Νικολέττα Κασέρη: Η πρώτη γυναίκα στην Ελλάδα με εξειδίκευση στην Ανθρώπινη Εμβιομηχανική

Πότε ξε­κί­νη­σες να ασχο­λεί­σαι με τον αθλη­τι­σμό;

Γεν­νή­θη­κα και με­γά­λω­σα στη Ρόδο και από μικρή ηλι­κία είχα «κλίση» στον αθλη­τι­σμό. Εκτός από τις ατέ­λειω­τες ώρες πο­δο­σφαί­ρου στο προ­αύ­λιο του σχο­λεί­ου και στη γει­το­νιά, ασχο­λή­θη­κα με διά­φο­ρα αθλή­μα­τα στην παι­δι­κή ηλι­κία, όπως κο­λύμ­βη­ση στις ακα­δη­μί­ες του ΝΟΡ, στίβο στις ακα­δη­μί­ες του στα­δί­ου Δια­γό­ρας και μπά­σκετ στην ομάδα των κο­ρα­σί­δων, επί­σης στον Δια­γό­ρα. Το 2004 ξε­κί­νη­σα Τζού­ντο στον Γ.Σ ΑΘΛΗ­ΤΗΣ και φοί­τη­σα στο Αθλη­τι­κό γυ­μνά­σιο και λύ­κειο του Βε­νε­το­κλεί­ου. Από το 2004 έως το 2010 ήμουν 1η στα Παν-Δω­δε­κα­νη­σια­κά Πρω­τα­θλή­μα­τα, είχα 1ηθέση στα Πα­νελ­λή­νια Πρω­τα­θλή­μα­τα 48kg νέων γυ­ναι­κών το 2004 και το 2009, 2η θέση στα Πα­νελ­λή­νια Πρω­τα­θλή­μα­τα 2005, 2006 και 2008 και 5η θέση στο Βαλ­κα­νι­κό Πρω­τά­θλη­μα νέων γυ­ναι­κών του 2009. Επί­σης, ήμουν μέλος της εθνι­κής ομά­δας τζού­ντο νέων γυ­ναι­κών. Το 2010 πέ­ρα­σα με πα­νελ­λή­νιες εξε­τά­σεις στην Σχολή Επι­στή­μης Φυ­σι­κής Αγω­γής και Αθλη­τι­σμού του Αρι­στο­τε­λεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης και το 2013 συμ­με­τεί­χα με υπο­τρο­φία στο πρό­γραμ­μα ERASMUS όπου φοί­τη­σα για 6 μήνες στο Universitè de Lille II στη Λιλ της Γαλ­λί­ας. Το 2014 απο­φοί­τη­σα με ει­δι­κό­τη­τα Υπαί­θριες Δρα­στη­ριό­τη­τες και Αθλη­τι­κός Του­ρι­σμός.

Προ­φα­νώς σε αυτό έπαι­ξε ρόλο και το γε­γο­νός ότι με­γά­λω­σες στη Ρόδο.

Ναι, βέ­βαια. Η ανα­τρο­φή στη Ρόδο και η ανα­πό­φευ­κτη επαφή μου με τον του­ρι­σμό σί­γου­ρα με επη­ρέ­α­σαν στην επι­λο­γή της συ­γκε­κρι­μέ­νης ει­δι­κό­τη­τας και έκτο­τε ασχο­λή­θη­κα επαγ­γελ­μα­τι­κά με τον αθλη­τι­κό του­ρι­σμό σε πο­λυ­τε­λή ξε­νο­δο­χεία στην Χαλ­κι­δι­κή, στην Μα­γιόρ­κα και στην Μι­νόρ­κα της Ισπα­νί­ας. Να προ­σθέ­σω επί­σης ότι μιλάω 3 γλώσ­σες Αγ­γλι­κά, Γαλ­λι­κά και Ισπα­νι­κά. Με την επι­στρο­φή μου στην Ελ­λά­δα ανέ­λα­βα ως υπεύ­θυ­νη το τμήμα σε ξε­νο­δο­χείο στη Ζά­κυν­θο. Το 2019 με­τα­κό­μι­σα στην Αθήνα και συ­νερ­γά­στη­κα για 3 χρό­νια με γνω­στή αλυ­σί­δα γυ­μνα­στη­ρί­ων. Την ίδια χρο­νιά ξε­κί­νη­σα την εξει­δί­κευ­σή μου στην μέ­θο­δο FunctionalPatterns που στη­ρί­ζε­ται στην εμ­βιο­μη­χα­νι­κή της κί­νη­σης. Από το 2019 μέχρι σή­με­ρα έχω πα­ρα­κο­λου­θή­σει τα σε­μι­νά­ρια της με­θό­δου FunctionalPatterns στο Ελ­σίν­κι και την Μα­δρί­τη και σή­με­ρα είμαι η πρώτη γυ­ναί­κα στην Ελ­λά­δα με εξει­δί­κευ­ση στην συ­γκε­κρι­μέ­νη μέ­θο­δο.

Αυτό πώς προ­έ­κυ­ψε;

Ο τραυ­μα­τι­σμός έγινε η αφορ­μή για την εξει­δί­κευ­σή μου στην αντι­με­τώ­πι­ση μυο­σκε­λε­τι­κών προ­βλη­μά­των και του σω­μα­τι­κού πόνου. Κα­τα­λα­βαί­νω τι ση­μαί­νει να πονάς, έπει­τα από τον σο­βα­ρό τραυ­μα­τι­σμό που είχα στο αρι­στε­ρό γό­να­το, σε τουρ­νουά τζού­ντο το 2011 στη Θεσ­σα­λο­νί­κη. Θυ­μά­μαι ακόμα εκεί­νο το πρω­ι­νό, μία μέρα μετά το τουρ­νουά. Ξύ­πνη­σα και συ­νει­δη­το­ποί­η­σα ότι δεν μπορώ να περ­πα­τή­σω! Έπει­τα ξε­κί­νη­σε μία σειρά επι­σκέ­ψε­ων με για­τρούς – γνώ­μες, πα­τε­ρί­τσες, μα­γνη­τι­κές… ήταν ιδιαί­τε­ρα δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δος για μένα τότε καθώς ήμουν στο πρώτο έτος της σχο­λής οπότε δεν μπο­ρού­σα να πα­ρα­κο­λου­θή­σω αθλή­μα­τα και το φοι­τη­τι­κό μου σπίτι ήταν στον 3ο όροφο, χωρίς ασαν­σέρ! (γέλια). Τε­λι­κά, ήρθε το χει­ρουρ­γείο! Ευ­τυ­χώς είχα τη στή­ρι­ξη από τα αδέρ­φια μου και ιδιαί­τε­ρα από τους γο­νείς μου που ήρθαν στη Θεσ­σα­λο­νί­κη και με βο­ή­θη­σαν πριν και μετά την επέμ­βα­ση και θέλω να τους ευ­χα­ρι­στή­σω δη­μό­σια για την στή­ρι­ξη τους εκεί­νη τη δύ­σκο­λη στιγ­μή για μένα. Μετά το χει­ρουρ­γείο στο αρι­στε­ρό γό­να­το και για 8 ολό­κλη­ρα χρό­νια πο­νού­σα σε οποια­δή­πο­τε κα­θη­με­ρι­νή δρα­στη­ριό­τη­τα, ει­δι­κά σε ανε­βο­κα­τέ­βα­σμα σκα­λιών και περ­πά­τη­μα! Δεν συ­ζη­τά­με καν για αθλη­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα! Ήμουν πολύ τυ­χε­ρή που βρι­σκό­μουν στον χώρο του αθλη­τι­σμού και της άσκη­σης και βρήκα τη μέ­θο­δο FunctionalPatterns μέσω της οποί­ας έμαθα να κι­νού­μαι και να ζω χωρίς πόνο. Σή­με­ρα κι­νού­μαι και ζω χωρίς πόνο, τρέχω και γυ­μνά­ζο­μαι τα­κτι­κά χωρίς κα­νέ­να απο­λύ­τως πρό­βλη­μα!

Και ήταν αυτή η εμπει­ρία σου που σε ώθησε να ασχο­λη­θείς με τη συ­γκε­κρι­μέ­νη μέ­θο­δο και να είσαι μά­λι­στα και η μο­να­δι­κή γυ­ναί­κα που την εφαρ­μό­ζει στην Ελ­λά­δα;

Με αφορ­μή την δική μου εμπει­ρία θέλω να βοη­θή­σω κι άλ­λους αν­θρώ­πους να πε­τύ­χουν το ίδιο στην κα­θη­με­ρι­νή τους ζωή διότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη μέ­θο­δος άσκη­σης απο­δει­κνύ­ε­ται μα­κρο­πρό­θε­σμη λύση στα σω­μα­τι­κά προ­βλή­μα­τα, ιδιαί­τε­ρα σε ό,τι αφορά στην κί­νη­ση και στον πόνο. Η μέ­θο­δος που εξει­δι­κεύ­ο­μαι ονο­μά­ζε­ται FunctionalPatterns και είναι μέ­θο­δος προ­πό­νη­σης που ιδρύ­θη­κε το 2006 από τον CEO NaudiAguilar. Αυτή τη στιγ­μή θε­ω­ρεί­ται ίσως η κο­ρυ­φαία μέ­θο­δος προ­πό­νη­σης στο χώρο του fitness και αυτό απο­δει­κνύ­ε­ται από τα εμ­φα­νή απο­τε­λέ­σμα­τα που έχουν πε­τύ­χει πι­στο­ποι­η­μέ­νοι επαγ­γελ­μα­τί­ες της συ­γκε­κρι­μέ­νης με­θό­δου, όπως και εγώ. Πρό­κει­ται για μία μέ­θο­δο που στη­ρί­ζε­ται στο εξε­λι­κτι­κό σχέ­διο της αν­θρώ­πι­νης κί­νη­σης, στο πώς δη­λα­δή το αν­θρώ­πι­νο σώμα είναι κα­τα­σκευα­σμέ­νο να κι­νεί­ται. Η εκ­γύ­μνα­ση στη­ρί­ζε­ται στην εκ­παί­δευ­ση των αθλού­με­νων να κι­νού­νται σύμ­φω­να με τα βιο­λο­γι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά της κί­νη­σής τους: Τη στάση του σώ­μα­τος, το περ­πά­τη­μα, το τρέ­ξι­μο και τις ρί­ψεις. Εφαρ­μό­ζο­ντας τα πρω­τό­κολ­λα της συ­γκε­κρι­μέ­νης προ­σέγ­γι­σης, τα οφέλη που έχει ένας αθλού­με­νος είναι:

1. Βελ­τί­ω­ση Δυ­σλει­τουρ­γι­κής Κί­νη­σης,

2. Αύ­ξη­ση Μυ­ϊ­κής Μάζας,

3. Δια­χεί­ρι­ση άγ­χους,

4. Μεί­ω­ση Σω­μα­τι­κού Λί­πους

5. Μεί­ω­ση Πι­θα­νό­τη­τας Τραυ­μα­τι­σμών,

6. Βελ­τί­ω­ση Ενέρ­γειας, Βελ­τί­ω­ση Ύπνου

Σή­με­ρα είμαι η πρώτη γυ­ναί­κα στην Ελ­λά­δα που εξει­δι­κεύ­ε­ται σε αυτή τη μέ­θο­δο και είμαι βαθιά υπε­ρή­φα­νη γι’αυτό!

Φα­ντά­ζο­μαι ότι πέρα από πε­ρι­πτώ­σεις τραυ­μα­τι­σμών, είναι και ο σύγ­χρο­νος τρό­πος ζωής που μας δη­μιουρ­γεί μυο­σκε­λε­τι­κά και άλλα προ­βλή­μα­τα.

Ο σύγ­χρο­νος τρό­πος ζωής και οι πολ­λές ώρες σε κα­θι­στι­κή θέση, καθώς και άλλοι πα­ρά­γο­ντες όπως το στρες, η δια­τρο­φή, η ελ­λι­πής έκ­θε­ση στον ήλιο και η απο­στρο­φή μας από τη φύση, έχουν οδη­γή­σει το αν­θρώ­πι­νο σώμα σε θέ­σεις και κα­τα­στά­σεις που δεν έχουν καμία σχέση με τα βιο­λο­γι­κά του χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Γνω­ρί­ζο­ντας λοι­πόν το πρό­βλη­μα «ο χρό­νιος πόνος είναι μία παν­δη­μία που κα­νείς δεν ανα­φέ­ρε­ται σε αυτή» και χρη­σι­μο­ποιώ­ντας απο­τε­λε­σμα­τι­κά την λει­τουρ­γία του αν­θρώ­πι­νου σώ­μα­τος «το οποίο είναι κα­τα­σκευα­σμέ­νο να είναι υγιές», η συ­γκε­κρι­μέ­νη μέ­θο­δος απευ­θύ­νε­ται πρω­τί­στως σε όλους τους αν­θρώ­πους που θέ­λουν να γυ­μνα­στούν χωρίς τραυ­μα­τι­σμό, ανε­ξάρ­τη­τα αν έχουν πόνο ή όχι. Επί­σης απευ­θύ­νε­ται σε αν­θρώ­πους με οποιο­δή­πο­τε σω­μα­τι­κό πόνο (στη μέση, στα γό­να­τα, ισχία στον αυ­χέ­να και τους ώμους) καθώς και σε αν­θρώ­πους με μυο­σκε­λε­τι­κά προ­βλή­μα­τα όπως κύ­φω­ση, σκο­λί­ω­ση και λόρ­δω­ση. Το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα επί­σης η μέ­θο­δος αυτή εφαρ­μό­ζε­ται και σε άτομα με νευ­ρο­λο­γι­κά προ­βλή­μα­τα όπως εγκε­φα­λι­κή πα­ρά­λυ­ση, εγκε­φα­λι­κά επει­σό­δια και νόσο Parkinson. Τον τε­λευ­ταίο μήνα μά­λι­στα, προ­σω­πι­κά έχω ανα­λά­βει έναν αθλού­με­νο που έχει συν­δυα­σμό εγκε­φα­λι­κού επει­σο­δί­ου και νόσο Parkinson και ήδη έχει δια­φο­ρές στον τρόπο που περ­πα­τά­ει. Έχου­με ακόμα πολύ δρόμο για εμ­φα­νή απο­τε­λέ­σμα­τα αλλά είναι πολύ ελ­πι­δο­φό­ρο να βλέ­πεις αλ­λα­γές από ένα σώμα που έχει τόσα να αντι­με­τω­πί­σει.

Γιατί δια­φέ­ρει όμως η συ­γκε­κρι­μέ­νη προ­σέγ­γι­ση και έχει, όπως μας λες, εμ­φα­νή απο­τε­λέ­σμα­τα;

Σύμ­φω­να με την εμ­βιο­μη­χα­νι­κή, τον κλάδο της επι­στή­μης που με­λε­τά την επί­δρα­ση των εσω­τε­ρι­κών και εξω­τε­ρι­κών δυ­νά­με­ων στο αν­θρώ­πι­νο σώμα η οποία ανα­φέ­ρε­ται στον πόνο που προ­κα­λεί­ται ως άμεσο απο­τέ­λε­σμα του τρό­που με τον οποίο το σώμα (βιο), κι­νεί­ται (μη­χα­νι­κή), ανα­λύ­ου­με την στάση του σώ­μα­τος του αν­θρώ­που και τον τρόπο που περ­πα­τά­ει. Οι ανα­λύ­σεις αυτές μας δεί­χνουν ολι­στι­κά την κα­τά­στα­ση του σώ­μα­τος και έτσι μπο­ρού­με να αντι­με­τω­πί­σου­με το αν­θρώ­πι­νο σώμα ως ένα σύ­στη­μα. Γιατί είναι ένα σύ­στη­μα!

Τι ση­μαί­νει είναι «ένα σύ­στη­μα»;

Μέσα στο αν­θρώ­πι­νο σώμα υπάρ­χει ένα σύ­στη­μα που ονο­μά­ζε­ται πε­ρι­το­νια­κό ή ινώ­δες σύ­στη­μα ή fascia. Φα­ντα­στεί­τε το σαν μια μεμ­βρά­νη που δια­περ­νά ολό­κλη­ρο το σώμα σχη­μα­τί­ζο­ντας γραμ­μές οι οποί­ες συν­δέ­ο­νται με­τα­ξύ τους. Μά­λι­στα ολό­κλη­ρο το σύ­στη­μα αυτό συν­δέ­ε­ται και αλ­λη­λε­πι­δρά με τον νευ­ρι­κό και το κυ­κλο­φο­ρι­κό σύ­στη­μα του αν­θρώ­πι­νου σώ­μα­τος. Χρη­σι­μο­ποιώ­ντας και γνω­ρί­ζο­ντας τις λει­τουρ­γί­ες αυτού του συ­στή­μα­τος επεμ­βαί­νου­με στα μυο­σκε­λε­τι­κά προ­βλή­μα­τα και αντι­με­τω­πί­ζου­με τον αν­θρώ­πι­νο πόνο. Ας υπο­θέ­σου­με ότι κά­ποιος έχει πόνο στην μέση. Δεν εστιά­ζου­με στο ση­μείο εκεί­νο. Δεν πυ­ρο­δο­τεί το συ­γκε­κρι­μέ­νο ση­μείο τον πόνο, το ση­μείο αυτό απο­τε­λεί το σύμ­πτω­μα. Εστιά­ζο­ντας σε άλλα ση­μεία που συν­δέ­ο­νται με την μέση και απο­τε­λούν τις αι­τί­ες του πόνου, πε­τυ­χαί­νου­με ορατά και κυ­ρί­ως μα­κρο­πρό­θε­σμα απο­τε­λέ­σμα­τα! Συν­δέ­ο­ντας το αν­θρώ­πι­νο σώμα, αντι­με­τω­πί­ζου­με τις αι­τί­ες όχι τα συμ­πτώ­μα­τα. Και μι­λώ­ντας για μα­κρο­πρό­θε­σμα απο­τε­λέ­σμα­τα εννοώ ότι μέσα από μία σειρά συ­νε­δριών και μέσα από μία δια­δι­κα­σία αφο­σί­ω­σης, ακρί­βειας και υπευ­θυ­νό­τη­τας τόσο από τον αθλού­με­νο, όσο και από τον εξει­δι­κευ­μέ­νο επαγ­γελ­μα­τία στη Μέ­θο­δο FunctionalPatterns, το σώμα έχει την ικα­νό­τη­τα να αλ­λά­ζει τη θέση και την κί­νη­ση του στον χώρο και τε­λι­κά να ζει ένας άν­θρω­πος χωρίς πόνο για χρό­νια. Γιατί; Γιατί λύνει το πρό­βλη­μά του από την αιτία που προ­κα­λεί­ται, όχι από το σύμ­πτω­μα! Προ­σω­πι­κά σε εμένα και στους θε­ρα­πευ­μέ­νους μου δεν χρειά­ζε­ται άλλη πα­ρέμ­βα­ση εκτός από την αλ­λα­γή του μο­τί­βου κί­νη­σης (του τρό­που κί­νη­σης) που προ­κα­λεί τον πόνο! Συ­μπέ­ρα­σμα; Αν γυ­μνά­σω το σώμα μου σαν ένα σύ­στη­μα και αντι­με­τω­πί­σω το πρό­βλη­μά μου από την αιτία που το προ­κα­λεί, μπορώ να κι­νού­μαι απο­τε­λε­σμα­τι­κά! Μπορώ να ζω χωρίς πόνο.

Θε­ρα­πεύ­ε­ται δη­λα­δή ο πόνος μέσω της άσκη­σης;

Ναι, και όπως είπα πα­ρα­πά­νω, με αφορ­μή τη δική μου εμπει­ρία θέλω να βοη­θή­σω κι άλ­λους αν­θρώ­πους να έχουν υψηλή ποιό­τη­τα ζωής στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά τους διότι η απο­τε­λε­σμα­τι­κή άσκη­ση απο­δει­κνύ­ε­ται μα­κρο­πρό­θε­σμη λύση στα σω­μα­τι­κά προ­βλή­μα­τα, ιδιαί­τε­ρα σε ό,τι αφορά στην κί­νη­ση και στον πόνο. Ωστό­σο η δια­δι­κα­σία για να «φύγει» ένα σώμα από την κα­τά­στα­ση του πόνου, απαι­τεί αφο­σί­ω­ση, χρόνο, ακρί­βεια κι­νή­σε­ων και πρά­ξε­ων και υπευ­θυ­νό­τη­τα, τόσο απ’ τον αθλού­με­νο όσο και από τον επαγ­γελ­μα­τία στη μέ­θο­δο FunctionalPatterns. Επει­δή ακρι­βώς η δια­δι­κα­σία αυτή απαι­τεί σκλη­ρή δου­λειά, είναι και μία «δύ­σκο­λη» με­τά­βα­ση από την υπάρ­χου­σα κα­τά­στα­ση, στην επι­θυ­μη­τή κα­τά­στα­ση. Επί­σης, είναι πολύ ση­μα­ντι­κό και ελ­πι­δο­φό­ρο να γνω­ρί­ζουν οι ανα­γνώ­στες σας ότι τα προ­βλή­μα­τα που σχε­τί­ζο­νται με το αν­θρώ­πι­νο σώμα και ιδιαί­τε­ρα τα κι­νη­τι­κά προ­βλή­μα­τα απο­δει­κνύ­ε­ται ότι τε­λι­κά λύ­νο­νται και μπο­ρούν να πα­ρα­μεί­νουν λυ­μέ­να για χρό­νια, εν­δε­χο­μέ­νως και για όλη τη ζωή ενός αν­θρώ­που!

Από ποια ηλι­κία μπο­ρεί να ξε­κι­νή­σει κά­ποιος;

Απα­ντώ­ντας πα­ρορ­μη­τι­κά στην ερώ­τη­ση θα έλεγα, σή­με­ρα… τώρα! Υπάρ­χει ένας μύθος σχε­τι­κά με τον πόνο και τα κι­νη­τι­κά προ­βλή­μα­τα ο οποί­ος λέει ότι όσο με­γα­λώ­νου­με, τόσο πε­ρισ­σό­τε­ρα προ­βλή­μα­τα έχου­με και τόσο πε­ρισ­σό­τε­ρο πόνο, κ.λπ. Ο μύθος αυτός υπάρ­χει γιατί οι άν­θρω­ποι δεν λύ­νου­με τα σω­μα­τι­κά μας προ­βλή­μα­τα απο­τε­λε­σμα­τι­κά, αλλά πα­ρο­δι­κά! Υπάρ­χουν έρευ­νες που έχουν απο­δεί­ξει ότι το γήρας είναι ακόμα μία ασθέ­νεια! Οπότε δεν θα έλεγα σε κά­ποιον επει­δή είσαι 60 ή 70, δεν αξί­ζει να ξε­κι­νή­σεις. Να ανα­φέ­ρω επί­σης ότι ο με­γα­λύ­τε­ρος σε ηλι­κία αθλού­με­νός μου ξε­κί­νη­σε 81 ετών! Είναι ευ­και­ρία για κάθε άν­θρω­πο να αλ­λά­ξει τον τρόπο που κι­νεί­ται και να αντι­στρέ­ψει τον μύθο «όσο με­γα­λώ­νω τόσα πε­ρισ­σό­τε­ρα προ­βλή­μα­τα έχω». Από την εμπει­ρία μου, πα­ρα­τη­ρώ ότι οι πε­ρισ­σό­τε­ροι άν­θρω­ποι ξε­κι­νούν όταν έχουν ήδη αρ­χί­σει να πο­νά­νε και έχουν ήδη ξε­κι­νή­σει άλλες με­θό­δους για να λύ­σουν το πρό­βλη­μα χωρίς απο­τέ­λε­σμα. Προ­σω­πι­κά δεν θα πρό­τει­να σε κά­ποιον να πε­ρι­μέ­νει να πο­νέ­σει και να τα­λαι­πω­ρη­θεί για να ξε­κι­νή­σει. Πρό­κει­ται για μία μέ­θο­δο άσκη­σης. Τέλος, να πω πως τα παι­διά είναι το μέλ­λον. Και αν στο μέλ­λον θέ­λου­με να έχου­με αν­θρώ­πους που ζουν και κι­νού­νται χωρίς πόνο, τα παι­διά είναι αυτά που θα αλ­λά­ξουν την κα­τά­στα­ση από τη ρίζα της! Από τις ηλι­κί­ες 6-12 ετών ένα παιδί μπο­ρεί να ξε­κι­νή­σει καθώς έχει ανα­πτυ­χθεί το νευρο-μυικό του σύ­στη­μα, οπότε ελέγ­χει τις κι­νή­σεις του και μπο­ρεί να ανα­πτύ­ξει κι­νη­τι­κές δε­ξιό­τη­τες. Μά­λι­στα στην εφη­βι­κή ηλι­κία πα­ρα­τη­ρού­νται για πρώτη φορά μυο­σκε­λε­τι­κές αδυ­να­μί­ες και πα­θή­σεις, όπως σκο­λί­ω­ση, ή κύ­φω­ση οπότε… όσο πιο νωρίς, τόσο το κα­λύ­τε­ρο.

Πού εφαρ­μό­ζε­ται η μέ­θο­δος;

Αρ­χι­κά, για απο­φυ­γή πα­ρε­ξη­γή­σε­ων προς τους ανα­γνώ­στες να πω ότι δεν αρκεί κά­ποιος επαγ­γελ­μα­τί­ας να πει ότι εφαρ­μό­ζει τη συ­γκε­κρι­μέ­νη μέ­θο­δο. Χρειά­ζο­νται απο­δε­δειγ­μέ­να απο­τε­λέ­σμα­τα (πριν και μετά αθλού­με­νων) και πι­στο­ποί­η­ση από την μέ­θο­δο FunctionalPatterns ότι εφαρ­μό­ζε­ται η συ­γκε­κρι­μέ­νη μέ­θο­δος από τον επαγ­γελ­μα­τία. Το ανα­φέ­ρω αυτό διότι αυτή τη στιγ­μή στην Ελ­λά­δα εί­μα­στε πάρα πολ­λοί λίγοι (λι­γό­τε­ρο από 10 άτομα) πι­στο­ποι­η­μέ­νοι επαγ­γελ­μα­τί­ες που εξει­δι­κεύ­ο­νται στη μέ­θο­δο FunctionalPatterns. Στην Ελ­λά­δα μέχρι στιγ­μής εφαρ­μό­ζε­ται στην Αθήνα, την Κα­τε­ρί­νη και τις Σέρ­ρες.

Πού μπο­ρεί να απευ­θυν­θεί κά­ποιος αν εν­δια­φέ­ρε­ται;

Προ­σω­πι­κά είμαι επι­κε­φα­λής της εται­ρεί­ας AthensBiomechanicsTraining με έδρα στο κέ­ντρο της Αθή­νας. Η τε­χνο­λο­γία βέ­βαια έχει βοη­θή­σει πάρα πολύ στη διε­ξα­γω­γή δια­δι­κτυα­κών μα­θη­μά­των τα οποία προ­σω­πι­κά εφαρ­μό­ζω με με­γά­λα πο­σο­στά επι­τυ­χί­ας! Οκτώ στους 10 αθλού­με­νους που δο­κί­μα­σαν και δια­δι­κτυα­κή συ­νε­δρία ανέ­φε­ραν ότι είχαν απο­τέ­λε­σμα στην αντι­με­τώ­πι­ση του πόνου και στην αλ­λα­γή του σώ­μα­τός τους.