Η Aριάδνη και η Μπεατρίς δημιούργησαν κεραμικά μέσα σε ατελιέ του 1492 στη Ρόδο

Μια Ελλη­νίδα και μια Γαλλίδα, εμπνεύ­στη­καν και δημιούρ­γη­σαν μονα­δι­κής τέχνης κερα­μικά, μένο­ντας για δυο μήνες στο Κατά­λυμα της Γαλλίας στη Ρόδο. Το απο­τέ­λε­σμα δια­περνά στρώ­ματα ιστο­ρίας, προ­σω­πι­κού ιδιο­συ­γκρα­σια­κού τρόπου έκφρα­σης και συνερ­γα­σίας.

Η κερα­μική, έχει επι­στρέ­ψει με έναν ανέλ­πι­στα δυνα­μικό τρόπο τα τελευ­ταία χρόνια, επα­να­φέ­ρο­ντας σε μια εποχή ψηφια­κών εκφρά­σεων και πολ­λα­πλών αντι­γρά­φων, την έννοια του χει­ρο­ποί­η­του, του γήινου, του προ­σω­πι­κού. Αυτή τη διά­σταση αντι­λαμ­βά­νε­ται αμέσως ο θεατής της έκθεσης «ΚΟΥΡΑΣΑΝΙ» στο Mon Con Studio στο Μονα­στη­ράκι, με τα έργα των Αριάδνη Στρο­φύλλα και Beatrice Guilleman που για δυο μήνες έμειναν (residency) στο Κατά­λυμα της Γαλλίας στη Ρόδο. Η Αριάδνη παρου­σιά­ζει δέκα έργα και μέρος της έρευνας της που οδήγησε σε αυτά και η Μπε­α­τρίς έξι αγάλ­ματα, μια σειρά βάζων και αντι­κει­μέ­νων και μια σύνθεση τοίχου.

«Mέσα από ανα­φο­ρές σε αντι­κεί­μενα που συνα­ντή­σαμε στο νησί, ήθελα να προ­σεγ­γίσω την μετα­βα­τική φύση της έννοιας του χρη­στι­κού κερα­μι­κού» μας λέει η Αριάδνη Στρο­φύλλα. «Την αλλαγή της προ­σέγ­γι­σης ενός αντι­κει­μέ­νου από κάτι το ανα­γκαίο, σε κάτι το δια­κο­σμη­τικό, συλ­λε­κτικό, ακόμη και ιστο­ρικά απο­σταγ­μα­τικό. Απο­τυ­πώ­νο­ντας μέρος της εμπει­ρίας μου στον πηλό, επι­χεί­ρησα να μετα­φράσω τα οπτικά ερε­θί­σματα σε απτά ώστε να αφου­γκρα­στώ τη σημασία τους και να τους δώσω μια νέα εφαρ­μογή».

Κατά τη διάρ­κεια ενός residency, είναι σημα­ντικό να αφιε­ρώ­σεις χρόνο για να απο­λαύ­σεις τον τόπο, τα τοπία και να συνα­ντή­σεις κόσμο, εξηγεί η Beatrice Guilleman. «Βυθί­στηκα στα­διακά στα αρχι­τε­κτο­νικά τοπία του νησιού και πιο συγκε­κρι­μένα στο Κατά­λυμα της Γαλλίας. Το να βρί­σκο­μαι σε ένα ατελιέ που χρο­νο­λο­γεί­ται από το 1492, στην περί­φημο οδό Ιπποτών, είχε άμεση επί­δραση στη δουλειά μου. Όλη την ημέρα, ακού­γο­ντας τους του­ρι­στι­κούς ξενα­γούς να αφη­γού­νται τις ιππο­τι­κές ιστο­ρίες αυτής της πόλης με έκανε να θέλω να γίνω κι εγώ με τη σειρά μου μια σύγ­χρονη ιππότης του τάγ­μα­τος. Η συνά­ντηση με την Αριάδνη, που κι εκείνη τη βλέπω σαν ιππότη, μου έδωσε διάθεση να διηγηθώ την ιστορία μας.  Η παρου­σία τερα­τό­μορ­φων υδρορ­ροών στο κάστρο των ιπποτών με συνό­δευσε καθʼ όλη αυτή την περίοδο. Έτσι ήταν φυσιο­λο­γικό αυτά τα μικρά πλά­σματα να απο­τε­λέ­σουν τους κυρίως χαρα­κτή­ρες της αφή­γη­σής μου».

Μια από τις προ­κλή­σεις, τα αινίγ­ματα που αν τα ξεκλει­δώ­σεις ανοί­γε­ται ένα νέο πεδίο δημιουρ­γίας μπροστά σου, είναι πώς θα συν­δυά­σεις αυτό που είσαι ως καλ­λι­τέ­χνης με τον χώρο που σε φιλο­ξε­νεί και την ιστορία του. «Μέσα από τη γνω­ρι­μία μας με τον υπέροχο γλύπτη και κερα­μί­στα Κώστα Νεο­φύ­του, είχαμε τη μονα­δική ευκαι­ρία να μυη­θούμε στην πολύ­πλευρη ιστορία του νησιού και να εμβα­θύ­νουμε στην έρευνα μας παράλ­ληλα με τη δουλειά στο εργα­στή­ριο» λέει η Αριάδνη.« Ιστο­ρικά η Ρόδος απο­τε­λεί ένα σημείο συνά­ντη­σης πολλών πολι­τι­σμών, κάτι το οποίο είναι πολύ ζωντανό ακόμη και σήμερα. Η αγάπη μου για την λαο­γρα­φία πάντα λει­τουρ­γεί ως πυξίδα στην πορεία της δου­λειάς μου, και σίγουρα πολλά από τα στοι­χεία που συνά­ντησα εκεί βρήκαν τη θέση τους και μέσα στα έργα».

Η έρευνά της εστίασε στις φόρμες και τα δια­κο­σμη­τικά στοι­χεία των χρη­στι­κών αντι­κει­μέ­νων, την αρχι­τε­κτο­νική και τη γλυ­πτική από την αρχαϊκή, τη μεσαιω­νική, αλλά και τη νεότερη κλη­ρο­νο­μιά της Ρόδου. «Στοι­χεία που λει­τουρ­γούν σαν μοτίβα μέσα από τα έργα μου είναι τα λου­λού­δια, τα φίδια της μυθο­λο­γι­κής Ρόδου και λεπτο­μέ­ρειες από τις υφές του τόπου, όπως είναι το τοπικό μάρμαρο, και οι κοσμη­μέ­νες γωνιές της παλιάς πόλης».

Δημιουρ­γία της Αριά­δνης Στρο­φύλλα

Για την Μπε­α­τρίς η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση ήταν το γεγονός ότι «το να δοκι­μά­σεις την πρα­κτική σου σε ένα νέο μέρος σημαί­νει επίσης προ­σαρ­μογή στα διάφορα, δια­θέ­σιμα εργα­λεία.  Και αυτή η πεπε­ρα­σμένη χρο­νι­κό­τητα μου φάνηκε ιδιαί­τερα ενδια­φέ­ρουσα. Η κερα­μική είναι μια αργή δια­δι­κα­σία, η οποία περι­λαμ­βά­νει το πλάσιμο, το στέ­γνωμα, τις δια­φο­ρε­τικά φάσεις του ψησί­μα­τος και της υάλωσης. Εδώ σε λιγό­τερο από δύο μήνες έπρεπε να εμβα­θύ­νουμε, να σκε­φτούμε, να δημιουρ­γή­σουμε και να ολο­κλη­ρώ­σουμε αρκετά έργα, ήταν εκπλη­κτικό. Εντελώς έξω από την καθη­με­ρι­νό­τητα, τις κοι­νω­νι­κές και εργα­σια­κές υπο­χρε­ώ­σεις, μια καλ­λι­τε­χνική διαμονή χρη­σι­μεύ­σει στο να αφο­σιω­θεί κανείς στην πρα­κτική του, να βυθι­στεί μέσα της με κλειστά μάτια και να αφεθεί ολο­κλη­ρω­τικά σε αυτήν. Υπάρ­χουν ημέρες που τα πράγ­ματα πηγαί­νουν όπως τα θέλουμε και άλλες όχι, όταν όμως τα κατα­φέ­ρουμε, νιώ­θουμε πραγ­μα­τική ευτυχία!».

* MON COIN STUDIO Θησείου 7, Μονα­στη­ράκι

H έκθεση παρου­σιά­ζε­ται ως και την Παρα­σκευή 9 Δεκεμ­βρίου. Παρου­σιά­στηκε πρώτη φορά στο Κατά­λυμα της Γαλλίας στη Ρόδο, στο πλαίσιο της 4ης καλ­λι­τε­χνι­κής δια­μο­νής σύγ­χρο­νης κερα­μι­κής τέχνης 2022, που συν­διορ­γα­νώ­νει το Γαλλικό Ινστι­τούτο Ελλάδος και η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, με την υπο­στή­ριξη του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού, της Σχολής Καλών Τεχνών και της Γαλ­λι­κής Προ­ξε­νι­κής Αρχής Ρόδου.

Πηγή: iefimerida.gr