Απορρίφθηκε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ξενοδοχειακής εταιρείας κατά της ΔΕΗ και του ΔΕΔΔΗΕ

Mε απόφαση, που εξέδωσε το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων, απορ­ρί­φθηκε αίτηση γνωστής ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας κατά της Δημό­σιας Επι­χεί­ρη­σης Ηλε­κτρι­σμού και του ΔΕΔΔΗΕ.

Η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία εξέθεσε ότι συνήψε με την ΔΕΗ ΑΕ σύμβαση προ­μή­θειας ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος επι­χεί­ρη­σης και ότι προέβη σε διακοπή της εν λόγω σύν­δε­σης λόγω της μη πλη­ρω­μής οφειλής του από κατα­να­λω­θέν ρεύμα, ποσού 73.986 ευρώ, την οποία είχε υπο­βά­λει στο παρελ­θόν σε ρυθ­μί­σεις 36 δόσεων, τις οποίες απώλεσε και τελικά σε ρύθμιση 6 δόσεων, στην οποία, όμως, δεν μπορεί να αντα­πο­κρι­θεί λόγω συντρε­χου­σών οικο­νο­μι­κών υπο­χρε­ώ­σεων που δεν μπορούν να μετα­τε­θούν.

Υπο­στή­ριξε ότι η ΔΕΗ αρνεί­ται να απο­δε­χτεί την πρόταση της προς ρύθμιση της ανωτέρω οφειλής της σε 36 δόσεις, στις οποίες μπορεί να αντε­πε­ξέλ­θει, εμμέ­νο­ντας κατα­χρη­στικά στην ρύθμιση της οφειλής σε 5 δόσεις, στις οποίες δεν μπορεί να αντε­πε­ξέλ­θει, και έχοντας δώσει εντολή για τη διακοπή της ρευ­μα­το­δό­τη­σης του ξενο­δο­χείου, προ­σβάλ­λο­ντας κατ’αυτόν τον τρόπο την προ­σω­πι­κό­τητα της.

Επι­κα­λού­μενη δε επεί­γουσα περί­πτωση, συνι­στά­μενη στην λει­τουρ­γία της ξενο­δο­χεια­κής μονάδας και προς απο­τροπή δημιουρ­γίας ανε­πα­νόρ­θω­της οικο­νο­μι­κής του βλάβης από την ακύρωση των συμ­βο­λαίων που έχει ήδη υπο­γρά­ψει και την ανα­χώ­ρηση των πελατών που δια­μέ­νουν σε αυτό, ζήτησε να ληφθούν ασφα­λι­στικά μέτρα για την προ­σω­ρινή ρύθμιση της κατα­στά­σεως και ειδι­κό­τερα, να υπο­χρε­ω­θεί η ΔΕΗ να μην δώσει εντολή στον ΔΕΔΔΗΕ να δια­κό­ψει την ηλε­κτρο­δό­τηση της επι­χεί­ρη­σης, καθώς και να δια­τα­χθεί να δώσει εντολή στη δεύτερη να επα­να­συν­δέ­σει την παροχή ρεύ­μα­τος, με την απειλή χρη­μα­τι­κής ποινής 1.000 ευρώ για κάθε επα­νά­ληψη της προ­σβο­λής της προ­σω­πι­κό­τη­τάς του και να κατα­δι­κα­στούν αυτές στη δικα­στική του δαπάνη.

Το δικα­στή­ριο επι­ση­μαί­νει στην απόφασή του ότι δεν πιθα­νο­λο­γή­θηκε από κανένα απο­δει­κτικό μέσο ότι η ΔΕΗ μπορεί να αξιο­λο­γεί κατά το δοκούν την κατά­σταση ‏των κατα­να­λω­τών και να προ­σφέ­ρει όποιο προϊόν ρύθ­μι­σης αυτοί επι­θυ­μούν, δεδο­μέ­νου ότι, παράλ­ληλα, έχει υπο­χρέ­ωση να λει­τουρ­γεί αμε­ρό­λη­πτα και αντι­κει­με­νικά, σε κάθε δε περί­πτωση, δεν πιθα­νο­λο­γή­θηκε ότι σε ανά­λο­γες περι­πτώ­σεις κατα­να­λω­τών λει­τούρ­γησε δια­φο­ρε­τικά ευνο­ώ­ντας τους και ότι, κατά παρά­βαση της καλής πίστης δεν προ­χώ­ρησε στη ρύθμιση της οφειλής της αιτού­σας σε 36 δόσεις, μολο­νότι είχε τη δυνα­τό­τητα.

Αντι­θέ­τως, πιθα­νο­λο­γή­θηκε ότι προ­χώ­ρησε επα­νει­λημ­μένα σε δια­κα­νο­νι­σμούς της ληξιο­πρό­θε­σμης οφειλής της αιτού­σας, στους όρους των οποίων η τελευ­ταία δεν αντα­πο­κρί­θηκε, μολο­νότι της έδιναν τη δυνα­τό­τητα να εξο­φλή­σει την οφειλή της σε 36 μηνιαίες δόσεις.

Επο­μέ­νως, πιθα­νο­λο­γή­θηκε ότι η ΔΕΗ δεν ενήρ­γησε παρά­νομα, αντι­συμ­βα­τικά και κατα­χρη­στικά προ­σβάλ­λο­ντας την προ­σω­πι­κό­τητα της αιτού­σας και, ως εκ τούτου, δεν υπάρχει ασφα­λι­στέα αξίωση, προς προ­σω­ρινή ρύθμιση της οποίας να είναι δυνατή η λήψη κάποιου ασφα­λι­στι­κού μέτρου.