

Οι τουρ­κι­κές απο­φά­σεις, στον βαθμό που επι­χει­ρούν να προ­κα­τα­λά­βουν εκ­κρε­μείς θα­λάσ­σιες οριο­θε­τή­σεις ή να θί­ξουν τα κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τα της Ελ­λά­δας, είναι νο­μι­κά ανυ­πό­στα­τες και δεν πα­ρά­γουν απο­τε­λέ­σμα­τα εις βάρος της χώρας μας. Δεν πρέ­πει όμως να τις υπο­τι­μού­με. Εντάσ­σο­νται στη στα­θε­ρή προ­σπά­θεια της Άγκυ­ρας να αμ­φι­σβη­τή­σει τα δι­καιώ­μα­τα των ελ­λη­νι­κών νη­σιών και να δη­μιουρ­γή­σει μια δική της «κα­νο­νι­κό­τη­τα» στην πε­ριο­χή.

Το Κα­στελ­λό­ρι­ζο και όλα τα Δω­δε­κά­νη­σα δεν είναι υπο­ση­μεί­ω­ση στον χάρτη· έχουν τα δι­καιώ­μα­τα που τους ανα­γνω­ρί­ζει το Διε­θνές Δί­καιο της Θά­λασ­σας. Χρεια­ζό­μα­στε την ενερ­γη­τι­κή στάση που απου­σιά­ζει από τη στρα­τη­γι­κή της κυ­βέρ­νη­σης: άμεση κα­ταγ­γε­λία και διε­θνή ανά­δει­ξη κάθε πα­ρά­νο­μης διεκ­δί­κη­σης, με αξιο­ποί­η­ση όλων των δυ­να­το­τή­των στον ΟΗΕ, στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ, καθώς και στα­θε­ρή κα­το­χύ­ρω­ση και άσκη­ση των κυ­ριαρ­χι­κών μας δι­καιω­μά­των.

Η επι­δί­ω­ξη για διά­λο­γο πρέ­πει να απο­τε­λεί στα­θε­ρή εθνι­κή επι­λο­γή, απο­κλει­στι­κά για τα θέ­μα­τα υφα­λο­κρη­πί­δας και ΑΟΖ, αλλά με σα­φείς κόκ­κι­νες γραμ­μές και χωρίς αυ­τα­πά­τες ότι τα «ήρεμα νερά» μπο­ρούν να κα­λύ­ψουν τον τουρ­κι­κό ανα­θε­ω­ρη­τι­σμό.

Να μεί­νου­με στα νησιά μας κύριε Πα­ρα­στα­τί­δη, όπου η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα έχει επι­πλέ­ον δυ­σκο­λί­ες ακρι­βώς λόγω της γε­ω­γρα­φι­κής τους ιδιαι­τε­ρό­τη­τας. Στα Δω­δε­κά­νη­σα η στέ­γα­ση, οι ελ­λεί­ψεις σε δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες και το κό­στος με­τα­κί­νη­σης είναι εντο­νό­τε­ρα. Τι θα πε­ριε­λάμ­βα­νε ένα ει­δι­κό πλαί­σιο για τα νησιά;

Η νη­σιω­τι­κό­τη­τα δεν μπο­ρεί να πα­ρα­μέ­νει μια γε­νι­κή ανα­φο­ρά χωρίς συ­γκε­κρι­μέ­νο πε­ριε­χό­με­νο. Χρειά­ζε­ται δε­σμευ­τι­κή ρήτρα νη­σιω­τι­κό­τη­τας σε όλες τις δη­μό­σιες πο­λι­τι­κές και ιδιαί­τε­ρη πρό­βλε­ψη στον κρα­τι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό.

Στην πράξη αυτό ση­μαί­νει μό­νι­μα και γεν­ναία κί­νη­τρα για για­τρούς, εκ­παι­δευ­τι­κούς και δη­μό­σιους υπαλ­λή­λους, δη­μό­σια απο­θέ­μα­τα κα­τοι­κιών για τη στέ­γα­σή τους, αξιό­πι­στες ακτο­πλοϊ­κές και αε­ρο­πο­ρι­κές συν­δέ­σεις όλο τον χρόνο, πλήρη και έγκαι­ρη εφαρ­μο­γή του με­τα­φο­ρι­κού ισο­δύ­να­μου, τη­λεϊ­α­τρι­κή και ενι­σχυ­μέ­νη πρω­το­βάθ­μια υγεία.

Η πο­λι­τι­κή επι­λο­γή είναι ότι η ελ­λη­νι­κή Πο­λι­τεία οφεί­λει να εγ­γυά­ται ότι ο μό­νι­μος κά­τοι­κος της Σύμης, της Καρ­πά­θου ή της Κάσου έχει ισό­τι­μη πρό­σβα­ση στα βα­σι­κά δη­μό­σια αγαθά και υπο­δο­μές. Αυτή είναι μια επι­λο­γή γιατί είναι πο­λι­τι­κά, οι­κο­νο­μι­κά και κοι­νω­νι­κά δί­καιη επι­λο­γή, αλλά και εθνι­κά επι­βε­βλη­μέ­νη.

Λίγες ημέ­ρες πριν από την νέα σχο­λι­κή χρο­νιά, ποια θε­ω­ρεί­τε τη με­γα­λύ­τε­ρη αδυ­να­μία του δη­μό­σιου σχο­λεί­ου και ποια θα ήταν η πρώτη πα­ρέμ­βα­ση μιας κυ­βέρ­νη­σης ΠΑΣΟΚ;

Η με­γα­λύ­τε­ρη αδυ­να­μία είναι ότι το σχο­λείο, αντί να μειώ­νει τις ανι­σό­τη­τες, συχνά τις εντεί­νει και τις ανα­πα­ρά­γει. Άλλες δυ­να­τό­τη­τες έχει ένα παιδί σε ένα με­γά­λο αστι­κό κέ­ντρο και άλλες σε ένα μικρό νησί ή σε μια ορει­νή πε­ριο­χή· άλλες ένα παιδί που η οι­κο­γέ­νειά του μπο­ρεί να πλη­ρώ­νει φρο­ντι­στή­ρια και άλλες ένα παιδί χωρίς αυτή τη στή­ρι­ξη.

Η πρώτη μας πα­ρέμ­βα­ση θα είναι ένα συ­νε­κτι­κό, πο­λυ­ε­τές σχέ­διο για τη δη­μό­σια εκ­παί­δευ­ση, με επαρ­κή χρη­μα­το­δό­τη­ση, θε­σμι­κή συ­νέ­χεια και λο­γο­δο­σία, για ένα σύγ­χρο­νο, συ­μπε­ρι­λη­πτι­κό, ψη­φια­κό, «πρά­σι­νο», δη­μο­κρα­τι­κό σχο­λείο. Άμεση προ­τε­ραιό­τη­τα: σχο­λεία που ανοί­γουν με τους εκ­παι­δευ­τι­κούς στη θέση τους, ου­σια­στι­κή ενι­σχυ­τι­κή δι­δα­σκα­λία και πραγ­μα­τι­κή στή­ρι­ξη του εκ­παι­δευ­τι­κού. Χωρίς ισχυ­ρό εκ­παι­δευ­τι­κό δεν υπάρ­χει ισχυ­ρό σχο­λείο. Και χωρίς ισχυ­ρό δη­μό­σιο σχο­λείο δεν υπάρ­χει πραγ­μα­τι­κή ισό­τη­τα, αλλά τυ­πι­κά ίσες ευ­και­ρί­ες, αλλά χωρίς πραγ­μα­τι­κά ισό­τι­μες συν­θή­κες συμ­με­το­χής, εξέ­λι­ξης και προ­ό­δου για όλους.

Στα νησιά η στε­γα­στι­κή κρίση δυ­σκο­λεύ­ει σο­βα­ρά την το­πο­θέ­τη­ση εκ­παι­δευ­τι­κών. Τι προ­τεί­νει το ΠΑΣΟΚ για ανα­πλη­ρω­τές και νε­ο­διό­ρι­στους;

Το πρό­βλη­μα είναι οξύ και δεν λύ­νε­ται με πρό­χει­ρα και απο­σπα­σμα­τι­κά μέτρα. Ούτε βέ­βαια με εκ­κλή­σεις προς ιδιο­κτή­τες κάθε Σε­πτέμ­βριο. Χρειά­ζε­ται ει­δι­κό, μό­νι­μο πλαί­σιο για τις νη­σιω­τι­κές, ορει­νές και απο­μα­κρυ­σμέ­νες πε­ριο­χές και για όσες αντι­με­τω­πί­ζουν έντο­νη στε­γα­στι­κή πίεση: ου­σια­στι­κό στε­γα­στι­κό επί­δο­μα, αξιο­ποί­η­ση δη­μό­σιων και δη­μο­τι­κών ακι­νή­των, προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­φω­νί­ες κρά­τους, δήμων και ιδιω­τών για κα­τοι­κί­ες με εγ­γυ­η­μέ­νη μί­σθω­ση, πε­ριο­ρι­σμοί στην ανε­ξέ­λεγ­κτη εξά­πλω­ση των βρα­χυ­χρό­νιων μι­σθώ­σε­ων και πρό­σθε­τα υπη­ρε­σια­κά και οι­κο­νο­μι­κά κί­νη­τρα για τους νε­ο­διο­ρι­ζό­με­νους.

Η κα­τοι­κία του εκ­παι­δευ­τι­κού δεν είναι πα­ρο­χή πο­λυ­τε­λεί­ας. Είναι θε­με­λιώ­δες δι­καί­ω­μα για την αξιο­πρε­πή δια­βί­ω­σή του, αλλά και προ­ϋ­πό­θε­ση για να λει­τουρ­γή­σει το σχο­λείο.

Όταν σχε­δόν όλος ο μι­σθός πάει στο ενοί­κιο, η Πο­λι­τεία δεν μπο­ρεί να νί­πτει τας χεί­ρας της και να με­τα­θέ­τει την ευ­θύ­νη στον εκ­παι­δευ­τι­κό και στις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες, και μετά να απο­ρεί γιατί το εν­δια­φέ­ρον προ­σέ­λευ­σης εκ­παι­δευ­τι­κών μειώ­νε­ται και τα κενά πλη­θαί­νουν.

Το ΠΑΣΟΚ προ­τεί­νει Εθνι­κό Απο­λυ­τή­ριο. Τι θα αλ­λά­ξει στην πράξη και πώς θα απο­τρα­πεί η ενί­σχυ­ση της πα­ρα­παι­δεί­ας;

Θέ­λου­με το Λύ­κειο να πάψει να είναι τριε­τές φρο­ντι­στή­ριο και να ξα­να­γί­νει αυ­το­τε­λής μορ­φω­τι­κή βαθ­μί­δα. Το Εθνι­κό Απο­λυ­τή­ριο θα απο­τυ­πώ­νει τη συ­νο­λι­κή δια­δρο­μή του μα­θη­τή, με κοι­νές εγ­γυ­ή­σεις αξιο­πι­στί­ας και αξιο­λό­γη­ση γνώ­σε­ων, δε­ξιο­τή­των, ερευ­νη­τι­κής και δη­μιουρ­γι­κής ερ­γα­σί­ας. Για τμή­μα­τα στα οποία η ζή­τη­ση δεν υπερ­βαί­νει τις δια­θέ­σι­μες θέ­σεις, θα μπο­ρεί να εξα­σφα­λί­ζει ελεύ­θε­ρη πρό­σβα­ση.

Για τις σχο­λές υψη­λής ζή­τη­σης θα συν­δυά­ζε­ται με κε­ντρι­κά ορ­γα­νω­μέ­νες εξε­τά­σεις σε συ­γκε­κρι­μέ­να μα­θή­μα­τα, με συ­ντε­λε­στές βα­ρύ­τη­τας που θα ορί­ζουν τα πα­νε­πι­στη­μια­κά τμή­μα­τα. Η με­τά­βα­ση πρέ­πει να είναι στα­δια­κή, καλά προ­ε­τοι­μα­σμέ­νη και με ευ­ρεία συ­ναί­νε­ση.

Η πα­ρα­παι­δεία δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται απλώς με αλ­λα­γή των εξε­τά­σε­ων. Πε­ριο­ρί­ζε­ται όταν η δω­ρε­άν προ­ε­τοι­μα­σία, η ενι­σχυ­τι­κή δι­δα­σκα­λία και ο επαγ­γελ­μα­τι­κός προ­σα­να­το­λι­σμός πα­ρέ­χο­νται απο­τε­λε­σμα­τι­κά μέσα στο δη­μό­σιο σχο­λείο και η επαγ­γελ­μα­τι­κή εκ­παί­δευ­ση ανα­βαθ­μί­ζε­ται ως μια ισό­τι­μη εκ­παι­δευ­τι­κή δια­δρο­μή.

Μετά την από­φα­ση του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας για τα μη κρα­τι­κά πα­νε­πι­στή­μια ζη­τή­σα­τε ανά­λη­ψη πο­λι­τι­κών ευ­θυ­νών. Πού βρί­σκε­ται το βα­σι­κό πρό­βλη­μα;

Να ξε­κα­θα­ρί­σου­με τι έκρι­νε το Δι­κα­στή­ριο. Δεν επα­νε­ξέ­τα­σε τη συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τα του νόμου. Ακύ­ρω­σε τις άδειες τριών Νο­μι­κών Προ­σώ­πων Πα­νε­πι­στη­μια­κής Εκ­παί­δευ­σης και τις αντί­στοι­χες πι­στο­ποι­ή­σεις, επει­δή κρί­σι­μα κρι­τή­ρια και νό­μι­μες προ­ϋ­πο­θέ­σεις της αδειο­δό­τη­σης δεν τη­ρή­θη­καν. Αυτό δεν είναι μια ασή­μα­ντη δια­δι­κα­στι­κή ατέ­λεια. Απο­κα­λύ­πτει την προ­χει­ρό­τη­τα ενός θε­σμι­κού πει­ρά­μα­τος που η κυ­βέρ­νη­ση έσπευ­σε να πα­ρου­σιά­σει ως με­γά­λη με­ταρ­ρύθ­μι­ση.

Αυτό που τώρα επι­βάλ­λε­ται είναι η πλή­ρης συμ­μόρ­φω­ση στην από­φα­ση του ΣτΕ, με νέο κα­νο­νι­στι­κό πλαί­σιο, ου­σια­στι­κό επα­νέ­λεγ­χο και ανε­ξάρ­τη­τη κρίση των αρ­μό­διων ορ­γά­νων. Αυτό απο­τε­λεί και τη μόνη βιώ­σι­μη λύση για να προ­στα­τευ­θούν οι φοι­τη­τές και οι οι­κο­γέ­νειες που πλή­ρω­σαν δί­δα­κτρα και επέν­δυ­σαν σε αυτές τις σπου­δές. Οποια­δή­πο­τε πρό­χει­ρη και προ­σχη­μα­τι­κή «θε­ρα­πεία», συ­νο­δευό­με­νη μά­λι­στα από δη­μό­σιες προ­α­ναγ­γε­λί­ες της Υπουρ­γού Παι­δεί­ας για τις απο­φά­σεις των αρ­μό­διων ορ­γά­νων, πέρα από το ότι συ­νι­στά ακραία αντι­θε­σμι­κή πα­ρέμ­βα­ση, δη­μιουρ­γεί σο­βα­ρό κίν­δυ­νο νέας τα­λαι­πω­ρί­ας για τους φοι­τη­τές και τις οι­κο­γέ­νειές τους.

Σε πο­λι­τι­κό επί­πε­δο η κυ­βέρ­νη­ση οφεί­λει συ­γκε­κρι­μέ­νες εξη­γή­σεις και απα­ντή­σεις: ποιος έλεγ­ξε, ποιος πι­στο­ποί­η­σε, ποιος αδειο­δό­τη­σε και με ποια κρι­τή­ρια; Κυ­ρί­ως όμως ανα­δεί­χθη­κε η πο­λι­τι­κή ευ­θύ­νη της κυ­βέρ­νη­σης για το φιά­σκο του νόμου Πιερ­ρα­κά­κη, που αντί να φέρει το Χάρ­βαρντ και το Γέιλ, με­ταμ­φί­ε­σε κά­ποια από τα ήδη λει­τουρ­γού­ντα κολ­λέ­για σε πα­νε­πι­στή­μια με διά­τρη­τες – και με τη βούλα του ανώ­τα­του δι­κα­στη­ρί­ου πια – δια­δι­κα­σί­ες. Το ΠΑΣΟΚ υπο­στη­ρί­ζει ισχυ­ρό δη­μό­σιο πα­νε­πι­στή­μιο και μη κρα­τι­κά, πραγ­μα­τι­κά μη κερ­δο­σκο­πι­κά ιδρύ­μα­τα, μόνο με ανα­θε­ώ­ρη­ση του άρ­θρου 16 και αυ­στη­ρά ποιο­τι­κά, γε­ω­γρα­φι­κά και ακα­δη­μαϊ­κά κρι­τή­ρια.

Η ΔΕΘ, κύριε Πα­ρα­στα­τί­δη, είναι το επό­με­νο με­γά­λο πο­λι­τι­κό ορό­ση­μο. Τι πρέ­πει να ακού­σουν οι πο­λί­τες από τον Νίκο Αν­δρου­λά­κη για να δουν στο ΠΑΣΟΚ μια έτοι­μη κυ­βερ­νη­τι­κή πρό­τα­ση;

Η ΔΕΘ πρέ­πει να στα­μα­τή­σει να με­τα­τρέ­πε­ται σε μπαλ­κό­νι πα­ρο­χών από τους πο­λι­τι­κούς αρ­χη­γούς. Αυτό που πε­ρι­μέ­νουν οι πο­λί­τες δεν είναι ένας ακόμα κα­τά­λο­γος υπο­σχέ­σε­ων, ούτε μια ακόμη πε­ρι­γρα­φή των προ­βλη­μά­των. Οι πο­λί­τες γνω­ρί­ζουν τι πλη­ρώ­νουν στο σού­περ μάρ­κετ, πόσο κο­στί­ζει το ενοί­κιο και τι ση­μαί­νει να πε­ρι­μέ­νεις μήνες για μια εξέ­τα­ση στο δη­μό­σιο σύ­στη­μα υγεί­ας, βλέ­πουν το δη­μό­σιο σχο­λείο των παι­διών τους να υπο­βαθ­μί­ζε­ται. Από το ΠΑΣΟΚ θα ακού­σουν ένα δια­φο­ρε­τι­κό σχέ­διο δια­κυ­βέρ­νη­σης με σα­φείς προ­τε­ραιό­τη­τες και βή­μα­τα υλο­ποί­η­σης: κρά­τος δι­καί­ου με αξιο­κρα­τία και αξιο­πι­στία, ισχυ­ροί θε­σμοί απο­κέ­ντρω­σης, λει­τουρ­γι­κή και απο­τε­λε­σμα­τι­κή διοί­κη­ση, πα­ρα­γω­γι­κή οι­κο­νο­μία με ισχυ­ρές πο­λι­τι­κές ανα­δια­νο­μής με έμ­φα­ση σε ένα ισχυ­ρό και δί­καιο κοι­νω­νι­κό κρά­τος. Στο πλαί­σιο της ΔΕΘ πρέ­πει να επι­βε­βαιω­θεί ότι το ΠΑΣΟΚ είναι η μόνη θε­τι­κή επι­λο­γή ανα­τρο­πής του ση­με­ρι­νού πο­λι­τι­κού και κοι­νω­νι­κού αδιε­ξό­δου, επι­λο­γή δη­μιουρ­γι­κής αλ­λα­γής, με σχέ­διο και πρό­γραμ­μα για μια δια­φο­ρε­τι­κή πο­ρεία της χώρας.

Ακρί­βεια, στέ­γα­ση και ει­σό­δη­μα πιέ­ζουν τα νοι­κο­κυ­ριά. Ποιες πα­ρεμ­βά­σεις δια­φο­ρο­ποιούν το ΠΑΣΟΚ από την κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή;

Η δια­φο­ρά είναι ότι εμείς δεν αντι­με­τω­πί­ζου­με την ακρί­βεια σαν φυ­σι­κό φαι­νό­με­νο, που μας ήλθε απο­κλει­στι­κά απ’ έξω, οπότε το μόνο που μπο­ρού­με να κά­νου­με είναι να δί­νου­με κά­ποια επι­δό­μα­τα που επι­στρέ­φουν ένα μικρό μέρος όσων έχει χάσει ο πο­λί­της. Προ­τεί­νου­με ισχυ­ρούς ελέγ­χους και μια πραγ­μα­τι­κά ανε­ξάρ­τη­τη και απο­τε­λε­σμα­τι­κή Επι­τρο­πή Αντα­γω­νι­σμού απέ­να­ντι στα ολι­γο­πώ­λια, φο­ρο­λό­γη­ση των υπερ­κερ­δών, μεί­ω­ση έμ­με­σων φόρων σε βα­σι­κά αγαθά με μη­χα­νι­σμό που θα δια­σφα­λί­ζει ότι η μεί­ω­ση περνά στην τιμή, και τι­μα­ριθ­μι­κή προ­σαρ­μο­γή της φο­ρο­λο­γι­κής κλί­μα­κας ώστε οι ονο­μα­στι­κές αυ­ξή­σεις να μην εξα­νε­μί­ζο­νται από τον φόρο. Για το ει­σό­δη­μα απαι­τού­νται συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις και μι­σθοί που ακο­λου­θούν την πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα και το κό­στος ζωής. Για τη στέγη έχου­με προ­τεί­νει πολύ συ­γκε­κρι­μέ­νο πλαί­σιο για την εξι­σορ­ρό­πη­ση της αγο­ράς ακι­νή­των, με κα­νό­νες στη βρα­χυ­χρό­νια μί­σθω­ση και όρια στις υπερ­βο­λι­κές αυ­ξή­σεις ενοι­κί­ων, αλλά και ολο­κλη­ρω­μέ­νο σχέ­διο για 40.000 κοι­νω­νι­κές κα­τοι­κί­ες τα επό­με­να χρό­νια. Δεν επι­δο­τού­με απλώς τη ζή­τη­ση· αυ­ξά­νου­με την προ­σφο­ρά προ­σι­τής κα­τοι­κί­ας.

Έχετε θέσει ως στόχο την πρώτη θέση. Γιατί, όμως, πο­λί­τες που απο­μα­κρύ­νο­νται από την Νέα Δη­μο­κρα­τία δεν στρέ­φο­νται ακόμη μα­ζι­κά προς το ΠΑΣΟΚ και τι πρέ­πει να αλ­λά­ξει;

Ο στό­χος της πρώ­της θέσης δεν είναι κομ­μα­τι­κός βο­λο­ντα­ρι­σμός. Με τον ισχύ­ο­ντα εκλο­γι­κό νόμο, απο­τε­λεί όρο και προ­ϋ­πό­θε­ση για την πο­λι­τι­κή αλ­λα­γή που ζητά η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία της κοι­νω­νί­ας. Αν πρώτη πα­ρα­μεί­νει η Νέα Δη­μο­κρα­τία, θα έχει ξανά την πρω­το­βου­λία να δια­μορ­φώ­σει και την επό­με­νη κυ­βερ­νη­τι­κή λύση. Είναι δική μας η ευ­θύ­νη που ένα μέρος της κοι­νω­νί­ας πα­ρα­μέ­νει δύ­σπι­στο προς τις θέ­σεις, ακόμα και τις προ­θέ­σεις μας. Η απά­ντη­ση είναι πε­ρισ­σό­τε­ρη πα­ρου­σία στην κοι­νω­νία, με ενιαία φωνή, ατζέ­ντα με σαφή πο­λι­τι­κά προ­τάγ­μα­τα και κα­θα­ρές δε­σμεύ­σεις, με αυ­το­πε­ποί­θη­ση. Το ΠΑΣΟΚ θέλει, ξέρει και μπο­ρεί να κάνει τις υπερ­βά­σεις που απαι­τού­νται, ώστε να ανα­τρέ­ψει τους πο­λι­τι­κούς συ­σχε­τι­σμούς που σή­με­ρα ορι­σμέ­νοι πα­ρου­σιά­ζουν ως δε­δο­μέ­νους και προ­ε­ξο­φλη­μέ­νους.

Το ΠΑΣΟΚ επι­μέ­νει στην αυ­τό­νο­μη πο­ρεία. Ποια είναι η με­τε­κλο­γι­κή στρα­τη­γι­κή αν οι κάλ­πες δεν δώ­σουν αυ­το­δυ­να­μία;

Έχου­με δια­τυ­πώ­σει κα­θα­ρά τη θέση μας και μά­λι­στα τη συ­μπε­ρι­λά­βα­με ομό­φω­να στην πο­λι­τι­κή από­φα­ση του πρό­σφα­του συ­νε­δρί­ου μας. Το ΠΑΣΟΚ, ως φο­ρέ­ας εντο­λής για τον σχη­μα­τι­σμό κυ­βέρ­νη­σης, θα κι­νη­θεί θε­σμι­κά στη βάση του προ­γράμ­μα­τός του, απο­κλεί­ο­ντας τη συ­γκυ­βέρ­νη­ση με τη ΝΔ σε οποιο­δή­πο­τε σε­νά­ριο εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος και για όλα τα εν­δε­χό­με­να δια­δο­χι­κών εκλο­γι­κών ανα­με­τρή­σε­ων. Τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις σχη­μα­τι­σμού κυ­βέρ­νη­σης με πυ­λώ­να το ΠΑΣΟΚ και το πρό­γραμ­μά του θα τις δια­μορ­φώ­σει ο λαός με την ψήφο του. Αυτός θα απο­φα­σί­σει ποια κόμ­μα­τα και με τι κοι­νο­βου­λευ­τι­κή δύ­να­μη θα υπάρ­χουν στην επό­με­νη Βουλή, με τα οποία μπο­ρεί να ανα­ζη­τη­θεί προ­γραμ­μα­τι­κή σύ­γκλι­ση. Δεν σχη­μα­τί­ζο­νται κυ­βερ­νή­σεις ούτε με σε­νά­ρια, ούτε με υπο­θέ­σεις, ούτε βέ­βαια με βάση απο­τε­λέ­σμα­τα δη­μο­σκο­πή­σε­ων. Η χώρα χρειά­ζε­ται αλ­λα­γή πο­λι­τι­κής κα­τεύ­θυν­σης με στα­θε­ρό­τη­τα, όχι στα­θε­ρό­τη­τα της ίδιας πα­ρακ­μής.