«Χρειάζεται επαναχάραξη της τουριστικής πολιτικής»

«Οι αριθ­μοί των αφί­ξε­ων δεί­χνουν μια χρο­νιά ρεκόρ. Παρά ταύτα, η άνο­δος δεν απο­τυ­πώ­θη­κε στα τα­μεία των επι­χει­ρή­σε­ων. “Θε­ο­ποιού­με” τα πο­σο­στά των αφί­ξε­ων, όταν ο στρα­τη­γι­κός στό­χος θα πρέ­πει να είναι άλλος. Προ­σελ­κύ­ου­με αφί­ξεις, που εν τέλει, κο­στί­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρο από όσο απο­δί­δουν, επι­βα­ρύ­νο­ντας δυ­σα­νά­λο­γα τη φέ­ρου­σα ικα­νό­τη­τα των υπο­δο­μών του νη­σιού. Όλα αυτά τα θέ­μα­τα πρέ­πει να τα δούμε, επι­τέ­λους, σο­βα­ρά».

Αυτό δη­λώ­νει, σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ», ο πρό­ε­δρος του Εμπο­ρι­κού και Βιο­μη­χα­νι­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου κ. Γιάν­νης Πάπ­που και υπο­γραμ­μί­ζει η φε­τι­νή σεζόν, όπου δεν λύ­θη­κε το πρό­βλη­μα της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας, προ­σφέ­ρει μιας πρώ­της τά­ξε­ως ευ­και­ρία για σο­βα­ρή με­λέ­τη, προ­γραμ­μα­τι­σμό και επα­να­χά­ρα­ξη της πο­λι­τι­κής στον του­ρι­σμό.

«Χρειά­ζε­ται ποιο­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση του προ­ο­ρι­σμού σε όλα τα επί­πε­δα, βελ­τί­ω­ση υπο­δο­μών, πα­ρε­χο­μέ­νων υπη­ρε­σιών, βελ­τί­ω­ση της ει­κό­νας της πόλης, επα­να­φο­ρά και ισχυ­ρο­ποί­η­ση του brand της Ρόδου, με στρα­τη­γι­κή στό­χευ­ση τον του­ρι­σμό υψη­λής στάθ­μης και όχι το κυ­νή­γι των αφί­ξε­ων. Μόνο έτσι θα πε­τύ­χου­με θε­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα σε μό­νι­μη και όχι ευ­και­ρια­κή βάση», το­νί­ζει ο κ. Γιάν­νης Πάπ­που.

Σε ερώ­τη­ση αν ο φε­τι­νός χει­μώ­νας θα είναι δύ­σκο­λος, ο πρό­ε­δρος του ΕΒΕΔ κ. Γιάν­νης Πάπ­που δη­λώ­νει, πως αν δεν δια­μορ­φω­θεί ένα εθνι­κό σχέ­διο ανά­πτυ­ξης δεν θα τε­λειώ­σουν οι δυ­σκο­λί­ες.

«Πρέ­πει επει­γό­ντως να προ­χω­ρή­σου­με ως χώρα στη δια­μόρ­φω­ση ενός εθνι­κού σχε­δί­ου ανά­πτυ­ξης, με μα­κρό­πνοο προ­σα­να­το­λι­σμό, με κι­νη­τή­ριο μοχλό την εξω­στρε­φή και αντα­γω­νι­στι­κή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα», δη­λώ­νει ο κ. Γιάν­νης Πάπ­που και προ­σθέ­τει πως «για να απο­κα­τα­στα­θούν οι απώ­λειες που προ­κά­λε­σε η ύφεση, θα απαι­τη­θεί στα επό­με­να χρό­νια ένας μέσος ετή­σιος ρυθ­μός ανά­πτυ­ξης άνω του 3%».

Η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Γιάν­νη Πάπ­που, ανα­λυ­τι­κά:

• Πώς εξε­λίσ­σε­ται μέχρι τώρα η κα­τά­στα­ση στην αγορά της Ρόδου καθώς η του­ρι­στι­κή κί­νη­ση πα­ρου­σιά­ζει αύ­ξη­ση;

Οι αριθ­μοί των αφί­ξε­ων δεί­χνουν μια χρο­νιά ρεκόρ. Παρά ταύτα, η άνο­δος δεν απο­τυ­πώ­θη­κε στα τα­μεία των επι­χει­ρή­σε­ων. Αυτό, όσο κι αν εκ πρώ­της όψεως μοιά­ζει πα­ρά­δο­ξο, ανα­δει­κνύ­ει ανά­γλυ­φα το πρό­βλη­μα σε όλες τις πα­ρα­μέ­τρους και μας δεί­χνει τον δρόμο των βελ­τιω­τι­κών κι­νή­σε­ων που πρέ­πει να γί­νουν. Ποιο­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση του προ­ο­ρι­σμού σε όλα τα επί­πε­δα, βελ­τί­ω­ση υπο­δο­μών, πα­ρε­χο­μέ­νων υπη­ρε­σιών, βελ­τί­ω­ση της ει­κό­νας της πόλης, επα­να­φο­ρά και ισχυ­ρο­ποί­η­ση του brand της Ρόδου, με στρα­τη­γι­κή στό­χευ­ση τον του­ρι­σμό υψη­λής στάθ­μης και όχι το κυ­νή­γι των αφί­ξε­ων. “Θε­ο­ποιού­με” τα πο­σο­στά των αφί­ξε­ων, όταν ο στρα­τη­γι­κός στό­χος θα πρέ­πει να είναι άλλος. Προ­σελ­κύ­ου­με αφί­ξεις που εν τέλει, κο­στί­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρο από όσο απο­δί­δουν, επι­βα­ρύ­νο­ντας δυ­σα­νά­λο­γα την φέ­ρου­σα ικα­νό­τη­τα των υπο­δο­μών του νη­σιού. Όλα αυτά τα θέ­μα­τα πρέ­πει να τα δούμε επι­τέ­λους σο­βα­ρά. Και η φε­τι­νή χρο­νιά, όπου πε­τύ­χα­με ρεκόρ αφί­ξε­ων, αλλά δεν λύ­σα­με τα προ­βλή­μα­τα της το­πι­κής μας οι­κο­νο­μί­ας, προ­σφέ­ρει μια πρώ­της τά­ξε­ως ευ­και­ρία για σο­βα­ρή με­λέ­τη, προ­γραμ­μα­τι­σμό και επα­να­χά­ρα­ξη της πο­λι­τι­κής μας στον του­ρι­σμό. Μόνο έτσι θα πε­τύ­χου­με θε­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα σε μό­νι­μη και όχι ευ­και­ρια­κή βάση, επει­δή η Ελ­λά­δα είναι πια, λόγω κρί­σης, ένας φτη­νός προ­ο­ρι­σμός, ελ­κυ­στι­κός για τους του­ρί­στες των χωρών της ύφε­σης. Δεν μπο­ρεί και δεν πρέ­πει να είναι αυτό το του­ρι­στι­κό προ­φίλ της Ρόδου.

• Αν δεν εφαρ­μο­σθούν από την κυ­βέρ­νη­ση πο­λι­τι­κές που να είναι στη σωστή κα­τεύ­θυν­ση για την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα, ο φε­τι­νός χει­μώ­νας θα είναι εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λος;

Έχουν πε­ρά­σει σχε­δόν πέντε χρό­νια ύφε­σης και σκλη­ρής λι­τό­τη­τας. Αν αυτές οι πο­λι­τι­κές συ­νε­χι­στούν, δεν είμαι αι­σιό­δο­ξος, όχι μόνο για τον χει­μώ­να που είναι μπρο­στά μας, αλλά και για τα επό­με­να χρό­νια. Πρέ­πει επει­γό­ντως να προ­χω­ρή­σου­με ως χώρα στη δια­μόρ­φω­ση ενός εθνι­κού σχε­δί­ου ανά­πτυ­ξης, με μα­κρό­πνοο προ­σα­να­το­λι­σμό, με κι­νη­τή­ριο μοχλό την εξω­στρε­φή και αντα­γω­νι­στι­κή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα. Για να απο­κα­τα­στα­θούν οι απώ­λειες που προ­κά­λε­σε η ύφεση, θα απαι­τη­θεί στα επό­με­να χρό­νια ένας μέσος ετή­σιος ρυθ­μός ανά­πτυ­ξης άνω του 3%. Η δη­μο­σιο­νο­μι­κή προ­σαρ­μο­γή δεν μπο­ρεί να επι­διώ­κε­ται μέσα από συ­νε­χείς πε­ρι­κο­πές, που μα­ρα­ζώ­νουν την οι­κο­νο­μία. Πρέ­πει να απο­τε­λέ­σει απόρ­ροια της ανά­πτυ­ξης. Δυ­στυ­χώς, η με­τά­βα­ση σε ένα βιώ­σι­μο μο­ντέ­λο ανά­πτυ­ξης, κα­θυ­στε­ρεί. Η κρίση ρευ­στό­τη­τας συ­νε­χί­ζε­ται ακόμα, ενώ η υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση έχει γο­να­τί­σει τις επι­χει­ρή­σεις και συ­νο­λι­κά την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία. Η ανερ­γία πα­ρα­μέ­νει στα ύψη. Το εχθρι­κό φο­ρο­λο­γι­κό πε­ρι­βάλ­λον, οι δυ­σμε­νείς συν­θή­κες χρη­μα­το­δό­τη­σης και η χα­μη­λή απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα της δη­μό­σιας διοί­κη­σης, εξα­κο­λου­θούν να εμπο­δί­ζουν τον πα­ρα­γω­γι­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Αν σε αυ­τούς τους το­μείς δεν υπάρ­ξουν άμεσα αλ­λα­γές, δεν βλέπω φως στον ορί­ζο­ντα. Επι­πλέ­ον, και σε επί­πε­δο ευ­ρω­ζώ­νης θα πρέ­πει να γίνει στρο­φή από τις πο­λι­τι­κές σκλη­ρής λι­τό­τη­τας. Η δη­μο­σιο­νο­μι­κή εξυ­γί­αν­ση είναι μεν απα­ραί­τη­τη, αλλά από μόνη της δεν μπο­ρεί να βγά­λει την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία από την κρίση. Ο στό­χος αυτός απαι­τεί μια συ­νο­λι­κή αλ­λα­γή οι­κο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής, όχι μόνο σε εθνι­κό αλλά και σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο. Οι πο­λι­τι­κές που μας επι­βλή­θη­καν μέχρι σή­με­ρα, δεν μεί­ω­σαν το χρέος της χώρας. Αντί­θε­τα το εκτί­να­ξαν στα 375 δισ. ευρώ. Αν το χρέος αυτό δεν γίνει βιώ­σι­μο, δεν θα μπο­ρέ­σου­με να προ­χω­ρή­σου­με. Σ’ αυτό το ση­μείο θα πρέ­πει να ασκη­θούν πιέ­σεις στην ευ­ρω­ζώ­νη και κυ­ρί­ως στη Γερ­μα­νία.

• Δη­λώ­σα­τε πρό­σφα­τα πως για τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες της Ρόδου ο Δη­μο­τι­κός Φόρος έχει τε­λειώ­σει. Αντί­στοι­χα ο δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χα­τζη­διά­κος υπο­γράμ­μι­σε πως με συ­ναί­νε­ση μπο­ρεί να μην εξε­τα­στεί από το ΣτΕ το θέμα και να δια­τη­ρη­θεί ο ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ. Μπο­ρεί τε­λι­κά να βρε­θεί λύση;

Η θέση του Επι­με­λη­τη­ρί­ου είναι σαφής και θα την επα­να­λά­βω για μια ακόμη φορά. Ο ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ είναι ένα πα­λαιό, ανα­χρο­νι­στι­κό μέτρο. Έχει το χα­ρα­κτή­ρα με­σαιω­νι­κού χα­ρα­τσιού, δεν έχει καμία λο­γι­κή στην πα­ρού­σα κα­τά­στα­ση της οι­κο­νο­μί­ας και κα­θι­στά ακόμη πιο δύ­σκο­λη την επι­βί­ω­ση των επι­χει­ρή­σε­ων στην πε­ριο­χή μας. Στην 7μελή σύν­θε­ση του ΣτΕ ο ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ κρί­θη­κε ήδη πα­ρά­νο­μος και κα­τα­χρη­στι­κός και έχει πα­ρα­πεμ­φθεί για ακύ­ρω­ση στην Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ. Για μας, θα πρέ­πει άμεσα να στα­μα­τή­σει η επι­βο­λή του.

• Ποιά είναι τα ζη­τού­με­να του ΕΒΕΔ από το νέο δή­μαρ­χο κ. Φώτη Χα­τζη­διά­κο και το νέο πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ. Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο;

Η Ρόδος και γε­νι­κό­τε­ρα η Δω­δε­κά­νη­σος, τα τε­λευ­ταία χρό­νια με­τρούν συ­νε­χώς απώ­λειες. Η οι­κο­νο­μι­κή κρίση της τε­λευ­ταί­ας πε­ντα­ε­τί­ας, μας βρήκε απρο­ε­τοί­μα­στους και ανέ­δει­ξε τα λάθη, τις πα­ρα­λεί­ψεις, τις αστο­χί­ες, τις πα­θο­γέ­νειες.

Η αύ­ξη­ση του του­ρι­σμού, όπως σας είπα και νω­ρί­τε­ρα, δεν πρέ­πει να δη­μιουρ­γεί εφη­συ­χα­σμό.

Άλ­λω­στε, ο του­ρι­σμός είναι ένας το­μέ­ας ιδιαί­τε­ρα ευά­λω­τος σε εξω­γε­νείς πα­ρά­γο­ντες. Εί­δα­τε τι συ­νέ­βη με τη ρω­σι­κή αγορά. Κατά συ­νέ­πεια, πρέ­πει να δου­λέ­ψου­με δο­μι­κά, για να πα­γιώ­σου­με τα οφέλη από τον του­ρι­σμό, με έμ­φα­ση στα ποιο­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του και όχι μόνο σε επί­πε­δο αφί­ξε­ων. Η ποιο­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση του προ­ο­ρι­σμού, με ό,τι αυτό συ­νε­πά­γε­ται σε υπη­ρε­σί­ες, υπο­δο­μές, ει­κό­να, η χρήση και­νο­τό­μων, έξω από την πε­πα­τη­μέ­νη, ερ­γα­λεί­ων προ­σέλ­κυ­σης του­ρι­σμού, με φα­ντα­σία και ευ­ρη­μα­τι­κό­τη­τα, πρέ­πει να είναι οι βα­σι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες των νέων το­πι­κών αρ­χό­ντων.

Βε­βαί­ως, ο του­ρι­σμός μπο­ρεί να είναι ο βα­σι­κός πυ­λώ­νας της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας μας, αλλά δεν μπο­ρεί να είναι ο μο­να­δι­κός.

Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο όταν μι­λά­με για έναν τόπο όπως ο δικός μας, με ανε­ξά­ντλη­τες πηγές πλού­του, που πε­ρι­μέ­νουν να αξιο­ποι­η­θούν. Κα­τα­νοώ ότι το πε­ρι­βάλ­λον που έχει δια­μορ­φω­θεί στην ελ­λη­νι­κή αλλά στη διε­θνή οι­κο­νο­μία, δυ­σχε­ραί­νει τις κι­νή­σεις και μειώ­νει εν­δε­χο­μέ­νως τις ευ­και­ρί­ες και τις δυ­να­τό­τη­τες, ωστό­σο, μπο­ρού­με να ξε­κι­νή­σου­με από τα αυ­το­νό­η­τα που δεν έγι­ναν όλα αυτά τα χρό­νια. Και μόνο αυτό, είμαι σί­γου­ρος ότι θα δώσει θε­α­μα­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα. Ελ­πί­ζω και εύ­χο­μαι, οι νέοι το­πι­κοί άρ­χο­ντες να προ­χω­ρή­σουν στα αυ­το­νό­η­τα και πα­ράλ­λη­λα να χα­ρά­ξουν ένα ου­σια­στι­κό και ρε­α­λι­στι­κό ανα­πτυ­ξια­κό πρό­γραμ­μα για τον τόπο, που αυτή τη φορά θα υλο­ποι­η­θεί και δεν θα μεί­νει στα συρ­τά­ρια όπως δε­κά­δες άλλα προ­γράμ­μα­τα μέχρι σή­με­ρα. Με τον ίδιο ρε­α­λι­σμό που πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στούν και τα δύ­σκο­λα ζη­τή­μα­τα, όπως πχ πα­ρά­τυ­ποι με­τα­νά­στες, αθίγ­γα­νοι και άλλα που τα­λαι­πω­ρούν χρό­νια τον τόπο, αλλά δεν λύ­θη­καν είτε από λαϊ­κι­σμό, είτε από τον φόβο του πο­λι­τι­κού κό­στους. Απο­τέ­λε­σμα; “Σέρ­νο­νται” και μέρα με τη μέρα διο­γκώ­νο­νται.

• Πώς θα αντι­με­τω­πι­στεί το θέμα της κα­τάρ­γη­σης της υπο­χρέ­ω­σης κα­τα­βο­λής συν­δρο­μής; Εχουν γίνει ανα­κοι­νώ­σεις από την κυ­βέρ­νη­ση για το θέμα ή το τοπίο πα­ρα­μέ­νει θολό;

Το θέμα σχε­τί­ζε­ται άμεσα με την βιω­σι­μό­τη­τα των Επι­με­λη­τη­ρί­ων. Είναι φα­νε­ρό πως η διά­τα­ξη που πε­ριε­λή­φθη σε πο­λυ­νο­μο­σχέ­διο του υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών και κα­ταρ­γεί την υπο­χρε­ω­τι­κή κα­τα­βο­λή συν­δρο­μών στα Επι­με­λη­τή­ρια από τις αρχές του 2015, εφό­σον ισχύ­σει, θα λει­τουρ­γή­σει κα­τα­στρο­φι­κά για τον επι­με­λη­τη­ρια­κό θεσμό. Η πιο πρό­σφα­τη εξέ­λι­ξη είναι ότι ο υπουρ­γός Ανά­πτυ­ξης Νίκος Δέν­διας απο­φά­σι­σε προ ημε­ρών να συ­στα­θεί μικτή επι­τρο­πή με­τα­ξύ πα­ρα­γό­ντων του Υπουρ­γεί­ου και εκ­προ­σώ­πων των Επι­με­λη­τη­ρί­ων, ώστε μέσα σε χρο­νι­κό διά­στη­μα ενός μήνός να εξε­τα­σθούν όλες οι πι­θα­νές λύ­σεις για τη βιω­σι­μό­τη­τα του θε­σμού. Ζη­τά­με να μας δώ­σουν την δυ­να­τό­τη­τα να έχου­με την δια­χεί­ρι­ση του ηλε­κτρο­νι­κού μη­τρώ­ου των επι­χει­ρή­σε­ων για να μπο­ρέ­σου­με να συ­νε­χί­σου­με να πα­ρέ­χου­με υψη­λού επι­πέ­δου υπη­ρε­σί­ες ένα­ντι μι­κρού τι­μή­μα­τος το οποίο θα εξα­σφα­λί­σει την βιω­σι­μό­τη­τα του επι­με­λη­τη­ρια­κού θε­σμού ο οποί­ος ειναι ο μόνος υγιής και ισχυ­ρός φο­ρέ­ας – εκ­πρό­σω­πος των επι­χει­ρη­μα­τιών της χώρας. Πε­ρι­μέ­νου­με τις εξε­λί­ξεις, τις οποί­ες πα­ρα­κο­λου­θού­με στενά. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση στό­χος όλων μας πρέ­πει να είναι η συ­νέ­χι­ση της λει­τουρ­γί­ας και της προ­σφο­ράς και των 59 επι­με­λη­τη­ρί­ων της χώρας, για τη δια­μόρ­φω­ση κα­λύ­τε­ρων συν­θη­κών επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, που ελ­λη­νι­κή αγορά έχει σή­με­ρα πε­ρισ­σό­τε­ρο ανά­γκη από κάθε άλλη φορά. Σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν μπο­ρού­με να συ­ζη­τά­με για επι­στρο­φή στην ανά­πτυ­ξη της χώρας εαν δεν δια­σφα­λί­σου­με την ευ­ρω­στία των Επι­με­λη­τη­ρί­ων.

• Στην τε­λι­κή ευ­θεία ει­σήλ­θαν οι δια­δι­κα­σί­ες για την πα­ρα­χώ­ρη­ση του αε­ρο­δρο­μί­ου σε ιδιώ­τες. Είναι στη σωστή κα­τεύ­θυν­ση η δια­δι­κα­σία της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης;

Το Επι­με­λη­τή­ριο, όπως γνω­ρί­ζε­τε, έχει επι­στα­μέ­νως ασχο­λη­θεί με το ζή­τη­μα της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης του αε­ρο­δρο­μί­ου. Τα προ­βλή­μα­τα και οι δυ­σλει­τουρ­γί­ες του αε­ρο­λι­μέ­να Ρόδου είναι γνω­στές σε όλους τους κα­τοί­κους του νη­σιού και δεν συ­νά­δουν με το προ­φίλ της Ρόδου διε­θνώς. Κα­νέ­νας δεν μπο­ρεί να είναι αντί­θε­τος στη βελ­τί­ω­ση των υπη­ρε­σιών και του αε­ρο­δρο­μί­ου αυτού κα­θαυ­τού.

Όμως η ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση δεν μπο­ρεί να γίνει χωρίς προ­ϋ­πο­θέ­σεις που θα δια­σφα­λί­ζουν ότι δεν θα θι­γούν τα συμ­φέ­ρο­ντα των κα­τοί­κων της Ρόδου, προς όφε­λος του ιδιώ­τη που θα ανα­λά­βει την εκ­με­τάλ­λευ­σή του.

Γι’ αυτό από την αρχή ζη­τή­σα­με πλήρη ενη­μέ­ρω­ση από το ΤΑΙ­ΠΕΔ για τα σχέ­δια ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης. Επι­πλέ­ον, το Επι­με­λη­τή­ριο κα­τέ­θε­σε δικές του προ­τά­σεις, όπως να έχουν λόγο οι το­πι­κοί φο­ρείς στην ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση του αε­ρο­δρο­μί­ου, να μην αυ­ξη­θεί το κό­στος για την χρήση των υπη­ρε­σιών, να γί­νουν αντι­σταθ­μι­στι­κά έργα, ενώ θε­ω­ρού­με ότι, προ­κει­μέ­νου να μην απο­τε­λεί μο­νο­πώ­λιο το αε­ρο­δρό­μιο για την εται­ρεία που θα ανα­λά­βει τη δια­χεί­ρι­σή του, αν χρεια­στεί στα επό­με­να χρό­νια, να προ­χω­ρή­σουν οι δια­δι­κα­σί­ες για τη δη­μιουρ­γία δεύ­τε­ρου αε­ρο­δρο­μί­ου στο νησί.

• Το οι­κο­νο­μι­κό επι­τε­λείο της κυ­βέρ­νη­σης με­λε­τά την επι­βο­λή ενιαί­ου ΦΠΑ στα τρό­φι­μα. Ποιές θα είναι οι επι­πτώ­σεις;

Είναι εντε­λώς πα­ρά­λο­γη αυτή η σκέψη στις ση­με­ρι­νές συν­θή­κες της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας, όπου η αγο­ρα­στι­κή δύ­να­μη των Ελ­λή­νων κα­τα­να­λω­τών έχει επι­στρέ­ψει στα προ του 1984 επί­πε­δα, όπως δεί­χνουν τε­λευ­ταία στοι­χεία. Αν επι­βλη­θεί τε­λι­κώς ενιαί­ος συ­ντε­λε­στής ΦΠΑ στα τρό­φι­μα θα ακο­λου­θή­σουν αυ­ξή­σεις στα βα­σι­κά είδη δια­τρο­φής. Δεν επι­θυ­μού­με να γίνει κάτι τέ­τοιο γιατί θα μειω­θεί η αγο­ρα­στι­κή δύ­να­μη των πο­λι­τών ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο, με συ­νέ­πεια, ακόμη με­γα­λύ­τε­ρα προ­βλή­μα­τα στις επι­χει­ρή­σεις.

Η κυ­βέρ­νη­ση διέ­ψευ­σε πως σχε­διά­ζει την κα­θιέ­ρω­ση ενιαί­ου φο­ρο­λο­γι­κού συ­ντε­λε­στή, ωστό­σο πιέ­ζουν τόσο το ΔΝΤ όσο και η Κο­μι­σιόν, που θε­ω­ρούν ότι η κα­θιέ­ρω­σή του θα επέ­φε­ρε μεί­ω­ση του διοι­κη­τι­κού κό­στους διεκ­πε­ραί­ω­σης του ΦΠΑ. Παρά τις δια­βε­βαιώ­σεις, δεν εφη­συ­χά­ζου­με, όσο οι δα­νει­στές επι­μέ­νουν και η κυ­βέρ­νη­ση, με βάση τις δε­σμεύ­σεις που έχει ανα­λά­βει είναι υπο­χρε­ω­μέ­νη να νο­μο­θε­τή­σει έως τον Οκτώ­βριο ένα σχέ­διο με­ταρ­ρύθ­μι­σης του ΦΠΑ που θα τεθεί σε ισχύ από τον Ια­νουά­ριο του 2015. Δεν εφη­συ­χά­ζου­με και για έναν επι­πλέ­ον λόγο. Στο ίδιο “πα­κέ­το” αλ­λα­γών ως προς τον ΦΠΑ, οι δα­νει­στές επι­μέ­νουν να συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νουν και την κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ σε νησιά του Αι­γαί­ου.