Εξετάστηκε η προσφυγή του 20χρονου κατηγορούμενου για την δολοφονία του Τζάνη Τοπάλυ

Eνώπιον του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου εξε­τά­στηκε χθες η προ­σφυγή που υπέβαλε ο 20χρονος κατη­γο­ρού­με­νος με τον 53χρονο πατέρα του για ανθρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σεως σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση κατά συναυ­τουρ­γία, του εργο­λά­βου οικο­δο­μών Τζάνη Τοπάλυ του Χαμίτ, 46 ετών, πατέρα τριών ανή­λι­κων παιδιών, για την ακύρωση του υπ’ αριθ. 34/2022 εντάλ­μα­τος προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης της Ανα­κρί­τριας του Δ’ Θερινού Τμή­μα­τος Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου και την άρση, άλλως επι­κου­ρι­κώς, την αντι­κα­τά­σταση της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, που επι­βλή­θηκε σε βάρος του, δυνάμει του ανωτέρω εντάλ­μα­τος, με περιο­ρι­στι­κούς όρους.

Την απόρ­ριψη του αιτή­μα­τός του έχει ειση­γη­θεί στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου η Αντει­σαγ­γε­λέας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ενώ χθες οι συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης του κ.κ. Ακης Δημη­τριά­δης και Δημή­τρης Βερ­βέ­ρης εξέ­θε­σαν προ­φο­ρι­κώς αλλά και με υπό­μνημα τους τις θέσεις τους έναντι της Εισαγ­γε­λι­κής προ­τά­σεως αλλά και αυτές του εντο­λέως τους.

O 20χρονος εξέθεσε πως το ένταλμα προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης εξεδόθη στο πλαίσιο διε­νερ­γη­θεί­σας τακτι­κής ανά­κρι­σης εις βάρος του για την αξιό­ποινη πράξη της συναυ­τουρ­γίας σε ανθρω­πο­κτο­νία σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση και εσφαλ­μένα και πλημ­με­λώς αξιο­λο­γή­θη­καν τα προ­κύ­ψα­ντα από την ανά­κριση περι­στα­τικά.

Δηλώνει ότι δεν είχε καμία εμπλοκή και αιτεί­ται την άρση της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης ή την αντι­κα­τά­στασή της με περιο­ρι­στι­κούς όρους ή την αντι­κα­τά­στασή της με κατ’οίκον περιο­ρι­σμό με ηλε­κτρο­νική επι­τή­ρηση.

Περιο­ρί­ζει την συμ­με­τοχή του στο όλο περι­στα­τικό στη συν­δρομή που παρείχε στον πατέρα του για να ξεφορ­τω­θεί το αυτο­κί­νητο του 46χρονου και ότι τον συνό­δευσε μέχρι την Ψίνθο όπου έθαψε το πτώμα σε σημείο που ο ίδιος δεν μετέβη.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι από κανένα στοι­χείο της δικο­γρα­φίας δεν προ­κύ­πτει ότι ήταν παρών στον φόνο, πόσω μάλλον ότι έπνιξε τον 46χρονο με τον πατέρα του με σχοινί.

Τονίζει ότι από το συλ­λε­χθέν ανα­κρι­τικό υλικό απο­δει­κνύ­ε­ται ότι δεν ήταν παρών και ότι ο θάνατος του 46χρονου επήλθε από άλλη αιτία – κακώ­σεις κεφαλής.

Iσχυρίζεται παρα­πέρα ότι η πρόταση της Εισαγ­γε­λέως κατα­στρα­τη­γεί βασικές αρχές του Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας (ΚΠΔ). Δια­τεί­νε­ται ότι κατέστη κατη­γο­ρού­με­νος χωρίς να υπάρχει οποιο­δή­ποτε στοι­χείο εμπλο­κής του στην καθαυτή πράξη της ανθρω­πο­κτο­νίας εκ προ­θέ­σεως.

Το μονα­δικό στοι­χείο παρου­σίας του στο χώρο προ­κύ­πτει από τις ίδιες τις απο­λο­γίες των συγκα­τη­γο­ρου­μέ­νων, πατέρα και υιού και κανείς δεν τον εμπλέ­κει στον φόνο.

Η μετέ­πειτα του θανάτου ενέρ­γειά του να βοη­θή­σει τον πατέρα του, όπως υπο­στή­ριξε, σε καμία περί­πτωση δεν μπορεί να τον ενο­χο­ποι­ή­σει για συμ­με­τοχή στην ανθρω­πο­κτο­νία, αλλά ούτε και είναι αξιό­ποινη, αφού η βοήθεια προ­σφέρ­θηκε σε συγ­γε­νικό πρόσωπο πρώτου βαθμού.

Μεταξύ άλλων υπο­στή­ριξε ότι η όλη συμπε­ρι­φορά του πατέρα του, μετά το επελθόν αξιό­ποινο απο­τέ­λε­σμα, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε με βάση το ένστι­κτο της αυτο­ϋ­πο­θάλ­ψεως και όταν δεν μπο­ρούσε πλέον μόνος του να συγκα­λύ­ψει το επελθόν απο­τέ­λε­σμα, ζήτησε την συν­δρομή του.

Ανα­φε­ρό­με­νος δε στην ιατρο­δι­κα­στική έκθεση τόνισε ότι ο θάνατος ουδόλως απο­κλεί­ε­ται να επήλθε λόγω πτώσεως, λαμ­βα­νο­μέ­νου υπόψη του ύψους και του βάρους του απο­θα­νό­ντος .

Η Εισαγ­γε­λέας που χει­ρί­στηκε την προ­σφυγή του έκρινε ότι οι εισφερ­θέ­ντες με την προ­σφυγή ισχυ­ρι­σμοί του κατη­γο­ρου­μέ­νου, απο­τε­λούν ανα­δια­τύ­πωση του υπε­ρα­σπι­στι­κού του λόγου, που κατα­γρά­φε­ται στο πλαίσιο του απο­λο­γη­τι­κού του υπο­μνή­μα­τος, χωρίς να ενι­σχύ­ο­νται από νεότερα απο­δει­κτικά μέσα.

Δια­τεί­νε­ται ότι οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι κατόπιν συνα­πό­φα­σης και από κοινού ενερ­γώ­ντας επέ­φε­ραν το θάνατο του 46χρονου με τη χρήση βίας. Εν συνε­χεία, τοπο­θέ­τη­σαν το πτώμα του στο αυτο­κί­νητο, μάρκας MITSUBISHI, μοντέλο L200, ιδιο­κτη­σίας του 53χρονου και το απέρ­ρι­ψαν σε ορεινή ερημική περιοχή στην Ψίνθο, ενώ μετέ­φε­ραν το αυτο­κί­νητο, μάρκας HONDA, ιδιο­κτη­σίας του θανό­ντος και το εγκα­τέ­λει­ψαν στην περιοχή της Αγίας Παρα­σκευής στις Καλυ­θιές.

Τέλος, όπως τονίζει η Εισαγ­γε­λέας, έγινε προ­σπά­θεια απο­προ­σα­να­το­λι­σμού των αρχών προ­κει­μέ­νου να μην απο­κα­λυ­φθεί η πράξη τους.

Εξάλλου, όπως επι­ση­μαί­νει η Εισαγ­γε­λέας, ανα­φο­ρικά με τον τρόπο επέ­λευ­σης του θανάτου του απο­βιώ­σα­ντος, στην προ­α­να­κρι­τική απο­λο­γία του πρώτου των κατη­γο­ρου­μέ­νων ανα­φέ­ρε­ται ότι σφίγ­γο­ντας ένα σκοινί, το οποίο περά­στηκε γύρω από τον λαιμό του θανό­ντος, επήλθε ο θάνατος αυτού, ενώ στην απο­λο­γία του ενώπιον της Ανα­κρί­τριας ανα­φέ­ρει ότι, ενώ είχε περα­στεί το σκοινί στο λαιμό του θανό­ντος και όταν στα­μά­τησε αυτός να προ­βάλ­λει αντί­σταση, «χαλά­ρωσα το σκοινί και τότε εκείνος σωριά­στηκε με δύναμη στο έδαφος; προ­φα­νώς λιπό­θυ­μος… είδε ότι είχε χτυ­πή­σει το κεφάλι του… μετά την πτώση του στα­μά­τησε να αντιδρά».

Περαι­τέρω, δυνάμει της ιατρο­δι­κα­στι­κής έκθεσης νεκρο­ψίας – νεκρο­το­μής, ο θάνατος του απο­βιώ­σα­ντος επήλθε συνε­πεία κακώ­σεων κεφαλής και ειδι­κό­τερα, στην ως άνω ιατρο­δι­κα­στική έκθεση σημειώ­νε­ται ότι «στο ινιακό οστό και στα όριά του με τα κρο­τα­φικά οστά αμφο­τε­ρο­πλεύ­ρως παρα­τη­ρού­νται δύο εμπιε­σμα­τικά κατάγ­ματα με ουσια­στικά πανο­μοιό­τυ­πους χαρα­κτή­ρες, ήτοι κυκλι­κού σχή­μα­τος, δια­μέ­τρου 3,5-4 εκ, χωρίς ακτι­νω­τές επε­κτά­σεις και με εισχώ­ρηση κατε­α­γό­των τμη­μά­των του έσω οστικού πετάλου στην κρα­νιακή κοι­νό­τητα. Συνε­πεία αυτών των καταγ­μά­των ανα­μέ­νο­νται βαρείες εγκε­φα­λι­κές κακώ­σεις …».

Περαι­τέρω, έκρινε ότι οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι υπέ­πε­σαν σε πληθώρα αντι­φά­σεων.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής τους παρί­στα­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Ακης και Δημή­τρης Δημη­τριά­δης και Δημή­τρης Βερ­βέ­ρης και ως συνή­γο­ροι για την υπε­ρά­σπιση της κατη­γο­ρίας οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μηνάς Τσέρκης και Μαρίνα Κρανίτη – Τσέρκη.