Μονιμοκρίση

Η γλώσσα μπορεί να είναι ο καθρέ­φτης τού τι συμ­βαί­νει στην κοι­νω­νία και στον ευρύ­τερο κόσμο, και φέτος έχει δημιουρ­γή­σει τη μία πρό­κληση μετά την άλλη. Παν­δη­μία, πόλεμος στην Ουκρα­νία, την ενερ­γειακή συμπί­εση και κρίση κόστους ζωής, κατα­στρο­φές από την  αλλά και την κλι­μα­τική κρίση. Με αυτό το σκε­πτικό, η λέξη «permacrisis», επι­λέ­χθηκε ως η λέξη της χρονιάς από το Collins Dictionary, ένα από τα δύο κορυ­φαία λεξικά της Μεγάλης Βρε­τα­νίας μαζί με αυτό της Οξφόρ­δης. Πρό­κει­ται για τεχνητή λέξη συν­θέ­το­ντας το permanent (=μόνιμος) με το crisis.  Στα ελλη­νικά – το δεύτερο συν­θε­τικό της είναι ελληνικό- θα μπο­ρούσε να μετα­φρα­στεί με μία λέξη ως «μονι­μο­κρίση» και σίγουρα απο­τυ­πώ­νει τις προ­σλαμ­βά­νου­σες ενός ανθρώ­που που είναι σήμερα 20 ετών στη χώρα μας. Κι ενώ εμείς οι μεγα­λύ­τε­ροι έχουμε ζήσει και καλές ημέρες, αυτό το παιδί τι έχει ζήσει (και ζει);  Μνη­μό­νια και οικο­νο­μική ανα­σφά­λεια με όλα τα συνε­πα­κό­λουθα: ανεργία, ελα­στι­κές σχέσεις εργα­σίας, χαμηλές αμοιβές. Παν­δη­μία και εγκλει­σμό στο σπίτι. Πόλεμο στη γει­το­νιά μας, στην Ουκρα­νία. Κλι­μα­τι­κές κατα­στρο­φές. Πλη­θω­ρι­σμό και πανά­κριβα τρόφιμα, καύσιμα, ηλε­κτρική ενέρ­γεια. Μονι­μο­κρίση με λίγα λόγια, που εκτός των άλλων σημαί­νει και εμπόδιο για όνειρα και δημιουρ­γία…