«Η Φώφη Γεννηματά ήταν μια γυναίκα που άφησε πίσω της πολιτική και ανθρώπινη παρακαταθήκη»

Η Φώφη Γεν­νη­ματά ήταν μια γυναίκα που άφησε πίσω της πολι­τική και ανθρώ­πινη παρα­κα­τα­θήκη. Όραμά της ήταν η δημο­κρα­τική παρά­ταξη να γίνει και πάλι πρω­τα­γω­νι­στής, χωρίς λαϊ­κι­σμούς και ακρό­τη­τες. Ο Γιώργος Παπαν­δρέου ήταν πρω­θυ­πουρ­γός σε μια εξαι­ρε­τικά κρίσιμη περίοδο για τη χώρα μας. Η συμ­με­τοχή του θα επη­ρε­ά­σει γενι­κό­τερα το πολι­τικό σύστημα. Ο πλου­ρα­λι­σμός, η συμ­με­τοχή και η δημο­κρα­τία είναι αλλη­λέν­δετα. Ο στόχος της παρού­σας εσω­κομ­μα­τι­κής δια­δι­κα­σίας είναι ξεκά­θαρα η ανά­δειξη του Κινή­μα­τος Αλλαγής ως “δυνατού παίκτη”.

Η Γυναι­κο­κτο­νία είναι η πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας. Το ό,τι από την αρχή του 2021 έχουμε στην Ελλάδα 13 κατα­γε­γραμ­μέ­νες γυναι­κο­κτο­νίες θα πρέπει να μας θορυ­βή­σει αλλά και να μας ωθήσει σε άμεση δράση. Η ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία παρα­μέ­νει “μεγάλη πληγή” στην Ευρώπη.

Συνέ­ντευξη στον Γιάννη Μπόζιο

Μια καλή πρω­το­βου­λία πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην Ισπανία, καθώς σημειω­νό­ταν μεγάλη όξυνση της βίας κατά των γυναι­κών, ανα­φέ­ρει η κ. Ζέφη Δημα­δάμα αναπλ. εκπρό­σω­πος τύπου του Κινή­μα­τος Αλλαγής, αντι­πρό­ε­δρος Γυναι­κών Ευρω­παϊ­κού Σοσια­λι­στι­κού Κόμ­μα­τος, διδά­σκουσα στο Τμήμα Διεθνών και Ευρω­παϊ­κών Σπουδών στο Πάντειο Παν/μιο, σε συνέ­ντευξή της στην «Δημο­κρα­τική».

• Η Φώφη Γεν­νη­ματά άφησε μια σημα­ντική πολι­τική παρα­κα­τα­θήκη, που ανα­γνω­ρί­στηκε από όλους. Πιστεύ­ετε ότι θα υπάρξει συνέ­χεια στο δρόμο που χάραξε;

Η Φώφη Γεν­νη­ματά ήταν μια γυναίκα που άφησε πίσω της πολι­τική και ανθρώ­πινη παρα­κα­τα­θήκη. Οφεί­λουμε να σεβα­στούμε απόλυτα τις αρχές της και το όραμά της. Εμείς, οι συνερ­γά­τες της και εγώ προ­σω­πικά που μου ανέθεσε το θεσμικό ρόλο της ανα­πλη­ρώ­τριας εκπρο­σώ­που τύπου του Κινή­μα­τος Αλλαγής δεσμεύ­ο­μαι να στηρίξω το έργο της. Όχι γιατί δεν είναι πια μαζί μας η ίδια αλλά γιατί οι αγώνες της και η αγωνία της ανα­γνω­ρί­στη­καν από όλους τους Έλληνες και τις Ελλη­νί­δες. Όραμά της ήταν η δημο­κρα­τική παρά­ταξη να γίνει και πάλι πρω­τα­γω­νι­στής, χωρίς λαϊ­κι­σμούς και ακρό­τη­τες. Ταυ­τό­χρονα, ως γυναίκα δημο­κρά­τισσα υπε­ρα­σπί­στηκε την ισότητα των φύλων και την εμπλού­τισε λαμ­βά­νο­ντας θέση ανοικτά για τις γυναι­κο­κτο­νίες και την ανάγκη νομικής ανα­γνώ­ρι­σης του όρου αλλά και υπέρ του Κινή­μα­τος Metoo, τις ίσες ευκαι­ρίες στην αγορά εργα­σίας κλπ

• Πώς, πιστεύ­ετε, θα επη­ρε­ά­σει το προ­ε­κλο­γικό σκηνικό η απόφαση του τέως πρω­θυ­πουρ­γού Γεωρ­γίου Παπαν­δρέου, να δηλώσει υπο­ψη­φιό­τητα για την προ­ε­δρία του ΚΙΝΑΛ;

Η συμ­με­τοχή στις εσω­κομ­μα­τι­κές εκλογές ενός πρώην πρω­θυ­πουρ­γού έχει βαρύ­νουσα σημασία. Ο Γιώργος Παπαν­δρέου ήταν πρω­θυ­πουρ­γός σε μια εξαι­ρε­τικά κρίσιμη περίοδο για τη χώρα μας. Η συμ­με­τοχή του θα επη­ρε­ά­σει γενι­κό­τερα το πολι­τικό σύστημα. Ωστόσο, όλοι οι υπο­ψή­φιοι αρχηγοί που έχουν μπει στη μάχη πιστεύω ότι έχουν πολλά να πουν και είμαι σίγουρη ότι θα συν­δρά­μουν με πολι­τι­κές θέσεις για μια εποι­κο­δο­μη­τική επόμενη μέρα για το Κίνημα Αλλαγής και τη χώρα.

• Μετά και την από­συρση Κεγκέ­ρο­γλου παρα­μέ­νουν έξι υπο­ψή­φιοι στην κούρσα για τη διεκ­δί­κηση της προ­ε­δρίας. Πώς κρίνετε αυτό τον πλου­ρα­λι­σμό; μπορεί να επη­ρε­ά­σει την ενότητα του κόμ­μα­τος;

Ο πλου­ρα­λι­σμός, η συμ­με­τοχή και η δημο­κρα­τία είναι αλλη­λέν­δετα. Η παρά­ταξη θα βγει κερ­δι­σμένη από τη δια­δι­κα­σία των εσω­κομ­μα­τι­κών εκλογών. Καθένας από τους υπο­ψη­φί­ους είναι συνει­δη­το­ποι­η­μέ­νος και θα δια­φυ­λά­ξει την ενότητα και την προ­ο­πτική μας σαν κόρη οφθαλ­μού. Με στε­να­χω­ρεί η μη συμ­με­τοχή γυναί­κας στην δια­δι­κα­σία των εσω­κομ­μα­τι­κών εκλογών, λείπει η γυναι­κεία οπτική, κάτι που και η Φώφη Γεν­νη­ματά επι­δί­ωκε…

• Μετε­κλο­γικά πιστεύ­ετε ότι μπορεί να υπάρξει στην ατζέντα του ΚΙΝΑΛ η επιλογή της συνερ­γα­σίας με κάποιο από τα άλλα κόμματα της πολι­τι­κής σκηνής;

Ο στόχος της παρού­σας εσω­κομ­μα­τι­κής δια­δι­κα­σίας είναι ξεκά­θαρα η ανά­δειξη του Κινή­μα­τος Αλλαγής ως “δυνατού παίκτη”. Καμιά άλλη στό­χευση δεν μας ενδια­φέ­ρει και δεν πρέπει να μας αφορά τούτη την ώρα. Η αλλαγή των πολι­τι­κών συσχε­τι­σμών με την ενδυ­νά­μωσή μας θα φέρει εξε­λί­ξεις που θα ανα­τρέ­ψουν όλα όσα ξέραμε και η συζή­τηση για συνερ­γα­σίες θα έχει να κάνει με άλλες προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

• Σε ένα δια­φο­ρε­τικό αλλά πολύ επί­καιρο και σημα­ντικό θέμα. Ο όρος “γυναι­κο­κτο­νία” τείνει να καθιε­ρω­θεί στην καθη­με­ρι­νό­τητά μας. Το τελευ­ταίο διά­στημα, ακούμε συνεχώς για βίαια εγκλή­ματα, τα θύματα των οποίων είναι γυναί­κες. κατά τη γνώμη σας πού οφεί­λε­ται η έξαρση αυτού του φαι­νο­μέ­νου;

Η Γυναι­κο­κτο­νία είναι η πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας. Ο όρος γυναι­κο­κτο­νία ούτε αναιρεί, ούτε αντι­τί­θε­ται στον όρο ανθρω­πο­κτο­νία, αλλά επι­διώ­κει την ανα­γνώ­ριση και την τιμωρία της βίας που ανα­πα­ρά­γε­ται απο­κλει­στικά από τα έμφυλα στε­ρε­ό­τυπα και τις προ­κα­τα­λή­ψεις. Το ό,τι από την αρχή του 2021 έχουμε στην Ελλάδα 13 κατα­γε­γραμ­μέ­νες γυναι­κο­κτο­νίες θα πρέπει να μας θορυ­βή­σει αλλά και να μας ωθήσει σε άμεση δράση. Κρίσιμο και απα­ραί­τητο βήμα η νομική ανα­γνώ­ριση του όρου γυναι­κο­κτο­νία καθώς και η διεύ­ρυνση/εφαρ­μογή όλων των παρα­μέ­τρων της Σύμ­βα­σης του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και την Κατα­πο­λέ­μηση της Βίας κατά των γυναι­κών και της Ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής Βίας (Ν. 4531/2018) που προ­ϋ­πο­θέ­τει τη συσχέ­τιση με τη γυναι­κο­κτο­νία.

• Σε επίπεδο ΕΕ έχουν παρθεί μέτρα για την αντι­με­τώ­πιση της έμφυλης βίας; Υπάρ­χουν κάποια “καλά παρα­δείγ­ματα”;

Η ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία παρα­μέ­νει “μεγάλη πληγή” στην Ευρώπη. Ακόμη και το 2020 1 στους 4 πολίτες έχει συγγενή ή φίλο που έχει πέσει θύμα ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας ενώ με στοι­χεία της ΕΕ, περισ­σό­τε­ρες από 1 στις 5 γυναί­κες έχουν υποστεί σωμα­τική ή/και σεξουα­λική βία από νυν σύντροφο ή πρώην σύντροφό τους.

Μια καλή πρω­το­βου­λία πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην Ισπανία, καθώς σημειω­νό­ταν μεγάλη όξυνση της βίας κατά των γυναι­κών. Στην Ισπανία το έτος 2019 κατε­γράφη η χιλιο­στή δολο­φο­νία γυναί­κας από τότε που ξεκί­νη­σαν να κατα­γρά­φο­νται οι γυναι­κο­κτο­νίες στη χώρα δηλαδή από το 2003. Έτσι, η Ισπανία ανέ­πτυξε ένα σύστημα δικα­στη­ρίων που προ­ο­ρί­ζο­νται απο­κλει­στικά για υπο­θέ­σεις σεξουα­λι­κής και σωμα­τι­κής βίας κατά των γυναι­κών, ενώ όλοι οι επαγ­γελ­μα­τίες, είτε γιατροί, είτε αστυ­νο­μι­κοί, είτε δικα­στι­κοί είναι εκπαι­δευ­μέ­νοι στην αντι­με­τώ­πιση της ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας. Η αστυ­νο­μία υπο­χρε­ού­ται από το νόμο να υπο­βά­λει καταγ­γε­λία βίας κατά των γυναι­κών στους δικα­στές εντός 72 ωρών.